Mahābhārata · Adhyāya 12.288
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.288.1
वृत्रस्य तु महाराज ज्वराविष्टस्य सर्वशः ।
अभवन्यानि लिङ्गानि शरीरे तानि मे शृणु ॥ १२.२८८.१ ॥
O großer König, höre von mir die Zeichen, die im ganzen Körper Vṛtras erschienen, der vom Fieber ergriffen war.
12.288.2
ज्वलितास्योऽभवद्धोरो वैवर्ण्यं चागमत्परम् ।
गात्रकम्पश्च सुमहाञ्श्वासश्चाप्यभवन्महान् ॥ १२.२८८.२ ॥
Sein Mund wurde glühend und schrecklich, er wurde äußerst blass, seine Glieder zitterten und sein Atem wurde sehr stark.
12.288.3
रोमहर्षश्च तीव्रोऽभून्निःश्वासश्च महान्नृप ।
शिवा चाशिवसंकाशा तस्य वक्रात्सुदारुणा ॥ १२.२८८.३ ॥
O König, sein Haar sträubte sich heftig, ein großer Atemzug entfuhr ihm, und aus seinem Mund drang das Geheul eines Schakals, schrecklich und wie ein Unheil verkündender Laut.
12.288.4
निष्पपात महाघोरा स्मृतिर्नष्टास्य भारत ।
उत्काश्च ज्वलितास्तस्य दीप्ताः पार्श्वे प्रपेदिरे ॥ १२.२८८.४ ॥
O Bhārata, sein Gedächtnis schwand, und sehr schreckliche Zeichen erschienen; brennende, leuchtende Meteore fielen an seine Seiten.
12.288.5
गृध्राः कङ्का बलाकाश्च वाचोऽमुञ्चन्सुदारुणाः ।
वृत्रस्योपरि संहृष्टाश्चक्रवत्परिबभ्रमुः ॥ १२.२८८.५ ॥
Geier, Reiher und Kraniche stießen sehr schreckliche Schreie aus; erfreut kreisten sie über Vṛtra wie ein Rad.
12.288.6
ततस्तं रथमास्थाय देवाप्यायित आहवे ।
वज्रोद्यतकरः शक्रस्तं दैत्यं प्रत्यवैक्षत ॥ १२.२८८.६ ॥
Dann bestieg Indra, von den Göttern gestärkt, jenen Wagen und, den Donnerkeil in der Hand erhoben, blickte er im Kampf auf jenen Dämon.
12.288.7
अमानुषमथो नादं स मुमोच महासुरः ।
व्यजृम्भच्चैव राजेन्द्र तीव्रज्वरसमन्वितः ॥ १२.२८८.७ ॥
Da stieß der große Asura ein übermenschliches Brüllen aus, und, o Herr der Könige, von heftigem Fieber ergriffen, gähnte er weit.
12.288.8
अथास्य जृम्भतः शक्रस्ततो वज्रमवासृजत् ।
स वज्रः सुमहातेजा कालान्तकयमोपमः ॥ १२.२८८.८ ॥
Da schleuderte Śakra, während jener gähnte, seinen Donnerkeil. Jener gewaltig glänzende Vajra glich Kāla, dem Vollender, und Yama.
12.288.9
क्षिप्रमेव महाकायं वृत्रं दैत्यमपातयत् ।
ततो नादः समभवत्पुनरेव समन्ततः ॥ १२.२८८.९ ॥
Sogleich streckte er den Daitya Vṛtra von gewaltiger Gestalt nieder, und dann erhob sich ringsum wieder ein Brüllen.
12.288.10
वृत्रं विनिहितं दृष्ट्वा देवानां भरतर्षभ ।
वृत्रं तु हत्वा मघवा दानवारिर्महायशाः ॥ १२.२८८.१० ॥
O Stier der Bharatas, als die Götter Vṛtra niedergestreckt sahen, da Maghavan, der ruhmreiche Feind der Dānavas, Vṛtra erschlagen hatte...
12.288.11
वज्रेण विष्णुयुक्तेन दिवमेव समाविशत् ।
अथ वृत्रस्य कौरव्य शरीरादभिनिःसृता ॥ १२.२८८.११ ॥
Mit dem mit Viṣṇu verbundenen Donnerkeil zog er in den Himmel selbst ein. Dann, o Kaurava, trat aus dem Körper Vṛtras hervor...
