മഹാഭാരതം · അധ്യായം 12.288
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.288.1
वृत्रस्य तु महाराज ज्वराविष्टस्य सर्वशः ।
अभवन्यानि लिङ्गानि शरीरे तानि मे शृणु ॥ १२.२८८.१ ॥
മഹാരാജാവേ, പനിബാധിതനായ വൃത്രന്റെ ശരീരത്തിൽ എല്ലായിടത്തും പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ട ലക്ഷണങ്ങൾ എന്നിൽനിന്ന് കേൾക്കുക.
12.288.2
ज्वलितास्योऽभवद्धोरो वैवर्ण्यं चागमत्परम् ।
गात्रकम्पश्च सुमहाञ्श्वासश्चाप्यभवन्महान् ॥ १२.२८८.२ ॥
അവന്റെ മുഖം ജ്വലിച്ച് ഭയങ്കരമായി; അത്യന്തം വിളറി; അവയവങ്ങൾ വിറച്ചു, ശ്വാസവും വളരെ വലുതായി.
12.288.3
रोमहर्षश्च तीव्रोऽभून्निःश्वासश्च महान्नृप ।
शिवा चाशिवसंकाशा तस्य वक्रात्सुदारुणा ॥ १२.२८८.३ ॥
ഹേ രാജാവേ, അവന്റെ രോമങ്ങൾ കഠിനമായി എഴുന്നുനിന്നു; വലിയ നെടുവീർപ്പുണ്ടായി; അവന്റെ വായിൽനിന്ന് അശുഭമായ, അത്യന്തം ഭയങ്കരമായ കുറുനരിയുടെ ഓരി പുറപ്പെട്ടു.
12.288.4
निष्पपात महाघोरा स्मृतिर्नष्टास्य भारत ।
उत्काश्च ज्वलितास्तस्य दीप्ताः पार्श्वे प्रपेदिरे ॥ १२.२८८.४ ॥
ഹേ ഭാരത, അവന്റെ സ്മൃതി നശിച്ചു; അത്യന്തം ഭയങ്കരമായ ലക്ഷണങ്ങൾ പുറപ്പെട്ടു; ജ്വലിക്കുന്നതും പ്രകാശിക്കുന്നതുമായ ഉൽക്കകൾ അവന്റെ പാർശ്വങ്ങളിൽ വീണു.
12.288.5
गृध्राः कङ्का बलाकाश्च वाचोऽमुञ्चन्सुदारुणाः ।
वृत्रस्योपरि संहृष्टाश्चक्रवत्परिबभ्रमुः ॥ १२.२८८.५ ॥
കഴുകന്മാരും കങ്കപ്പക്ഷികളും കൊക്കുകളും അത്യന്തം ഭയങ്കരമായ ശബ്ദം മുഴക്കി; ആഹ്ലാദത്തോടെ വൃത്രന്റെ മീതെ ചക്രംപോലെ വട്ടമിട്ടു.
12.288.6
ततस्तं रथमास्थाय देवाप्यायित आहवे ।
वज्रोद्यतकरः शक्रस्तं दैत्यं प्रत्यवैक्षत ॥ १२.२८८.६ ॥
അപ്പോൾ ദേവന്മാരാൽ ബലപ്പെട്ട ഇന്ദ്രൻ ആ രഥത്തിൽ കയറി, യുദ്ധത്തിൽ കൈയിൽ വജ്രം ഉയർത്തി, ആ ദൈത്യനെ നോക്കി.
12.288.7
अमानुषमथो नादं स मुमोच महासुरः ।
व्यजृम्भच्चैव राजेन्द्र तीव्रज्वरसमन्वितः ॥ १२.२८८.७ ॥
അപ്പോൾ ആ മഹാസുരൻ മനുഷ്യാതീതമായ ഒരു ഗർജ്ജനം മുഴക്കി. ഓ രാജേന്ദ്രാ, കടുത്ത ജ്വരബാധിതനായി അവൻ കോട്ടുവായിട്ടു.
12.288.8
अथास्य जृम्भतः शक्रस्ततो वज्रमवासृजत् ।
स वज्रः सुमहातेजा कालान्तकयमोपमः ॥ १२.२८८.८ ॥
അവൻ കോട്ടുവായിടുമ്പോൾ ഇന്ദ്രൻ വജ്രായുധം എറിഞ്ഞു. ആ മഹാതേജസ്സുള്ള വജ്രം കാലനെയും അന്തകനെയും യമനെയും പോലെയായിരുന്നു.
