മഹാഭാരതം · അധ്യായം 12.271
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.271.1
शरीरमापदश्चैव न विदन्त्यविहिंसकाः ।
कथं यात्रा शरीरस्य निरारम्भस्य सेत्स्यते ॥ १२.२७१.१ ॥
അഹിംസകർ ശരീരത്തെയും ആപത്തുകളെയും അറിയുന്നില്ല. ഒരു പ്രവൃത്തിയും ആരംഭിക്കാത്തവന്റെ ശരീരയാത്ര എങ്ങനെ സാധിക്കും?
12.271.2
यथा शरीरं न म्लायेन्नैव मृत्युवशं भवेत् ।
तथा कर्मसु वर्तेत समर्थो धर्ममाचरेत् ॥ १२.२७१.२ ॥
ശരീരം വാടാതെയും മരണത്തിന്റെ അധീനമാകാതെയും ഇരിക്കുംവണ്ണം, സമർത്ഥൻ കർമ്മങ്ങളിൽ ഏർപ്പെട്ട് ധർമ്മം ആചരിക്കണം.
12.271.3
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
प्रजानामनुकम्पार्थं गीतं राज्ञा विचख्युना ॥ १२.२७१.३ ॥
ഇതിലും പ്രജകളോടുള്ള അനുകമ്പയ്ക്കായി വിചക്ഷണനായ ഒരു രാജാവ് പാടിയ ഈ പുരാതന ഇതിഹാസത്തെ ആളുകൾ ഉദാഹരിക്കുന്നു.
12.271.4
छिन्नस्थूणं वृपं दृष्ट्वा विरावं च गवां भृशम् ।
गोगृहे यज्ञवाटे च प्रेक्षमाणः स पार्थिवः ॥ १२.२७१.४ ॥
തകർന്ന തൂണുള്ള കാളയെയും പശുക്കളുടെ കടുത്ത കരച്ചിലിനെയും കണ്ട്, ഗോശാലയിലും യജ്ഞവാടത്തിലും നോക്കിനിന്ന ആ രാജാവ്.
12.271.5
स्वस्ति गोभ्योऽस्तु लोकेषु ततो निर्वचनं कृतम् ।
हिंसायां हि प्रवृत्तायामाशीरेषा तु कल्पिता ॥ १२.२७१.५ ॥
പശുക്കൾക്ക് ക്ഷേമമുണ്ടാകട്ടെ, ലോകങ്ങളിൽ മംഗലമുണ്ടാകട്ടെ എന്ന വാക്ക് അപ്പോൾ ഉച്ചരിക്കപ്പെട്ടു. ഹിംസ പ്രവർത്തിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ ഈ ആശംസ സങ്കൽപ്പിക്കപ്പെട്ടു.
12.271.6
अव्यवस्थितमर्यादैर्विमूढैर्नास्तिकैर्नरैः ।
संशयात्मभिरव्यक्तैर्हिंसा समनुदर्शिता ॥ १२.२७१.६ ॥
മര്യാദകൾ ഉറയ്ക്കാത്ത, മൂഢരായ, നാസ്തികരായ, സംശയാത്മാക്കളായ, അവ്യക്തരായ മനുഷ്യരാൽ ഹിംസ കാണിക്കപ്പെട്ടു.
12.271.7
सर्वकर्मग्वहिंसां हि धर्मात्मा मनुरब्रवीत् ।
कामकाराद्विहिंसन्ति बहिर्वेद्यां पशून्नराः ॥ १२.२७१.७ ॥
ധർമ്മാത്മാവായ മനു എല്ലാ കർമ്മങ്ങളിലും അഹിംസയാണ് ശ്രേഷ്ഠമെന്ന് പറഞ്ഞു. ആഗ്രഹവശാൽ മനുഷ്യർ വേദിക്ക് പുറത്ത് മൃഗങ്ങളെ ഹിംസിക്കുന്നു.
12.271.8
तस्मात्प्रमाणतः कार्यो धर्मः सूक्ष्मो विजानता ।
अहिंसा ह्येव सर्वेभ्यो धर्मेभ्यो ज्यायसी मता ॥ १२.२७१.८ ॥
അതിനാൽ പ്രമാണമനുസരിച്ച് സൂക്ഷ്മധർമ്മം അറിയുന്നവൻ അത് അനുഷ്ഠിക്കണം. എല്ലാ ധർമ്മങ്ങളിലും അഹിംസയാണ് ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠമെന്ന് കരുതപ്പെടുന്നു.