12.288.12
ब्रह्महत्या महाघोरा रौद्रा लोकभयावहा ।
करालदशना भीमा विकृता कृष्णपिङ्गला ॥ १२.२८८.१२ ॥
Brahmahatyā, die Sünde des Brahmanenmordes, trat hervor, überaus schrecklich, wild, den Welten Schrecken bringend. Ihre Zähne waren furchtbar; sie war entsetzlich, verunstaltet, dunkel und gelbbraun.
12.288.13
प्रकीर्णमूर्धजा चैव घोरनेत्रा च भारत ।
कपालमालिनी चैव कृत्येव भरतर्षभ ॥ १२.२८८.१३ ॥
O Bhārata, mit wirrem Haar und grimmigen Augen, eine Girlande aus Schädeln tragend, war sie wie eine Kṛtyā, o Stier der Bharatas.
12.288.14
रुधिरार्द्रा च धर्मज्ञ चीरवल्कलवासिनी ।
साऽभिनिष्क्रम्य राजेन्द्र तादृग्रृपा भयावहा ॥ १२.२८८.१४ ॥
O Kenner des Dharma, von Blut durchtränkt und in Baströcke gekleidet, trat sie hervor, o Herr der Könige, in solcher Gestalt, Furcht bringend.
12.288.15
वज्रिणं मृगयामास तदा भरतसत्तम ।
कस्यचित्त्वथ कालस्य वृत्रहा कुरुनन्दन ॥ १२.२८८.१५ ॥
Da, o Bester der Bharatas, nach einiger Zeit, o Freude der Kurus, suchte sie Indra auf, den Donnerkeil-Träger, Vṛtras Bezwinger.
12.288.16
स्वर्गायाभिमुखः प्रायाल्लोकानां हितकाम्यया ।
सा विनिःसरमाणं तु दृष्ट्वा शक्रं महौजसम् ॥ १२.२८८.१६ ॥
Das Wohl der Welten wünschend, zog er dem Himmel entgegen; und als sie den überaus glanzvollen Śakra hervortreten sah, ...
12.288.17
कण्ठे जग्राह देवेन्द्रं सुलग्ना चाभवत्तदा ।
स हि तस्मिन्समुत्पन्ने ब्रह्मवध्याकृते भये ॥ १२.२८८.१७ ॥
Sie ergriff den Hals Indras, des Herrn der Götter, und klammerte sich dann fest an ihn; als jene Furcht, aus dem Mord an einem Brahmanen geboren, in ihm aufstieg...
12.288.18
नलिन्या विसमध्यस्थ उवासाब्दगणान्बहून् ।
अनुसृत्य तु यत्नात्स तया वै ब्रह्महत्यया ॥ १२.२८८.१८ ॥
Im Inneren des Lotusstängels sitzend, verweilte er viele Gruppen von Jahren; und von jenem Brahmanenmord mit Mühe verfolgt, ...
12.288.19
तदा गृहीतः कौरव्य निस्तेजाः समपद्यत ।
तस्या व्यपोहने शक्रः परं यत्नं चकार ह ॥ १२.२८८.१९ ॥
Da wurde er, o Nachkomme der Kuru, von ihr ergriffen und verlor seinen Glanz. Um sie zu vertreiben, machte Indra große Anstrengungen.
12.288.20
न चाशकत्तां देवेन्द्रो ब्रह्मवध्यां व्यपोहितुम् ।
गृहीत एव तु तया देवेन्द्रो भरतर्षभ ॥ १२.२८८.२० ॥
Der Herr der Götter konnte jene brahmanenmordende Frau nicht vertreiben; ja, o Stier der Bharata, der Herr der Götter selbst wurde von ihr ergriffen.
12.288.21
पितामहमुपागम्य शिरसा प्रत्यपूजयत् ।
ज्ञात्वा गृहीतं शक्रं स द्विजप्रवरवध्यया ॥ १२.२८८.२१ ॥
Er trat zum Großvater, ehrte ihn mit gesenktem Haupt; da er wusste, dass Śakra durch die Tötung des vornehmsten Brahmanen ergriffen worden war, tat er dies.
12.288.22
ब्रह्मा स चिन्तयामास तदा भरतसत्तम ।
तामुवाच महाबाहो ब्रह्मवध्यां पितामहः ॥ १२.२८८.२२ ॥
Da überlegte Brahmā, o Bester der Bharata. O Starkarmiger, der Großvater sprach zu jener brahmanenmordenden Frau.