12.288.9
क्षिप्रमेव महाकायं वृत्रं दैत्यमपातयत् ।
ततो नादः समभवत्पुनरेव समन्ततः ॥ १२.२८८.९ ॥
ഉടൻതന്നെ അവൻ ആ മഹാകായനായ വൃത്രനാമ ദൈത്യനെ വീഴ്ത്തി. പിന്നെ എല്ലായിടത്തും വീണ്ടും ഗർജ്ജനം ഉയർന്നു.
12.288.10
वृत्रं विनिहितं दृष्ट्वा देवानां भरतर्षभ ।
वृत्रं तु हत्वा मघवा दानवारिर्महायशाः ॥ १२.२८८.१० ॥
ഭരതശ്രേഷ്ഠാ, വൃത്രൻ വീണുകിടക്കുന്നത് ദേവന്മാർ കണ്ടു. വൃത്രനെ വധിച്ച് ദാനവശത്രുവായ മഹായശസ്വിയായ മഘവാവ് ഇന്ദ്രൻ...
12.288.11
वज्रेण विष्णुयुक्तेन दिवमेव समाविशत् ।
अथ वृत्रस्य कौरव्य शरीरादभिनिःसृता ॥ १२.२८८.११ ॥
വിഷ്ണുയുക്തമായ വജ്രത്തോടെ അവൻ സ്വർഗ്ഗത്തിൽത്തന്നെ പ്രവേശിച്ചു. പിന്നെ, ഓ കൗരവ്യാ, വൃത്രന്റെ ശരീരത്തിൽനിന്ന്...
12.288.12
ब्रह्महत्या महाघोरा रौद्रा लोकभयावहा ।
करालदशना भीमा विकृता कृष्णपिङ्गला ॥ १२.२८८.१२ ॥
ബ്രഹ്മഹത്യ എന്ന പാപം പുറത്തുവന്നു. അത് അത്യന്തം ഘോരവും ഭയങ്കരവും ലോകങ്ങൾക്ക് ഭയം നൽകുന്നതുമായിരുന്നു. അതിന് ഭയാനകമായ പല്ലുകളും വികൃതമായ രൂപവും കറുപ്പും ചെമ്പിച്ച നിറവുമുണ്ടായിരുന്നു.
12.288.13
प्रकीर्णमूर्धजा चैव घोरनेत्रा च भारत ।
कपालमालिनी चैव कृत्येव भरतर्षभ ॥ १२.२८८.१३ ॥
ഭാരത, ചിതറിയ മുടിയും ഭയങ്കരമായ കണ്ണുകളുമുള്ള, തലയോട്ടിമാല ധരിച്ച അവൾ കൃത്യയെപ്പോലെയായിരുന്നു, ഭരതർഷഭ.
12.288.14
रुधिरार्द्रा च धर्मज्ञ चीरवल्कलवासिनी ।
साऽभिनिष्क्रम्य राजेन्द्र तादृग्रृपा भयावहा ॥ १२.२८८.१४ ॥
ധർമ്മജ്ഞാ, രക്തത്തിൽ കുതിർന്ന്, വൽക്കലവസ്ത്രം ധരിച്ച അവൾ, രാജേന്ദ്രാ, അത്തരം രൂപത്തിൽ പുറപ്പെട്ട് ഭയം വരുത്തി.
12.288.15
वज्रिणं मृगयामास तदा भरतसत्तम ।
कस्यचित्त्वथ कालस्य वृत्रहा कुरुनन्दन ॥ १२.२८८.१५ ॥
അപ്പോൾ, ഭരതസത്തമാ, കുറച്ചു കാലം കഴിഞ്ഞ്, കുരുനന്ദനാ, വജ്രധാരിയും വൃത്രഹന്താവുമായ ഇന്ദ്രനെ അവൾ അന്വേഷിച്ചു.
12.288.16
स्वर्गायाभिमुखः प्रायाल्लोकानां हितकाम्यया ।
सा विनिःसरमाणं तु दृष्ट्वा शक्रं महौजसम् ॥ १२.२८८.१६ ॥
ലോകങ്ങളുടെ ഹിതം ആഗ്രഹിച്ച് അവൻ സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്ക് പോയി; പുറത്തേക്ക് വരുന്ന മഹാതേജസ്വിയായ ശക്രനെ കണ്ട് അവൾ...
12.288.17
कण्ठे जग्राह देवेन्द्रं सुलग्ना चाभवत्तदा ।
स हि तस्मिन्समुत्पन्ने ब्रह्मवध्याकृते भये ॥ १२.२८८.१७ ॥
അവൾ ദേവേന്ദ്രന്റെ കഴുത്തിൽ പിടിച്ചു; അപ്പോൾ അവൾ ദൃഢമായി പറ്റിച്ചേർന്നു; ബ്രാഹ്മണവധം മൂലമുണ്ടായ ഭയം ഉയർന്നപ്പോൾ, അവൻ...
12.288.18
नलिन्या विसमध्यस्थ उवासाब्दगणान्बहून् ।
अनुसृत्य तु यत्नात्स तया वै ब्रह्महत्यया ॥ १२.२८८.१८ ॥
താമരത്തണ്ടിന്റെ നടുവിൽ ഇരുന്ന് അവൻ പല വർഷങ്ങൾ വസിച്ചു; ആ ബ്രഹ്മഹത്യയാൽ പ്രയത്നപൂർവം പിന്തുടരപ്പെട്ട്, അവൻ...
12.288.19
तदा गृहीतः कौरव्य निस्तेजाः समपद्यत ।
तस्या व्यपोहने शक्रः परं यत्नं चकार ह ॥ १२.२८८.१९ ॥
അപ്പോൾ കൗരവ്യാ, അവളാൽ പിടിക്കപ്പെട്ട് അവൻ തേജസ്സറ്റവനായി. അവളെ ഒഴിപ്പിക്കാൻ ഇന്ദ്രൻ വലിയ ശ്രമം ചെയ്തു.
12.288.20
न चाशकत्तां देवेन्द्रो ब्रह्मवध्यां व्यपोहितुम् ।
गृहीत एव तु तया देवेन्द्रो भरतर्षभ ॥ १२.२८८.२० ॥
ദേവേന്ദ്രന് ആ ബ്രഹ്മഹത്യയെ ഒഴിപ്പിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. ഭരതർഷഭാ, ദേവേന്ദ്രനും അവളാൽ പിടിക്കപ്പെട്ടു.
12.288.21
पितामहमुपागम्य शिरसा प्रत्यपूजयत् ।
ज्ञात्वा गृहीतं शक्रं स द्विजप्रवरवध्यया ॥ १२.२८८.२१ ॥
പിതാമഹനെ സമീപിച്ച് ശിരസ്സു നമിച്ച് ആദരിച്ചു. ദ്വിജശ്രേഷ്ഠനെ വധിച്ചതിനാൽ ശക്രൻ പിടിക്കപ്പെട്ടതറിഞ്ഞ് അവൻ അങ്ങനെ ചെയ്തു.
12.288.22
ब्रह्मा स चिन्तयामास तदा भरतसत्तम ।
तामुवाच महाबाहो ब्रह्मवध्यां पितामहः ॥ १२.२८८.२२ ॥
അപ്പോൾ ബ്രഹ്മാവ് ചിന്തിച്ചു, ഭരതശ്രേഷ്ഠാ. മഹാബാഹോ, പിതാമഹൻ ആ ബ്രഹ്മഹത്യയോട് സംസാരിച്ചു.
12.288.23
स्वरेण मधुरेणाथ सान्त्वयन्निव भारत ।
मुच्यतां त्रिदशेन्द्रोयं मत्प्रियं कुरु भामिनी ॥ १२.२८८.२३ ॥
പിന്നെ മധുരസ്വരത്തിൽ ആശ്വസിപ്പിക്കുന്നതുപോലെ, ഭാരതാ, 'ഈ ത്രിദശേന്ദ്രനെ വിട്ടയക്കൂ. ഭാമിനീ, എനിക്ക് പ്രിയമായത് ചെയ്യൂ' എന്ന് പറഞ്ഞു.
12.288.24
ब्रूहि किं ते करोम्यद्य कामं किं त्वमिहेच्छसि ॥ १२.२८८.२४ ॥
പറയൂ, ഇന്ന് നിനക്കുവേണ്ടി ഞാൻ എന്ത് ചെയ്യണം? ഇവിടെ നീ എന്ത് ആഗ്രഹിക്കുന്നു?
12.288.25
ब्रह्महत्योवाच ।
त्रिलोकपूजिते देवे प्रीते त्रैलोक्यकर्तरि।
कृतमेव हि मन्यामि निवासं तु विधत्स्व मे ॥ १२.२८८.२५ ॥
ബ്രഹ്മഹത്യ പറഞ്ഞു: ത്രിലോകങ്ങളാൽ പൂജിതനായ ദേവാ, ത്രൈലോക്യസൃഷ്ടാവേ, അങ്ങ് പ്രസന്നനായതിനാൽ കാര്യം സാധിച്ചതായി ഞാൻ കരുതുന്നു; ഇനി എനിക്ക് ഒരു വാസസ്ഥലം ഒരുക്കിത്തന്നാലും.
