മഹാഭാരതം · അധ്യായം 12.29
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.29.1
स कथं काञ्चनष्ठीवी सृञ्जयस्य सुतोऽभवत् ।
पर्वतेन किमथे वा दत्तस्तेन ममार च ॥ १२.२९.१ ॥
സ്വർണ്ണം തുപ്പുന്നവനായ അവൻ സൃഞ്ജയന്റെ പുത്രനായത് എങ്ങനെ? പർവതൻ ഏതു കാരണത്താൽ അവനെ നൽകി, അവൻ എങ്ങനെ മരിച്ചു?
12.29.2
यदा वर्षसहस्रायुस्तदा भवति मानवः ।
कथमप्राप्तकौमारः सृञ्जयस्य सुतो मृतः ॥ १२.२९.२ ॥
മനുഷ്യന് ആയിരം വർഷത്തെ ആയുസ്സുള്ളപ്പോൾ അവൻ ഉണ്ടാകും; എന്നാൽ യൗവനം പ്രാപിക്കാതെ സൃഞ്ജയന്റെ പുത്രൻ എങ്ങനെ മരിച്ചു?
12.29.3
उताहो नाममात्रं वै सुवर्णष्ठीविनोऽभवत् ।
कथं वा काञ्चनष्ठीवीत्येतदिच्छामि वेदितुम् ॥ १२.२९.३ ॥
അല്ലെങ്കിൽ അവൻ പേരിൽ മാത്രമാണോ സ്വർണ്ണം തുപ്പുന്നവനായത്? 'കാഞ്ചനഷ്ടീവീ' എന്ന് അവൻ എങ്ങനെ വിളിക്കപ്പെട്ടു എന്നറിയാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
12.29.4
अत्र ते वर्णयिष्यामि यथावृत्तं जनेश्वर ।
नारदः पर्वतश्चैव द्वावृवी लोकसत्तमौ ॥ १२.२९.४ ॥
ജനേശ്വരാ, ഇവിടെ നടന്നതുപോലെ ഞാൻ നിനക്ക് വിവരിക്കാം. നാരദനും പർവതനും, ലോകത്തിലെ ഉത്തമരായ ഇരുവരും.
12.29.5
मातुलो भागिनेयश्च देवलोकादिहागतौ ।
विहर्तुकामौ संप्रीत्या मानुषेषु पुरा विभो ॥ १२.२९.५ ॥
മാതുലനും മരുമകനും ദേവലോകത്തുനിന്ന് ഇവിടെ വന്നു. ഓ വിഭോ, പണ്ട് സ്നേഹത്തോടെ മനുഷ്യരുടെ ഇടയിൽ വിഹരിക്കാൻ അവർ ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നു.
12.29.6
हविःपवित्रभोज्येन देवभोज्येन चैव हि ।
नारदो मातुलस्तत्र भागिनेयश्च पर्वतः ॥ १२.२९.६ ॥
ഹവിസ്സുപോലെ പവിത്രമായതും ദേവന്മാർക്ക് യോഗ്യമായതുമായ ഭക്ഷണംകൊണ്ടുതന്നെ—അവിടെ നാരദൻ മാതുലനും പർവതൻ മരുമകനുമായിരുന്നു.
12.29.7
तावुभौ तपसोपेताववनीतलचारिणौ ।
भुञ्जानौ मानुषान्भोगान्यथावत्पर्यधावताम् ॥ १२.२९.७ ॥
തപസ്സോടുകൂടിയ ആ ഇരുവരും ഭൂതലത്തിൽ സഞ്ചരിച്ച്, മനുഷ്യഭോഗങ്ങൾ യഥാവിധി അനുഭവിച്ചുകൊണ്ട് വിഹരിച്ചു.
12.29.8
प्रीतिमन्तौ मुदा युक्तौ समयं चैव चक्रतुः ।
यो भवेद्धृदि संकल्पः शुभो वा यदि वाऽशुभः ॥ १२.२९.८ ॥
സ്നേഹം നിറഞ്ഞവരും സന്തോഷത്തോടുകൂടിയവരുമായ ആ ഇരുവരും ഒരു ഉടമ്പടി ചെയ്തു: ഹൃദയത്തിൽ ഉണരുന്ന ഏത് സങ്കൽപ്പവും, ശുഭമോ അശുഭമോ ആകട്ടെ.
12.29.9
अन्योन्यस्य च आख्येयो मृषा शापोऽन्यथा भवेत् ।
तौ तथेति प्रतिज्ञाय महर्षी लोकपूजितौ ॥ १२.२९.९ ॥
പരസ്പരം അത് അറിയിക്കണം; അല്ലെങ്കിൽ വ്യാജത്താൽ ശാപം ഉണ്ടാകും. 'അങ്ങനെയാകട്ടെ' എന്ന് പ്രതിജ്ഞ ചെയ്ത്, ലോകപൂജിതരായ ആ രണ്ടു മഹർഷിമാർ സമ്മതിച്ചു.
12.29.10
सृञ्जयं श्वैत्यमभ्येत्य राजानमिदमूचतुः ।
आवां भवति वत्स्यावः कंचित्कालं हिताय ते ॥ १२.२९.१० ॥
ശൈബ്യനായ സൃഞ്ജയ രാജാവിനെ സമീപിച്ച് ആ ഇരുവരും ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു: 'നിന്റെ ഹിതത്തിനായി ഞങ്ങൾ ഇരുവരും കുറച്ചുകാലം ഇവിടെ വസിക്കും.'
12.29.11
यथावत्पृथिवीपाल आवयोः प्रगुणीभव ।
तथेति कृत्वा राजा तौ सत्कृत्योपचचार ह ॥ १२.२९.११ ॥
'ഭൂപാലാ, ഞങ്ങൾക്കായി യഥാവിധി ഒരുങ്ങിയിരിക്കുക.' 'അങ്ങനെയാകട്ടെ' എന്നു പറഞ്ഞ് രാജാവ് ആ ഇരുവരെയും ആദരിച്ച് ശുശ്രൂഷിച്ചു.
12.29.12
ततः कदाचित्तौ राजा महात्मानौ तपोधनौ ।
अब्रवीत्परमप्रीतः सुतेयं देवरूपिणी ॥ १२.२९.१२ ॥
പിന്നീടൊരിക്കൽ ആ രാജാവ് അത്യന്തം സന്തുഷ്ടനായി, തപോധനരായ ആ മഹാത്മാക്കളോട് പറഞ്ഞു: 'ഇവൾ എന്റെ പുത്രി, ദേവരൂപിണിയാണ്.'
12.29.13
एकैव मम कन्यैषा युवां परिचरिष्यति ।
दर्शनीयानवद्याङ्गी शीलवृत्तसमाहिता।
सुकुमारी कुमारी च पझकिञ्जल्कसुप्रभा ॥ १२.२९.१३ ॥
എന്റെ ഏകമകളാണിവൾ; നിങ്ങൾ രണ്ടുപേരെയും ഇവൾ ശുശ്രൂഷിക്കും. കാണാൻ മനോഹരിയും കുറ്റമറ്റ അംഗങ്ങളുള്ളവളും ശീലത്തിലും പെരുമാറ്റത്തിലും സംയമമുള്ളവളുമാണ്. മൃദുലയും കന്യകയും താമരപ്പൂന്തേനിന്റെ പ്രഭയുള്ളവളുമാണ്.
12.29.14
परमं सौम्यमित्युक्तं ताभ्यां राजा शशास ताम् ।
कन्ये विप्रावुपचर देववत्पितृवच्च ह ॥ १२.२९.१४ ॥
'വളരെ നല്ലത്' എന്ന് അവർ ഇരുവരും പറഞ്ഞു. അപ്പോൾ രാജാവ് അവളോട് കൽപ്പിച്ചു: 'മകളേ, ഈ രണ്ടു ബ്രാഹ്മണർക്കും ദേവനെപ്പോലെയും പിതാവിനെപ്പോലെയും ശുശ്രൂഷ ചെയ്യൂ.'
