மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 12.288
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.288.1
वृत्रस्य तु महाराज ज्वराविष्टस्य सर्वशः ।
अभवन्यानि लिङ्गानि शरीरे तानि मे शृणु ॥ १२.२८८.१ ॥
மகாராஜனே, காய்ச்சலால் பற்றப்பட்ட விருத்திரனின் உடலில் எல்லாப் பக்கமும் தோன்றிய அடையாளங்களை என்னிடமிருந்து கேள்.
12.288.2
ज्वलितास्योऽभवद्धोरो वैवर्ण्यं चागमत्परम् ।
गात्रकम्पश्च सुमहाञ्श्वासश्चाप्यभवन्महान् ॥ १२.२८८.२ ॥
அவனது முகம் எரிந்து பயங்கரமாயிற்று; மிகவும் வெளுத்தது; அவன் உறுப்புகள் நடுங்கின, மூச்சும் பெரிதாயிற்று.
12.288.3
रोमहर्षश्च तीव्रोऽभून्निःश्वासश्च महान्नृप ।
शिवा चाशिवसंकाशा तस्य वक्रात्सुदारुणा ॥ १२.२८८.३ ॥
அரசே, அவன் மயிர்கள் கடுமையாக நின்றன; பெரும் பெருமூச்சு வந்தது; அவன் வாயிலிருந்து அமங்கலமான, மிகக் கொடிய நரியின் ஊளை எழுந்தது.
12.288.4
निष्पपात महाघोरा स्मृतिर्नष्टास्य भारत ।
उत्काश्च ज्वलितास्तस्य दीप्ताः पार्श्वे प्रपेदिरे ॥ १२.२८८.४ ॥
பாரதனே, அவனது நினைவு அழிந்தது; மிகக் கொடிய அறிகுறிகள் வெளிப்பட்டன; எரியும் ஒளிரும் எரிகற்கள் அவன் பக்கங்களில் விழுந்தன.
12.288.5
गृध्राः कङ्का बलाकाश्च वाचोऽमुञ्चन्सुदारुणाः ।
वृत्रस्योपरि संहृष्टाश्चक्रवत्परिबभ्रमुः ॥ १२.२८८.५ ॥
கழுகுகளும் கங்க நாரைகளும் கொக்குகளும் மிகக் கொடிய ஒலியை எழுப்பின; மகிழ்ந்து விருத்திரனின் மேல் சக்கரம்போல் சுற்றின.
12.288.6
ततस्तं रथमास्थाय देवाप्यायित आहवे ।
वज्रोद्यतकरः शक्रस्तं दैत्यं प्रत्यवैक्षत ॥ १२.२८८.६ ॥
பின்னர் தேவர்களால் வலிமை பெற்ற இந்திரன் அந்த ரதத்தில் ஏறி, போரில் கையில் வஜ்ரம் ஏந்தி அந்த அசுரனை நோக்கினான்.
12.288.7
अमानुषमथो नादं स मुमोच महासुरः ।
व्यजृम्भच्चैव राजेन्द्र तीव्रज्वरसमन्वितः ॥ १२.२८८.७ ॥
பின்னர் அந்த மகாசுரன் மனிதரல்லாத ஒரு முழக்கத்தை எழுப்பினான். ஓ அரசர்களின் தலைவனே, கடும் காய்ச்சலால் பீடிக்கப்பட்டு அவன் கொட்டாவி விட்டான்.
12.288.8
अथास्य जृम्भतः शक्रस्ततो वज्रमवासृजत् ।
स वज्रः सुमहातेजा कालान्तकयमोपमः ॥ १२.२८८.८ ॥
அப்போது அவன் கொட்டாவி விட்டபோது இந்திரன் வஜ்ராயுதத்தை ஏவினான். அந்த மகாதேஜஸ்வியான வஜ்ரம் காலனையும் அந்தகனையும் யமனையும் போல இருந்தது.
12.288.9
क्षिप्रमेव महाकायं वृत्रं दैत्यमपातयत् ।
ततो नादः समभवत्पुनरेव समन्ततः ॥ १२.२८८.९ ॥
அவன் உடனே அந்த பெரும் உடல்கொண்ட விருத்திராசுர தைத்தியனைக் கீழே வீழ்த்தினான். பின்னர் நாலாபுறமும் மீண்டும் முழக்கம் எழுந்தது.