12.288.26
त्वया कृतेयं मर्यादा लोकसंरक्षणार्थिना ।
स्थापना वै सुमहती त्वया देव प्रवर्तिता ॥ १२.२८८.२६ ॥
ലോകരക്ഷ ആഗ്രഹിച്ച് നീ ഈ മര്യാദ സ്ഥാപിച്ചു; ദേവാ, നിന്നാൽ ഈ അതിമഹത്തായ സ്ഥാപനം പ്രവർത്തിപ്പിക്കപ്പെട്ടു.
12.288.27
प्रीते तु त्वयि धर्मज्ञ सर्वलोकेश्वर प्रभो ।
शक्रादपगमिष्यामि निवासं संविधत्स्व मे ॥ १२.२८८.२७ ॥
ധർമ്മജ്ഞാ, സർവലോകേശ്വരാ, പ്രഭോ, അങ്ങ് പ്രസന്നനായാൽ ഞാൻ ശക്രനിൽ നിന്ന് അകന്നുപോകാം; എനിക്ക് വാസസ്ഥലം ഒരുക്കിത്തന്നാലും.
12.288.28
तथेति तां प्राह तदा ब्रह्मवध्यां पितामहः ।
उपायतः स शक्रस्य ब्रह्मवध्यां व्यपोहितुम् ॥ १२.२८८.२८ ॥
അപ്പോൾ പിതാമഹൻ 'അങ്ങനെയാകട്ടെ' എന്ന് അവളോട് പറഞ്ഞു; ഇന്ദ്രനിൽ നിന്ന് ബ്രഹ്മഹത്യയെ നീക്കാൻ അദ്ദേഹം ഒരു ഉപായം സ്വീകരിച്ചു.
12.288.29
ततः स्वयंभुवा ध्यातस्तत्र वह्निर्महात्मना ।
ब्रह्माणमुपसंगम्य ततो वचनमब्रवीत् ॥ १२.२८८.२९ ॥
അപ്പോൾ സ്വയംഭൂവായ ബ്രഹ്മാവ് ധ്യാനിച്ചതനുസരിച്ച് മഹാത്മാവായ അഗ്നി അവിടെ ബ്രഹ്മാവിനെ സമീപിച്ച് ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
12.288.30
प्राप्तोऽस्मि भगवन्देव त्वत्सकाशमनिन्दित् ।
यत्कर्तव्यं मया देव तद्भवान्वक्तुमर्हति ॥ १२.२८८.३० ॥
ഭഗവാനേ, ദേവാ, നിർമ്മലനേ, ഞാൻ അങ്ങയുടെ സന്നിധിയിൽ എത്തിയിരിക്കുന്നു; ഞാൻ ചെയ്യേണ്ടത് എന്താണെന്ന് അങ്ങ് പറയാൻ അർഹനാണ്.
12.288.31
ब्रह्मोवाच ।
बहुधा विभजिष्यामि ब्रह्मवध्यामिमामहम्।
शक्रस्याद्य विमोक्षार्थं चतुर्भागं प्रतीच्छ वै ॥ १२.२८८.३१ ॥
ബ്രഹ്മാവ് പറഞ്ഞു: ഈ ബ്രഹ്മഹത്യാപാപത്തെ ഞാൻ പല വിധത്തിൽ വിഭജിക്കും. ഇന്ദ്രന്റെ മോചനത്തിനായി ഇതിന്റെ നാലിലൊന്ന് ഭാഗം സ്വീകരിക്കുക.
12.288.32
अग्निरुवाच ।
मम मोक्षस्य कोऽन्तो वै ब्रह्मन्ध्यायस्व वै प्रभो।
एतदिच्छामि विज्ञातुं तत्वतो लोकपूजित ॥ १२.२८८.३२ ॥
അഗ്നി പറഞ്ഞു: ബ്രഹ്മാവേ, പ്രഭോ, എന്റെ മോചനത്തിന്റെ അവസാനം എന്താണ്? ധ്യാനിക്കുക. ലോകപൂജിതനേ, ഇത് യഥാർത്ഥത്തിൽ അറിയാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
12.288.33
ब्रह्मोवाच ।
यस्त्वां ज्वलन्तमासाद्य स्वयं वै मानवः क्वचित्।
बीजौषधिरसैर्वह्ने न यक्ष्यति तमोवृतः ॥ १२.२८८.३३ ॥
ബ്രഹ്മാവ് പറഞ്ഞു: അഗ്നിയേ, ഇരുട്ടിൽ മൂടപ്പെട്ട ഏതെങ്കിലും മനുഷ്യൻ ജ്വലിക്കുന്ന നിന്നെ സ്വയം സമീപിച്ച് വിത്തുകൾ, ഔഷധങ്ങൾ, രസങ്ങൾ കൊണ്ട് നിന്നെ യജിക്കുന്നില്ലെങ്കിൽ.
