マハーバーラタ · 章 12.29
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.29.1
स कथं काञ्चनष्ठीवी सृञ्जयस्य सुतोऽभवत् ।
पर्वतेन किमथे वा दत्तस्तेन ममार च ॥ १२.२९.१ ॥
金を吐くその者はどうしてスリンジャヤの子となったのか。パルヴァタは何のために彼を与え、彼はどのように死んだのか。
12.29.2
यदा वर्षसहस्रायुस्तदा भवति मानवः ।
कथमप्राप्तकौमारः सृञ्जयस्य सुतो मृतः ॥ १२.२९.२ ॥
人の寿命が千年あるとき、その人は存在する。ではスリンジャヤの子は、青年期に達せずにどうして死んだのか。
12.29.3
उताहो नाममात्रं वै सुवर्णष्ठीविनोऽभवत् ।
कथं वा काञ्चनष्ठीवीत्येतदिच्छामि वेदितुम् ॥ १२.२९.३ ॥
それとも彼は名ばかりの金を吐く者だったのか。『カーンチャナシュティーヴィン』と呼ばれるようになった経緯を知りたい。
12.29.4
अत्र ते वर्णयिष्यामि यथावृत्तं जनेश्वर ।
नारदः पर्वतश्चैव द्वावृवी लोकसत्तमौ ॥ १२.२९.४ ॥
人の主よ、ここに起きたことをありのままに語ろう。ナーラダとパルヴァタ、世界で最もすぐれた二人は——
12.29.5
मातुलो भागिनेयश्च देवलोकादिहागतौ ।
विहर्तुकामौ संप्रीत्या मानुषेषु पुरा विभो ॥ १२.२९.५ ॥
母方のおじと甥は、神々の世界からここへ来ていた。ああ偉大なる者よ、昔、人間たちのあいだに親しく遊行したいと望んでいたのだ。
12.29.6
हविःपवित्रभोज्येन देवभोज्येन चैव हि ।
नारदो मातुलस्तत्र भागिनेयश्च पर्वतः ॥ १२.२९.६ ॥
供物のように清らかで神々にふさわしい食物によって養われ、そこではナーラダが母方のおじ、パルヴァタが甥であった。
12.29.7
तावुभौ तपसोपेताववनीतलचारिणौ ।
भुञ्जानौ मानुषान्भोगान्यथावत्पर्यधावताम् ॥ १२.२९.७ ॥
苦行を備えた二人は大地の表を歩き回り、人間の快楽を相応しく享受していた。
12.29.8
प्रीतिमन्तौ मुदा युक्तौ समयं चैव चक्रतुः ।
यो भवेद्धृदि संकल्पः शुभो वा यदि वाऽशुभः ॥ १२.२९.८ ॥
愛情に満ち喜びに結ばれた二人は約束を交わした。心に生じるどんな決意も、吉であれ凶であれ。
12.29.9
अन्योन्यस्य च आख्येयो मृषा शापोऽन्यथा भवेत् ।
तौ तथेति प्रतिज्ञाय महर्षी लोकपूजितौ ॥ १२.२९.९ ॥
互いにそれを告げねばならない。さもなくば偽りによって呪いが生じるであろう。「そうであれ」と言って、世界に敬われる二人の大仙は誓いを立てた。
12.29.10
सृञ्जयं श्वैत्यमभ्येत्य राजानमिदमूचतुः ।
आवां भवति वत्स्यावः कंचित्कालं हिताय ते ॥ १२.२९.१० ॥
シャイブヤ族の王スリンジャヤのもとに近づき、二人はこう言った。「我ら二人は、そなたの益のために、しばらくここに住むであろう。」
12.29.11
यथावत्पृथिवीपाल आवयोः प्रगुणीभव ।
तथेति कृत्वा राजा तौ सत्कृत्योपचचार ह ॥ १२.२९.११ ॥
