Mahābhārata · Adhyāya 12.288
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.288.1
वृत्रस्य तु महाराज ज्वराविष्टस्य सर्वशः ।
अभवन्यानि लिङ्गानि शरीरे तानि मे शृणु ॥ १२.२८८.१ ॥
Ó grande rei, ouve de mim os sinais que apareceram por todo o corpo de Vṛtra, tomado pela febre.
12.288.2
ज्वलितास्योऽभवद्धोरो वैवर्ण्यं चागमत्परम् ।
गात्रकम्पश्च सुमहाञ्श्वासश्चाप्यभवन्महान् ॥ १२.२८८.२ ॥
Sua boca tornou-se ardente e terrível, empalideceu extremamente, seus membros tremeram e sua respiração tornou-se muito forte.
12.288.3
रोमहर्षश्च तीव्रोऽभून्निःश्वासश्च महान्नृप ।
शिवा चाशिवसंकाशा तस्य वक्रात्सुदारुणा ॥ १२.२८८.३ ॥
Ó rei, seus pelos se eriçaram intensamente, veio uma grande expiração, e de sua boca saiu o uivo de um chacal, terrível e semelhante a um som de mau agouro.
12.288.4
निष्पपात महाघोरा स्मृतिर्नष्टास्य भारत ।
उत्काश्च ज्वलितास्तस्य दीप्ताः पार्श्वे प्रपेदिरे ॥ १२.२८८.४ ॥
Ó Bhārata, sua memória se perdeu e sinais terríveis apareceram; meteoros ardentes e brilhantes caíram sobre seus flancos.
12.288.5
गृध्राः कङ्का बलाकाश्च वाचोऽमुञ्चन्सुदारुणाः ।
वृत्रस्योपरि संहृष्टाश्चक्रवत्परिबभ्रमुः ॥ १२.२८८.५ ॥
Abutres, garças e grous soltaram gritos terríveis; felizes, giraram sobre Vṛtra como uma roda.
12.288.6
ततस्तं रथमास्थाय देवाप्यायित आहवे ।
वज्रोद्यतकरः शक्रस्तं दैत्यं प्रत्यवैक्षत ॥ १२.२८८.६ ॥
Então Indra, fortalecido pelos deuses, subiu naquele carro e, com o raio erguido na mão, na batalha olhou para aquele demônio.
12.288.7
अमानुषमथो नादं स मुमोच महासुरः ।
व्यजृम्भच्चैव राजेन्द्र तीव्रज्वरसमन्वितः ॥ १२.२८८.७ ॥
Então o grande asura soltou um rugido sobre-humano e, ó senhor dos reis, tomado por uma febre intensa, abriu a boca num bocejo.
12.288.8
अथास्य जृम्भतः शक्रस्ततो वज्रमवासृजत् ।
स वज्रः सुमहातेजा कालान्तकयमोपमः ॥ १२.२८८.८ ॥
Então, enquanto ele bocejava, Śakra lançou seu raio. Aquele vajra de grande esplendor era como Kāla, o Fim, e como Yama.
12.288.9
क्षिप्रमेव महाकायं वृत्रं दैत्यमपातयत् ।
ततो नादः समभवत्पुनरेव समन्ततः ॥ १२.२८८.९ ॥
Imediatamente derrubou o daitya Vṛtra, de corpo enorme, e então um rugido se ergueu novamente por todos os lados.
12.288.10
वृत्रं विनिहितं दृष्ट्वा देवानां भरतर्षभ ।
वृत्रं तु हत्वा मघवा दानवारिर्महायशाः ॥ १२.२८८.१० ॥
Ó touro dos Bharatas, quando os deuses viram Vṛtra abatido, Maghavan, o glorioso inimigo dos Dānavas, tendo matado Vṛtra...
12.288.11
वज्रेण विष्णुयुक्तेन दिवमेव समाविशत् ।
अथ वृत्रस्य कौरव्य शरीरादभिनिःसृता ॥ १२.२८८.११ ॥
Com o raio unido a Viṣṇu, entrou no próprio céu. Então, ó Kaurava, do corpo de Vṛtra emergiu...
12.288.12
ब्रह्महत्या महाघोरा रौद्रा लोकभयावहा ।
करालदशना भीमा विकृता कृष्णपिङ्गला ॥ १२.२८८.१२ ॥
Brahmahatyā, o pecado de matar um brâmane, surgiu, extremamente terrível, feroz, trazendo terror aos mundos. Seus dentes eram temíveis; era aterradora, disforme, escura e acastanhada.
12.288.13
प्रकीर्णमूर्धजा चैव घोरनेत्रा च भारत ।
कपालमालिनी चैव कृत्येव भरतर्षभ ॥ १२.२८८.१३ ॥
Ó Bhārata, de cabelos desgrenhados e olhos ferozes, usando uma guirlanda de crânios, ela era como uma Kṛtyā, ó touro dos Bharatas.
12.288.14
रुधिरार्द्रा च धर्मज्ञ चीरवल्कलवासिनी ।
साऽभिनिष्क्रम्य राजेन्द्र तादृग्रृपा भयावहा ॥ १२.२८८.१४ ॥
Ó conhecedor do dharma, encharcada de sangue e vestida com roupas de casca, ela saiu, ó senhor dos reis, em tal forma, trazendo medo.
12.288.15
वज्रिणं मृगयामास तदा भरतसत्तम ।
कस्यचित्त्वथ कालस्य वृत्रहा कुरुनन्दन ॥ १२.२८८.१५ ॥
Então, ó melhor dos Bharatas, após algum tempo, ó alegria dos Kurus, ela procurou Indra, portador do raio, matador de Vṛtra.
12.288.16
स्वर्गायाभिमुखः प्रायाल्लोकानां हितकाम्यया ।
सा विनिःसरमाणं तु दृष्ट्वा शक्रं महौजसम् ॥ १२.२८८.१६ ॥
Desejando o bem dos mundos, partiu rumo ao céu; e vendo Śakra, de grande esplendor, sair, ela...
12.288.17
कण्ठे जग्राह देवेन्द्रं सुलग्ना चाभवत्तदा ।
स हि तस्मिन्समुत्पन्ने ब्रह्मवध्याकृते भये ॥ १२.२८८.१७ ॥
Ela agarrou o pescoço de Indra, senhor dos deuses, e então se prendeu firmemente a ele; quando aquele medo, nascido do assassinato de um brâmane, surgiu nele...
12.288.18
नलिन्या विसमध्यस्थ उवासाब्दगणान्बहून् ।
अनुसृत्य तु यत्नात्स तया वै ब्रह्महत्यया ॥ १२.२८८.१८ ॥
Sentado no meio do caule do lótus, habitou por muitos grupos de anos; e sendo perseguido com esforço por aquele assassinato de brâmane, ele...
12.288.19
तदा गृहीतः कौरव्य निस्तेजाः समपद्यत ।
तस्या व्यपोहने शक्रः परं यत्नं चकार ह ॥ १२.२८८.१९ ॥
Então, ó descendente de Kuru, preso por ela, ficou privado de esplendor. Para afastá-la, Indra fez um grande esforço.
12.288.20
न चाशकत्तां देवेन्द्रो ब्रह्मवध्यां व्यपोहितुम् ।
गृहीत एव तु तया देवेन्द्रो भरतर्षभ ॥ १२.२८८.२० ॥
O senhor dos deuses não conseguiu afastar aquela mulher assassina de brâmanes; de fato, ó touro dos Bharatas, o próprio senhor dos deuses foi preso por ela.
12.288.21
पितामहमुपागम्य शिरसा प्रत्यपूजयत् ।
ज्ञात्वा गृहीतं शक्रं स द्विजप्रवरवध्यया ॥ १२.२८८.२१ ॥
Aproximando-se do avô, honrou-o inclinando a cabeça; sabendo que Śakra fora preso pela morte do melhor dos brâmanes, assim procedeu.
12.288.22
ब्रह्मा स चिन्तयामास तदा भरतसत्तम ।
तामुवाच महाबाहो ब्रह्मवध्यां पितामहः ॥ १२.२८८.२२ ॥
Então Brahmā refletiu, ó melhor dos Bharatas. Ó de braços poderosos, o avô falou àquela mulher assassina de brâmanes.
12.288.23
स्वरेण मधुरेणाथ सान्त्वयन्निव भारत ।
मुच्यतां त्रिदशेन्द्रोयं मत्प्रियं कुरु भामिनी ॥ १२.२८८.२३ ॥
Então, como que a consolá-la com voz doce, ó Bhārata, disse: 'Que este senhor dos trinta deuses seja libertado. Ó mulher radiante, faz o que me é caro.'
12.288.24
ब्रूहि किं ते करोम्यद्य कामं किं त्वमिहेच्छसि ॥ १२.२८८.२४ ॥
Fala: o que farei por ti hoje? O que desejas aqui?
12.288.25
ब्रह्महत्योवाच ।
त्रिलोकपूजिते देवे प्रीते त्रैलोक्यकर्तरि।
कृतमेव हि मन्यामि निवासं तु विधत्स्व मे ॥ १२.२८८.२५ ॥
Brahmahatyā disse: Ó deus adorado nos três mundos, criador dos três mundos, estando tu satisfeito, considero o assunto já feito; agora provê-me uma morada.
12.288.26
त्वया कृतेयं मर्यादा लोकसंरक्षणार्थिना ।
स्थापना वै सुमहती त्वया देव प्रवर्तिता ॥ १२.२८८.२६ ॥
Tu estabeleceste este limite, desejando a proteção dos mundos; ó deus, por ti foi posta em movimento esta grandíssima instituição.
12.288.27
प्रीते तु त्वयि धर्मज्ञ सर्वलोकेश्वर प्रभो ।
शक्रादपगमिष्यामि निवासं संविधत्स्व मे ॥ १२.२८८.२७ ॥
Ó conhecedor do dharma, senhor de todos os mundos, ó senhor, estando tu satisfeito, eu me afastarei de Śakra; provê-me uma morada.
12.288.28
तथेति तां प्राह तदा ब्रह्मवध्यां पितामहः ।
उपायतः स शक्रस्य ब्रह्मवध्यां व्यपोहितुम् ॥ १२.२८८.२८ ॥
Então o avô (Brahmā) disse-lhe: «Assim seja»; e, por meio de um estratagema, ele providenciou para afastar de Indra a culpa de ter matado um brâmane.
12.288.29
ततः स्वयंभुवा ध्यातस्तत्र वह्निर्महात्मना ।
ब्रह्माणमुपसंगम्य ततो वचनमब्रवीत् ॥ १२.२८८.२९ ॥
Então Agni, o de alma grande, invocado pelo Brahmā autoexistente, aproximou-se de Brahmā e disse estas palavras.
12.288.30
प्राप्तोऽस्मि भगवन्देव त्वत्सकाशमनिन्दित् ।
यत्कर्तव्यं मया देव तद्भवान्वक्तुमर्हति ॥ १२.२८८.३० ॥
Ó bem-aventurado senhor, ó deus, ó irrepreensível, cheguei à tua presença; o que devo fazer, ó deus, tu deves dizer.
12.288.31
ब्रह्मोवाच ।
बहुधा विभजिष्यामि ब्रह्मवध्यामिमामहम्।
शक्रस्याद्य विमोक्षार्थं चतुर्भागं प्रतीच्छ वै ॥ १२.२८८.३१ ॥
Brahmā disse: Dividirei de muitas maneiras esta culpa de matar um brâmane. Hoje, para a libertação de Śakra, aceita um quarto dela.
12.288.32
अग्निरुवाच ।
मम मोक्षस्य कोऽन्तो वै ब्रह्मन्ध्यायस्व वै प्रभो।
एतदिच्छामि विज्ञातुं तत्वतो लोकपूजित ॥ १२.२८८.३२ ॥
Agni disse: Ó Brahmā, ó senhor, qual é o fim da minha libertação? Medita sobre isso. Ó tu, honrado pelos mundos, desejo conhecê-lo verdadeiramente.
12.288.33
ब्रह्मोवाच ।
यस्त्वां ज्वलन्तमासाद्य स्वयं वै मानवः क्वचित्।
बीजौषधिरसैर्वह्ने न यक्ष्यति तमोवृतः ॥ १२.२८८.३३ ॥
Brahmā disse: O homem que, envolto em trevas, se aproximar de ti flamejante, ó Agni, e não te oferecer sacrifício com sementes, ervas e sucos.
12.288.34
तमेषा यास्यति क्षिप्रं तत्रैव च निवत्स्यति ।
ब्रह्मवध्या हव्यवाह व्येतु ते मानसो ज्वरः ॥ १२.२८८.३४ ॥
Esta culpa irá logo até ele e habitará ali mesmo. Ó portador das oferendas, que a tua febre mental se dissipe.
12.288.35
इत्युक्तः प्रतिजग्राह तद्वचो हव्यकव्यभुक् ।
पितामहस्य भगवांस्तथा च तदभूत्प्रभो ॥ १२.२८८.३५ ॥
Assim interpelado, Agni, consumidor das oferendas e das oblações aos antepassados, aceitou a palavra do avô; e, ó senhor, assim foi.
12.288.36
ततो वृक्षौषधितृणं समाहूय पितामहः ।
इममर्थं महाराज वक्तुं समुपचक्रमे ॥ १२.२८८.३६ ॥
Então o avô, tendo convocado as árvores, as ervas e os capins, ó grande rei, começou a falar sobre este assunto.
12.288.37
इयं पुत्रादनुप्राप्ता ब्रह्महत्या महाभया ।
पुरुहूतं चतुर्थांशमस्या यूयं प्रतीच्छत ॥ १२.२८८.३७ ॥
Este crime de matar um brâmane, que recaiu sobre nós através do filho, é muito temível. Aceitai para Indra uma quarta parte dele.
12.288.38
ततो वृक्षौषधितृणं तथैवोक्तं यथातथम् ।
व्यथितं वह्निवद्राजन्ब्रह्माणमिदमब्रवीत् ॥ १२.२८८.३८ ॥
Então as árvores, ervas e capim, exatamente como lhes fora dito, aflitos como o fogo, ó rei, disseram isto a Brahmā.
12.288.39
अस्माकं ब्रह्मवध्यायाः कोऽन्तो लोकपितामह ।
स्वभावनिहतानस्मान्न पुनर्हन्तुमर्हसि ॥ १२.२८८.३९ ॥
Ó avô dos mundos, qual é o fim do pecado de matar um brâmane para nós? Não deverias golpear-nos de novo, nós que já fomos abatidos pela nossa própria natureza.
12.288.40
वयमग्निं तथा शीतं वर्षं च पवनेरितम् ।
सहामः सततं देव तथा च्छेदनभेदने ॥ १२.२८८.४० ॥
Ó deus, suportamos constantemente o fogo, o frio e a chuva impelida pelo vento; igualmente suportamos ser cortados e perfurados.
12.288.41
ब्रह्मवध्यामिमामद्य भवतः शासनाद्वयम् ।
ग्रहीष्यामस्त्रिलोकेश मोक्षं चिन्तयतां भवान्। ॥ १२.२८८.४१ ॥
Ó senhor dos três mundos, por teu mandato assumiremos hoje este pecado de matar um brâmane; tu pensa na nossa libertação.
12.288.42
ब्रह्मोवाच ।
पर्वकाले तु संप्राप्ते यो वै छेदनभेदनम्।
करिष्यति नरो मोहात्तमेषाऽनुगमिष्यति ॥ १२.२८८.४२ ॥
Brahmā disse: Quando chegar o tempo do parva, quem por delusão fizer o cortar e o perfurar, a este isto seguirá.
12.288.43
ततो वृक्षौषधितृणमेवमुक्तं महात्मना ।
ब्रह्माणमभिसंपूज्य जगामाशु यथागतम् ॥ १२.२८८.४३ ॥
Então o de alma grande, tendo falado assim sobre árvores, ervas e capim, honrou devidamente Brahmā e voltou depressa pelo caminho por onde viera.
12.288.44
आहूयाप्सरसो देवस्ततो लोकपितामहः ।
वाचा मधुरया प्राह सान्त्वयन्निव भारत ॥ १२.२८८.४४ ॥
Então o deus, avô dos mundos, chamou as apsarases e falou com palavras doces, como que consolando-as, ó Bhārata.