12.288.34
तमेषा यास्यति क्षिप्रं तत्रैव च निवत्स्यति ।
ब्रह्मवध्या हव्यवाह व्येतु ते मानसो ज्वरः ॥ १२.२८८.३४ ॥
ഈ ബ്രഹ്മഹത്യാപാപം വേഗം അവന്റെ അടുത്തേക്ക് പോകും; അവിടെത്തന്നെ വസിക്കും. ഹവ്യവാഹാ, നിന്റെ മാനസിക ജ്വരം നീങ്ങട്ടെ.
12.288.35
इत्युक्तः प्रतिजग्राह तद्वचो हव्यकव्यभुक् ।
पितामहस्य भगवांस्तथा च तदभूत्प्रभो ॥ १२.२८८.३५ ॥
ഇങ്ങനെ പറയപ്പെട്ടപ്പോൾ ഹവ്യ-കവ്യങ്ങൾ ഭക്ഷിക്കുന്ന ഭഗവാൻ അഗ്നി പിതാമഹന്റെ ആ വാക്ക് സ്വീകരിച്ചു; ഓ പ്രഭോ, അതുപോലെ തന്നെ സംഭവിച്ചു.
12.288.36
ततो वृक्षौषधितृणं समाहूय पितामहः ।
इममर्थं महाराज वक्तुं समुपचक्रमे ॥ १२.२८८.३६ ॥
അപ്പോൾ പിതാമഹൻ വൃക്ഷങ്ങളെയും ഔഷധങ്ങളെയും പുല്ലുകളെയും വിളിച്ചു, മഹാരാജാവേ, ഈ കാര്യം പറയാൻ തുടങ്ങി.
12.288.37
इयं पुत्रादनुप्राप्ता ब्रह्महत्या महाभया ।
पुरुहूतं चतुर्थांशमस्या यूयं प्रतीच्छत ॥ १२.२८८.३७ ॥
പുത്രനിൽ നിന്ന് വന്നുചേർന്ന ഈ ബ്രഹ്മഹത്യ അതിഭയങ്കരമാണ്. അതിന്റെ നാലിലൊരു ഭാഗം നിങ്ങൾ ഇന്ദ്രനുവേണ്ടി സ്വീകരിക്കുക.
12.288.38
ततो वृक्षौषधितृणं तथैवोक्तं यथातथम् ।
व्यथितं वह्निवद्राजन्ब्रह्माणमिदमब्रवीत् ॥ १२.२८८.३८ ॥
അപ്പോൾ മരങ്ങളും ഔഷധികളും പുല്ലുകളും, പറഞ്ഞതുപോലെ തന്നെ, ഹേ രാജാവേ, അഗ്നിപോലെ വ്യസനിച്ച് ബ്രഹ്മാവിനോട് ഇതു പറഞ്ഞു.
12.288.39
अस्माकं ब्रह्मवध्यायाः कोऽन्तो लोकपितामह ।
स्वभावनिहतानस्मान्न पुनर्हन्तुमर्हसि ॥ १२.२८८.३९ ॥
ലോകപിതാമഹാ, ബ്രഹ്മഹത്യാപാപത്തിന് ഞങ്ങൾക്ക് അവസാനം എന്താണ്? സ്വഭാവത്താൽ തന്നെ ഹതരായ ഞങ്ങളെ നീ വീണ്ടും കൊല്ലുന്നത് ഉചിതമല്ല.
12.288.40
वयमग्निं तथा शीतं वर्षं च पवनेरितम् ।
सहामः सततं देव तथा च्छेदनभेदने ॥ १२.२८८.४० ॥
ഹേ ദേവാ, ഞങ്ങൾ അഗ്നിയെയും തണുപ്പിനെയും കാറ്റടിച്ചുവരുന്ന മഴയെയും എപ്പോഴും സഹിക്കുന്നു; അതുപോലെ വെട്ടലും കുത്തലും.
12.288.41
ब्रह्मवध्यामिमामद्य भवतः शासनाद्वयम् ।
ग्रहीष्यामस्त्रिलोकेश मोक्षं चिन्तयतां भवान्। ॥ १२.२८८.४१ ॥
ത്രിലോകേശാ, നിന്റെ ശാസനയാൽ ഇന്ന് ഞങ്ങൾ ഈ ബ്രഹ്മഹത്യാപാപം ഏറ്റെടുക്കും; ഞങ്ങളുടെ മോചനത്തെക്കുറിച്ച് നീ ചിന്തിക്കുക.
