Mahābhārata · Adhyāya 12.289
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.289.1
पितामह महाप्राज्ञ सर्वशास्त्रविशारद ।
अस्मिन्वृत्रवधे तात विवक्षा मम जायते ॥ १२.२८९.१ ॥
Großvater, großer Weiser, Kenner aller Schriften! Lieber, in mir erwacht der Wunsch zu fragen nach dieser Tötung des Vṛtra.
12.289.2
ज्वरेण मोहितो वृत्रः कथितस्ते जनाधिप ।
निहतो वासवेनेह वज्रेणेति ममानघ ॥ १२.२८९.२ ॥
Herr der Völker, du sagtest, Vṛtra, vom Fieber betört, sei hier von Vāsava mit dem Donnerkeil erschlagen worden. So habe ich es gehört, o Makelloser.
12.289.3
कथमेष महाप्राज्ञ ज्वरः प्रादुर्बभूव ह ।
ज्वरोत्पत्तिं निपुणतः श्रोतुमिच्छाम्यहं प्रभो ॥ १२.२८९.३ ॥
Großer Weiser, wie ist dieses Fieber entstanden? Herr, ich wünsche, den Ursprung des Fiebers im Einzelnen zu hören.
12.289.4
शृणु राजञ्ज्वरस्येमं संभवं लोकविश्रुतम् ।
विस्तरं चास्य वक्ष्यामि यादृशश्चैव भारत ॥ १२.२८९.४ ॥
Höre, o König, den Ursprung dieses in den Welten berühmten Fiebers. O Nachkomme Bharatas, ich werde dir auch seine Ausdehnung und sein Wesen erzählen.
12.289.5
पुरा मेरोर्महाराज शृङ्गं त्रैलोक्यविश्रुतम् ।
ज्योतिष्कं नाम सावित्रं सर्वरत्नविभूषितम् ॥ १२.२८९.५ ॥
O großer König, einst gab es einen Gipfel des Meru, berühmt in den drei Welten. Er hieß Jyotiṣka, gehörte Savitṛ und war mit allen Edelsteinen geschmückt.
12.289.6
अप्रमेयमनाधृष्यं सर्वलोकेषु भारत ।
तत्र देवो गिरितटे हेमधातुविभूषिते ॥ १२.२८९.६ ॥
O Nachkomme Bharatas, er war in allen Welten unermesslich und unangreifbar. Dort, am mit goldenen Mineralien geschmückten Bergabhang, wohnte ein Gott.
12.289.7
पर्यङ्क इव विभ्राजन्नुपविष्टो बभूव ह ।
शैलराजसुता चास्य नित्यं पार्श्वे स्थिता बभौ।
तथा देवा महात्मानो वसवश्चामितौजसः ॥ १२.२८९.७ ॥
Er saß leuchtend wie auf einem Lager, und die Tochter des Bergkönigs stand stets an seiner Seite und strahlte. Ebenso waren die großherzigen Götter und die Vasus von unermesslicher Kraft (dort).
12.289.8
तथैव च महात्मानावश्विनौ भिषजां वरौ ।
तथा वैश्रवणो राजा गुह्यकैरभिसंवृतः ॥ १२.२८९.८ ॥
Ebenso waren die beiden großherzigen Aśvins, die besten der Ärzte, dort, und auch König Vaiśravaṇa, umgeben von den Guhyaka.
12.289.9
यक्षाणामीश्वरः श्रीमान्कैलासनिलयः प्रभुः ।
शङ्खपद्मनिधिभ्यां च लक्ष्म्या परमया सह।
उपासन्त महात्मानमुशना च महाकविः ॥ १२.२८९.९ ॥
Der Herr der Yakṣa, glanzvoll, auf dem Kailāsa wohnend, der mächtige Herr, zusammen mit den Schätzen Śaṅkha und Padma und mit der höchsten Lakṣmī, und der große Dichter Uśanas verehrten jenen großherzigen.
12.289.10
सनत्कुमारप्रमुखास्तथैव च महर्षयः ।
अङ्गिरः प्रमुखाश्चैव तथा देवर्षयोऽपरे ॥ १२.२८९.१० ॥
Ebenso waren die großen Weisen unter Führung Sanatkumāras, die unter Führung Aṅgirasʼ stehenden und die übrigen göttlichen Seher dort.
12.289.11
विश्वावसुश्च गन्धर्वस्तथा नारदपर्वतौ ।
अप्सरोगणसङ्घाश्च समाजग्मुरनेकशः ॥ १२.२८९.११ ॥
Der Gandharva Viśvāvasu sowie Nārada und Parvata waren dort, und Scharen von Apsaras kamen dort in großer Zahl zusammen.
12.289.12
ववौ सुखः शिवो वायुर्नानागन्धवहः शुचिः ।
सर्वर्तुकुसुमोपेताः पुष्पवन्तो द्रुमास्तथा ॥ १२.२८९.१२ ॥
Ein angenehmer, glückverheißender, reiner Wind wehte, viele Düfte tragend, und die blühenden Bäume, mit Blüten aller Jahreszeiten geschmückt, (standen dort).
12.289.13
तथा विद्याधराश्चैव सिद्धाश्चैव तपोधनाः ।
महादेवं पशुपतिं पर्युपासन्त भारत ॥ १२.२८९.१३ ॥
Ebenso umwarteten die Vidyādharas, die Siddhas und die Asketen reich an Askese den Mahādeva, Herrn der Wesen, o Bhārata.
12.289.14
भूतानि च महाराज नानारूपधराण्यथ ।
राक्षसाश्च महारौद्राः पिशाचाश्च महाबलाः ॥ १२.२८९.१४ ॥
Auch Wesen, o großer König, die vielgestaltige Gestalten annahmen, die überaus furchtbaren Rākṣasas und die mächtigen Piśācas waren dort.
12.289.15
बहुरूपधरा हृष्टा नानाप्रहरणोद्यताः ।
देवस्यानुचरास्तत्र तस्थिरे चानलोपमाः ॥ १२.२८९.१५ ॥
Vielgestaltig, freudig, verschiedene Waffen erhoben, standen die Diener des Gottes dort, dem Feuer gleich.
12.289.16
नन्दी च भगवांस्तत्र देवस्यानुमते स्थितः ।
प्रगृह्य ज्वलितं शूलं दीप्यमानं स्वतेजसा ॥ १२.२८९.१६ ॥
Dort stand auch der gesegnete Nandī mit Zustimmung des Gottes, einen lodernden Dreizack emporhaltend, leuchtend durch seinen eigenen Glanz.
12.289.17
गङ्गा च सरितां श्रेष्ठा सर्वतीर्थजलोद्भवा ।
पर्युपासत तं देव रूपिणी कुरुनन्दन ॥ १२.२८९.१७ ॥
Die Gaṅgā, die beste der Flüsse, aus den Wassern aller heiligen Furten entsprungen, in Gestalt verkörpert, umwartete jenen Gott, o Freude der Kuru.
12.289.18
स एवं भगवांस्तत्र पूज्यमानः सुरर्षिभिः ।
देवैश्च सुमहातेजा महादेवो व्यतिष्ठत ॥ १२.२८९.१८ ॥
So von Göttern und Sehern verehrt, stand dort der gesegnete Mahādeva von großem Glanz.
12.289.19
कस्यचित्त्वथ कालस्य दक्षो नाम प्रजापतिः ।
पूर्वोक्तेन विधानेन यक्ष्यमाणोऽन्वपद्यत ॥ १२.२८९.१९ ॥
Nach einiger Zeit machte sich Dakṣa, der Herr der Geschöpfe, daran, ein Opfer nach dem zuvor beschriebenen Ritus zu vollziehen.
12.289.20
ततस्तस्य मखं देवाः सर्वे शक्रपुरोगमाः ।
गमनाय समागम्य बुद्धिमापेदिरे तदा ॥ १२.२८९.२० ॥
Da versammelten sich alle Götter unter Führung Śakras und beschlossen, zu seinem Opfer zu gehen.
12.289.21
ते विमानैर्महात्मानो ज्वलनार्कसमप्रभैः ।
देवस्यानुमतेऽगच्छन्गङ्गाद्वारमिति श्रुतिः ॥ १२.२८९.२१ ॥
Jene großherzigen Götter fuhren in himmlischen Wagen, so hell wie Feuer und Sonne, mit Erlaubnis des Gottes zum Gaṅgā-Tor, so wird berichtet.
12.289.22
प्रस्थिता देवता दृष्ट्वा शैलराजसुता तदा ।
उवाच वचनं साध्वी देवं पशुपतिं पतिम् ॥ १२.२८९.२२ ॥
Als sie die Götter aufbrechen sah, sprach die tugendhafte Tochter des Bergkönigs da diese Worte zu ihrem Gemahl, dem Gott Paśupati.
12.289.23
भगवन्क्वनु यान्त्येते देवाः शक्रपुरोगमाः ।
ब्रूहि तत्त्वेन तत्त्वज्ञ संशयो मे महानयम् ॥ १२.२८९.२३ ॥
O Gesegneter, wohin ziehen diese Götter unter Führung Śakras? Sag es mir wahrhaftig, o Kenner der Wahrheit; das ist ein großer Zweifel für mich.
12.289.24
दक्षो नाम महाभागे प्रजानां पतिरुत्तमः ।
हयमेधेन जयते तत्र यान्ति दिवौकसः ॥ १२.२८९.२४ ॥
O Hochbeglückte, es gibt Dakṣa mit Namen, den vornehmsten Herrn der Geschöpfe; er siegt durch das Pferdeopfer, und dorthin ziehen die Himmelsbewohner.
12.289.25
यज्ञमेतं महादेव किमर्थं नाधिगच्छति ।
केन वा प्रतिषेधेन गमनं ते न विद्यते ॥ १२.२८९.२५ ॥
Großer Gott, warum erlangst du dieses Opfer nicht? Oder durch welches Verbot findet dein Gehen nicht statt?
12.289.26
सुरैरेव महाभागे पूर्वमेतदनुष्ठितम् ।
यज्ञेषु सर्वेषु मम न भाग उपकल्पितः ॥ १२.२८९.२६ ॥
O Hochbeglückte, früher wurde dies allein von den Göttern vollzogen; bei allen Opfern wurde mir kein Anteil bestimmt.
12.289.27
पूर्वोपायोपपन्नेन मार्गेण वरवर्णिनि ।
न मे सुराः प्रयच्छन्ति भागं यज्ञस्य धर्मतः ॥ १२.२८९.२७ ॥
O Frau von edler Gestalt, auf dem vor alters festgelegten Weg geben mir die Götter meinen Anteil am Opfer nicht, dem Dharma gemäß.
12.289.28
भगवन्सर्वभूतेषु प्रभावाभ्यधिको गुणैः ।
अजय्यश्चाप्यधृष्यश्च तेजसा यशसा श्रिया ॥ १२.२८९.२८ ॥
O gesegneter Herr, du übertriffst alle Wesen an Eigenschaften und Macht, unbesiegbar und unantastbar durch Glanz, Ruhm und Glück.
12.289.29
अनेन ते महाभाग प्रतिषेधेन भागतः ।
अतीव दुःखमुत्पन्नं वेपथुश्च ममानघ ॥ १२.२८९.२९ ॥
O Hochbeglückter, o Makelloser, durch dieses Verbot deines Anteils ist in mir ein übergroßer Schmerz entstanden, und mein Körper zittert.
12.289.30
एवमुक्त्वा तु सा देवी देवं पशुपतिं पतिम् ।
तुष्णींभूताऽभवद्राजन्दह्यमानेन चेतसा ॥ १२.२८९.३० ॥
So gesprochen, o König, verstummte die Göttin vor dem Gott Paśupati, ihrem Gatten, während ihr Geist brannte.
12.289.31
अथ देव्या मतं ज्ञात्वा हृद्गतं यच्चिकीर्षितम् ।
स समाज्ञापयामास तिष्ठ त्वमिति नन्दिनम् ॥ १२.२८९.३१ ॥
Da er den verborgenen Wunsch im Herzen der Göttin erkannte, befahl er Nandin: »Bleib du hier.«
12.289.32
ततो योगबलं कृत्वा सर्वयोगेश्वरेश्वरः ।
तं यज्ञं स महातेजा भीमैरनुचरैस्तदा ॥ १२.२८९.३२ ॥
Dann setzte er, der Herr der Herren aller Yogas und von großer Glanzkraft, seine Yoga-Macht ein, zusammen mit seinen schrecklichen Gefolgsleuten jener Zeit…
12.289.33
सहसा घातयामास देवदेवः पिनाकधृत् ।
केचिन्नादानमुञ्चन्त केचिद्धासांश्च चक्रिरे ॥ १२.२८९.३३ ॥
Der Gott der Götter, Träger des Pināka-Bogens, ließ es plötzlich niederschlagen. Manche stießen Schreie aus, manche lachten.