12.288.45
इयमिन्द्रादनुप्राप्ता ब्रह्मवध्या वराङ्गनाः ।
चतुर्थमस्या भागांशं मयोक्ताः संप्रतीच्छत ॥ १२.२८८.४५ ॥
Este assassinato de brâmane seguiu Indra. Ó excelentes mulheres, aceitai uma quarta parte dele, como vos disse.
12.288.46
ग्रहणे कृतबुद्धीनां देवेश तव शासनात् ।
मोक्षं समयतोऽस्माकं चिन्तयस्व पितामह ॥ १२.२८८.४६ ॥
Ó senhor dos deuses, decidimos aceitá-la por tua ordem. Ó avô, considera nossa libertação conforme o prazo estabelecido.
12.288.47
ब्रह्मोवाच ।
रजस्वलासु नारीषु यो वै मैथुनमाचरेत्।
तमेषा यास्यति क्षिप्रं व्येतु वो मानसो ज्वरः ॥ १२.२८८.४७ ॥
Brahmā disse: Ela irá depressa até quem tiver relações com mulheres em seu período menstrual. Que a vossa febre mental se dissipe.
12.288.48
तथेति हृष्टमनस इत्युक्त्वाऽऽप्सरसां गणाः ।
स्वानि स्थानानि संप्राप्य रेमिरे भरतर्षभ ॥ १२.२८८.४८ ॥
Dizendo "assim seja" com o coração alegre, as tropas de apsarases foram para suas próprias moradas e lá se deleitaram, ó touro dos Bharatas.
12.288.49
ततस्त्रिलोककृद्देवः पुनरेव महातपाः ।
अथः संचिन्तयामास ध्यातास्ताश्चाप्यथागमन् ॥ १२.२८८.४९ ॥
Então o deus criador dos três mundos, de grande austeridade, refletiu novamente; e aquelas em que pensara também vieram.
12.288.50
तास्तु सर्वाः समागम्य ब्रह्माणममितौजसम् ।
इदमूचुर्वचो राजन्प्रणिपत्य पितामहम् ॥ १२.२८८.५० ॥
Ó rei, todas elas, reunidas e prostradas diante de Brahmā, de poder imensurável, o avô, disseram estas palavras.
12.288.51
इमाः स्म देव संप्राप्तास्त्वत्सकाशमरिंदम् ।
शासनात्तव लोकेश समाज्ञापय नः प्रभो ॥ १२.२८८.५१ ॥
Ó deus, chegamos à tua presença, ó domador dos inimigos. Pelo teu mandato, ó senhor dos mundos, ó soberano, ordena-nos.
12.288.52
ब्रह्मोवाच ।
इयं वृत्रादनुप्राप्ता पुरुहूतं महाभया।
ब्रह्मवध्या चतुर्थांशमस्या यूयं प्रतीच्छत ॥ १२.२८८.५२ ॥
Brahmā disse: Este grande terror, o assassinato de um brâmane, caiu sobre Puruhūta (Indra) por causa de Vṛtra. Aceitai dele uma quarta parte.
12.288.53
एवं भवतु लोकेश यथा वदसि नः प्रभो ।
मोक्षं समयतोऽस्माकं संचिन्तयितुमर्हसि ॥ १२.२८८.५३ ॥
Assim seja, ó senhor dos mundos, como nos dizes, ó soberano. Deves considerar a nossa libertação do pacto.
12.288.54
त्वं हि देवेश सर्वस्य जगतः परमा गतिः ।
कोऽन्यः प्रसाद्यो हि भवेद्यः कृच्छ्रान्नः समुद्धरेत् ॥ १२.२८८.५४ ॥
Tu, ó senhor dos deuses, és o refúgio supremo de todo o mundo. Quem mais há para aplacar, que nos tirasse desta aflição?
12.288.55
ब्रह्मोवाच ।
अल्पा इति मतिं कृत्वा यो नरो बुद्धिमोहितः।
श्लेष्ममूत्रपुरीषाणि युष्मासु प्रतिमोक्ष्यति ॥ १२.२८८.५५ ॥
Brahmā disse: O homem que, iludido em seu entendimento, julgando-vos insignificantes, lançará sobre vós fleuma, urina e excrementos.