12.288.23
स्वरेण मधुरेणाथ सान्त्वयन्निव भारत ।
मुच्यतां त्रिदशेन्द्रोयं मत्प्रियं कुरु भामिनी ॥ १२.२८८.२३ ॥
Dann sprach er, als wollte er sie mit süßer Stimme beruhigen, o Bhārata: 'Dieser Herr der Dreißig Götter soll freigelassen werden. O strahlende Frau, tu, was mir lieb ist.'
12.288.24
ब्रूहि किं ते करोम्यद्य कामं किं त्वमिहेच्छसि ॥ १२.२८८.२४ ॥
Sprich: Was soll ich heute für dich tun? Was wünschst du dir hier?
12.288.25
ब्रह्महत्योवाच ।
त्रिलोकपूजिते देवे प्रीते त्रैलोक्यकर्तरि।
कृतमेव हि मन्यामि निवासं तु विधत्स्व मे ॥ १२.२८८.२५ ॥
Brahmahatyā sprach: O Gott, verehrt in den drei Welten, Schöpfer der drei Welten, da du erfreut bist, betrachte ich die Sache als getan; nun bestimme mir eine Wohnstätte.
12.288.26
त्वया कृतेयं मर्यादा लोकसंरक्षणार्थिना ।
स्थापना वै सुमहती त्वया देव प्रवर्तिता ॥ १२.२८८.२६ ॥
Du hast diese Grenze gesetzt, aus dem Wunsch, die Welten zu schützen; o Gott, durch dich wurde diese sehr große Ordnung in Gang gesetzt.
12.288.27
प्रीते तु त्वयि धर्मज्ञ सर्वलोकेश्वर प्रभो ।
शक्रादपगमिष्यामि निवासं संविधत्स्व मे ॥ १२.२८८.२७ ॥
O Kenner des Dharma, Herr aller Welten, o Herr, wenn du erfreut bist, werde ich von Śakra fortgehen; bestimme mir eine Wohnstätte.
12.288.28
तथेति तां प्राह तदा ब्रह्मवध्यां पितामहः ।
उपायतः स शक्रस्य ब्रह्मवध्यां व्यपोहितुम् ॥ १२.२८८.२८ ॥
Da sprach der Großvater (Brahmā) zu ihr: »So sei es«; und durch eine List suchte er die Schuld des Brahmanenmordes von Indra abzuwenden.
12.288.29
ततः स्वयंभुवा ध्यातस्तत्र वह्निर्महात्मना ।
ब्रह्माणमुपसंगम्य ततो वचनमब्रवीत् ॥ १२.२८८.२९ ॥
Da kam Agni, der Großherzige, den der Selbstgeborene Brahmā dorthin gedacht hatte, zu Brahmā und sprach diese Worte.
12.288.30
प्राप्तोऽस्मि भगवन्देव त्वत्सकाशमनिन्दित् ।
यत्कर्तव्यं मया देव तद्भवान्वक्तुमर्हति ॥ १२.२८८.३० ॥
O gesegneter Herr, o Gott, o Makelloser, ich bin in deine Gegenwart gekommen; was ich tun soll, o Gott, das zu sagen geziemt dir.
12.288.31
ब्रह्मोवाच ।
बहुधा विभजिष्यामि ब्रह्मवध्यामिमामहम्।
शक्रस्याद्य विमोक्षार्थं चतुर्भागं प्रतीच्छ वै ॥ १२.२८८.३१ ॥
Brahmā sprach: Ich werde diese Schuld des Brahmanenmordes auf vielerlei Weise teilen. Heute, zur Befreiung Śakras, nimm davon ein Viertel an.
12.288.32
अग्निरुवाच ।
मम मोक्षस्य कोऽन्तो वै ब्रह्मन्ध्यायस्व वै प्रभो।
एतदिच्छामि विज्ञातुं तत्वतो लोकपूजित ॥ १२.२८८.३२ ॥
Agni sprach: O Brahmā, o Herr, was ist das Ende meiner Befreiung? Meditiere darüber. O du von den Welten Verehrter, ich möchte dies wahrhaftig wissen.
12.288.33
ब्रह्मोवाच ।
यस्त्वां ज्वलन्तमासाद्य स्वयं वै मानवः क्वचित्।
बीजौषधिरसैर्वह्ने न यक्ष्यति तमोवृतः ॥ १२.२८८.३३ ॥
Brahmā sprach: Wenn ein Mensch, von Finsternis umhüllt, dir, o Agni, in deiner Glut selbst naht und dich nicht mit Samen, Kräutern und Säften opfert.
