มหาภารตะ · อัธยายะ 12.271
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.271.1
शरीरमापदश्चैव न विदन्त्यविहिंसकाः ।
कथं यात्रा शरीरस्य निरारम्भस्य सेत्स्यते ॥ १२.२७१.१ ॥
ผู้ไม่เบียดเบียนย่อมไม่รู้จักร่างกายและภยันตรายทั้งหลาย ผู้ไม่กระทำการใดเลย การดำเนินชีวิตของร่างกายจะสำเร็จได้อย่างไร
12.271.2
यथा शरीरं न म्लायेन्नैव मृत्युवशं भवेत् ।
तथा कर्मसु वर्तेत समर्थो धर्ममाचरेत् ॥ १२.२७१.२ ॥
ร่างกายจะไม่เหี่ยวเฉาและไม่ตกอยู่ในอำนาจของความตายได้อย่างไร ผู้สามารถควรดำเนินในการงานและปฏิบัติธรรม
12.271.3
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
प्रजानामनुकम्पार्थं गीतं राज्ञा विचख्युना ॥ १२.२७१.३ ॥
ในเรื่องนี้ ท่านทั้งหลายยกเอาอิติหาสโบราณนี้มาอ้างด้วย ซึ่งพระราชาผู้มีปัญญาทรงขับร้องไว้ด้วยความเมตตาต่อประชาชน
12.271.4
छिन्नस्थूणं वृपं दृष्ट्वा विरावं च गवां भृशम् ।
गोगृहे यज्ञवाटे च प्रेक्षमाणः स पार्थिवः ॥ १२.२७१.४ ॥
พระราชานั้นทอดพระเนตรเห็นโคตัวผู้ที่เสาถูกหัก และเสียงร้องของโคดังลั่น ทรงสอดส่องดูในคอกโคและลานพิธียัญ
12.271.5
स्वस्ति गोभ्योऽस्तु लोकेषु ततो निर्वचनं कृतम् ।
हिंसायां हि प्रवृत्तायामाशीरेषा तु कल्पिता ॥ १२.२७१.५ ॥
แล้วจึงมีการประกาศว่า ขอความสวัสดีจงมีแก่โคทั้งหลาย และขอโชคดีจงมีในโลกทั้งหลาย เมื่อความรุนแรงเกิดขึ้นแล้ว พรนี้จึงได้ถูกกำหนดขึ้น
12.271.6
अव्यवस्थितमर्यादैर्विमूढैर्नास्तिकैर्नरैः ।
संशयात्मभिरव्यक्तैर्हिंसा समनुदर्शिता ॥ १२.२७१.६ ॥
ความรุนแรงถูกแสดงโดยมนุษย์ผู้ไม่มีระเบียบแบบแผนที่มั่นคง ผู้หลงผิดและไม่เชื่อ ผู้มีจิตใจเต็มไปด้วยความสงสัย และผู้ไม่ปรากฏชัด
12.271.7
सर्वकर्मग्वहिंसां हि धर्मात्मा मनुरब्रवीत् ।
कामकाराद्विहिंसन्ति बहिर्वेद्यां पशून्नराः ॥ १२.२७१.७ ॥
มนูผู้มีธรรมะได้กล่าวว่า การไม่เบียดเบียนเป็นสิ่งสูงสุดในการงานทั้งปวงจริงแท้ มนุษย์ที่ถูกความปรารถนาชักนำย่อมเบียดเบียนสัตว์นอกแท่นบูชา
12.271.8
तस्मात्प्रमाणतः कार्यो धर्मः सूक्ष्मो विजानता ।
अहिंसा ह्येव सर्वेभ्यो धर्मेभ्यो ज्यायसी मता ॥ १२.२७१.८ ॥
เพราะฉะนั้น ผู้รู้ธรรมอันละเอียดอ่อนควรปฏิบัติธรรมตามหลักแห่งคัมภีร์ การไม่เบียดเบียนเพียงอย่างเดียวถือว่าสูงกว่าธรรมทั้งปวง