12.288.56
तमियं यास्यति क्षिप्रं तत्रैव च निवत्स्यति ।
तथा वो भविता मोक्ष इति सत्यं ब्रवीमि वः ॥ १२.२८८.५६ ॥
Esta brahmahatyā irá logo até ele e lá permanecerá. Assim haverá a vossa libertação; eu vos digo isto em verdade.
12.288.57
ततो विमुच्य देवेन्द्रं ब्रह्मवध्या युधिष्ठिर ।
यथा निसृष्टं तं वासमगमद्देवशासनात् ॥ १२.२८८.५७ ॥
Então, ó Yudhiṣṭhira, tendo libertado o senhor dos deuses, a brahmahatyā foi para aquela morada onde fora lançada, por ordem dos deuses.
12.288.58
एवं शक्रेण संप्राप्ता ब्रह्मवध्या जनाधिप ।
पितामहमनुज्ञाप्य सोऽश्वमेधमकल्पयत् ॥ १२.२८८.५८ ॥
Assim, ó senhor dos homens, Śakra foi atingido pela brahmahatyā. Tendo obtido licença do Avô, preparou o sacrifício do cavalo.
12.288.59
श्रूयते च महाराज संप्राप्ता वासवेन वै ।
ब्रह्मवध्या ततः शुद्धिं हयमेधेन लब्धवान् ॥ १२.२८८.५९ ॥
E, grande rei, ouve-se que Vāsava de fato foi atingido pela brahmahatyā, e então obteve a purificação pelo sacrifício do cavalo.
12.288.60
समवाप्य श्रियं देवो हत्वाऽरींश्च सहस्रशः ।
प्रहर्षमतुलं लेभे वासवः पृथिवीपते ॥ १२.२८८.६० ॥
Tendo recuperado o seu esplendor e abatido os seus inimigos aos milhares, o deus Vāsava, ó senhor da terra, alcançou uma alegria incomparável.
12.288.61
वृत्रस्य रुधिराच्चैव बुद्बुदाः पार्थ जज्ञिरे ।
द्विजातिभिरभक्ष्यास्ते दीक्षितैश्च तपोधनैः ॥ १२.२८८.६१ ॥
Do sangue de Vṛtra, ó Pārtha, surgiram bolhas; não devem ser comidas pelos dvijas nem pelos ascetas consagrados.
12.288.62
सर्वावस्थं त्वमप्येषां द्विजातीनां प्रियं कुरु ।
इमे हि भूतले देवाः प्रथिताः कुरुनन्दन ॥ १२.२८८.६२ ॥
Em toda condição, também tu deves fazer o que agrada a estes dvijas, pois, deleite dos Kurus, eles são os deuses renomados sobre a terra.
12.288.63
एवं शक्रेण कौरव्य बुद्धिसौक्ष्म्यान्महासुरः ।
उपायपूर्वं निहतो वृत्रो ह्यमिततेजसा ॥ १२.२८८.६३ ॥
Assim, ó descendente dos Kuru, pela sutileza de sua inteligência, Śakra, de esplendor sem limites, matou por meio de um estratagema o grande asura Vṛtra.
12.288.64
एवं त्वमपि कौन्तेय पृथिव्यामपराजितः ।
भविष्यसि यथा देवः शतक्रतुरमित्रहा ॥ १२.२८८.६४ ॥
Assim também tu, ó filho de Kuntī, serás invencível sobre a terra, como o deus Śatakratu, matador de inimigos.
12.288.65
ये तु शक्रकथां दिव्यामिमां पर्वसुपर्वसु ।
विप्रमध्ये वदिष्यन्ति न ते प्राप्स्यन्ति किल्विषं ॥ १२.२८८.६५ ॥
Aqueles que, em cada dia festivo, recitarem esta divina história de Śakra no meio dos brâmanes não incorrerão em pecado.
12.288.66
इत्येतद्वृत्रमाश्रित्य शक्रस्यात्यद्भुतं महत् ।
कथितं कर्म ते तात किं भूयः श्रोतुमिच्छसि ॥ १२.२८८.६६ ॥
Assim foi-te narrado o feito mais maravilhoso e grandioso de Śakra a respeito de Vṛtra. Querido filho, o que mais desejas ouvir?