12.288.34
तमेषा यास्यति क्षिप्रं तत्रैव च निवत्स्यति ।
ब्रह्मवध्या हव्यवाह व्येतु ते मानसो ज्वरः ॥ १२.२८८.३४ ॥
Diese Schuld wird schnell zu ihm gehen und dort wohnen. O Träger der Opfergaben, möge dein geistiges Fieber vergehen.
12.288.35
इत्युक्तः प्रतिजग्राह तद्वचो हव्यकव्यभुक् ।
पितामहस्य भगवांस्तथा च तदभूत्प्रभो ॥ १२.२८८.३५ ॥
So angesprochen nahm Agni, der Verzehrer der Opfergaben und der Ahnenopfer, das Wort des Großvaters an; und, o Herr, so geschah es.
12.288.36
ततो वृक्षौषधितृणं समाहूय पितामहः ।
इममर्थं महाराज वक्तुं समुपचक्रमे ॥ १२.२८८.३६ ॥
Da rief der Großvater die Bäume, Kräuter und Gräser herbei, o großer König, und begann von dieser Angelegenheit zu sprechen.
12.288.37
इयं पुत्रादनुप्राप्ता ब्रह्महत्या महाभया ।
पुरुहूतं चतुर्थांशमस्या यूयं प्रतीच्छत ॥ १२.२८८.३७ ॥
Diese Brahmanentötung, die durch den Sohn über uns gekommen ist, ist sehr furchtbar. Nehmt einen vierten Teil davon für Indra an.
12.288.38
ततो वृक्षौषधितृणं तथैवोक्तं यथातथम् ।
व्यथितं वह्निवद्राजन्ब्रह्माणमिदमब्रवीत् ॥ १२.२८८.३८ ॥
Da sprachen die Bäume, Kräuter und Gräser, genau so, wie es ihnen gesagt worden war, betrübt wie Feuer, o König, zu Brahmā dies.
12.288.39
अस्माकं ब्रह्मवध्यायाः कोऽन्तो लोकपितामह ।
स्वभावनिहतानस्मान्न पुनर्हन्तुमर्हसि ॥ १२.२८८.३९ ॥
O Urahn der Welten, was ist das Ende der Sünde der Brahmanentötung für uns? Du solltest uns nicht noch einmal schlagen, die wir schon durch unsere eigene Natur niedergeschlagen sind.
12.288.40
वयमग्निं तथा शीतं वर्षं च पवनेरितम् ।
सहामः सततं देव तथा च्छेदनभेदने ॥ १२.२८८.४० ॥
O Gott, wir ertragen ständig Feuer, Kälte und den vom Wind getriebenen Regen; ebenso ertragen wir das Schneiden und Durchbohren.
12.288.41
ब्रह्मवध्यामिमामद्य भवतः शासनाद्वयम् ।
ग्रहीष्यामस्त्रिलोकेश मोक्षं चिन्तयतां भवान्। ॥ १२.२८८.४१ ॥
O Herr der drei Welten, auf deinen Befehl hin werden wir heute diese Sünde der Brahmanentötung auf uns nehmen; du aber denke an unsere Befreiung.
12.288.42
ब्रह्मोवाच ।
पर्वकाले तु संप्राप्ते यो वै छेदनभेदनम्।
करिष्यति नरो मोहात्तमेषाऽनुगमिष्यति ॥ १२.२८८.४२ ॥
Brahmā sprach: Wenn die Zeit des Parva gekommen ist, wird der, der aus Verblendung das Schneiden und Durchbohren vollzieht, von diesem verfolgt werden.
12.288.43
ततो वृक्षौषधितृणमेवमुक्तं महात्मना ।
ब्रह्माणमभिसंपूज्य जगामाशु यथागतम् ॥ १२.२८८.४३ ॥
Darauf ehrte der Großseelige Brahmā gebührend, nachdem er so über Bäume, Kräuter und Gras gesprochen hatte, und kehrte rasch auf dem Weg zurück, auf dem er gekommen war.
12.288.44
आहूयाप्सरसो देवस्ततो लोकपितामहः ।
वाचा मधुरया प्राह सान्त्वयन्निव भारत ॥ १२.२८८.४४ ॥
Da rief der Gott, Großvater der Welten, die Apsaras und sprach mit sanfter Stimme, als wolle er sie trösten, o Bhārata.