12.288.42
ब्रह्मोवाच ।
पर्वकाले तु संप्राप्ते यो वै छेदनभेदनम्।
करिष्यति नरो मोहात्तमेषाऽनुगमिष्यति ॥ १२.२८८.४२ ॥
ബ്രഹ്മാവ് പറഞ്ഞു: പർവകാലം വന്നെത്തുമ്പോൾ മോഹത്താൽ വെട്ടുകയും കുത്തുകയും ചെയ്യുന്ന മനുഷ്യനെ ഇത് പിന്തുടരും.
12.288.43
ततो वृक्षौषधितृणमेवमुक्तं महात्मना ।
ब्रह्माणमभिसंपूज्य जगामाशु यथागतम् ॥ १२.२८८.४३ ॥
അപ്പോൾ മഹാത്മാവ് വൃക്ഷങ്ങളെയും ഔഷധികളെയും പുല്ലുകളെയും കുറിച്ച് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു. ബ്രഹ്മാവിനെ യഥാവിധി പൂജിച്ച ശേഷം അദ്ദേഹം വന്ന വഴിയിലൂടെ വേഗം മടങ്ങിപ്പോയി.
12.288.44
आहूयाप्सरसो देवस्ततो लोकपितामहः ।
वाचा मधुरया प्राह सान्त्वयन्निव भारत ॥ १२.२८८.४४ ॥
അപ്പോൾ ലോകപിതാമഹനായ ആ ദേവൻ അപ്സരസ്സുകളെ വിളിച്ച് മധുരവചനങ്ങളാൽ അവരെ ആശ്വസിപ്പിക്കുന്നതുപോലെ, ഹേ ഭാരത, ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
12.288.45
इयमिन्द्रादनुप्राप्ता ब्रह्मवध्या वराङ्गनाः ।
चतुर्थमस्या भागांशं मयोक्ताः संप्रतीच्छत ॥ १२.२८८.४५ ॥
ഇന്ദ്രനെ പിന്തുടർന്നാണ് ഈ ബ്രഹ്മഹത്യ വന്നത്. ശ്രേഷ്ഠരായ സ്ത്രീകളേ, ഞാൻ പറഞ്ഞതുപോലെ അതിന്റെ നാലിലൊരു ഭാഗം സ്വീകരിച്ചുകൊള്ളുക.
12.288.46
ग्रहणे कृतबुद्धीनां देवेश तव शासनात् ।
मोक्षं समयतोऽस्माकं चिन्तयस्व पितामह ॥ १२.२८८.४६ ॥
ദേവേശാ, അങ്ങയുടെ കല്പനപ്രകാരം അതു സ്വീകരിക്കാൻ ഞങ്ങൾ തീരുമാനിച്ചിരിക്കുന്നു. പിതാമഹാ, നിശ്ചിത കാലമനുസരിച്ച് ഞങ്ങളുടെ മോചനത്തെക്കുറിച്ച് ചിന്തിക്കണമേ.
12.288.47
ब्रह्मोवाच ।
रजस्वलासु नारीषु यो वै मैथुनमाचरेत्।
तमेषा यास्यति क्षिप्रं व्येतु वो मानसो ज्वरः ॥ १२.२८८.४७ ॥
ബ്രഹ്മാവ് പറഞ്ഞു: ആർത്തവമുള്ള സ്ത്രീകളുമായി മൈഥുനം ചെയ്യുന്നവന്റെ അടുത്തേക്ക് ഇവൾ വേഗം പോകും. നിങ്ങളുടെ മാനസിക ജ്വരം ഒഴിഞ്ഞുപോകട്ടെ.
12.288.48
तथेति हृष्टमनस इत्युक्त्वाऽऽप्सरसां गणाः ।
स्वानि स्थानानि संप्राप्य रेमिरे भरतर्षभ ॥ १२.२८८.४८ ॥
"അങ്ങനെയാവട്ടെ" എന്നു പറഞ്ഞ്, സന്തുഷ്ടമനസ്സോടെ അപ്സരസ്സുകളുടെ സംഘങ്ങൾ അവരവരുടെ സ്ഥാനങ്ങളിൽ എത്തി രമിച്ചു, ഹേ ഭരതശ്രേഷ്ഠാ.
12.288.49
ततस्त्रिलोककृद्देवः पुनरेव महातपाः ।
अथः संचिन्तयामास ध्यातास्ताश्चाप्यथागमन् ॥ १२.२८८.४९ ॥
പിന്നെ മൂന്നു ലോകങ്ങളെ സൃഷ്ടിച്ച മഹാതപസ്വിയായ ദേവൻ വീണ്ടും ചിന്തിച്ചു; അദ്ദേഹം ധ്യാനിച്ചവരും വന്നു.