12.271.9
उपोष्य संशितो भूत्वा हित्वा वेदकृतां शुचिः ।
आचार इत्यनाचारः कृपणाः फलहेतवः ॥ १२.२७१.९ ॥
ഉപവസിച്ച്, നിയന്ത്രിതനായി, വേദവിഹിതമായ കർമ്മങ്ങൾ ഉപേക്ഷിച്ച് ശുദ്ധനാകുന്നവന്റെ ആചാരം എന്ന് പറയുന്നത് അനാചാരമാണ്. ഫലം ആഗ്രഹിക്കുന്ന ദീനർ ഇങ്ങനെ ചെയ്യുന്നു.
12.271.10
यदि च्छिन्दन्ति वृक्षांश्च यूपांश्चोद्दिश्य मानवाः ।
वृथा मांसानि खादन्ति नैप धर्मः प्रशस्यते ॥ १२.२७१.१० ॥
മനുഷ്യർ യൂപങ്ങൾക്കായി വൃക്ഷങ്ങൾ മുറിക്കുകയും വൃഥാ മാംസം ഭക്ഷിക്കുകയും ചെയ്താൽ ഇത് ധർമ്മമായി പ്രശംസിക്കപ്പെടുന്നില്ല.
12.271.11
सुरां मत्स्यान्मधु मांसमासवं कृसरौदनम् ।
धूर्तैः प्रवर्तितं ह्येतन्नैतद्वेदेषु कल्पितम्।
कामान्मोहाच्च लोभाच्च लौल्यमेतत्प्रवर्तितम् ॥ १२.२७१.११ ॥
മദ്യം, മത്സ്യം, തേൻ, മാംസം, ആസവം, എള്ളോടുകൂടെ വേവിച്ച അരി — ഇവ വഞ്ചകരാൽ പ്രചരിപ്പിക്കപ്പെട്ടവയാണ്; വേദങ്ങളിൽ ഇവ വിധിക്കപ്പെട്ടിട്ടില്ല. കാമം, മോഹം, ലോഭം എന്നിവയാൽ ഈ ആസക്തി പ്രചരിപ്പിക്കപ്പെട്ടു.
12.271.12
विष्णुमेवाभिजानन्ति सर्वयज्ञेषु ब्राह्मणाः ।
पायसैः सुमनोभिश्च तस्यैव यजनं स्मृतम् ॥ १२.२७१.१२ ॥
എല്ലാ യജ്ഞങ്ങളിലും ബ്രാഹ്മണർ വിഷ്ണുവിനെയാണ് അറിയുന്നത്. പായസവും നല്ല പുഷ്പങ്ങളും കൊണ്ടുള്ള ആരാധന അദ്ദേഹത്തിനുള്ളതായി സ്മരിക്കപ്പെടുന്നു.
12.271.13
यज्ञियाश्चैव ये वृक्षा वेदेषु परिकल्पिताः ।
यच्चापि किंचित्कर्तव्यमन्यच्चोक्षैः सुसंस्कृतम्।
महासत्वैः शुद्धभावैः सर्वं देवार्हमेव तत् ॥ १२.२७१.१३ ॥
വേദങ്ങളിൽ യജ്ഞത്തിന് യോഗ്യമായി നിശ്ചയിച്ച വൃക്ഷങ്ങളും, ചെയ്യേണ്ട മറ്റെന്തും, നന്നായി ശുദ്ധീകരിച്ചതെല്ലാം, മഹാത്മാക്കളും ശുദ്ധഭാവമുള്ളവരും ചെയ്യുന്നതെല്ലാം ദേവന്മാർക്ക് യോഗ്യമാണ്.
12.271.14
शरीरमापदश्चापि विवदन्त्यविहंसतः ।
कथं यात्रा शरीरस्य निरारम्भस्य सेत्स्यते ॥ १२.२७१.१४ ॥
ശരീരവും ആപത്തുകളും പോലും തർക്കിക്കുന്നു. ആരെയും ഉപദ്രവിക്കാതെ, ഒരു കർമ്മവും ആരംഭിക്കാത്തവന്റെ ശരീരയാത്ര എങ്ങനെ സിദ്ധിക്കും?
12.271.15
यथा शरीरं न ग्लायेन्नेयान्मृत्युवशं यथा ।
तथा कर्मसु वर्तेत समर्थो धर्ममाचरेत् ॥ १२.२७१.१५ ॥
ശരീരം ക്ഷീണിക്കാതെയും മരണത്തിന്റെ വശത്തേക്ക് പോകാതെയും ഇരിക്കേണ്ട വിധത്തിൽ, സമർത്ഥൻ കർമ്മങ്ങളിൽ ഏർപ്പെട്ട് ധർമ്മം ആചരിക്കണം.