12.288.45
इयमिन्द्रादनुप्राप्ता ब्रह्मवध्या वराङ्गनाः ।
चतुर्थमस्या भागांशं मयोक्ताः संप्रतीच्छत ॥ १२.२८८.४५ ॥
Diese Brahmanenmord ist Indra gefolgt. O vortreffliche Frauen, nehmt, wie ich es euch gesagt habe, einen vierten Anteil davon an.
12.288.46
ग्रहणे कृतबुद्धीनां देवेश तव शासनात् ।
मोक्षं समयतोऽस्माकं चिन्तयस्व पितामह ॥ १२.२८८.४६ ॥
O Herr der Götter, wir haben uns entschlossen, sie auf deinen Befehl hin anzunehmen. O Großvater, bedenke unsere Befreiung gemäß der festgesetzten Frist.
12.288.47
ब्रह्मोवाच ।
रजस्वलासु नारीषु यो वै मैथुनमाचरेत्।
तमेषा यास्यति क्षिप्रं व्येतु वो मानसो ज्वरः ॥ १२.२८८.४७ ॥
Brahmā sprach: Sie wird schnell zu dem gehen, der sich mit menstruierenden Frauen vereinigt. Möge euer geistiges Fieber vergehen.
12.288.48
तथेति हृष्टमनस इत्युक्त्वाऽऽप्सरसां गणाः ।
स्वानि स्थानानि संप्राप्य रेमिरे भरतर्षभ ॥ १२.२८८.४८ ॥
Mit fröhlichem Herzen sprechend »So sei es«, gingen die Scharen der Apsaras zu ihren eigenen Wohnstätten und erfreuten sich dort, o Stier der Bharatas.
12.288.49
ततस्त्रिलोककृद्देवः पुनरेव महातपाः ।
अथः संचिन्तयामास ध्यातास्ताश्चाप्यथागमन् ॥ १२.२८८.४९ ॥
Da überlegte der Gott, Schöpfer der drei Welten und von großer Askese, erneut; und auch jene, an die er gedacht hatte, kamen.
12.288.50
तास्तु सर्वाः समागम्य ब्रह्माणममितौजसम् ।
इदमूचुर्वचो राजन्प्रणिपत्य पितामहम् ॥ १२.२८८.५० ॥
O König, sie alle versammelten sich, verneigten sich vor Brahmā, dem Großvater von unermesslicher Kraft, und sprachen diese Worte.
12.288.51
इमाः स्म देव संप्राप्तास्त्वत्सकाशमरिंदम् ।
शासनात्तव लोकेश समाज्ञापय नः प्रभो ॥ १२.२८८.५१ ॥
O Gott, wir sind in deine Gegenwart gekommen, o Bezwinger der Feinde. Auf deinen Befehl, o Herr der Welten, o Gebieter, gebiete uns.
12.288.52
ब्रह्मोवाच ।
इयं वृत्रादनुप्राप्ता पुरुहूतं महाभया।
ब्रह्मवध्या चतुर्थांशमस्या यूयं प्रतीच्छत ॥ १२.२८८.५२ ॥
Brahmā sprach: Dieser große Schrecken, der Mord an einem Brahmanen, ist wegen Vṛtra über Puruhūta (Indra) gekommen. Nehmt davon einen Viertelanteil an.
12.288.53
एवं भवतु लोकेश यथा वदसि नः प्रभो ।
मोक्षं समयतोऽस्माकं संचिन्तयितुमर्हसि ॥ १२.२८८.५३ ॥
So sei es, o Herr der Welten, wie du zu uns sprichst, o Gebieter. Du solltest unsere Befreiung aus dem Vertrag bedenken.
12.288.54
त्वं हि देवेश सर्वस्य जगतः परमा गतिः ।
कोऽन्यः प्रसाद्यो हि भवेद्यः कृच्छ्रान्नः समुद्धरेत् ॥ १२.२८८.५४ ॥
Du, o Herr der Götter, bist die höchste Zuflucht der ganzen Welt. Wen sonst sollten wir besänftigen, wer würde uns aus dieser Not heben?
12.288.55
ब्रह्मोवाच ।
अल्पा इति मतिं कृत्वा यो नरो बुद्धिमोहितः।
श्लेष्ममूत्रपुरीषाणि युष्मासु प्रतिमोक्ष्यति ॥ १२.२८८.५५ ॥
Brahmā sprach: Der Mensch, der, von Verstand verblendet, euch für gering hält und auf euch Schleim, Urin und Kot entleert,
12.288.56
तमियं यास्यति क्षिप्रं तत्रैव च निवत्स्यति ।
तथा वो भविता मोक्ष इति सत्यं ब्रवीमि वः ॥ १२.२८८.५६ ॥
Diese Brahmahatyā wird schnell zu ihm gehen und dort verweilen. So wird euch Befreiung zuteil; dies sage ich euch in Wahrheit.