「大地の守り手よ、我ら二人のために相応しく備えよ。」王は「そのようにしよう」と答え、二人を敬い、仕えた。
12.29.12
ततः कदाचित्तौ राजा महात्मानौ तपोधनौ ।
अब्रवीत्परमप्रीतः सुतेयं देवरूपिणी ॥ १२.२९.१२ ॥
その後のある時、王は大いに喜び、その二人の大いなる心を持つ苦行者に言った。「これは私の娘で、神のような姿をしている。」
12.29.13
एकैव मम कन्यैषा युवां परिचरिष्यति ।
दर्शनीयानवद्याङ्गी शीलवृत्तसमाहिता।
सुकुमारी कुमारी च पझकिञ्जल्कसुप्रभा ॥ १२.२९.१३ ॥
これは私の唯一の娘で、二人に仕えるでしょう。見目麗しく、身体に欠点がなく、徳行と振る舞いに節度があります。たおやかな乙女で、蓮の花芯のように輝いています。
12.29.14
परमं सौम्यमित्युक्तं ताभ्यां राजा शशास ताम् ।
कन्ये विप्रावुपचर देववत्पितृवच्च ह ॥ १२.२९.१४ ॥
「まことに良いことです」と二人は言った。そこで王は娘に命じた。「娘よ、この二人のバラモンに神のように、父のように仕えなさい。」
12.29.15
सा तु कन्या तथेत्युक्त्वा पितरं धर्मचारिणी ।
यथानिदेशं राज्ञस्तौ सत्कृत्योपचचार ह ॥ १२.२९.१५ ॥
法を行うその娘は「そのとおりにいたします」と父に答え、王の命に従ってその二人を敬い、仕えた。
12.29.16
तस्यास्तेनोपचारेण रूपेणाप्रतिमेन च ।
नारदं हृच्छयस्तूर्णं सहसैवाभ्यपद्यत ॥ १२.२९.१६ ॥
彼女の奉仕と比類なき美しさによって、ナーラダの心に潜んでいた欲望が、たちまちかつ突然に目覚めた。
12.29.17
ववृधे हि ततस्तस्य हृदि कामो महात्मनः ।
यथा शुक्लस्य पक्षस्य प्रवृत्तौ चन्द्रमाः शनैः ॥ १२.२९.१७ ॥
するとその大いなる魂の心の中で欲望が育った。明るい半月の間に月が次第に満ちていくように。
12.29.18
न च तं भागिनेयाय पर्वताय महात्मने ।
शशंस मन्मथं तीव्रं व्रीडमानः स धर्मवित् ॥ १२.२९.१८ ॥
法を知るその人は恥じらい、甥である大いなる魂のパルヴァタに、自らの激しい欲望を語らなかった。
12.29.19
तपसा चेङ्गितैश्चैव पर्वतोऽथ बुबोध तम् ।
कामार्तं नारदं क्रुद्धः शशापैनं ततो भृशम् ॥ १२.२९.१९ ॥
苦行と合図によって、パルヴァタは彼を見抜いた。欲望に苦しむナーラダを怒って、彼は厳しく呪った。
12.29.20
कृत्वा समयमव्यग्रो भवान्वै सहितो मया ।
यो भवेद्धृदि संकल्पः शुभो वा यदि वाऽशुभः ॥ १२.२९.२० ॥
私と約束を交わして、落ち着いていなさい。心に浮かぶどのような決意も、吉であれ凶であれ、
12.29.21
अन्योन्यस्य स आख्येय इति तद्वै मृषा कृतम् ।
भवता वचनं ब्रह्मंस्तस्मादेष शपाम्यहम् ॥ १२.२९.२१ ॥
『互いに告げねばならない』というその言葉を、あなたは偽りにした。ゆえに、バラモンよ、私はあなたを呪う。
12.29.22
न हि कामं प्रवर्तन्तं भवानाचष्ट मे पुरा ।
सुकुमार्यां कुमार्यां ते तस्मान्नैष क्षमाम्यहम् ॥ १२.२९.२२ ॥
あなたは以前、あの柔らかな乙女に対して心に生じていた欲望を私に告げなかった。ゆえに、私はこれを許さない。
12.29.23
ब्रह्मचारी गुरुर्यस्मात्तपस्वी ब्राह्मणश्च सन् ।
अकार्षीः समयभ्रंशमावाभ्यां यः कृतो मिथः ॥ १२.२९.२३ ॥
あなたは梵行者であり、師であり、苦行者であり、バラモンであるのに、私たち二人の間で交わした約束を破った。
12.29.24
शप्स्ये तस्मात्सुसंक्रुद्धो भवन्तं तं निबोध मे ॥ १२.२९.२४ ॥
ゆえに、私は激しく怒って、あなたを呪おう。私からそれを聞きなさい。
12.29.25
सुकुमारी च ते भार्या भविष्यति न संशयः ।
वानरत्वं च ते कन्या विवाहात्प्रभृति प्रभो।
संद्रक्ष्यन्ति नराश्चान्ये स्वरूपेण विनाकृतम् ॥ १२.२९.२५ ॥
あなたの妻は間違いなく繊細な女性となるでしょう。主よ、結婚の時から、あなたの娘は猿の性質を持つでしょう。他の人々は彼女が本来の姿を失っているのを見るでしょう。
12.29.26
स तद्वाक्यं तु विज्ञाय नारदः पर्वतं तथा ।
अशपत्तमपि क्रोधाद्भागिनेयं स मातुलः ॥ १२.२९.२६ ॥
その言葉を理解したナーラダは、怒りから、パルヴァタをも呪った——甥であるその母方の叔父を。
12.29.27
तपसा ब्रह्मचर्येण सत्येन च दमेन च ।
युक्तोऽपि नित्यधर्मश्च न वै स्वर्गमवाप्स्यसि ॥ १२.२९.२७ ॥
苦行、梵行、真実、自制を備え、常にダルマに堅固であっても、あなたは決して天界を得ることはないでしょう。
12.29.28
तौ तु शावा भृशं क्रुद्धौ परस्परममर्षणौ ।
प्रतिजग्मतुहृन्योन्यं क्रुद्धाविव गजोत्तमौ ॥ १२.२९.२८ ॥
その二頭の若い獣は激しく怒り、互いに耐えきれず、怒り狂った二頭の優れた象のように互いに襲いかかった。
12.29.29
पर्वतः पृथिवीं कृत्स्नां विचचार महामतिः ।
पूज्यमानो यथान्यांयं तेजसा स्वेन भारत ॥ १२.२९.२९ ॥
大いなる智恵を持つパルヴァタは、自らの威光によって相応しく敬われながら大地全体を遍歴した、バーラタよ。
12.29.30
अथ तामलभत्कन्यां नारदः सृञ्जयात्मजाम् ।
धर्मेण विप्रप्रवरः सुकुमारीमनिन्दिताम् ॥ १२.२९.३० ॥
すると、バラモンの中で最も優れたナーラダは、正法に従ってスリンジャヤの娘、その繊細で非難のない乙女を得た。
12.29.31
सा तु कन्या यथाशापं नारदं तं ददर्श ह ।
पाणिग्रहणमन्त्राणां नियोगादेव नारदम् ॥ १२.२९.३१ ॥
その乙女は呪いのとおり、婚礼のマントラの定めによって、ただナーラダを見つめた。
12.29.32
सुकुमारी च देवर्षि वानरप्रतिमाननम् ।
नैवावमन्यत तदा प्रीतिमत्येव चाभवत् ॥ १२.२९.३२ ॥
か弱い乙女は、猿に似た顔の神仙を軽んじなかった。むしろ愛情に満ちた。
12.29.33
उपतस्थे च भर्तारं न चान्यं मनसाऽप्यगात् ।
देवं मुनीं वा यक्षं वा पतित्वे पतिवत्सला ॥ १२.२९.३३ ॥
彼女は夫に仕え、神であれ仙人であれ夜叉であれ、心の中でさえ他の者へ向かわなかった。夫を愛し、彼女は夫に貞節であった。