12.288.10
वृत्रं विनिहितं दृष्ट्वा देवानां भरतर्षभ ।
वृत्रं तु हत्वा मघवा दानवारिर्महायशाः ॥ १२.२८८.१० ॥
பரதர்களில் சிறந்தவனே, விருத்திரன் வீழ்த்தப்பட்டிருப்பதை தேவர்கள் கண்டனர். விருத்திரனைக் கொன்று தானவர்களின் பகைவனும் மகாயசஸ்வியுமான மகவான் இந்திரன்...
12.288.11
वज्रेण विष्णुयुक्तेन दिवमेव समाविशत् ।
अथ वृत्रस्य कौरव्य शरीरादभिनिःसृता ॥ १२.२८८.११ ॥
விஷ்ணுவுடன் இணைந்த வஜ்ரத்துடன் அவன் விண்ணுலகிலேயே புகுந்தான். பின்னர், ஓ கௌரவ்யனே, விருத்திரனின் உடலிலிருந்து...
12.288.12
ब्रह्महत्या महाघोरा रौद्रा लोकभयावहा ।
करालदशना भीमा विकृता कृष्णपिङ्गला ॥ १२.२८८.१२ ॥
பிரம்மஹத்தி என்னும் பாவம் வெளிப்பட்டது. அது மிகக் கொடியதும் பயங்கரமானதும் உலகுக்கு அச்சம் தருவதும் ஆகும். அதன் பற்கள் பயங்கரமானவை; அது அச்சமூட்டும், விகாரமான, கறுப்பும் பொன்னிறமும் கலந்த நிறமுடையது.
12.288.13
प्रकीर्णमूर्धजा चैव घोरनेत्रा च भारत ।
कपालमालिनी चैव कृत्येव भरतर्षभ ॥ १२.२८८.१३ ॥
பாரதா, சிதறிய தலைமுடியும் கொடிய கண்களும் கொண்டவளாய், மண்டையோடுகளின் மாலை அணிந்தவளாய், அவள் கிருத்யை போலிருந்தாள், ஓ பரதர்களின் காளையே.
12.288.14
रुधिरार्द्रा च धर्मज्ञ चीरवल्कलवासिनी ।
साऽभिनिष्क्रम्य राजेन्द्र तादृग्रृपा भयावहा ॥ १२.२८८.१४ ॥
தர்மத்தை அறிந்தவனே, இரத்தத்தில் நனைந்தவளாய், மரவுரி ஆடை அணிந்தவளாய், ஓ மன்னர்களின் தலைவனே, அவள் அத்தகைய வடிவில் வெளிப்பட்டு அச்சத்தை ஏற்படுத்தினாள்.
12.288.15
वज्रिणं मृगयामास तदा भरतसत्तम ।
कस्यचित्त्वथ कालस्य वृत्रहा कुरुनन्दन ॥ १२.२८८.१५ ॥
அப்போது, பரதர்களில் சிறந்தவனே, சிறிது காலம் கழித்து, குருக்களின் மகிழ்ச்சியே, வஜ்ரதாரியும் விருத்திரனைக் கொன்றவனுமான இந்திரனை அவள் தேடினாள்.
12.288.16
स्वर्गायाभिमुखः प्रायाल्लोकानां हितकाम्यया ।
सा विनिःसरमाणं तु दृष्ट्वा शक्रं महौजसम् ॥ १२.२८८.१६ ॥
உலகங்களின் நலனை விரும்பி, அவன் சொர்க்கத்தை நோக்கிச் சென்றான்; வெளியேறும் மகாபலனான சக்ரனைக் கண்டு அவள்...
12.288.17
कण्ठे जग्राह देवेन्द्रं सुलग्ना चाभवत्तदा ।
स हि तस्मिन्समुत्पन्ने ब्रह्मवध्याकृते भये ॥ १२.२८८.१७ ॥
அவள் தேவேந்திரனின் கழுத்தைப் பற்றினாள்; அப்போது அவள் இறுக ஒட்டிக்கொண்டாள்; அவன், பிராமணக் கொலையால் எழுந்த அச்சம் தோன்றியபோது...
