Vedyatra वेदयात्रा
ଖୋଜନ୍ତୁ

ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 12.259

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

ଶବ୍ଦାର୍ଥ ସହ ପଢ଼ନ୍ତୁ

12.259.1

शरीराद्विप्रमुक्तं हि सूक्ष्मभूतं शरीरिणम् ।
कर्मभिः परिपश्यन्ति शास्त्रोक्तैः शास्त्रचेतसः ॥ १२.२५९.१ ॥

ଶରୀରରୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ମୁକ୍ତ ସୂକ୍ଷ୍ମ ଭୂତରୂପ ଦେହୀଙ୍କୁ, ଶାସ୍ତ୍ରୋକ୍ତ କର୍ମ ଦ୍ୱାରା ଶାସ୍ତ୍ରଜ୍ଞମାନେ ଦେଖନ୍ତି।

12.259.2

यथा मरीच्यः सहिताश्चरन्ति ।
गच्छन्ति तिष्ठन्ति च दृश्यमानाः।
देहैर्विमुक्तानि वरन्ति लोकां ।
स्तथैव सत्वान्यतिमानुषाणि ॥ १२.२५९.२ ॥

ରଶ୍ମିମାନେ ଏକତ୍ର ଚାଲନ୍ତି, ଯାଆନ୍ତି, ରହନ୍ତି ଓ ଦୃଶ୍ୟମାନ ହୁଅନ୍ତି; ସେହିପରି ଦେହରୁ ମୁକ୍ତ ଅତିମାନୁଷ ଜୀବମାନେ ଲୋକସବୁ ବରଣ କରନ୍ତି।

12.259.3

प्रतिरूपं यथैवाप्सु तावत्सूर्यस्य लक्ष्यते ।
सत्ववांस्तु तथा सत्वं प्रतिरूपं स पश्यति ॥ १२.२५९.३ ॥

ଜଳରେ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ପ୍ରତିବିମ୍ବ ଦେଖାଯାଏ, ସେହିପରି ସତ୍ତ୍ୱବାନ୍ ପୁରୁଷ ନିଜ ସତ୍ତ୍ୱକୁ ପ୍ରତିବିମ୍ବରୂପେ ଦେଖେ।

12.259.4

तानि सूक्ष्माणि सत्वानि विमुक्तानि शरीरतः ।
तेन तत्वेन तत्वज्ञाः पश्यन्ति नियतेन्द्रियाः ॥ १२.२५९.४ ॥

ଦେହରୁ ମୁକ୍ତ ସେହି ସୂକ୍ଷ୍ମ ଜୀବମାନଙ୍କୁ, ସେହି ତତ୍ତ୍ୱ ଦ୍ୱାରା ତତ୍ତ୍ୱଜ୍ଞମାନେ, ନିୟନ୍ତ୍ରିତ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଥିବା ଲୋକେ ଦେଖନ୍ତି।

12.259.5

स्वपतां जाग्रतां चैष सर्वेषामात्मचिन्तितम् ।
प्रधानाद्वैधयुक्तानां दह्यते कर्मजं रजः ॥ १२.२५९.५ ॥

ଶୋଉଥିବା ଓ ଜାଗ୍ରତ ସମସ୍ତଙ୍କର ଆତ୍ମଚିନ୍ତନ ଏହା; ପ୍ରଧାନରୁ ବୈଚିତ୍ର୍ୟରେ ଯୁକ୍ତମାନଙ୍କର କର୍ମଜ ରଜ ଦଗ୍ଧ ହୁଏ।

12.259.6

यथाऽहनि तथा रात्रौ यथा रात्रौ तथाऽहनि ।
वशे तिष्ठति सत्वात्मा सततं योगयोगिनाम् ॥ १२.२५९.६ ॥

ଦିନରେ ଯେପରି, ରାତ୍ରିରେ ସେପରି; ରାତ୍ରିରେ ଯେପରି, ଦିନରେ ସେପରି; ଯୋଗରେ ଯୁକ୍ତ ଯୋଗୀମାନଙ୍କର ସତ୍ତ୍ୱାତ୍ମା ସର୍ବଦା ବଶରେ ରହେ।

12.259.7

तेषां नित्यं सदा नित्यो भूतात्मा सततं गुणैः ।
सप्तभिस्त्वन्वितः सूक्ष्मैश्चरिष्णुरजरामरः ॥ १२.२५९.७ ॥

ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ନିତ୍ୟ ଭୂତାତ୍ମା ସର୍ବଦା ଗୁଣରେ ଯୁକ୍ତ ରହେ; ସପ୍ତ ସୂକ୍ଷ୍ମ ଗୁଣରେ ସଂଯୁକ୍ତ ହୋଇ ସେ ଚଳାୟମାନ, ଜରା ଓ ମୃତ୍ୟୁହୀନ।

12.259.8

मनोवुद्धिपराभूतः स्वदेहपरदेहवित् ।
स्वप्नेष्वपि भवत्येष विज्ञाता सुखदुःखयोः ॥ १२.२५९.८ ॥