12.29.34
ततः कदाचिद्भगवान्पर्वतोऽनुचचार ह ।
वनं विरहितं किंचित्तत्रापश्यत्स नारदम् ॥ १२.२९.३४ ॥
その後のある時、尊き大王パルヴァタは人気のない森をさまよい、そこでナーラダを見かけた。
12.29.35
ततोऽभिवाद्य प्रोवाच नारदं पर्वतस्तदा ।
भवान्प्रसादं कुरुतात्स्वर्गादेशाय ये प्रभो ॥ १२.२९.३५ ॥
そこでパルヴァタは礼拝してナーラダに言った。「主よ、天界の命によって、どうか私にご慈悲をお与えください。」
12.29.36
तमुवाच ततो दृष्ट्वा पर्वतं नारदस्तथा ।
कृताञ्जलिमुपासीनं दीनं दीनतरः स्वयम् ॥ १२.२९.३६ ॥
ナーラダは合掌して座るパルヴァタを見て、自らもいっそう謙虚になって彼に語った。
12.29.37
त्वयाऽहं प्रथमं शप्तो वानरस्त्वं भविष्यसि ।
इत्युक्तेन मया पश्चाच्छप्तस्तवमपि मत्सरात् ॥ १२.२९.३७ ॥
あなたは最初に私を呪い、お前は猿になると言った。そう言われた後、私も嫉妬から、あなたを呪った。
12.29.38
अद्यप्रभृति वै वासं स्वर्गे नावाप्स्यसीति ह ।
तव नैतद्विसदृशं पुत्रस्थाने हि मे भवान् ॥ १२.२९.३८ ॥
今日からお前は天界に住まいを得ることはない。お前のこの振る舞いは相応しくない。お前は私にとって息子の立場にあるのだから。
12.29.39
निवर्तयेतां तौ शापावन्योन्येन तदा मुनी ॥ १२.२९.३९ ॥
そのとき、その二人の聖者は互いの呪いを取り消すべきである。
12.29.40
श्रीसमृद्धं तदा दृष्ट्वा नारदं देवरूपिणम् ।
सुकुमारी प्रदुद्राव परपुंसविशङ्कया ॥ १२.२९.४० ॥
そのとき、輝きに満ち神の姿をしたナーラダを見て、その柔らかな女性は他の男を疑って逃げ出した。
12.29.41
तां पर्वतस्ततो दृष्ट्वा प्रद्रवन्तीमनिन्दिताम् ।
अब्रवीत्तव भर्तैष नात्र कार्या विचारणा ॥ १२.२९.४१ ॥
そのとき、パルヴァタは逃げる無垢な女性を見て言った。「これがお前の夫だ。ここには疑う余地はない。」
12.29.42
ऋषिः परमधर्मात्मा नारदो भगवान्प्रभुः ।
तवैवाभेद्यहृदयो मा ते भूदत्र संशयः ॥ १२.२९.४२ ॥
聖者ナーラダは、魂が最高に正しく、尊く、主である。彼の心はお前に対して分かたれていない。これについて疑いを抱いてはならない。
12.29.43
सानुनीता बहुविधं पर्वतेन महात्मना ।
शापदोषं च तं भर्तुः श्रुत्वा प्रकृतिमागता।
पर्वतोऽथ ययौ स्वर्गं नारदोऽभ्यगमद्गृहान् ॥ १२.२९.४३ ॥
偉大なるパルヴァタに様々に慰められ、夫の呪いの過ちを聞いて、彼女は本来の状態に戻った。やがてパルヴァタは天界へ去り、ナーラダは自分の家に帰った。
12.29.44
प्रत्यक्षकर्ता सर्वस्य नारदो भगवानृषिः ।
एष वक्ष्यति ते पृष्टो यथावृत्तं नरोत्तम ॥ १२.२९.४४ ॥
尊き聖仙ナーラダは一切の目撃者である。人中の最も優れた者よ、尋ねれば彼はあったことをそのままお前に語るであろう。