12.288.18
नलिन्या विसमध्यस्थ उवासाब्दगणान्बहून् ।
अनुसृत्य तु यत्नात्स तया वै ब्रह्महत्यया ॥ १२.२८८.१८ ॥
தாமரைத் தண்டின் நடுவில் அமர்ந்து அவன் பல ஆண்டுகள் வாழ்ந்தான்; அந்த பிராமணக் கொலையால் முயற்சியுடன் பின்தொடரப்பட்டு, அவன்...
12.288.19
तदा गृहीतः कौरव्य निस्तेजाः समपद्यत ।
तस्या व्यपोहने शक्रः परं यत्नं चकार ह ॥ १२.२८८.१९ ॥
அப்போது, குரு குலத்தவனே, அவளால் பிடிக்கப்பட்டு அவன் ஒளியிழந்தான். அவளை விலக்குவதற்கு இந்திரன் பெரும் முயற்சி செய்தான்.
12.288.20
न चाशकत्तां देवेन्द्रो ब्रह्मवध्यां व्यपोहितुम् ।
गृहीत एव तु तया देवेन्द्रो भरतर्षभ ॥ १२.२८८.२० ॥
தேவேந்திரனால் அந்த பிரம்மஹத்தியை விலக்க முடியவில்லை. பரதர்களில் காளையே, தேவேந்திரனும் அவளால் பிடிக்கப்பட்டான்.
12.288.21
पितामहमुपागम्य शिरसा प्रत्यपूजयत् ।
ज्ञात्वा गृहीतं शक्रं स द्विजप्रवरवध्यया ॥ १२.२८८.२१ ॥
பிதாமகரை அணுகித் தலை வணங்கி வழிபட்டான். சிறந்த பிராமணனைக் கொன்ற பாவத்தால் சக்கரன் பிடிக்கப்பட்டதை அறிந்து அவன் அவ்வாறு செய்தான்.
12.288.22
ब्रह्मा स चिन्तयामास तदा भरतसत्तम ।
तामुवाच महाबाहो ब्रह्मवध्यां पितामहः ॥ १२.२८८.२२ ॥
அப்போது பிரம்மா சிந்தித்தார், பரதர்களில் சிறந்தவனே. மகாபாகுவே, பிதாமகர் அந்த பிரம்மஹத்தியிடம் பேசினார்.
12.288.23
स्वरेण मधुरेणाथ सान्त्वयन्निव भारत ।
मुच्यतां त्रिदशेन्द्रोयं मत्प्रियं कुरु भामिनी ॥ १२.२८८.२३ ॥
பின்னர் இனிய குரலில் ஆறுதல் கூறுவது போல், பாரதனே, 'இந்த முப்பத்து தேவர்களின் தலைவன் விடுவிக்கப்படட்டும். பாமினியே, எனக்கு விருப்பமானதைச் செய்.' என்றார்.
12.288.24
ब्रूहि किं ते करोम्यद्य कामं किं त्वमिहेच्छसि ॥ १२.२८८.२४ ॥
சொல், இன்று உனக்காக நான் என்ன செய்ய வேண்டும்? இங்கு நீ எதை விரும்புகிறாய்?
12.288.25
ब्रह्महत्योवाच ।
त्रिलोकपूजिते देवे प्रीते त्रैलोक्यकर्तरि।
कृतमेव हि मन्यामि निवासं तु विधत्स्व मे ॥ १२.२८८.२५ ॥
பிரம்மஹத்தி கூறினாள்: மூவுலகங்களாலும் வணங்கப்படும் தேவனே, மூவுலகையும் படைத்தவரே, நீர் மகிழ்ந்துவிட்டதால் காரியம் முடிந்ததாக நான் கருதுகிறேன்; இப்போது எனக்கு ஓர் உறைவிடத்தை ஏற்பாடு செய்யுங்கள்.
