ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 12.29
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.29.1
स कथं काञ्चनष्ठीवी सृञ्जयस्य सुतोऽभवत् ।
पर्वतेन किमथे वा दत्तस्तेन ममार च ॥ १२.२९.१ ॥
ಆ ಚಿನ್ನ ಉಗುಳುವವನು ಸೃಂಜಯನ ಮಗನಾದದ್ದು ಹೇಗೆ? ಪರ್ವತನು ಯಾವ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ ಅವನನ್ನು ಕೊಟ್ಟನು, ಅವನು ಹೇಗೆ ಮರಣಹೊಂದಿದನು?
12.29.2
यदा वर्षसहस्रायुस्तदा भवति मानवः ।
कथमप्राप्तकौमारः सृञ्जयस्य सुतो मृतः ॥ १२.२९.२ ॥
ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಆಯುಷ್ಯವಿದ್ದಾಗ ಅವನು ಇರುತ್ತಾನೆ; ಹಾಗಾದರೆ ಕೌಮಾರ್ಯ ತಲುಪದೆ ಸೃಂಜಯನ ಮಗ ಹೇಗೆ ಮರಣಹೊಂದಿದ?
12.29.3
उताहो नाममात्रं वै सुवर्णष्ठीविनोऽभवत् ।
कथं वा काञ्चनष्ठीवीत्येतदिच्छामि वेदितुम् ॥ १२.२९.३ ॥
ಅಥವಾ ಅವನು ಕೇವಲ ಹೆಸರಿಗಷ್ಟೇ ಚಿನ್ನ ಉಗುಳುವವನಾಗಿದ್ದನೇ? 'ಕಾಂಚನಷ್ಠೀವೀ' ಎಂದು ಹೇಗೆ ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟನು ಎಂಬುದನ್ನು ನಾನು ತಿಳಿಯ ಬಯಸುತ್ತೇನೆ.
12.29.4
अत्र ते वर्णयिष्यामि यथावृत्तं जनेश्वर ।
नारदः पर्वतश्चैव द्वावृवी लोकसत्तमौ ॥ १२.२९.४ ॥
ಓ ಜನೇಶ್ವರನೇ, ಇಲ್ಲಿ ನಡೆದದ್ದನ್ನು ನಿನಗೆ ವರ್ಣಿಸುತ್ತೇನೆ. ನಾರದ ಮತ್ತು ಪರ್ವತ, ಇಬ್ಬರೂ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠರು.
12.29.5
मातुलो भागिनेयश्च देवलोकादिहागतौ ।
विहर्तुकामौ संप्रीत्या मानुषेषु पुरा विभो ॥ १२.२९.५ ॥
ಮಾವ ಮತ್ತು ಸೋದರಳಿಯ, ಇಬ್ಬರೂ ದೇವಲೋಕದಿಂದ ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದರು. ಓ ವಿಭೋ, ಹಿಂದೆ ಅವರು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಮನುಷ್ಯರ ನಡುವೆ ವಿಹರಿಸಬಯಸಿದ್ದರು.
12.29.6
हविःपवित्रभोज्येन देवभोज्येन चैव हि ।
नारदो मातुलस्तत्र भागिनेयश्च पर्वतः ॥ १२.२९.६ ॥
ಹವಿಸ್ಸಿನಂತೆ ಪವಿತ್ರವಾದ, ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಯೋಗ್ಯವಾದ ಆಹಾರದಿಂದಲೇ—ಅಲ್ಲಿ ನಾರದ ಮಾವ, ಪರ್ವತ ಸೋದರಳಿಯ.
12.29.7
तावुभौ तपसोपेताववनीतलचारिणौ ।
भुञ्जानौ मानुषान्भोगान्यथावत्पर्यधावताम् ॥ १२.२९.७ ॥
ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಕೂಡಿದ ಆ ಇಬ್ಬರೂ ಭೂತಲದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತ, ಮಾನವರ ಭೋಗಗಳನ್ನು ಯಥಾವತ್ತಾಗಿ ಅನುಭವಿಸುತ್ತ ಓಡಾಡುತ್ತಿದ್ದರು.
12.29.8
प्रीतिमन्तौ मुदा युक्तौ समयं चैव चक्रतुः ।
यो भवेद्धृदि संकल्पः शुभो वा यदि वाऽशुभः ॥ १२.२९.८ ॥
ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ತುಂಬಿ, ಆನಂದದಿಂದ ಕೂಡಿದ ಆ ಇಬ್ಬರೂ ಒಂದು ಒಪ್ಪಂದ ಮಾಡಿಕೊಂಡರು: ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಯಾವ ಸಂಕಲ್ಪ ಹುಟ್ಟಿದರೂ, ಶುಭವೋ ಅಶುಭವೋ.
12.29.9
अन्योन्यस्य च आख्येयो मृषा शापोऽन्यथा भवेत् ।
तौ तथेति प्रतिज्ञाय महर्षी लोकपूजितौ ॥ १२.२९.९ ॥
ಪರಸ್ಪರ ಅದನ್ನು ತಿಳಿಸಬೇಕು; ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಸುಳ್ಳಿನಿಂದ ಶಾಪ ಬರುತ್ತದೆ. 'ಹಾಗೆಯೇ ಆಗಲಿ' ಎಂದು ಪ್ರತಿಜ್ಞೆ ಮಾಡಿ, ಲೋಕಪೂಜಿತರಾದ ಆ ಇಬ್ಬರು ಮಹರ್ಷಿಗಳು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡರು.
12.29.10
सृञ्जयं श्वैत्यमभ्येत्य राजानमिदमूचतुः ।
आवां भवति वत्स्यावः कंचित्कालं हिताय ते ॥ १२.२९.१० ॥
ಶೈಬ್ಯ ಸೃಂಜಯ ರಾಜನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು ಆ ಇಬ್ಬರು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು: 'