مهابهاراتا · أدهيايا 12.288
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.288.1
वृत्रस्य तु महाराज ज्वराविष्टस्य सर्वशः ।
अभवन्यानि लिङ्गानि शरीरे तानि मे शृणु ॥ १२.२८८.१ ॥
أيها الملك العظيم، اسمع مني العلامات التي ظهرت في جسد فريتره المصاب بالحمى في كل مكان.
12.288.2
ज्वलितास्योऽभवद्धोरो वैवर्ण्यं चागमत्परम् ।
गात्रकम्पश्च सुमहाञ्श्वासश्चाप्यभवन्महान् ॥ १२.२८८.२ ॥
صار فمه متوقدًا مخيفًا، واصفرّ شحوبًا شديدًا، وارتجفت أطرافه، وصار نفسه عظيمًا جدًا.
12.288.3
रोमहर्षश्च तीव्रोऽभून्निःश्वासश्च महान्नृप ।
शिवा चाशिवसंकाशा तस्य वक्रात्सुदारुणा ॥ १२.२८८.३ ॥
أيها الملك، اشتد قيام شعره، وخرج منه نفس عظيم، وانبعث من فمه نعيق ابن آوى مخيفًا كصوت شؤم.
12.288.4
निष्पपात महाघोरा स्मृतिर्नष्टास्य भारत ।
उत्काश्च ज्वलितास्तस्य दीप्ताः पार्श्वे प्रपेदिरे ॥ १२.२८८.४ ॥
أيها البهاراتي، ذهبت ذاكرته، وظهرت علامات مرعبة للغاية؛ وسقطت شهب متوقدة لامعة على جانبيه.
12.288.5
गृध्राः कङ्का बलाकाश्च वाचोऽमुञ्चन्सुदारुणाः ।
वृत्रस्योपरि संहृष्टाश्चक्रवत्परिबभ्रमुः ॥ १२.२८८.५ ॥
أطلقت النسور والبوم والكراكي صيحات مرعبة للغاية، وفرحةً دارت فوق فريتره كالعجلة.
12.288.6
ततस्तं रथमास्थाय देवाप्यायित आहवे ।
वज्रोद्यतकरः शक्रस्तं दैत्यं प्रत्यवैक्षत ॥ १२.२८८.६ ॥
ثم صعد إندرا، المؤيّد بالآلهة، على تلك المركبة، ورافعًا الصاعقة في يده، نظر في المعركة إلى ذلك الدَّيْتيا.
12.288.7
अमानुषमथो नादं स मुमोच महासुरः ।
व्यजृम्भच्चैव राजेन्द्र तीव्रज्वरसमन्वितः ॥ १२.२८८.७ ॥
فأطلق المهاسورا صرخةً فوق البشر، وأيها سيد الملوك، أخذته حمى شديدة فتثاءب بفمٍ واسع.
12.288.8
अथास्य जृम्भतः शक्रस्ततो वज्रमवासृजत् ।
स वज्रः सुमहातेजा कालान्तकयमोपमः ॥ १२.२८८.८ ॥
ثم، بينما كان يتثاءب، قذف شاكرا صاعقته. كانت تلك الفاجرا عظيمة الضياء كالزمان الهادم وأنتكا وياما.
12.288.9
क्षिप्रमेव महाकायं वृत्रं दैत्यमपातयत् ।
ततो नादः समभवत्पुनरेव समन्ततः ॥ १२.२८८.९ ॥
فأسقط في الحال الدايتيا فريترا ذا الجسد الضخم، ثم عاد الزئير يرتفع من كل جانب.
12.288.10
वृत्रं विनिहितं दृष्ट्वा देवानां भरतर्षभ ।
वृत्रं तु हत्वा मघवा दानवारिर्महायशाः ॥ १२.२८८.१० ॥
أيها ثور البهاراتا، لما رأت الآلهة فريترا منكسراً، فإن ماغافان، عدو الدانافا العظيم الشهرة، بعد أن قتل فريترا...
12.288.11
वज्रेण विष्णुयुक्तेन दिवमेव समाविशत् ।
अथ वृत्रस्य कौरव्य शरीरादभिनिःसृता ॥ १२.२८८.११ ॥
بالصاعقة المتحدة مع فيشنو دخل السماء نفسها. ثم، أيها الكوروي، خرج من جسد فريترا...
12.288.12
ब्रह्महत्या महाघोरा रौद्रा लोकभयावहा ।
करालदशना भीमा विकृता कृष्णपिङ्गला ॥ १२.२८८.१२ ॥
خرجت براهماهاتيا، خطيئة قتل البراهمي، شديدة الرعب، ضارية، جالبة الفزع للعوالم. كانت أسنانها مروِّعة، وكانت مخيفة مشوّهة، سوداء مائلة إلى الصفرة الداكنة.
12.288.13
प्रकीर्णमूर्धजा चैव घोरनेत्रा च भारत ।
कपालमालिनी चैव कृत्येव भरतर्षभ ॥ १२.२८८.१३ ॥
يا بهارata، بشعرٍ منتشر وعينين مخيفتين، تلبس قلادة من الجماجم، كانت كأنها كريتيا، يا ثور البهاراتا.
12.288.14
रुधिरार्द्रा च धर्मज्ञ चीरवल्कलवासिनी ।
साऽभिनिष्क्रम्य राजेन्द्र तादृग्रृपा भयावहा ॥ १२.२८८.१४ ॥
يا عالم الدهرمة، مبللة بالدم ولابسة ثياب اللحاء، خرجت، يا سيد الملوك، بتلك الهيئة، جالبةً الخوف.
12.288.15
वज्रिणं मृगयामास तदा भरतसत्तम ।
कस्यचित्त्वथ कालस्य वृत्रहा कुरुनन्दन ॥ १२.२८८.१५ ॥
ثم، يا خير البهاراتا، بعد حين، يا بهجة الكوروس، طلبت إندرا، حامل الصاعقة، قاتل فريترا.
12.288.16
स्वर्गायाभिमुखः प्रायाल्लोकानां हितकाम्यया ।
सा विनिःसरमाणं तु दृष्ट्वा शक्रं महौजसम् ॥ १२.२८८.१६ ॥
راغبًا في خير العوالم، مضى متجهًا نحو السماء؛ ولما رأت شكرا العظيم القوة يخرج، ...
12.288.17
कण्ठे जग्राह देवेन्द्रं सुलग्ना चाभवत्तदा ।
स हि तस्मिन्समुत्पन्ने ब्रह्मवध्याकृते भये ॥ १२.२८८.१७ ॥
أمسكت بعنق إندرا، سيد الآلهة، ثم التصقت به بإحكام؛ وحين نشأ ذلك الخوف المولود من قتل البراهمي فيه...
12.288.18
नलिन्या विसमध्यस्थ उवासाब्दगणान्बहून् ।
अनुसृत्य तु यत्नात्स तया वै ब्रह्महत्यया ॥ १२.२८८.१८ ॥
جالسًا في وسط ساق اللوتس، مكث سنين عديدة؛ ولما طاردته تلك الجريمة بقتل البراهمي بجهد، ...
12.288.19
तदा गृहीतः कौरव्य निस्तेजाः समपद्यत ।
तस्या व्यपोहने शक्रः परं यत्नं चकार ह ॥ १२.२८८.१९ ॥
فحينئذ، يا سليل كورو، لما أمسكته، فقد بهاءه. ولإبعادها بذل إندرا جهدًا عظيمًا.
12.288.20
न चाशकत्तां देवेन्द्रो ब्रह्मवध्यां व्यपोहितुम् ।
गृहीत एव तु तया देवेन्द्रो भरतर्षभ ॥ १२.२८८.२० ॥
لم يستطع سيد الآلهة أن يبعد تلك المرأة قاتلة البراهمة؛ بل يا ثور البهاراتا، أُمسك سيد الآلهة نفسه بها.
12.288.21
पितामहमुपागम्य शिरसा प्रत्यपूजयत् ।
ज्ञात्वा गृहीतं शक्रं स द्विजप्रवरवध्यया ॥ १२.२८८.२१ ॥
فاقترب من الجد وأكرمه بانحناء رأسه؛ إذ علم أن شكرا قد أُمسك بسبب قتل أفضل البراهمة، فصنع ذلك.
12.288.22
ब्रह्मा स चिन्तयामास तदा भरतसत्तम ।
तामुवाच महाबाहो ब्रह्मवध्यां पितामहः ॥ १२.२८८.२२ ॥
ثم تفكر براهما، يا خير البهاراتا. يا ذا الذراعين القويتين، خاطب الجد تلك المرأة قاتلة البراهمة.
12.288.23
स्वरेण मधुरेणाथ सान्त्वयन्निव भारत ।
मुच्यतां त्रिदशेन्द्रोयं मत्प्रियं कुरु भामिनी ॥ १२.२८८.२३ ॥
ثم، كأنه يهدئها بصوت عذب، قال يا بهاراتا: 'فليُطلق سراح سيد الثلاثين إلهًا هذا. يا ذات البهاء، افعلي ما هو محبب إليّ.'
12.288.24
ब्रूहि किं ते करोम्यद्य कामं किं त्वमिहेच्छसि ॥ १२.२८८.२४ ॥
قولي: ماذا أفعل لأجلك اليوم؟ وماذا تريدين هنا؟
12.288.25
ब्रह्महत्योवाच ।
त्रिलोकपूजिते देवे प्रीते त्रैलोक्यकर्तरि।
कृतमेव हि मन्यामि निवासं तु विधत्स्व मे ॥ १२.२८८.२५ ॥
قالت براهماهاتيا: أيها الإله المعبود في العوالم الثلاثة، يا خالق العوالم الثلاثة، ولأنك قد رضيت فإنني أعدّ الأمر قد تمّ؛ فأعدّ لي مسكنًا الآن.
12.288.26
त्वया कृतेयं मर्यादा लोकसंरक्षणार्थिना ।
स्थापना वै सुमहती त्वया देव प्रवर्तिता ॥ १२.२८८.२६ ॥
لقد أرسيت هذه الحدود راغبًا في حفظ العوالم؛ أيها الإله، بك أُطلقت هذه المؤسسة العظيمة جدًا.
12.288.27
प्रीते तु त्वयि धर्मज्ञ सर्वलोकेश्वर प्रभो ।
शक्रादपगमिष्यामि निवासं संविधत्स्व मे ॥ १२.२८८.२७ ॥
أيها العارف بالدارما، سيد العوالم كلها، يا رب، إذا رضيت عني فإنني سأبتعد عن شكرا؛ فأعدّ لي مسكنًا.
12.288.28
तथेति तां प्राह तदा ब्रह्मवध्यां पितामहः ।
उपायतः स शक्रस्य ब्रह्मवध्यां व्यपोहितुम् ॥ १२.२८८.२८ ॥
فقال لها الجد (براهما): «ليكن ذلك»، ثم تدبّر بحيلة لإزالة إثم قتل البراهمي عن إندرا.
12.288.29
ततः स्वयंभुवा ध्यातस्तत्र वह्निर्महात्मना ।
ब्रह्माणमुपसंगम्य ततो वचनमब्रवीत् ॥ १२.२८८.२९ ॥
فجاء أغني العظيم النفس، وقد استدعاه براهما الأزلي، إلى براهما وقال هذه الكلمات.
12.288.30
प्राप्तोऽस्मि भगवन्देव त्वत्सकाशमनिन्दित् ।
यत्कर्तव्यं मया देव तद्भवान्वक्तुमर्हति ॥ १२.२८८.३० ॥
أيها الرب المبارك، أيها الإله، أيها الطاهر، لقد جئت إلى حضرتك؛ فما ينبغي أن أفعله، أيها الإله، فأنت أهل لأن تقوله.
12.288.31
ब्रह्मोवाच ।
बहुधा विभजिष्यामि ब्रह्मवध्यामिमामहम्।
शक्रस्याद्य विमोक्षार्थं चतुर्भागं प्रतीच्छ वै ॥ १२.२८८.३१ ॥
قال براهما: سأقسم إثم قتل البراهمي هذا بطرق شتى. واليوم، من أجل تحرير شاكرا، اقبل ربعه.
12.288.32
अग्निरुवाच ।
मम मोक्षस्य कोऽन्तो वै ब्रह्मन्ध्यायस्व वै प्रभो।
एतदिच्छामि विज्ञातुं तत्वतो लोकपूजित ॥ १२.२८८.३२ ॥
قال أغني: يا براهما، يا رب، ما نهاية تحرري؟ تأمّل فيه. يا من يكرّمك العوالم، أريد أن أعرف هذا حقاً.
12.288.33
ब्रह्मोवाच ।
यस्त्वां ज्वलन्तमासाद्य स्वयं वै मानवः क्वचित्।
बीजौषधिरसैर्वह्ने न यक्ष्यति तमोवृतः ॥ १२.२८८.३३ ॥
قال براهما: أيها النار، إن إنساناً محجوباً بالظلمة يدنو منك بنفسه وأنت مشتعل، ولا يقدّم لك القربان بالبذور والأعشاب والعصارات.
12.288.34
तमेषा यास्यति क्षिप्रं तत्रैव च निवत्स्यति ।
ब्रह्मवध्या हव्यवाह व्येतु ते मानसो ज्वरः ॥ १२.२८८.३४ ॥
سيذهب هذا الإثم سريعاً إليه ويستقر هناك. أيها حامل القرابين، لينصرف عنك حمى نفسك.
12.288.35
इत्युक्तः प्रतिजग्राह तद्वचो हव्यकव्यभुक् ।
पितामहस्य भगवांस्तथा च तदभूत्प्रभो ॥ १२.२८८.३५ ॥
وعندما خوطب بذلك، قبل أغني، آكل القرابين وقرابين الأجداد، قول الجد؛ وأيها الرب، فكان كذلك.
12.288.36
ततो वृक्षौषधितृणं समाहूय पितामहः ।
इममर्थं महाराज वक्तुं समुपचक्रमे ॥ १२.२८८.३६ ॥
ثم استدعى الجد الأشجار والأعشاب والحشائش، وأيها الملك العظيم، شرع يتكلم في هذا الأمر.
12.288.37
इयं पुत्रादनुप्राप्ता ब्रह्महत्या महाभया ।
पुरुहूतं चतुर्थांशमस्या यूयं प्रतीच्छत ॥ १२.२८८.३७ ॥
إن هذه الجريمة، قتل البراهمة، التي حلّت بنا من الابن، عظيمة الرهبة. فاقبلوا ربعها لإندرا.
12.288.38
ततो वृक्षौषधितृणं तथैवोक्तं यथातथम् ।
व्यथितं वह्निवद्राजन्ब्रह्माणमिदमब्रवीत् ॥ १२.२८८.३८ ॥
فقالت الأشجار والأعشاب والحشائش، كما قيل لها بالضبط، متألمةً كالنار، أيها الملك، لبرهما هذا.
12.288.39
अस्माकं ब्रह्मवध्यायाः कोऽन्तो लोकपितामह ।
स्वभावनिहतानस्मान्न पुनर्हन्तुमर्हसि ॥ १२.२८८.३९ ॥
أيها الجد للعوالم، ما هي نهاية إثم قتل البراهمة بالنسبة لنا؟ لا ينبغي لك أن تضربنا مرة أخرى، نحن الذين طُعنّا بطبيعتنا.
12.288.40
वयमग्निं तथा शीतं वर्षं च पवनेरितम् ।
सहामः सततं देव तथा च्छेदनभेदने ॥ १२.२८८.४० ॥
أيها الإله، نحتمل دائماً النار والبرد والمطر الذي تسوقه الريح؛ وكذلك نحتمل القطع والثقب.
12.288.41
ब्रह्मवध्यामिमामद्य भवतः शासनाद्वयम् ।
ग्रहीष्यामस्त्रिलोकेश मोक्षं चिन्तयतां भवान्। ॥ १२.२८८.४१ ॥
أيها سيد العوالم الثلاثة، بأمرك سنحمل اليوم إثم قتل البراهمة هذا؛ فكّر أنت في خلاصنا.
12.288.42
ब्रह्मोवाच ।
पर्वकाले तु संप्राप्ते यो वै छेदनभेदनम्।
करिष्यति नरो मोहात्तमेषाऽनुगमिष्यति ॥ १२.२८८.४२ ॥
قال برهما: عندما يحين وقت البارفا، من يقوم بالقطع والثقب بسبب الوهم، سيتبعه هذا.
12.288.43
ततो वृक्षौषधितृणमेवमुक्तं महात्मना ।
ब्रह्माणमभिसंपूज्य जगामाशु यथागतम् ॥ १२.२८८.४३ ॥
ثم إن العظيم النفس، بعد أن تكلم هكذا عن الأشجار والأعشاب والحشائش، وقرّ براهما تكريما لائقا، مضى مسرعا على الطريق الذي جاء منه.
12.288.44
आहूयाप्सरसो देवस्ततो लोकपितामहः ।
वाचा मधुरया प्राह सान्त्वयन्निव भारत ॥ १२.२८८.४४ ॥
ثم استدعى ذلك الإله، جد العوالم، الأبسارا، وقال لهن بكلام عذب كأنه يواسيهن، يا بهاراتا.
