మహాభారతం · అధ్యాయం 12.271
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.271.1
शरीरमापदश्चैव न विदन्त्यविहिंसकाः ।
कथं यात्रा शरीरस्य निरारम्भस्य सेत्स्यते ॥ १२.२७१.१ ॥
అహింసకులు శరీరాన్ని, ఆపదలను తెలుసుకోరు. ఏ పనినీ ప్రారంభించని వానికి శరీర యాత్ర ఎలా సాగుతుంది?
12.271.2
यथा शरीरं न म्लायेन्नैव मृत्युवशं भवेत् ।
तथा कर्मसु वर्तेत समर्थो धर्ममाचरेत् ॥ १२.२७१.२ ॥
శరీరం వాడిపోకుండా, మృత్యువశం కాకుండా ఉండేలా, సమర్థుడు కర్మలలో నిమగ్నమై ధర్మాన్ని ఆచరించాలి.
12.271.3
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
प्रजानामनुकम्पार्थं गीतं राज्ञा विचख्युना ॥ १२.२७१.३ ॥
ఇందులో కూడా ప్రజలపై కరుణ కోసం ఒక వివేకవంతుడైన రాజు పాడిన ఈ పురాతన ఇతిహాసాన్ని ఉదాహరిస్తారు.
12.271.4
छिन्नस्थूणं वृपं दृष्ट्वा विरावं च गवां भृशम् ।
गोगृहे यज्ञवाटे च प्रेक्षमाणः स पार्थिवः ॥ १२.२७१.४ ॥
విరిగిన స్తంభం గల ఎద్దును, ఆవుల భయంకర అరుపులను చూసి, గోశాలలో, యజ్ఞవాటికలో చూస్తున్న ఆ రాజు.
12.271.5
स्वस्ति गोभ्योऽस्तु लोकेषु ततो निर्वचनं कृतम् ।
हिंसायां हि प्रवृत्तायामाशीरेषा तु कल्पिता ॥ १२.२७१.५ ॥
గోవులకు శుభం కలుగుగాక, లోకాలకు మంగళం కలుగుగాక అని అప్పుడు నిర్వచనం చేయబడింది. హింస ప్రవర్తిల్లినప్పుడు ఈ ఆశీర్వాదం కల్పించబడింది.
12.271.6
अव्यवस्थितमर्यादैर्विमूढैर्नास्तिकैर्नरैः ।
संशयात्मभिरव्यक्तैर्हिंसा समनुदर्शिता ॥ १२.२७१.६ ॥
నియమాలు స్థిరంగా లేని, మూఢులైన, నాస్తికులైన, సందేహాత్మకులైన, అస్పష్టులైన మనుషులు హింసను చూపించారు.
12.271.7
सर्वकर्मग्वहिंसां हि धर्मात्मा मनुरब्रवीत् ।
कामकाराद्विहिंसन्ति बहिर्वेद्यां पशून्नराः ॥ १२.२७१.७ ॥
ధర్మాత్ముడైన మనువు అన్ని కర్మలలో అహింసయే శ్రేష్ఠమని చెప్పాడు. కోరికతో మనుషులు వేదికకు బయట పశువులను హింసిస్తారు.
12.271.8
तस्मात्प्रमाणतः कार्यो धर्मः सूक्ष्मो विजानता ।
अहिंसा ह्येव सर्वेभ्यो धर्मेभ्यो ज्यायसी मता ॥ १२.२७१.८ ॥
కాబట్టి ప్రమాణం ప్రకారం సూక్ష్మ ధర్మాన్ని తెలిసినవాడు దానిని ఆచరించాలి. అన్ని ధర్మాలకంటే అహింసయే శ్రేష్ఠమని భావించబడింది.
12.271.9
उपोष्य संशितो भूत्वा हित्वा वेदकृतां शुचिः ।
आचार इत्यनाचारः कृपणाः फलहेतवः ॥ १२.२७१.९ ॥
ఉపవసించి, నియమంతో ఉండి, వేదవిహిత కర్మలను విడిచి పవిత్రుడైనవాని ఆచారమని పిలవబడేది అనాచారమే. ఫలాన్ని కోరే దీనులు ఇలా చేస్తారు.
12.271.10
यदि च्छिन्दन्ति वृक्षांश्च यूपांश्चोद्दिश्य मानवाः ।
वृथा मांसानि खादन्ति नैप धर्मः प्रशस्यते ॥ १२.२७१.१० ॥
మనుషులు యూపాల కోసం చెట్లను నరికి, వ్యర్థంగా మాంసాన్ని తింటే, ఇది ధర్మమని ప్రశంసించబడదు.
12.271.11
सुरां मत्स्यान्मधु मांसमासवं कृसरौदनम् ।
धूर्तैः प्रवर्तितं ह्येतन्नैतद्वेदेषु कल्पितम्।
कामान्मोहाच्च लोभाच्च लौल्यमेतत्प्रवर्तितम् ॥ १२.२७१.११ ॥
మద్యం, చేపలు, తేనె, మాంసం, ఆసవం, నువ్వులతో వండిన అన్నం — ఇవి మోసగాళ్లు ప్రవర్తింపజేసినవి; వేదాలలో ఇవి విధించబడలేదు. కోరిక, మోహం, లోభం వల్ల ఈ ఆసక్తి ప్రవర్తించబడింది.
12.271.12
विष्णुमेवाभिजानन्ति सर्वयज्ञेषु ब्राह्मणाः ।
पायसैः सुमनोभिश्च तस्यैव यजनं स्मृतम् ॥ १२.२७१.१२ ॥
అన్ని యజ్ఞాలలో బ్రాహ్మణులు విష్ణువునే తెలుసుకుంటారు. పాయసంతో, మంచి పూలతో ఆయననే పూజించడం స్మరించబడింది.
12.271.13
यज्ञियाश्चैव ये वृक्षा वेदेषु परिकल्पिताः ।
यच्चापि किंचित्कर्तव्यमन्यच्चोक्षैः सुसंस्कृतम्।
महासत्वैः शुद्धभावैः सर्वं देवार्हमेव तत् ॥ १२.२७१.१३ ॥
వేదాలలో యజ్ఞానికి యోగ్యమైనవిగా నిర్ణయించబడిన వృక్షాలు, చేయవలసిన ఇతర విషయాలు, బాగా శుద్ధి చేయబడినవన్నీ, మహాత్ములు శుద్ధ భావంతో చేసేవన్నీ దేవతలకు తగినవే.
12.271.14
शरीरमापदश्चापि विवदन्त्यविहंसतः ।
कथं यात्रा शरीरस्य निरारम्भस्य सेत्स्यते ॥ १२.२७१.१४ ॥
శరీరం, ఆపదలు కూడా వివాదపడతాయి. హింసించకుండా, ఏ పనీ ప్రారంభించని వాడి శరీర యాత్ర ఎలా సిద్ధిస్తుంది?
12.271.15
यथा शरीरं न ग्लायेन्नेयान्मृत्युवशं यथा ।
तथा कर्मसु वर्तेत समर्थो धर्ममाचरेत् ॥ १२.२७१.१५ ॥
శరీరం అలసిపోకుండా, మృత్యువు వశం కాకుండా ఉండేలా, సమర్థుడు కర్మలలో నిమగ్నమై ధర్మాన్ని ఆచరించాలి.