12.271.9
उपोष्य संशितो भूत्वा हित्वा वेदकृतां शुचिः ।
आचार इत्यनाचारः कृपणाः फलहेतवः ॥ १२.२७१.९ ॥
การที่ผู้หนึ่งอดอาหาร ควบคุมตนเอง ละทิ้งพิธีกรรมที่เกิดจากพระเวท แล้วบริสุทธิ์ จึงเรียกว่าการประพฤติชอบนั้น แท้จริงเป็นการประพฤติผิด ผู้ยากจนที่แสวงหาผลตอบแทนเท่านั้นที่ทำเช่นนั้น
12.271.10
यदि च्छिन्दन्ति वृक्षांश्च यूपांश्चोद्दिश्य मानवाः ।
वृथा मांसानि खादन्ति नैप धर्मः प्रशस्यते ॥ १२.२७१.१० ॥
หากมนุษย์ตัดต้นไม้เพื่อทำเสาพิธี และกินเนื้อสัตว์อย่างไร้ประโยชน์ สิ่งนี้ไม่ได้รับการสรรเสริญว่าเป็นธรรม
12.271.11
सुरां मत्स्यान्मधु मांसमासवं कृसरौदनम् ।
धूर्तैः प्रवर्तितं ह्येतन्नैतद्वेदेषु कल्पितम्।
कामान्मोहाच्च लोभाच्च लौल्यमेतत्प्रवर्तितम् ॥ १२.२७१.११ ॥
สุรา ปลา น้ำผึ้ง เนื้อ เครื่องดื่มหมัก และข้าวหุงกับงา สิ่งเหล่านี้ถูกนำเข้ามาโดยคนหลอกลวง ไม่ได้ถูกกำหนดไว้ในพระเวท ความอยากนี้เกิดจากความปรารถนา ความหลง และความโลภ จึงแพร่หลายออกไป
12.271.12
विष्णुमेवाभिजानन्ति सर्वयज्ञेषु ब्राह्मणाः ।
पायसैः सुमनोभिश्च तस्यैव यजनं स्मृतम् ॥ १२.२७१.१२ ॥
พราหมณ์ทั้งหลายย่อมรู้จักพระวิษณุเพียงองค์เดียวในยัญทั้งปวง การบูชาพระองค์ด้วยข้าวปายาสและดอกไม้อันงดงามได้ถูกบันทึกไว้
12.271.13
यज्ञियाश्चैव ये वृक्षा वेदेषु परिकल्पिताः ।
यच्चापि किंचित्कर्तव्यमन्यच्चोक्षैः सुसंस्कृतम्।
महासत्वैः शुद्धभावैः सर्वं देवार्हमेव तत् ॥ १२.२७१.१३ ॥
ต้นไม้ที่เหมาะแก่การบูชายัญและถูกกำหนดไว้ในพระเวท และสิ่งอื่นใดที่ควรกระทำ ทั้งหมดที่ชำระอย่างดีแล้ว กระทำโดยผู้มีจิตใจยิ่งใหญ่และมีจิตบริสุทธิ์ ย่อมคู่ควรแก่เทวดาอย่างแท้จริง
12.271.14
शरीरमापदश्चापि विवदन्त्यविहंसतः ।
कथं यात्रा शरीरस्य निरारम्भस्य सेत्स्यते ॥ १२.२७१.१४ ॥
แม้ร่างกายและภยันตรายก็โต้แย้งกันเรื่องนี้ การดำเนินชีวิตของร่างกายจะสำเร็จได้อย่างไร สำหรับผู้ที่ไม่เบียดเบียนและไม่ลงมือกระทำการใดเลย
12.271.15
यथा शरीरं न ग्लायेन्नेयान्मृत्युवशं यथा ।
तथा कर्मसु वर्तेत समर्थो धर्ममाचरेत् ॥ १२.२७१.१५ ॥
ร่างกายไม่ควรเหน็ดเหนื่อย และไม่ควรถูกนำไปอยู่ในอำนาจของความตาย ผู้สามารถควรดำเนินในการงานและปฏิบัติธรรมฉันใด ก็ฉันนั้น