12.289.34
रुधिरेणापरे राजंस्तत्राग्निं समवाकिरन् ।
केचिद्यूपान्समुत्पाट्य व्याक्षिपन्विकृताननाः ॥ १२.२८९.३४ ॥
O König, andere verspritzten dort Blut über das Feuer, und manche rissen die Opferpfosten aus und schleuderten sie umher, mit verzerrten Gesichtern.
12.289.35
आस्यैरन्ये चाग्रसन्त तथैव परिचारकान् ।
ततः स यज्ञो नृपतेर्वध्यमानः समन्ततः ॥ १२.२८९.३५ ॥
Andere verschlangen mit ihren Mündern ebenso die Diener. Dann, von allen Seiten geschlagen, jenes Opfer des Königs…
12.289.36
आस्थाय मृगरूपं वै स्वमेवाभ्यगमत्तदा ।
तं तु यज्ञं तथारूपं गच्छन्तमुपलभ्य सः ॥ १२.२८९.३६ ॥
Da nahm es die Gestalt eines Hirsches an und ging zu seinem eigenen Ort; und als er dieses Opfer in dieser Gestalt davongehen sah, …
12.289.37
धनुरादाय बाणेन तदान्वसरत प्रभुः ।
ततस्तस्य सुरेशस्य क्रोधादमिततेजसः ॥ १२.२८९.३७ ॥
Den Bogen ergreifend, mit dem Pfeil, verfolgte ihn der Herr. Da, aus dem Zorn jenes Herrn der Götter, von unermesslichem Glanz…
12.289.38
ललाटात्प्रसृतो घोरः स्वेदबिन्दुर्बभूव ह ।
तस्मिन्यतितमात्रे च स्वेदबिन्दौ तदा भुवि ॥ १२.२८९.३८ ॥
Von seiner Stirn trat ein schrecklicher Schweißtropfen hervor und entstand. Und sobald dieser Schweißtropfen auf die Erde fiel…
12.289.39
प्रादुर्बभूव सुमहानग्निः कालानलोपमः ।
तत्र चाजायत तदा पुरुषः पुरुषर्षभ ॥ १२.२८९.३९ ॥
Da erschien ein gewaltiges Feuer, gleich dem Feuer der Zeitenwende; und dort, o Bester der Menschen, wurde damals ein Mensch geboren.
12.289.40
ह्रस्वोऽतिमात्रं रक्ताक्षो हरिश्मश्रुर्विभीषणः ।
ऊर्ध्वकेशोऽतिरोमाङ्गः श्येनोलूकस्तथैव च ॥ १२.२८९.४० ॥
Er war überaus klein, rotäugig, mit fahlem Bart, furchterregend; sein Haar stand empor, sein Körper war übermäßig behaart; er glich dem Falken und der Eule, und ebenso.
12.289.41
करालकृष्णवर्णश्च रक्तवासास्तथैव च ।
तं यज्ञं सुमहासत्वोऽदहत्कक्षमिवानलः ॥ १२.२८९.४१ ॥
Von furchtbar dunkler Hautfarbe, in Rot gekleidet, und ebenso. Jener Mächtige verbrannte jenes Opfer, wie das Feuer trockenes Gras verbrennt.
12.289.42
व्यचरत्सर्वतो देवान्प्राद्रवत्स ऋषींस्तथा ।
देवाश्चाप्याद्रवन्सर्वे ततो भीता दिशो दश ॥ १२.२८९.४२ ॥
Er streifte überall unter den Göttern umher und stürzte ebenso auf die Seher los. Da flohen alle Götter, von Schrecken erfüllt, in die zehn Richtungen.