12.288.50
तास्तु सर्वाः समागम्य ब्रह्माणममितौजसम् ।
इदमूचुर्वचो राजन्प्रणिपत्य पितामहम् ॥ १२.२८८.५० ॥
രാജാവേ, അവരെല്ലാവരും ഒന്നിച്ചുകൂടി, അമിതതേജസ്വിയായ ബ്രഹ്മാവിനെ വണങ്ങി ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
12.288.51
इमाः स्म देव संप्राप्तास्त्वत्सकाशमरिंदम् ।
शासनात्तव लोकेश समाज्ञापय नः प्रभो ॥ १२.२८८.५१ ॥
ദേവാ, ഞങ്ങൾ അങ്ങയുടെ സന്നിധിയിൽ എത്തിയിരിക്കുന്നു. ശത്രുനാശകാ, ലോകേശ്വരാ, പ്രഭോ, അങ്ങയുടെ കല്പനയാൽ ഞങ്ങളോട് ആജ്ഞാപിച്ചാലും.
12.288.52
ब्रह्मोवाच ।
इयं वृत्रादनुप्राप्ता पुरुहूतं महाभया।
ब्रह्मवध्या चतुर्थांशमस्या यूयं प्रतीच्छत ॥ १२.२८८.५२ ॥
ബ്രഹ്മാവ് പറഞ്ഞു: വൃത്രനിമിത്തം ഈ മഹാഭയങ്കരമായ ബ്രഹ്മഹത്യ പുരുഹൂതനെ (ഇന്ദ്രനെ) പിടികൂടി. ഇതിന്റെ നാലിലൊന്ന് നിങ്ങൾ സ്വീകരിക്കുവിൻ.
12.288.53
एवं भवतु लोकेश यथा वदसि नः प्रभो ।
मोक्षं समयतोऽस्माकं संचिन्तयितुमर्हसि ॥ १२.२८८.५३ ॥
ലോകേശ്വരാ, പ്രഭോ, അങ്ങ് ഞങ്ങളോട് പറഞ്ഞതുപോലെ ആകട്ടെ. ഞങ്ങളുടെ ഉടമ്പടിയിൽ നിന്നുള്ള മോചനത്തെക്കുറിച്ച് അങ്ങ് ചിന്തിക്കണം.
12.288.54
त्वं हि देवेश सर्वस्य जगतः परमा गतिः ।
कोऽन्यः प्रसाद्यो हि भवेद्यः कृच्छ्रान्नः समुद्धरेत् ॥ १२.२८८.५४ ॥
ദേവേശാ, അങ്ങുതന്നെയാണ് സമസ്ത ജഗത്തിനും പരമമായ ഗതി. അങ്ങയെക്കൂടാതെ ആരെ പ്രസാദിപ്പിക്കണം, ഈ കഷ്ടതയിൽ നിന്ന് ഞങ്ങളെ ആര് ഉദ്ധരിക്കും?
12.288.55
ब्रह्मोवाच ।
अल्पा इति मतिं कृत्वा यो नरो बुद्धिमोहितः।
श्लेष्ममूत्रपुरीषाणि युष्मासु प्रतिमोक्ष्यति ॥ १२.२८८.५५ ॥
ബ്രഹ്മാവ് പറഞ്ഞു: ബുദ്ധി മോഹിതനായി നിങ്ങളെ നിസ്സാരരെന്നു കരുതി, ഏതു മനുഷ്യൻ നിങ്ങളുടെ മേൽ കഫവും മൂത്രവും മലവും ഉപേക്ഷിക്കുമോ.
12.288.56
तमियं यास्यति क्षिप्रं तत्रैव च निवत्स्यति ।
तथा वो भविता मोक्ष इति सत्यं ब्रवीमि वः ॥ १२.२८८.५६ ॥
ഈ ബ്രഹ്മഹത്യ വേഗം അവന്റെ അടുത്തേക്ക് പോകും; അവിടെത്തന്നെ വസിക്കും. ഇങ്ങനെ നിങ്ങൾക്ക് മോചനം ഉണ്ടാകും എന്ന് സത്യം പറയുന്നു.
12.288.57
ततो विमुच्य देवेन्द्रं ब्रह्मवध्या युधिष्ठिर ।
यथा निसृष्टं तं वासमगमद्देवशासनात् ॥ १२.२८८.५७ ॥
പിന്നീട്, യുധിഷ്ഠിരാ, ബ്രഹ്മഹത്യ ദേവേന്ദ്രനെ വിട്ട് ദേവന്മാരുടെ കൽപ്പനപ്രകാരം വിടപ്പെട്ട ആ സ്ഥലത്തേക്കുതന്നെ പോയി.