12.29.15
सा तु कन्या तथेत्युक्त्वा पितरं धर्मचारिणी ।
यथानिदेशं राज्ञस्तौ सत्कृत्योपचचार ह ॥ १२.२९.१५ ॥
ധർമ്മം ആചരിക്കുന്ന ആ കന്യക 'അങ്ങനെയാകട്ടെ' എന്ന് പിതാവിനോട് പറഞ്ഞു. രാജാവിന്റെ കൽപ്പനപ്രകാരം ആ രണ്ടുപേരെയും ആദരിച്ച് ശുശ്രൂഷിച്ചു.
12.29.16
तस्यास्तेनोपचारेण रूपेणाप्रतिमेन च ।
नारदं हृच्छयस्तूर्णं सहसैवाभ्यपद्यत ॥ १२.२९.१६ ॥
അവളുടെ ആ ശുശ്രൂഷകൊണ്ടും അതുല്യമായ രൂപംകൊണ്ടും നാരദന്റെ ഹൃദയത്തിലുള്ള കാമം ഉടനെ പെട്ടെന്ന് ഉണർന്നു.
12.29.17
ववृधे हि ततस्तस्य हृदि कामो महात्मनः ।
यथा शुक्लस्य पक्षस्य प्रवृत्तौ चन्द्रमाः शनैः ॥ १२.२९.१७ ॥
അപ്പോൾ ആ മഹാത്മാവിന്റെ ഹൃദയത്തിൽ കാമം വളർന്നു; ശുക്ലപക്ഷത്തിൽ ചന്ദ്രൻ ക്രമേണ വളരുന്നതുപോലെ.
12.29.18
न च तं भागिनेयाय पर्वताय महात्मने ।
शशंस मन्मथं तीव्रं व्रीडमानः स धर्मवित् ॥ १२.२९.१८ ॥
ധർമ്മം അറിയുന്ന അദ്ദേഹം ലജ്ജിച്ച്, തന്റെ അനന്തരവനായ മഹാത്മാവ് പർവതനോട് തീവ്രമായ കാമത്തെക്കുറിച്ച് പറഞ്ഞില്ല.
12.29.19
तपसा चेङ्गितैश्चैव पर्वतोऽथ बुबोध तम् ।
कामार्तं नारदं क्रुद्धः शशापैनं ततो भृशम् ॥ १२.२९.१९ ॥
തപസ്സും സൂചനകളും കൊണ്ട് പർവതൻ അവനെ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. കാമാർത്തനായ നാരദനെ അദ്ദേഹം കോപിച്ച് കഠിനമായി ശപിച്ചു.
12.29.20
कृत्वा समयमव्यग्रो भवान्वै सहितो मया ।
यो भवेद्धृदि संकल्पः शुभो वा यदि वाऽशुभः ॥ १२.२९.२० ॥
നിങ്ങൾ എന്നോടൊപ്പം ഒരു കരാർ ചെയ്ത് നിശ്ചിന്തരായിരിക്കുക. ഹൃദയത്തിൽ ഉണ്ടാകുന്ന ഏത് സങ്കല്പവും, ശുഭമോ അശുഭമോ,
12.29.21
अन्योन्यस्य स आख्येय इति तद्वै मृषा कृतम् ।
भवता वचनं ब्रह्मंस्तस्मादेष शपाम्यहम् ॥ १२.२९.२१ ॥
'പരസ്പരം അറിയിക്കണം' എന്ന ആ വാക്ക് നിങ്ങൾ വ്യാജമാക്കി. അതിനാൽ, ബ്രാഹ്മണാ, ഞാൻ നിന്നെ ശപിക്കുന്നു.