12.288.26
त्वया कृतेयं मर्यादा लोकसंरक्षणार्थिना ।
स्थापना वै सुमहती त्वया देव प्रवर्तिता ॥ १२.२८८.२६ ॥
உலகங்களைக் காக்க விரும்பி நீ இந்த எல்லையை ஏற்படுத்தினாய்; தேவனே, உன்னால் இந்த மிகப் பெரிய நிலைநிறுத்தம் தொடங்கப்பட்டது.
12.288.27
प्रीते तु त्वयि धर्मज्ञ सर्वलोकेश्वर प्रभो ।
शक्रादपगमिष्यामि निवासं संविधत्स्व मे ॥ १२.२८८.२७ ॥
தர்மத்தை அறிந்தவரே, அனைத்து உலகங்களின் ஈசுவரரே, பிரபுவே, நீர் மகிழ்ந்தால் நான் இந்திரனிடமிருந்து விலகிச் செல்வேன்; எனக்கு ஓர் உறைவிடத்தை ஏற்பாடு செய்யுங்கள்.
12.288.28
तथेति तां प्राह तदा ब्रह्मवध्यां पितामहः ।
उपायतः स शक्रस्य ब्रह्मवध्यां व्यपोहितुम् ॥ १२.२८८.२८ ॥
அப்போது பிதாமகர் பிரம்மா 'அப்படியே ஆகட்டும்' என்று அந்த பிரம்மஹத்தியிடம் கூறினார்; இந்திரனிடமிருந்து பிரம்மஹத்தியை நீக்க ஒரு உபாயத்தை அவர் கையாண்டார்.
12.288.29
ततः स्वयंभुवा ध्यातस्तत्र वह्निर्महात्मना ।
ब्रह्माणमुपसंगम्य ततो वचनमब्रवीत् ॥ १२.२८८.२९ ॥
அப்போது சுயம்புவான பிரம்மாவால் நினைக்கப்பட்ட மகாத்மா அக்னி அங்கே பிரம்மாவை அணுகி இவ்வார்த்தைகளைக் கூறினார்.
12.288.30
प्राप्तोऽस्मि भगवन्देव त्वत्सकाशमनिन्दित् ।
यत्कर्तव्यं मया देव तद्भवान्वक्तुमर्हति ॥ १२.२८८.३० ॥
பகவானே, தேவனே, குற்றமற்றவரே, உம் முன்னிலைக்கு நான் வந்துவிட்டேன்; நான் செய்ய வேண்டியது எதுவோ, தேவனே, அதை நீர் கூற வேண்டும்.
12.288.31
ब्रह्मोवाच ।
बहुधा विभजिष्यामि ब्रह्मवध्यामिमामहम्।
शक्रस्याद्य विमोक्षार्थं चतुर्भागं प्रतीच्छ वै ॥ १२.२८८.३१ ॥
பிரம்மா கூறினார்: இந்த பிரம்மஹத்தி பாவத்தை நான் பல வகையாகப் பிரிப்பேன். இந்திரனின் விடுதலைக்காக இன்று அதன் நான்கில் ஒரு பங்கை ஏற்றுக்கொள்.
12.288.32
अग्निरुवाच ।
मम मोक्षस्य कोऽन्तो वै ब्रह्मन्ध्यायस्व वै प्रभो।
एतदिच्छामि विज्ञातुं तत्वतो लोकपूजित ॥ १२.२८८.३२ ॥
அக்னி கூறினார்: பிரம்மனே, பிரபுவே, என் விடுதலைக்கு முடிவு என்ன? தியானம் செய்யுங்கள். உலகங்களால் வணங்கப்படுபவரே, இதை உண்மையாக அறிய விரும்புகிறேன்.
12.288.33
ब्रह्मोवाच ।
यस्त्वां ज्वलन्तमासाद्य स्वयं वै मानवः क्वचित्।
बीजौषधिरसैर्वह्ने न यक्ष्यति तमोवृतः ॥ १२.२८८.३३ ॥
பிரம்மா கூறினார்: இருளால் சூழப்பட்ட எந்த மனிதன் ஒருபோதும் எரியும் உன்னை அணுகி, விதைகள், மூலிகைகள், சாறுகளால் உன்னை வழிபடாமல் இருப்பானோ, ஓ அக்னியே.
