மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 12.259
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.259.1
शरीराद्विप्रमुक्तं हि सूक्ष्मभूतं शरीरिणम् ।
कर्मभिः परिपश्यन्ति शास्त्रोक्तैः शास्त्रचेतसः ॥ १२.२५९.१ ॥
உடலிலிருந்து முழுமையாக விடுபட்ட நுட்பமான உயிர் உருவத்தை, சாத்திரங்களில் கூறப்பட்ட கர்மங்களால் சாத்திர அறிவுடையோர் காண்கின்றனர்.
12.259.2
यथा मरीच्यः सहिताश्चरन्ति ।
गच्छन्ति तिष्ठन्ति च दृश्यमानाः।
देहैर्विमुक्तानि वरन्ति लोकां ।
स्तथैव सत्वान्यतिमानुषाणि ॥ १२.२५९.२ ॥
ஒளிக்கதிர்கள் ஒன்றாகச் செல்வது, நிற்பது போல் காணப்படுகின்றன; அதுபோல் உடல்களிலிருந்து விடுபட்ட அதிமானுட உயிர்கள் உலகங்களைத் தேர்கின்றன.
12.259.3
प्रतिरूपं यथैवाप्सु तावत्सूर्यस्य लक्ष्यते ।
सत्ववांस्तु तथा सत्वं प्रतिरूपं स पश्यति ॥ १२.२५९.३ ॥
நீரில் சூரியனின் பிரதிபிம்பம் தெரிவது போல், சத்துவம் உடையவன் தன் சத்துவத்தை ஒரு பிரதிபிம்பமாகக் காண்கிறான்.
12.259.4
तानि सूक्ष्माणि सत्वानि विमुक्तानि शरीरतः ।
तेन तत्वेन तत्वज्ञाः पश्यन्ति नियतेन्द्रियाः ॥ १२.२५९.४ ॥
உடலிலிருந்து விடுபட்ட அந்த நுட்பமான உயிர்களை, அதே தத்துவத்தால் தத்துவ அறிஞர்கள், அடக்கிய புலன்களுடன் காண்கின்றனர்.
12.259.5
स्वपतां जाग्रतां चैष सर्वेषामात्मचिन्तितम् ।
प्रधानाद्वैधयुक्तानां दह्यते कर्मजं रजः ॥ १२.२५९.५ ॥
உறங்குவோருக்கும் விழித்திருப்போருக்கும் எல்லோருக்கும் இதுவே ஆன்ம சிந்தனை; பிரதானத்திலிருந்து வேற்றுமையில் பிணைந்தோரின் கர்மத்தில் பிறந்த ரஜஸ் எரிக்கப்படுகிறது.
12.259.6
यथाऽहनि तथा रात्रौ यथा रात्रौ तथाऽहनि ।
वशे तिष्ठति सत्वात्मा सततं योगयोगिनाम् ॥ १२.२५९.६ ॥
பகலில் எவ்வாறோ இரவிலும் அவ்வாறே, இரவில் எவ்வாறோ பகலிலும் அவ்வாறே; யோகத்தை யோகம் செய்யும் யோகிகளின் சத்துவாத்மா எப்போதும் வசத்தில் நிற்கிறது.
12.259.7
तेषां नित्यं सदा नित्यो भूतात्मा सततं गुणैः ।
सप्तभिस्त्वन्वितः सूक्ष्मैश्चरिष्णुरजरामरः ॥ १२.२५९.७ ॥
அவர்களுக்குள் எப்போதும் நித்தியமான பூதாத்மா தொடர்ந்து குணங்களால் சூழப்பட்டுள்ளான்; ஏழு நுட்பமான குணங்களுடன் இணைந்து அவன் அலைந்து திரிபவனாயினும் முதுமையும் மரணமும் அற்றவன்.