12.288.58
एवं शक्रेण संप्राप्ता ब्रह्मवध्या जनाधिप ।
पितामहमनुज्ञाप्य सोऽश्वमेधमकल्पयत् ॥ १२.२८८.५८ ॥
ഇങ്ങനെ, ജനാധിപാ, ശക്രൻ ബ്രഹ്മഹത്യയെ പ്രാപിച്ചു. പിതാമഹന്റെ അനുമതി വാങ്ങി അവൻ അശ്വമേധയാഗം നടത്തി.
12.288.59
श्रूयते च महाराज संप्राप्ता वासवेन वै ।
ब्रह्मवध्या ततः शुद्धिं हयमेधेन लब्धवान् ॥ १२.२८८.५९ ॥
മഹാരാജാവേ, വാസവൻ ബ്രഹ്മഹത്യയെ പ്രാപിച്ചു എന്നു കേൾക്കുന്നു; പിന്നീട് അശ്വമേധയാഗത്താൽ അവൻ ശുദ്ധി നേടി.
12.288.60
समवाप्य श्रियं देवो हत्वाऽरींश्च सहस्रशः ।
प्रहर्षमतुलं लेभे वासवः पृथिवीपते ॥ १२.२८८.६० ॥
ഭൂപതേ, വാസവ ദേവൻ ശ്രീ വീണ്ടെടുത്ത് ആയിരക്കണക്കിന് ശത്രുക്കളെ വധിച്ച് അതുല്യമായ സന്തോഷം നേടി.
12.288.61
वृत्रस्य रुधिराच्चैव बुद्बुदाः पार्थ जज्ञिरे ।
द्विजातिभिरभक्ष्यास्ते दीक्षितैश्च तपोधनैः ॥ १२.२८८.६१ ॥
വൃത്രന്റെ രക്തത്തിൽനിന്നുതന്നെ, പാർത്ഥാ, കുമിളകൾ ഉണ്ടായി. ദ്വിജന്മാർക്കും ദീക്ഷിതരായ തപോധനർക്കും അവ ഭക്ഷ്യമല്ല.
12.288.62
सर्वावस्थं त्वमप्येषां द्विजातीनां प्रियं कुरु ।
इमे हि भूतले देवाः प्रथिताः कुरुनन्दन ॥ १२.२८८.६२ ॥
എല്ലാ അവസ്ഥകളിലും നീയും ഈ ദ്വിജന്മാർക്ക് പ്രിയമായത് ചെയ്യുക; കുരുനന്ദനാ, ഇവർതന്നെയാണ് ഭൂമിയിൽ പ്രസിദ്ധരായ ദേവന്മാർ.
12.288.63
एवं शक्रेण कौरव्य बुद्धिसौक्ष्म्यान्महासुरः ।
उपायपूर्वं निहतो वृत्रो ह्यमिततेजसा ॥ १२.२८८.६३ ॥
ഇങ്ങനെ, കൗരവ്യാ, ബുദ്ധിസൂക്ഷ്മതയാൽ, അപരിമിത തേജസ്സുള്ള ശക്രൻ ഉപായത്താൽ മഹാസുരനായ വൃത്രനെ വധിച്ചു.
12.288.64
एवं त्वमपि कौन्तेय पृथिव्यामपराजितः ।
भविष्यसि यथा देवः शतक्रतुरमित्रहा ॥ १२.२८८.६४ ॥
ഇങ്ങനെ, കൗന്തേയാ, നീയും ഭൂമിയിൽ അപരാജിതനാകും; ശത്രുഹന്താവായ ദേവൻ ശതക്രതുവിനെപ്പോലെ.
12.288.65
ये तु शक्रकथां दिव्यामिमां पर्वसुपर्वसु ।
विप्रमध्ये वदिष्यन्ति न ते प्राप्स्यन्ति किल्विषं ॥ १२.२८८.६५ ॥
ഓരോ പർവത്തിലും വിപ്രരുടെ മധ്യത്തിൽ ഈ ദിവ്യമായ ശക്രകഥ പറയുന്നവർ പാപം നേടുകയില്ല.
12.288.66
इत्येतद्वृत्रमाश्रित्य शक्रस्यात्यद्भुतं महत् ।
कथितं कर्म ते तात किं भूयः श्रोतुमिच्छसि ॥ १२.२८८.६६ ॥
ഇങ്ങനെ വൃത്രനെ സംബന്ധിച്ച് ശക്രന്റെ ഈ അത്യദ്ഭുതമായ മഹാകർമം നിനക്കു പറയപ്പെട്ടു. പ്രിയനേ, ഇനി എന്താണ് കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നത്?