12.29.22
न हि कामं प्रवर्तन्तं भवानाचष्ट मे पुरा ।
सुकुमार्यां कुमार्यां ते तस्मान्नैष क्षमाम्यहम् ॥ १२.२९.२२ ॥
നിങ്ങളുടെ ആ സുകുമാരിയായ കന്യകയെക്കുറിച്ച് നിങ്ങളിൽ ഉണരുന്ന കാമം നിങ്ങൾ മുമ്പ് എന്നോട് പറഞ്ഞിരുന്നില്ല. അതിനാൽ ഞാൻ ഇത് ക്ഷമിക്കുന്നില്ല.
12.29.23
ब्रह्मचारी गुरुर्यस्मात्तपस्वी ब्राह्मणश्च सन् ।
अकार्षीः समयभ्रंशमावाभ्यां यः कृतो मिथः ॥ १२.२९.२३ ॥
നിങ്ങൾ ബ്രഹ്മചാരിയും ഗുരുവും തപസ്വിയും ബ്രാഹ്മണനുമായിരുന്നിട്ടും നമ്മൾ തമ്മിൽ ചെയ്ത കരാർ ലംഘിച്ചു.
12.29.24
शप्स्ये तस्मात्सुसंक्रुद्धो भवन्तं तं निबोध मे ॥ १२.२९.२४ ॥
അതിനാൽ, അതീവ കോപത്തോടെ ഞാൻ നിങ്ങളെ ശപിക്കും. അത് എന്നിൽ നിന്ന് കേൾക്കുക.
12.29.25
सुकुमारी च ते भार्या भविष्यति न संशयः ।
वानरत्वं च ते कन्या विवाहात्प्रभृति प्रभो।
संद्रक्ष्यन्ति नराश्चान्ये स्वरूपेण विनाकृतम् ॥ १२.२९.२५ ॥
നിന്റെ ഭാര്യ സംശയമില്ലാതെ സുകുമാരിയായിരിക്കും. പ്രഭോ, വിവാഹം മുതൽ നിന്റെ മകൾ വാനരസ്വഭാവമുള്ളവളായിരിക്കും; മറ്റു മനുഷ്യർ അവളെ സ്വരൂപം നഷ്ടപ്പെട്ടവളായി കാണും.
12.29.26
स तद्वाक्यं तु विज्ञाय नारदः पर्वतं तथा ।
अशपत्तमपि क्रोधाद्भागिनेयं स मातुलः ॥ १२.२९.२६ ॥
ആ വാക്ക് മനസ്സിലാക്കിയ നാരദൻ കോപത്താൽ പർവതനെയും ശപിച്ചു — തന്റെ മരുമകനെ, ആ മാതുലൻ.
12.29.27
तपसा ब्रह्मचर्येण सत्येन च दमेन च ।
युक्तोऽपि नित्यधर्मश्च न वै स्वर्गमवाप्स्यसि ॥ १२.२९.२७ ॥
തപസ്സ്, ബ്രഹ്മചര്യം, സത്യം, ദമം എന്നിവയോടു കൂടിയവനായാലും, നിത്യധർമ്മത്തിൽ നിന്നവനായാലും നീ സ്വർഗ്ഗം പ്രാപിക്കുകയില്ല.
12.29.28
तौ तु शावा भृशं क्रुद्धौ परस्परममर्षणौ ।
प्रतिजग्मतुहृन्योन्यं क्रुद्धाविव गजोत्तमौ ॥ १२.२९.२८ ॥
ആ രണ്ടു കുട്ടികളും അത്യന്തം കോപിച്ച്, പരസ്പരം സഹിക്കാത്തവരായി, കോപിച്ച രണ്ടു ശ്രേഷ്ഠ ആനകളെപ്പോലെ പരസ്പരം ഏറ്റുമുട്ടി.
12.29.29
पर्वतः पृथिवीं कृत्स्नां विचचार महामतिः ।
पूज्यमानो यथान्यांयं तेजसा स्वेन भारत ॥ १२.२९.२९ ॥
മഹാമതിയായ പർവതൻ സമസ്ത ഭൂമിയിലും സഞ്ചരിച്ചു; തന്റെ സ്വന്തം തേജസ്സിനാൽ യഥാന്യായം പൂജിക്കപ്പെട്ടുകൊണ്ട്, ഓ ഭാരത.