12.288.34
तमेषा यास्यति क्षिप्रं तत्रैव च निवत्स्यति ।
ब्रह्मवध्या हव्यवाह व्येतु ते मानसो ज्वरः ॥ १२.२८८.३४ ॥
இந்த பிரம்மஹத்தி பாவம் விரைவில் அவனிடம் செல்லும்; அங்கேயே தங்கும். ஓ ஹவ்யவாஹா, உன் மன ஜ்வரம் நீங்கட்டும்.
12.288.35
इत्युक्तः प्रतिजग्राह तद्वचो हव्यकव्यभुक् ।
पितामहस्य भगवांस्तथा च तदभूत्प्रभो ॥ १२.२८८.३५ ॥
இவ்வாறு சொல்லப்பட்டதும், ஹவ்ய-கவ்யங்களை உண்ணும் பகவான் அக்னி பிதாமகரின் அந்தச் சொல்லை ஏற்றுக்கொண்டார்; ஓ பிரபுவே, அது அவ்வாறே ஆயிற்று.
12.288.36
ततो वृक्षौषधितृणं समाहूय पितामहः ।
इममर्थं महाराज वक्तुं समुपचक्रमे ॥ १२.२८८.३६ ॥
பின்னர் பிதாமகர் மரங்கள், மூலிகைகள், புற்களை அழைத்து, மகாராஜே, இந்த விஷயத்தைச் சொல்லத் தொடங்கினார்.
12.288.37
इयं पुत्रादनुप्राप्ता ब्रह्महत्या महाभया ।
पुरुहूतं चतुर्थांशमस्या यूयं प्रतीच्छत ॥ १२.२८८.३७ ॥
புத்திரனிடமிருந்து வந்த இந்த பிரம்மஹத்தி மிகவும் அச்சமூட்டுவது. இதன் நாலில் ஒரு பங்கை நீங்கள் இந்திரனுக்காக ஏற்றுக்கொள்ளுங்கள்.
12.288.38
ततो वृक्षौषधितृणं तथैवोक्तं यथातथम् ।
व्यथितं वह्निवद्राजन्ब्रह्माणमिदमब्रवीत् ॥ १२.२८८.३८ ॥
பின்னர் மரங்களும் மூலிகைகளும் புற்களும், சொல்லப்பட்டபடியே, ஓ அரசே, நெருப்பைப் போல் வருந்தி பிரம்மனிடம் இதைச் சொன்னன.
12.288.39
अस्माकं ब्रह्मवध्यायाः कोऽन्तो लोकपितामह ।
स्वभावनिहतानस्मान्न पुनर्हन्तुमर्हसि ॥ १२.२८८.३९ ॥
உலகப் பிதாமகனே, பிரம்மஹத்தி பாவத்திற்கு எங்களுக்கு முடிவு என்ன? இயல்பாகவே அடிபட்ட எங்களை மீண்டும் அடிப்பது உமக்குத் தகாது.
12.288.40
वयमग्निं तथा शीतं वर्षं च पवनेरितम् ।
सहामः सततं देव तथा च्छेदनभेदने ॥ १२.२८८.४० ॥
ஓ தேவனே, நாங்கள் நெருப்பையும், குளிரையும், காற்றால் செலுத்தப்படும் மழையையும் எப்போதும் தாங்குகிறோம்; அவ்வாறே வெட்டுதலையும் குத்துதலையும் தாங்குகிறோம்.
12.288.41
ब्रह्मवध्यामिमामद्य भवतः शासनाद्वयम् ।
ग्रहीष्यामस्त्रिलोकेश मोक्षं चिन्तयतां भवान्। ॥ १२.२८८.४१ ॥
மூவுலகங்களின் அதிபதியே, உமது கட்டளையால் இன்று நாங்கள் இந்த பிரம்மஹத்தி பாவத்தை ஏற்றுக்கொள்வோம்; எங்கள் விடுதலையை நீர் சிந்தியுங்கள்.