ମନ ଓ ବୁଦ୍ଧି ଦ୍ୱାରା ଅଭିଭୂତ, ନିଜ ଓ ପରର ଦେହ ଜାଣୁଥିବା ସେ ସ୍ୱପ୍ନରେ ମଧ୍ୟ ସୁଖଦୁଃଖର ଜ୍ଞାତା ହୁଏ।

12.259.9

तत्रापि लभते दुःखं तत्रापि लभते सुखम् ।
कामं क्रोधं च तत्रापि कृत्वा व्यसनमृच्छति ॥ १२.२५९.९ ॥

ସେଠାରେ ମଧ୍ୟ ସେ ଦୁଃଖ ପାଏ, ସେଠାରେ ମଧ୍ୟ ସୁଖ ପାଏ; ସେଠାରେ ମଧ୍ୟ କାମ ଓ କ୍ରୋଧ କରି ସେ ବିପଦରେ ପଡ଼େ।

12.259.10

प्रीणितश्चापि भवति महतोऽर्थानवाप्य हि ।
करोति पुण्यं तत्रापि जाग्रन्निव च पश्यति ॥ १२.२५९.१० ॥

ମହାନ ଧନ ପାଇ ସେ ପ୍ରସନ୍ନ ମଧ୍ୟ ହୁଏ; ସେଠାରେ ମଧ୍ୟ ସେ ପୁଣ୍ୟ କରେ, ଜାଗ୍ରତ ପରି ଦେଖେ।

12.259.11

सदोष्मान्तर्गतश्चापि गर्भत्वं समुपेयिवान् ।
दश मासान्वसन्कुक्षौ नैषोऽन्नमिव जीर्यते ॥ १२.२५९.११ ॥

ଉଷ୍ମା ଭିତରକୁ ପ୍ରବେଶ କରି ମଧ୍ୟ ସେ ଗର୍ଭାବସ୍ଥା ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ; ଦଶ ମାସ ଉଦରରେ ବାସ କଲେ ମଧ୍ୟ ସେ ଅନ୍ନ ପରି ଜୀର୍ଣ୍ଣ ହୁଏ ନାହିଁ।

12.259.12

तमेतमतितेजोंशं भूतात्मानं हृदि स्थितम् ।
तमोरजोभ्यामाविष्टा नानुपश्यन्ति मूर्तिषु ॥ १२.२५९.१२ ॥

ଅତି ତେଜସ୍ୱୀ ଅଂଶରୂପେ ହୃଦୟରେ ସ୍ଥିତ ଏହି ଭୂତାତ୍ମାକୁ ତମ ଓ ରଜରେ ଆବିଷ୍ଟ ଲୋକେ ରୂପରେ ଦେଖନ୍ତି ନାହିଁ।

12.259.13

योगशास्त्रपरा भूत्वा स्वमात्मानं परीप्सवः ।
तमोरजोभ्यां निर्मुक्तास्तं प्रपश्यन्ति मूर्तिषु।
अनुच्छ्वासान्यमूर्तानि यानि वज्रोपमान्यपि ॥ १२.२५९.१३ ॥

ଯୋଗଶାସ୍ତ୍ରରେ ନିରତ ହୋଇ, ନିଜ ଆତ୍ମାକୁ ଲାଭ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛୁକ ସାଧକମାନେ, ତମ ଓ ରଜରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ, ମୂର୍ତ୍ତିସମୂହରେ ତାହାକୁ ଦେଖନ୍ତି। ଶ୍ୱାସହୀନ, ଅମୂର୍ତ ଓ ବଜ୍ର ତୁଲ୍ୟ କଠିନ ଯାହା ଅଛି, ତାହାତେ ମଧ୍ୟ।

12.259.14

पृथग्भूतेषु सृष्टेषु चतुर्ष्वाश्रमकर्मसु ।
समाधौ योगमेवैतच्छाण्डिल्यः सममब्रवीत् ॥ १२.२५९.१४ ॥

ପୃଥକ୍ ପୃଥକ୍ ଭୂତମାନଙ୍କରେ, ସୃଷ୍ଟ ଚାରି ଆଶ୍ରମ କର୍ମରେ, ସମାଧିରେ ଏହା ହିଁ ଯୋଗ ବୋଲି ଶାଣ୍ଡିଲ୍ୟ ସମଭାବରେ କହିଲେ।

12.259.15

विदित्वा सप्तसूक्ष्माणि षडङ्गं च महेश्वरम् ।
प्रधानविनियोगज्ञः परं ब्रह्मानुपश्यति ॥ १२.२५९.१५ ॥

ସାତ ସୂକ୍ଷ୍ମ ତତ୍ତ୍ୱ ଓ ଷଡଙ୍ଗ ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଜାଣି, ପ୍ରଧାନର ବିନିଯୋଗ ଜାଣିଥିବା ଲୋକ ପରବ୍ରହ୍ମକୁ ଦେଖେ।