12.288.45
इयमिन्द्रादनुप्राप्ता ब्रह्मवध्या वराङ्गनाः ।
चतुर्थमस्या भागांशं मयोक्ताः संप्रतीच्छत ॥ १२.२८८.४५ ॥
لقد جاءت هذه الجريمة بقتل البراهمة تتبع إندرا. أيتها النساء الفاضلات، اقبلن ربعها كما قلت لكن.
12.288.46
ग्रहणे कृतबुद्धीनां देवेश तव शासनात् ।
मोक्षं समयतोऽस्माकं चिन्तयस्व पितामह ॥ १२.२८८.४६ ॥
يا سيد الآلهة، لقد عزمنا على أخذها بأمرك. يا جدّ، فكّر في تحريرنا وفق الأجل المحدد.
12.288.47
ब्रह्मोवाच ।
रजस्वलासु नारीषु यो वै मैथुनमाचरेत्।
तमेषा यास्यति क्षिप्रं व्येतु वो मानसो ज्वरः ॥ १२.२८८.४७ ॥
قال براهما: ستذهب سريعا إلى من يجامع النساء في حال الحيض. فليزُل عنكن حمّى النفس.
12.288.48
तथेति हृष्टमनस इत्युक्त्वाऽऽप्सरसां गणाः ।
स्वानि स्थानानि संप्राप्य रेमिरे भरतर्षभ ॥ १२.२८८.४८ ॥
فقلن "ليكن ذلك" بقلوب مسرورة، فذهبت جماعات الأبسارا إلى مساكنها وتنعمت فيها، يا ثور البهاراتا.
12.288.49
ततस्त्रिलोककृद्देवः पुनरेव महातपाः ।
अथः संचिन्तयामास ध्यातास्ताश्चाप्यथागमन् ॥ १२.२८८.४९ ॥
ثم فكّر الإله خالق العوالم الثلاثة، ذو التقشف العظيم، مرة أخرى؛ وجاءت أيضاً تلك التي فكّر فيها.
12.288.50
तास्तु सर्वाः समागम्य ब्रह्माणममितौजसम् ।
इदमूचुर्वचो राजन्प्रणिपत्य पितामहम् ॥ १२.२८८.५० ॥
أيها الملك، اجتمعن جميعاً وسجدن لبراهما ذي القوة اللامحدودة، الجد، ونطقن بهذه الكلمات.
12.288.51
इमाः स्म देव संप्राप्तास्त्वत्सकाशमरिंदम् ।
शासनात्तव लोकेश समाज्ञापय नः प्रभो ॥ १२.२८८.५१ ॥
أيها الإله، لقد جئنا إلى حضرتك يا قاهر الأعداء. بأمرك، يا سيد العوالم، يا رب، أصدر إلينا أمرك.
12.288.52
ब्रह्मोवाच ।
इयं वृत्रादनुप्राप्ता पुरुहूतं महाभया।
ब्रह्मवध्या चतुर्थांशमस्या यूयं प्रतीच्छत ॥ १२.२८८.५२ ॥
قال براهما: هذا الرعب العظيم، قتل البرهمي، نزل على بوروهوتا (إندرا) بسبب فريترا. فاقبلوا ربعه.
12.288.53
एवं भवतु लोकेश यथा वदसि नः प्रभो ।
मोक्षं समयतोऽस्माकं संचिन्तयितुमर्हसि ॥ १२.२८८.५३ ॥
فليكن كما تقول لنا، يا سيد العوالم، يا رب. وينبغي لك أن تفكر في إطلاقنا من العهد.
12.288.54
त्वं हि देवेश सर्वस्य जगतः परमा गतिः ।
कोऽन्यः प्रसाद्यो हि भवेद्यः कृच्छ्रान्नः समुद्धरेत् ॥ १२.२८८.५४ ॥
أنت، يا رب الآلهة، الملاذ الأعلى لكل العالم. فمن غيرك يُسترضى، ومن يرفعنا من هذه الشدة؟
12.288.55
ब्रह्मोवाच ।
अल्पा इति मतिं कृत्वा यो नरो बुद्धिमोहितः।
श्लेष्ममूत्रपुरीषाणि युष्मासु प्रतिमोक्ष्यति ॥ १२.२८८.५५ ॥
قال براهما: الإنسان الذي، وقد أعماه عقله، يحسبكم حقيرين فيُلقي عليكم البلغم والبول والبراز،
12.288.56
तमियं यास्यति क्षिप्रं तत्रैव च निवत्स्यति ।
तथा वो भविता मोक्ष इति सत्यं ब्रवीमि वः ॥ १२.२८८.५६ ॥
ستذهب هذه البراهمهatya سريعًا إليه وتقيم هناك. وهكذا يكون خلاصكم؛ هذا ما أقوله لكم حقًا.