12.288.42
ब्रह्मोवाच ।
पर्वकाले तु संप्राप्ते यो वै छेदनभेदनम्।
करिष्यति नरो मोहात्तमेषाऽनुगमिष्यति ॥ १२.२८८.४२ ॥
பிரம்மா சொன்னார்: பருவ காலம் வரும்போது, மோகத்தால் வெட்டுதலையும் குத்துதலையும் செய்யும் மனிதனை இது பின்தொடரும்.
12.288.43
ततो वृक्षौषधितृणमेवमुक्तं महात्मना ।
ब्रह्माणमभिसंपूज्य जगामाशु यथागतम् ॥ १२.२८८.४३ ॥
அதன்பின் மகாத்மா மரங்கள், மூலிகைகள் மற்றும் புற்களைப் பற்றி இவ்வாறு கூறினார். பிரம்மாவை முறையாக வணங்கிய பின் அவர் வந்த வழியிலேயே விரைவாகத் திரும்பிச் சென்றார்.
12.288.44
आहूयाप्सरसो देवस्ततो लोकपितामहः ।
वाचा मधुरया प्राह सान्त्वयन्निव भारत ॥ १२.२८८.४४ ॥
பின்னர் உலகப் பிதாமகராகிய அந்தத் தேவர் அப்சரஸ்களை அழைத்து, இனிய சொற்களால் அவர்களைத் தேற்றுவது போல், ஓ பாரதா, இவ்வாறு கூறினார்.
12.288.45
इयमिन्द्रादनुप्राप्ता ब्रह्मवध्या वराङ्गनाः ।
चतुर्थमस्या भागांशं मयोक्ताः संप्रतीच्छत ॥ १२.२८८.४५ ॥
இந்திரனைப் பின்தொடர்ந்து இந்த பிரம்மஹத்தி வந்துள்ளது. சிறந்த பெண்களே, நான் கூறியபடி அதன் நான்காம் பங்கைப் பெற்றுக்கொள்ளுங்கள்.
12.288.46
ग्रहणे कृतबुद्धीनां देवेश तव शासनात् ।
मोक्षं समयतोऽस्माकं चिन्तयस्व पितामह ॥ १२.२८८.४६ ॥
தேவர்களின் தலைவரே, உமது கட்டளைப்படி அதனைப் பற்றிக்கொள்ளும் உறுதியுடன் நாங்கள் இருக்கிறோம். பிதாமகரே, உரிய காலத்தில் எங்களுக்கு விடுதலை அளிக்க எண்ணுங்கள்.
12.288.47
ब्रह्मोवाच ।
रजस्वलासु नारीषु यो वै मैथुनमाचरेत्।
तमेषा यास्यति क्षिप्रं व्येतु वो मानसो ज्वरः ॥ १२.२८८.४७ ॥
பிரம்மா கூறினார்: மாதவிடாய் நாட்களில் உள்ள பெண்களுடன் உடலுறவு கொள்பவனிடம் இவள் விரைவில் செல்வாள். உங்கள் மனக் காய்ச்சல் நீங்கட்டும்.
12.288.48
तथेति हृष्टमनस इत्युक्त्वाऽऽप्सरसां गणाः ।
स्वानि स्थानानि संप्राप्य रेमिरे भरतर्षभ ॥ १२.२८८.४८ ॥
"அப்படியே ஆகட்டும்" என்று கூறி, மகிழ்ந்த மனத்துடன் அப்சரஸ்களின் கூட்டங்கள் தங்கள் இடங்களை அடைந்து மகிழ்ந்தன, ஓ பரதர்களின் காளையே.
12.288.49
ततस्त्रिलोककृद्देवः पुनरेव महातपाः ।
अथः संचिन्तयामास ध्यातास्ताश्चाप्यथागमन् ॥ १२.२८८.४९ ॥
பின்னர் மூன்று உலகங்களைப் படைத்த, பெரும் தவம் உடைய தேவன் மீண்டும் சிந்தித்தார்; அவர் நினைத்தவையும் வந்தன.