12.289.43
तेन तस्मिन्विचरता पुरुषेण विशांपते ।
पृथिवी ह्यचलद्राजन्नतीव भरतर्षभ ॥ १२.२८९.४३ ॥
Durch jenes Wesen, das dort umherwanderte, o Herr der Völker, erzitterte die Erde heftig, o Stier der Bharatas, o König.
12.289.44
हाहाभूतं जगत्सर्वमुपलक्ष्य तदा प्रभुः ।
पितामहो महादेवं दर्शयन्प्रत्यभाषत ॥ १२.२८९.४४ ॥
Als er sah, dass die ganze Welt in Wehklagen verfallen war, antwortete da der Herr Großvater und zeigte es Mahādeva.
12.289.45
भवतोपि सुराः सर्वे भागं दास्यन्ति वै प्रभो ।
क्रियतां प्रतिसंहारः सर्वदेवेश्वर त्वया ॥ १२.२८९.४५ ॥
O Herr, auch dir werden alle Götter gewiss einen Anteil geben. O Herr aller Götter, möge von dir das Zurückziehen vollzogen werden.
12.289.46
इमा हि देवताः सर्वा ऋषयश्च परंतप ।
तव क्रोधान्महादेव न शान्तिमुपलेभिरे ॥ १२.२८९.४६ ॥
O Versenger der Feinde, alle diese Götter und Weisen haben, o Mahādeva, wegen deines Zorns keinen Frieden gefunden.
12.289.47
यश्चैष पुरुषो जातः स्वेदात्ते विबुधोत्तम ।
ज्वरो नामैष धर्मज्ञ लोकेषु प्रचरिष्यति ॥ १२.२८९.४७ ॥
Dieses Wesen, das aus deinem Schweiß geboren wurde, Bester der Götter, o Kenner des Dharma, wird unter dem Namen Fieber durch die Welten ziehen.
12.289.48
एकीभूतस्य न त्वस्य धारणे तेजसः प्रभो ।
समर्था सकला पृथ्वी बहुधा सृज्यतामयम् ॥ १२.२८९.४८ ॥
O Herr, die ganze Erde ist nicht fähig, diesen in eins vereinten Glanz zu tragen. Möge er auf vielfältige Weise geschaffen werden.
12.289.49
इत्युक्तो ब्रह्मणा देवो भागे चापि प्रकल्पिते ।
भगवन्तं तथेत्याह ब्रह्माणममितौजसम् ॥ १२.२८९.४९ ॥
So angesprochen von Brahmā, als der Anteil festgesetzt war, sprach der Gott zu Brahmā von unermesslicher Kraft: »So sei es.«
12.289.50
परां च प्रीतिमगमदुत्स्मयंश्च पिनाकधृत् ।
अवाप च तदा भागं यथोक्तं ब्रह्मणा भवः ॥ १२.२८९.५० ॥
Der Träger des Pināka, von höchster Freude erfüllt und lächelnd, erhielt damals den Anteil, so wie Brahmā ihn bestimmt hatte.
12.289.51
ज्वरं च सर्वधर्मज्ञो बहुधा व्यसृजत्तदा ।
शान्त्यर्थं सर्वभूतानां शृणु तच्चापि पुत्रक ॥ १२.२८९.५१ ॥
Da erschuf der Kenner aller Pflichten Fieber in vielerlei Gestalt, zur Beruhigung aller Wesen. Höre auch dies, mein Sohn.
12.289.52
शीर्षाभितापो नागानां पर्वतानां शिलाजतु ।
अपां तु नीलिकां विद्धि निर्मोकं भुजगेषु च ॥ १२.२८९.५२ ॥
Wisse: die Kopfhitze gehört den Schlangen, das Bergpech den Bergen, die blaue Tönung den Gewässern und die Häutung den Schlangen.
12.289.53
खोरकः सौरभेयाणामूषरं पृथिवीतले ।
पशूनामपि धर्मज्ञ दृष्टिप्रत्यवरोधनम् ॥ १२.२८९.५३ ॥
Die Hufkrankheit der Rinder und das unfruchtbare, salzige Land auf der Erdoberfläche; und, o Kenner der Pflicht, die Behinderung des Gesichts der Tiere.
12.289.54
रन्ध्रागतमथाश्वानां शिखोद्भेदश्च बर्हिणाम् ।
नेत्ररोगः कोकिलानां ज्वरः प्रोक्तो महात्मना ॥ १२.२८९.५४ ॥
Die Krankheit, die durch die Öffnungen in die Pferde eindringt, das Aufbrechen des Kammes bei den Pfauen, die Augenkrankheit der Kuckucke und das Fieber – so erklärte es der Großmütige.
12.289.55
अवीनां पित्तभेदश्च सर्वेषामिति नः श्रुतम् ।
शुकानामपि सर्वेषां हिक्किका प्रोच्यते ज्वरः ॥ १२.२८९.५५ ॥
Wir haben gehört, dass Schafe an Gallenstörungen leiden, und dass alle Papageien am Schluckauf-Fieber erkranken.
12.289.56
शार्दूलष्वथ धर्मज्ञ श्रमो ज्वर इहोच्यते ।
मानुषेषु तु धर्मज्ञ ज्वरो नामैष विश्रुतः ॥ १२.२८९.५६ ॥
Bei den Tigern heißt es Erschöpfungsfieber; bei den Menschen aber, o Kenner des Dharma, ist dieses Fieber unter dem Namen Fieber bekannt.
12.289.57
मरणे जन्मनि तथा मध्ये चाविशते नरम् ।
एतन्माहेश्वरं तेजो ज्वरो नाम सुदारुणः ॥ १२.२८९.५७ ॥
Bei Tod, bei Geburt und auch in der Mitte tritt es in den Menschen ein; dies ist der Glanz Maheśvaras, das Fieber mit Namen, überaus schrecklich.
12.289.58
नमस्यश्चैव मान्यश्च सर्वप्राणिभिरीश्वरः ।
अनेन हि समाविष्टो वृत्रो धर्मभूतां वरः ॥ १२.२८९.५८ ॥
Der Herr ist derjenige, der von allen Wesen verehrt und geehrt werden soll; von diesem besessen, wurde Vṛtra, der Beste unter den Rechtschaffenen, heimgesucht.
12.289.59
व्यजृम्भत ततः शक्रस्तस्मै वज्रमवासृजत् ।
प्रविश्य बज्रं वृत्रं च दारयामासं भारत ॥ १२.२८९.५९ ॥
Da schwoll Indra an und schleuderte den Donnerkeil auf ihn; o Bhārata, der Donnerkeil drang ein und spaltete Vṛtra.
12.289.60
दारितश्च स वज्रेण महायोगी महासुरः ।
जगाम परमं स्थानं विष्णोरमिततेजसः ॥ १२.२८९.६० ॥
Vom Donnerkeil gespalten, ging jener große Yogin, der große Asura, zur höchsten Wohnstätte Viṣṇus von grenzenlosem Glanz.
12.289.61
विष्णुभक्त्या हि तेनेदं जगद्व्याप्तमभूत्पुरा ।
तस्माच्च निहतो युद्धे विष्णोः स्थानमवाप्तवान् ॥ १२.२८९.६१ ॥
Durch seine Hingabe an Viṣṇu hatte er einst diese Welt durchdrungen; deshalb, im Kampf erschlagen, erlangte er den Sitz Viṣṇus.
12.289.62
इत्येष वृत्रमाश्रित्य ज्वरस्य महतो मया ।
विस्तरः कथितः पुत्र किमन्यत्प्रब्रवीमि ते ॥ १२.२८९.६२ ॥
So habe ich dir, ausgehend von Vṛtra, die Ausführung des großen Fiebers erzählt. Mein Sohn, was soll ich dir noch sagen?
12.289.63
इमां ज्वरोत्पत्तिमदीनमानसः ।
पठेत्सदा यः सुसमाहितो नरः।
विमुक्तरोगः स सुखी मुदा युतो ।
लभेत कामान्स यथा मनीषितान् ॥ १२.२८९.६३ ॥
Wer mit ungetrübtem Sinn und gesammelter Aufmerksamkeit stets diesen Ursprung des Fiebers rezitiert, wird frei von Krankheit, glücklich und voller Freude und erlangt die Wünsche, die er hegt.