12.29.30
अथ तामलभत्कन्यां नारदः सृञ्जयात्मजाम् ।
धर्मेण विप्रप्रवरः सुकुमारीमनिन्दिताम् ॥ १२.२९.३० ॥
പിന്നെ, ശ്രേഷ്ഠനായ ബ്രാഹ്മണൻ നാരദൻ ധർമ്മത്താൽ സൃഞ്ജയന്റെ മകളെ നേടി — ആ സുകുമാരിയും കുറ്റമറ്റവളുമായ കന്യകയെ.
12.29.31
सा तु कन्या यथाशापं नारदं तं ददर्श ह ।
पाणिग्रहणमन्त्राणां नियोगादेव नारदम् ॥ १२.२९.३१ ॥
ആ കന്യക ശാപപ്രകാരം ആ നാരദനെത്തന്നെ കണ്ടു; പാണിഗ്രഹണ മന്ത്രങ്ങളുടെ നിയോഗത്താൽ നാരദനെത്തന്നെ.
12.29.32
सुकुमारी च देवर्षि वानरप्रतिमाननम् ।
नैवावमन्यत तदा प्रीतिमत्येव चाभवत् ॥ १२.२९.३२ ॥
സുകുമാരി ആ ദേവർഷിയെ, കുരങ്ങിന്റെ മുഖമുള്ളവനെ, അപ്പോഴും നിന്ദിച്ചില്ല; പകരം സ്നേഹം നിറഞ്ഞവളായി.
12.29.33
उपतस्थे च भर्तारं न चान्यं मनसाऽप्यगात् ।
देवं मुनीं वा यक्षं वा पतित्वे पतिवत्सला ॥ १२.२९.३३ ॥
അവൾ ഭർത്താവിനെ ശുശ്രൂഷിച്ചു; മനസ്സുകൊണ്ടുപോലും മറ്റൊരാളിലേക്ക് പോയില്ല — ദേവനായാലും മുനിയായാലും യക്ഷനായാലും; ഭർത്താവിനോട് സ്നേഹമുള്ള അവൾ പതിവ്രതയായി.
12.29.34
ततः कदाचिद्भगवान्पर्वतोऽनुचचार ह ।
वनं विरहितं किंचित्तत्रापश्यत्स नारदम् ॥ १२.२९.३४ ॥
പിന്നീടൊരിക്കൽ ഭഗവാൻ പർവതൻ ഒരു വിജനമായ വനത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുമ്പോൾ അവിടെ നാരദനെ കണ്ടു.
12.29.35
ततोऽभिवाद्य प्रोवाच नारदं पर्वतस्तदा ।
भवान्प्रसादं कुरुतात्स्वर्गादेशाय ये प्रभो ॥ १२.२९.३५ ॥
പിന്നെ പർവതൻ നാരദനെ വണങ്ങി പറഞ്ഞു: "പ്രഭോ, സ്വർഗ്ഗാജ്ഞയ്ക്കായി അങ്ങ് എനിക്ക് അനുഗ്രഹം ചെയ്യണം."
12.29.36
तमुवाच ततो दृष्ट्वा पर्वतं नारदस्तथा ।
कृताञ्जलिमुपासीनं दीनं दीनतरः स्वयम् ॥ १२.२९.३६ ॥
അപ്പോൾ നാരദൻ കൈകൂപ്പി ഇരിക്കുന്ന പർവതനെ കണ്ട്, താൻതന്നെ അവനെക്കാൾ വിനീതനായി അവനോട് പറഞ്ഞു.
12.29.37
त्वयाऽहं प्रथमं शप्तो वानरस्त्वं भविष्यसि ।
इत्युक्तेन मया पश्चाच्छप्तस्तवमपि मत्सरात् ॥ १२.२९.३७ ॥
നീ ആദ്യം എന്നെ ശപിച്ചു: നീ ഒരു വാനരനാകുമെന്ന്. അങ്ങനെ പറയപ്പെട്ടശേഷം ഞാനും അസൂയയാൽ നിന്നെ ശപിച്ചു.