12.288.50
तास्तु सर्वाः समागम्य ब्रह्माणममितौजसम् ।
इदमूचुर्वचो राजन्प्रणिपत्य पितामहम् ॥ १२.२८८.५० ॥
அரசே, அவர்கள் அனைவரும் கூடி, அளவற்ற ஆற்றல் உடைய பிதாமகரான பிரம்மாவை வணங்கி இச்சொற்களைக் கூறினர்.
12.288.51
इमाः स्म देव संप्राप्तास्त्वत्सकाशमरिंदम् ।
शासनात्तव लोकेश समाज्ञापय नः प्रभो ॥ १२.२८८.५१ ॥
தேவனே, நாங்கள் உம்மருகில் வந்துள்ளோம். பகைவரை அடக்குபவரே, உலகநாயகரே, பிரபுவே, உமது கட்டளையால் எங்களுக்கு ஆணையிடுங்கள்.
12.288.52
ब्रह्मोवाच ।
इयं वृत्रादनुप्राप्ता पुरुहूतं महाभया।
ब्रह्मवध्या चतुर्थांशमस्या यूयं प्रतीच्छत ॥ १२.२८८.५२ ॥
பிரம்மா கூறினார்: விருத்திரனால் இந்த மாபெரும் அச்சம் தரும் பிரம்மஹத்தி புருஹூதனை (இந்திரனை) அடைந்தது. இதன் நான்கில் ஒரு பங்கை நீங்கள் ஏற்றுக்கொள்ளுங்கள்.
12.288.53
एवं भवतु लोकेश यथा वदसि नः प्रभो ।
मोक्षं समयतोऽस्माकं संचिन्तयितुमर्हसि ॥ १२.२८८.५३ ॥
உலகநாயகரே, பிரபுவே, நீர் எங்களிடம் சொல்வது போலவே ஆகட்டும். எங்கள் ஒப்பந்தத்தின் விடுதலையைப் பற்றி நீர் சிந்திக்க வேண்டும்.
12.288.54
त्वं हि देवेश सर्वस्य जगतः परमा गतिः ।
कोऽन्यः प्रसाद्यो हि भवेद्यः कृच्छ्रान्नः समुद्धरेत् ॥ १२.२८८.५४ ॥
தேவேசனே, நீரே எல்லா உலகத்தின் மேலான புகலிடம். உம்மையன்றி வேறு யார் பிரீதிப்படுத்தப்பட வேண்டியவர், யார் எங்களை இத்துன்பத்திலிருந்து மீட்க முடியும்?
12.288.55
ब्रह्मोवाच ।
अल्पा इति मतिं कृत्वा यो नरो बुद्धिमोहितः।
श्लेष्ममूत्रपुरीषाणि युष्मासु प्रतिमोक्ष्यति ॥ १२.२८८.५५ ॥
பிரம்மா கூறினார்: அறிவு மயங்கி உங்களை அற்பர்கள் என்று எண்ணி, எவன் மனிதன் உங்கள் மீது சளி, சிறுநீர், மலம் ஆகியவற்றை விடுவானோ.
12.288.56
तमियं यास्यति क्षिप्रं तत्रैव च निवत्स्यति ।
तथा वो भविता मोक्ष इति सत्यं ब्रवीमि वः ॥ १२.२८८.५६ ॥
இந்த பிரம்மஹத்தி விரைவில் அவனிடம் செல்லும்; அங்கேயே தங்கும். இவ்வாறு உங்களுக்கு விடுதலை உண்டாகும் என்று உங்களிடம் உண்மையாகச் சொல்கிறேன்.
12.288.57
ततो विमुच्य देवेन्द्रं ब्रह्मवध्या युधिष्ठिर ।
यथा निसृष्टं तं वासमगमद्देवशासनात् ॥ १२.२८८.५७ ॥
பின்னர், யுதிஷ்டிரா, பிரம்மஹத்தி தேவேந்திரனை விட்டு விலகி, தேவர்களின் கட்டளைப்படி எங்கு விடப்பட்டதோ அந்த இடத்திற்கே சென்றது.
12.288.58
एवं शक्रेण संप्राप्ता ब्रह्मवध्या जनाधिप ।
पितामहमनुज्ञाप्य सोऽश्वमेधमकल्पयत् ॥ १२.२८८.५८ ॥
இவ்வாறு, மக்களின் அதிபதியே, சக்கிரன் பிரம்மஹத்தியை அடைந்தான். பிதாமகனிடம் அனுமதி பெற்று அவன் அஸ்வமேதயாகத்தை நடத்தினான்.