12.288.57
ततो विमुच्य देवेन्द्रं ब्रह्मवध्या युधिष्ठिर ।
यथा निसृष्टं तं वासमगमद्देवशासनात् ॥ १२.२८८.५७ ॥
Dann, o Yudhiṣṭhira, verließ die Brahmahatyā den Herrn der Götter und ging an jenen Ort zurück, an den sie auf Geheiß der Götter gesandt worden war.
12.288.58
एवं शक्रेण संप्राप्ता ब्रह्मवध्या जनाधिप ।
पितामहमनुज्ञाप्य सोऽश्वमेधमकल्पयत् ॥ १२.२८८.५८ ॥
So, o Herr der Menschen, wurde Śakra von der Brahmahatyā befallen. Nachdem er die Erlaubnis des Urgroßvaters erhalten hatte, richtete er das Pferdeopfer aus.
12.288.59
श्रूयते च महाराज संप्राप्ता वासवेन वै ।
ब्रह्मवध्या ततः शुद्धिं हयमेधेन लब्धवान् ॥ १२.२८८.५९ ॥
Und, großer König, man hört, dass Vāsava tatsächlich von der Brahmahatyā befallen wurde und danach durch das Pferdeopfer Reinigung erlangte.
12.288.60
समवाप्य श्रियं देवो हत्वाऽरींश्च सहस्रशः ।
प्रहर्षमतुलं लेभे वासवः पृथिवीपते ॥ १२.२८८.६० ॥
Nachdem er seinen Glanz wiedererlangt und Tausende seiner Feinde erschlagen hatte, erlangte der Gott Vāsava, o Herr der Erde, unvergleichliche Freude.
12.288.61
वृत्रस्य रुधिराच्चैव बुद्बुदाः पार्थ जज्ञिरे ।
द्विजातिभिरभक्ष्यास्ते दीक्षितैश्च तपोधनैः ॥ १२.२८८.६१ ॥
Aus dem Blut Vṛtras, o Pārtha, entstanden Blasen; sie sind von den Zweimalgeborenen und den geweihten Asketen nicht zu essen.
12.288.62
सर्वावस्थं त्वमप्येषां द्विजातीनां प्रियं कुरु ।
इमे हि भूतले देवाः प्रथिताः कुरुनन्दन ॥ १२.२८८.६२ ॥
In jeder Lage sollst auch du tun, was diesen Zweimalgeborenen lieb ist, denn, Freude der Kurus, sie sind die auf Erden berühmten Götter.
12.288.63
एवं शक्रेण कौरव्य बुद्धिसौक्ष्म्यान्महासुरः ।
उपायपूर्वं निहतो वृत्रो ह्यमिततेजसा ॥ १२.२८८.६३ ॥
So, o Nachkomme der Kuru, erschlug Śakra von unermesslicher Strahlkraft durch die Feinheit seines Verstandes und einen Kunstgriff den großen Asura Vṛtra.
12.288.64
एवं त्वमपि कौन्तेय पृथिव्यामपराजितः ।
भविष्यसि यथा देवः शतक्रतुरमित्रहा ॥ १२.२८८.६४ ॥
So wirst auch du, o Sohn der Kuntī, auf Erden unbesiegt sein, wie der Gott Śatakratu, der Vernichter der Feinde.
12.288.65
ये तु शक्रकथां दिव्यामिमां पर्वसुपर्वसु ।
विप्रमध्ये वदिष्यन्ति न ते प्राप्स्यन्ति किल्विषं ॥ १२.२८८.६५ ॥
Wer an jedem Festtag diese göttliche Erzählung von Śakra inmitten der Brahmanen vorträgt, wird keine Sünde auf sich laden.
12.288.66
इत्येतद्वृत्रमाश्रित्य शक्रस्यात्यद्भुतं महत् ।
कथितं कर्म ते तात किं भूयः श्रोतुमिच्छसि ॥ १२.२८८.६६ ॥
So ist dir die wundersamste und größte Tat Śakras an Vṛtra erzählt worden. Lieber Sohn, was willst du noch hören?