12.29.38
अद्यप्रभृति वै वासं स्वर्गे नावाप्स्यसीति ह ।
तव नैतद्विसदृशं पुत्रस्थाने हि मे भवान् ॥ १२.२९.३८ ॥
ഇന്നുമുതൽ നീ സ്വർഗ്ഗത്തിൽ വാസം നേടില്ല. നിന്റെ ഈ പെരുമാറ്റം യോജിച്ചതല്ല; നീ എനിക്ക് പുത്രസ്ഥാനത്താണ്.
12.29.39
निवर्तयेतां तौ शापावन्योन्येन तदा मुनी ॥ १२.२९.३९ ॥
അപ്പോൾ ആ രണ്ടു മുനിമാരും പരസ്പരം തങ്ങളുടെ ശാപങ്ങൾ പിൻവലിക്കട്ടെ.
12.29.40
श्रीसमृद्धं तदा दृष्ट्वा नारदं देवरूपिणम् ।
सुकुमारी प्रदुद्राव परपुंसविशङ्कया ॥ १२.२९.४० ॥
അപ്പോൾ ശ്രീസമൃദ്ധനും ദേവരൂപിയുമായ നാരദനെ കണ്ട്, ആ സുകുമാരി അന്യപുരുഷനെന്ന സംശയത്താൽ ഓടിപ്പോയി.
12.29.41
तां पर्वतस्ततो दृष्ट्वा प्रद्रवन्तीमनिन्दिताम् ।
अब्रवीत्तव भर्तैष नात्र कार्या विचारणा ॥ १२.२९.४१ ॥
അപ്പോൾ പർവതൻ ഓടിപ്പോകുന്ന ആ നിർദോഷയെ കണ്ട് പറഞ്ഞു: "ഇദ്ദേഹം നിന്റെ ഭർത്താവുതന്നെ; ഇതിൽ സംശയിക്കേണ്ട."
12.29.42
ऋषिः परमधर्मात्मा नारदो भगवान्प्रभुः ।
तवैवाभेद्यहृदयो मा ते भूदत्र संशयः ॥ १२.२९.४२ ॥
നാരദൻ എന്ന ഋഷി പരമധർമ്മാത്മാവും ഭഗവാനും പ്രഭുവുമാണ്; നിന്നോടുള്ള അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഹൃദയം അഭേദ്യമാണ്. ഇതിൽ നിനക്ക് സംശയം വേണ്ട.
12.29.43
सानुनीता बहुविधं पर्वतेन महात्मना ।
शापदोषं च तं भर्तुः श्रुत्वा प्रकृतिमागता।
पर्वतोऽथ ययौ स्वर्गं नारदोऽभ्यगमद्गृहान् ॥ १२.२९.४३ ॥
മഹാത്മാവായ പർവതൻ പല വിധത്തിൽ സമാധാനിപ്പിച്ചപ്പോൾ, ഭർത്താവിന്റെ ശാപദോഷം കേട്ട് അവൾ സ്വാഭാവികാവസ്ഥയിലേക്ക് മടങ്ങി. പിന്നെ പർവതൻ സ്വർഗത്തിലേക്ക് പോയി; നാരദൻ തന്റെ വീട്ടിലെത്തി.
12.29.44
प्रत्यक्षकर्ता सर्वस्य नारदो भगवानृषिः ।
एष वक्ष्यति ते पृष्टो यथावृत्तं नरोत्तम ॥ १२.२९.४४ ॥
ഭഗവാനായ ഋഷി നാരദൻ എല്ലാത്തിനും നേർസാക്ഷിയാണ്. ഓ നരോത്തമാ, നീ ചോദിച്ചാൽ അദ്ദേഹം നടന്നതുപോലെ നിനക്ക് പറഞ്ഞുതരും.