12.259.8
मनोवुद्धिपराभूतः स्वदेहपरदेहवित् ।
स्वप्नेष्वपि भवत्येष विज्ञाता सुखदुःखयोः ॥ १२.२५९.८ ॥
மனதாலும் புத்தியாலும் வெல்லப்பட்டு, தன் உடலையும் பிறர் உடல்களையும் அறிபவனாக, கனவுகளிலும் இவன் இன்பத்தையும் துன்பத்தையும் அறிபவனாகிறான்.
12.259.9
तत्रापि लभते दुःखं तत्रापि लभते सुखम् ।
कामं क्रोधं च तत्रापि कृत्वा व्यसनमृच्छति ॥ १२.२५९.९ ॥
அங்கேயும் துன்பத்தை அடைகிறான், அங்கேயும் இன்பத்தை அடைகிறான்; அங்கேயும் காமமும் கோபமும் கொண்டு துயரத்தில் வீழ்கிறான்.
12.259.10
प्रीणितश्चापि भवति महतोऽर्थानवाप्य हि ।
करोति पुण्यं तत्रापि जाग्रन्निव च पश्यति ॥ १२.२५९.१० ॥
பெரும் செல்வத்தைப் பெற்று அவன் மகிழ்ச்சியும் அடைகிறான்; அங்கேயும் அவன் புண்ணியம் செய்கிறான், விழித்திருப்பவனைப் போல் காண்கிறான்.
12.259.11
सदोष्मान्तर्गतश्चापि गर्भत्वं समुपेयिवान् ।
दश मासान्वसन्कुक्षौ नैषोऽन्नमिव जीर्यते ॥ १२.२५९.११ ॥
வெப்பத்தினுள் நுழைந்தும் அவன் கருப்பை நிலையை அடைகிறான்; பத்து மாதங்கள் வயிற்றில் தங்கியிருந்தும், இவன் உணவைப் போல் செரிக்கப்படுவதில்லை.
12.259.12
तमेतमतितेजोंशं भूतात्मानं हृदि स्थितम् ।
तमोरजोभ्यामाविष्टा नानुपश्यन्ति मूर्तिषु ॥ १२.२५९.१२ ॥
மிக ஒளிமிக்க அம்சமாக இதயத்தில் நிலைத்திருக்கும் இந்தப் பூதாத்மாவை, தமஸாலும் ரஜஸாலும் பற்றப்பட்டவர்கள் உருவங்களில் காண்பதில்லை.
12.259.13
योगशास्त्रपरा भूत्वा स्वमात्मानं परीप्सवः ।
तमोरजोभ्यां निर्मुक्तास्तं प्रपश्यन्ति मूर्तिषु।
अनुच्छ्वासान्यमूर्तानि यानि वज्रोपमान्यपि ॥ १२.२५९.१३ ॥
யோகசாஸ்திரத்தில் ஈடுபட்டு, தன் ஆன்மாவை அடைய விரும்புபவர்கள், தமஸ், ரஜஸ் ஆகியவற்றிலிருந்து விடுபட்டு, உருவங்களில் அவனைக் காண்கிறார்கள். மூச்சற்றவையும், உருவமற்றவையும், வஜ்ரம் போல் கடினமானவையுமான அவற்றிலும்.
12.259.14
पृथग्भूतेषु सृष्टेषु चतुर्ष्वाश्रमकर्मसु ।
समाधौ योगमेवैतच्छाण्डिल्यः सममब्रवीत् ॥ १२.२५९.१४ ॥
வேறுபட்ட உயிர்களிலும், படைக்கப்பட்ட நான்கு ஆசிரம கருமங்களிலும், சமாதியில் இதுவே யோகம் என்று சாண்டில்யர் சமமாகக் கூறினார்.
12.259.15
विदित्वा सप्तसूक्ष्माणि षडङ्गं च महेश्वरम् ।
प्रधानविनियोगज्ञः परं ब्रह्मानुपश्यति ॥ १२.२५९.१५ ॥
ஏழு நுண்ணிய தத்துவங்களையும், ஆறு அங்கங்களையுடைய மகேசுவரனையும் அறிந்து, முதன்மையின் பயன்பாட்டை அறிந்தவன் பரப்பிரம்மத்தைக் காண்கிறான்.