12.288.57
ततो विमुच्य देवेन्द्रं ब्रह्मवध्या युधिष्ठिर ।
यथा निसृष्टं तं वासमगमद्देवशासनात् ॥ १२.२८८.५७ ॥
ثم، يا يودهيشثيرا، تركت البراهمهatya ملك الآلهة وذهبت إلى ذلك المسكن الذي أُرسلت إليه بأمر الآلهة.
12.288.58
एवं शक्रेण संप्राप्ता ब्रह्मवध्या जनाधिप ।
पितामहमनुज्ञाप्य सोऽश्वमेधमकल्पयत् ॥ १२.२८८.५८ ॥
هكذا، يا سيد البشر، أصاب شakra ذنب البراهمهatya. ولما استأذن الجد، أعدّ قربان الفرس.
12.288.59
श्रूयते च महाराज संप्राप्ता वासवेन वै ।
ब्रह्मवध्या ततः शुद्धिं हयमेधेन लब्धवान् ॥ १२.२८८.५९ ॥
ويُروى، أيها الملك العظيم، أن فاسافا أصابته البراهمهatya حقًا، ثم نال الطهارة بقربان الفرس.
12.288.60
समवाप्य श्रियं देवो हत्वाऽरींश्च सहस्रशः ।
प्रहर्षमतुलं लेभे वासवः पृथिवीपते ॥ १२.२८८.६० ॥
وقد استعاد الإله فاسافا جلاله، وقتل أعداءه بالآلاف، يا سيد الأرض، فنال فرحًا لا يُضاهى.
12.288.61
वृत्रस्य रुधिराच्चैव बुद्बुदाः पार्थ जज्ञिरे ।
द्विजातिभिरभक्ष्यास्ते दीक्षितैश्च तपोधनैः ॥ १२.२८८.६१ ॥
من دم فريترا، يا بارثا، نشأت فقاعات؛ لا يجوز أن يأكلها ذوو الولادة الثانية ولا الزهاد المنذورون.
12.288.62
सर्वावस्थं त्वमप्येषां द्विजातीनां प्रियं कुरु ।
इमे हि भूतले देवाः प्रथिताः कुरुनन्दन ॥ १२.२८८.६२ ॥
في كل حال، فاصنع أنت أيضًا ما يسرّ هؤلاء ذوي الولادة الثانية، فهم، يا بهجة الكورو، الآلهة المشهورون على الأرض.
12.288.63
एवं शक्रेण कौरव्य बुद्धिसौक्ष्म्यान्महासुरः ।
उपायपूर्वं निहतो वृत्रो ह्यमिततेजसा ॥ १२.२८८.६३ ॥
هكذا، يا سليل الكورو، بدقة عقله، قتل شاكرا ذو الضياء اللامحدود الأسورا العظيم فريترا بالحيلة.
12.288.64
एवं त्वमपि कौन्तेय पृथिव्यामपराजितः ।
भविष्यसि यथा देवः शतक्रतुरमित्रहा ॥ १२.२८८.६४ ॥
وهكذا أنت أيضًا، يا ابن كونتي، ستكون لا يُقهر على الأرض، كالإله شاتاكراتو قاتل الأعداء.
12.288.65
ये तु शक्रकथां दिव्यामिमां पर्वसुपर्वसु ।
विप्रमध्ये वदिष्यन्ति न ते प्राप्स्यन्ति किल्विषं ॥ १२.२८८.६५ ॥
من يروي هذه القصة الإلهية لشاكرا في كل يوم عيد وسط البراهمة لن يجلب على نفسه إثمًا.
12.288.66
इत्येतद्वृत्रमाश्रित्य शक्रस्यात्यद्भुतं महत् ।
कथितं कर्म ते तात किं भूयः श्रोतुमिच्छसि ॥ १२.२८८.६६ ॥
هكذا قُصّ عليك الفعل العظيم العجيب لشاكرا في شأن فريترا، يا بني العزيز، فما الذي تريد أن تسمعه بعد؟