マハーバーラタ · 章 12.271

12.271.1

शरीरमापदश्चैव न विदन्त्यविहिंसकाः ।
कथं यात्रा शरीरस्य निरारम्भस्य सेत्स्यते ॥ १२.२७१.१ ॥

非暴力の人々は身体も災難も知らない。何も始めない者の身体の旅路はどうして成し遂げられるのか。

यथा शरीरं न म्लायेन्नैव मृत्युवशं भवेत् ।
तथा कर्मसु वर्तेत समर्थो धर्ममाचरेत् ॥ १२.२७१.२ ॥

身体が萎えず死の支配に落ちないように、有能な人は行為に励み、ダルマを実践すべきである。

अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
प्रजानामनुकम्पार्थं गीतं राज्ञा विचख्युना ॥ १२.२७१.३ ॥

この点について人々は、民への憐れみから賢明な王が歌ったこの古い物語を引き合いに出す。

छिन्नस्थूणं वृपं दृष्ट्वा विरावं च गवां भृशम् ।
गोगृहे यज्ञवाटे च प्रेक्षमाणः स पार्थिवः ॥ १२.२७१.४ ॥

折れた杭の雄牛と牛たちの激しい鳴き声を見て、その王は牛舎と祭場を見回していた。

स्वस्ति गोभ्योऽस्तु लोकेषु ततो निर्वचनं कृतम् ।
हिंसायां हि प्रवृत्तायामाशीरेषा तु कल्पिता ॥ १२.२७१.५ ॥

そこで「牛に安寧があれ、世界に吉祥があれ」との宣言がなされた。暴力がはびこった時に、この祝福が考え出されたのである。

अव्यवस्थितमर्यादैर्विमूढैर्नास्तिकैर्नरैः ।
संशयात्मभिरव्यक्तैर्हिंसा समनुदर्शिता ॥ १२.२७१.६ ॥

規範の定まらず、迷い、無神論で、疑心に満ち、不明瞭な人々によって暴力は示された。

सर्वकर्मग्वहिंसां हि धर्मात्मा मनुरब्रवीत् ।
कामकाराद्विहिंसन्ति बहिर्वेद्यां पशून्नराः ॥ १२.२७१.७ ॥

正法の魂マヌは言った。あらゆる行為において不殺生こそ最上である。人々は欲望に駆られて祭壇の外で家畜を傷つける。

तस्मात्प्रमाणतः कार्यो धर्मः सूक्ष्मो विजानता ।
अहिंसा ह्येव सर्वेभ्यो धर्मेभ्यो ज्यायसी मता ॥ १२.२७१.८ ॥

ゆえに、微妙な正法を知る者は経典の権威に従ってそれを実践すべきである。不殺生こそ、あらゆる義務より優れていると考えられている。

उपोष्य संशितो भूत्वा हित्वा वेदकृतां शुचिः ।
आचार इत्यनाचारः कृपणाः फलहेतवः ॥ १२.२७१.९ ॥

断食し、自制し、ヴェーダの定める儀礼を捨てて清浄になる者の行いを「正しい行い」と呼ぶなら、それは不正な行いである。果報を求める哀れな者がこうする。

यदि च्छिन्दन्ति वृक्षांश्च यूपांश्चोद्दिश्य मानवाः ।
वृथा मांसानि खादन्ति नैप धर्मः प्रशस्यते ॥ १२.२७१.१० ॥

人々が供犠柱のために木を切り倒し、無益に肉を食べるなら、それは正法として称賛されない。

सुरां मत्स्यान्मधु मांसमासवं कृसरौदनम् ।
धूर्तैः प्रवर्तितं ह्येतन्नैतद्वेदेषु कल्पितम्।
कामान्मोहाच्च लोभाच्च लौल्यमेतत्प्रवर्तितम् ॥ १२.२७१.११ ॥

酒、魚、蜂蜜、肉、発酵酒、胡麻で炊いた飯は、詐欺師たちが広めたものであり、ヴェーダには規定されていない。この渇望は欲望、迷妄、貪欲から広まった。

विष्णुमेवाभिजानन्ति सर्वयज्ञेषु ब्राह्मणाः ।
पायसैः सुमनोभिश्च तस्यैव यजनं स्मृतम् ॥ १२.२७१.१२ ॥

すべての供犠において、バラモンはヴィシュヌのみを認める。乳粥と美しい花による彼への供養が伝えられている。

यज्ञियाश्चैव ये वृक्षा वेदेषु परिकल्पिताः ।
यच्चापि किंचित्कर्तव्यमन्यच्चोक्षैः सुसंस्कृतम्।
महासत्वैः शुद्धभावैः सर्वं देवार्हमेव तत् ॥ १२.२७१.१३ ॥

ヴェーダに供犠に適すると定められた樹木、そのほか為すべきこと、よく清められたすべてのもの、偉大で清浄な心の人々が行うすべては、まさに神々にふさわしい。

शरीरमापदश्चापि विवदन्त्यविहंसतः ।
कथं यात्रा शरीरस्य निरारम्भस्य सेत्स्यते ॥ १२.२७१.१४ ॥

身体と災難もまた論争する。害さず、何の行為も始めない者の身体の歩みは、どうして成就するのか。

यथा शरीरं न ग्लायेन्नेयान्मृत्युवशं यथा ।
तथा कर्मसु वर्तेत समर्थो धर्ममाचरेत् ॥ १२.२७१.१५ ॥

身体が衰えず、死の支配に落ちないように、能力ある者は行為に励み、法を実践すべきである。