摩诃婆罗多 · 章 12.259

12.259.1

शरीराद्विप्रमुक्तं हि सूक्ष्मभूतं शरीरिणम् ।
कर्मभिः परिपश्यन्ति शास्त्रोक्तैः शास्त्रचेतसः ॥ १२.२५९.१ ॥

心志专注于经典的人，依靠经典所载的修行，看见已完全脱离身体、以微妙形态存在的有身者。

यथा मरीच्यः सहिताश्चरन्ति ।
गच्छन्ति तिष्ठन्ति च दृश्यमानाः।
देहैर्विमुक्तानि वरन्ति लोकां ।
स्तथैव सत्वान्यतिमानुषाणि ॥ १२.२५९.२ ॥

如光线聚集而行、前往、停留、被人看见一般，脱离身体的超人众生选择诸界。

प्रतिरूपं यथैवाप्सु तावत्सूर्यस्य लक्ष्यते ।
सत्ववांस्तु तथा सत्वं प्रतिरूपं स पश्यति ॥ १२.२५९.३ ॥

正如太阳的倒影映现在水中，具足善性者也将自己的善性看作一个倒影。

तानि सूक्ष्माणि सत्वानि विमुक्तानि शरीरतः ।
तेन तत्वेन तत्वज्ञाः पश्यन्ति नियतेन्द्रियाः ॥ १२.२५९.४ ॥

那些脱离身体的微妙众生，由通达真理、调伏诸根的人，凭借这同一真理而看见。

स्वपतां जाग्रतां चैष सर्वेषामात्मचिन्तितम् ।
प्रधानाद्वैधयुक्तानां दह्यते कर्मजं रजः ॥ १२.२५९.५ ॥

无论睡眠还是醒来，众人的自我所思皆是如此；那些从本源之性而与差别相缚者，业所生的罗阇便被焚烧。

यथाऽहनि तथा रात्रौ यथा रात्रौ तथाऽहनि ।
वशे तिष्ठति सत्वात्मा सततं योगयोगिनाम् ॥ १२.२५९.६ ॥

白天如何，夜晚亦如何；夜晚如何，白天亦如何。修习瑜伽的瑜伽士，其善性之我常常处于掌控之中。

तेषां नित्यं सदा नित्यो भूतात्मा सततं गुणैः ।
सप्तभिस्त्वन्वितः सूक्ष्मैश्चरिष्णुरजरामरः ॥ १२.२५९.७ ॥

在其中，众生的永恒之我常与诸德相连，具备七种微妙之德，流转不息，无老无死。

मनोवुद्धिपराभूतः स्वदेहपरदेहवित् ।
स्वप्नेष्वपि भवत्येष विज्ञाता सुखदुःखयोः ॥ १२.२५९.८ ॥

为意与智所胜，知自身与他身，即于梦中，此者亦成为知苦乐者。

तत्रापि लभते दुःखं तत्रापि लभते सुखम् ।
कामं क्रोधं च तत्रापि कृत्वा व्यसनमृच्छति ॥ १२.२५९.९ ॥

彼于彼处得苦，亦于彼处得乐；于彼处亦起欲与怒，遂陷于灾难。

प्रीणितश्चापि भवति महतोऽर्थानवाप्य हि ।
करोति पुण्यं तत्रापि जाग्रन्निव च पश्यति ॥ १२.२५९.१० ॥

得大财而欢喜，亦于彼处行福，如醒者而见。

सदोष्मान्तर्गतश्चापि गर्भत्वं समुपेयिवान् ।
दश मासान्वसन्कुक्षौ नैषोऽन्नमिव जीर्यते ॥ १२.२५९.११ ॥

入于温暖之中，亦得入胎之境，居腹中十月，不如食物般被消化。

तमेतमतितेजोंशं भूतात्मानं हृदि स्थितम् ।
तमोरजोभ्यामाविष्टा नानुपश्यन्ति मूर्तिषु ॥ १२.२५९.१२ ॥

此众生之我，极其光明之分，住于心中，为暗与忧所缠者，在诸形相中不能见之。

योगशास्त्रपरा भूत्वा स्वमात्मानं परीप्सवः ।
तमोरजोभ्यां निर्मुक्तास्तं प्रपश्यन्ति मूर्तिषु।
अनुच्छ्वासान्यमूर्तानि यानि वज्रोपमान्यपि ॥ १२.२५९.१३ ॥

专心于瑜伽之学、欲证得自身者，脱离暗性与忧性，便能在有形之物中见到他，甚至在那些无息、无形、坚如金刚者之中。

पृथग्भूतेषु सृष्टेषु चतुर्ष्वाश्रमकर्मसु ।
समाधौ योगमेवैतच्छाण्डिल्यः सममब्रवीत् ॥ १२.२५९.१४ ॥

在各自分别的众生之中，在所创的四种行住之业中，入于三昧即是此瑜伽，沙迪利亚如是平等地说。

विदित्वा सप्तसूक्ष्माणि षडङ्गं च महेश्वरम् ।
प्रधानविनियोगज्ञः परं ब्रह्मानुपश्यति ॥ १२.२५९.१५ ॥

既知七种微妙之物与六支的大自在者，通晓本初之用者，便见到了至上梵。