12.288.59
श्रूयते च महाराज संप्राप्ता वासवेन वै ।
ब्रह्मवध्या ततः शुद्धिं हयमेधेन लब्धवान् ॥ १२.२८८.५९ ॥
மகாராஜனே, வாசவன் பிரம்மஹத்தியை அடைந்தான்; பின்னர் அஸ்வமேத யாகத்தால் தூய்மை பெற்றான் என்று கேட்கப்படுகிறது.
12.288.60
समवाप्य श्रियं देवो हत्वाऽरींश्च सहस्रशः ।
प्रहर्षमतुलं लेभे वासवः पृथिवीपते ॥ १२.२८८.६० ॥
பூமிபதியே, வாசவ தேவன் செல்வத்தைப் பெற்று, ஆயிரக்கணக்கான பகைவர்களைக் கொன்று, ஒப்பற்ற மகிழ்ச்சியை அடைந்தான்.
12.288.61
वृत्रस्य रुधिराच्चैव बुद्बुदाः पार्थ जज्ञिरे ।
द्विजातिभिरभक्ष्यास्ते दीक्षितैश्च तपोधनैः ॥ १२.२८८.६१ ॥
விருத்திரனின் இரத்தத்திலிருந்தே, பார்த்தா, குமிழிகள் தோன்றின. இருபிறப்பாளர்களுக்கும் தீட்சை பெற்ற தவசிகளுக்கும் அவை உண்ணத்தகாதவை.
12.288.62
सर्वावस्थं त्वमप्येषां द्विजातीनां प्रियं कुरु ।
इमे हि भूतले देवाः प्रथिताः कुरुनन्दन ॥ १२.२८८.६२ ॥
எல்லா நிலைகளிலும் நீயும் இவர்களுக்கு, இருபிறப்பாளர்களுக்கு, நன்மை செய். ஏனெனில், குருநந்தனா, இவர்களே பூமியில் புகழ்பெற்ற தேவர்கள்.
12.288.63
एवं शक्रेण कौरव्य बुद्धिसौक्ष्म्यान्महासुरः ।
उपायपूर्वं निहतो वृत्रो ह्यमिततेजसा ॥ १२.२८८.६३ ॥
இவ்வாறு, கௌரவ்யா, நுண்ணிய அறிவால், அளவற்ற தேஜஸ் கொண்ட சக்கரன் உபாயத்துடன் மகாசுரனான விருத்திரனைக் கொன்றான்.
12.288.64
एवं त्वमपि कौन्तेय पृथिव्यामपराजितः ।
भविष्यसि यथा देवः शतक्रतुरमित्रहा ॥ १२.२८८.६४ ॥
இவ்வாறே, குந்தியின் மகனே, நீயும் பூமியில் வெல்லப்படாதவனாவாய்; எதிரிகளை அழிக்கும் தேவன் சதக்ரதுவைப் போல.
12.288.65
ये तु शक्रकथां दिव्यामिमां पर्वसुपर्वसु ।
विप्रमध्ये वदिष्यन्ति न ते प्राप्स्यन्ति किल्विषं ॥ १२.२८८.६५ ॥
ஒவ்வொரு பருவத்திலும் அந்தணர் மத்தியில் இந்த தெய்வீக சக்கரனின் கதையை ஓதுபவர்கள் பாவத்தை அடையமாட்டார்கள்.
12.288.66
इत्येतद्वृत्रमाश्रित्य शक्रस्यात्यद्भुतं महत् ।
कथितं कर्म ते तात किं भूयः श्रोतुमिच्छसि ॥ १२.२८८.६६ ॥
இவ்வாறு விருத்திரனைப் பற்றிய சக்கரனின் இந்த மிக அற்புதமான பெரிய செயல் உனக்குச் சொல்லப்பட்டது. அன்பு மகனே, இனி மேலும் எதைக் கேட்க விரும்புகிறாய்?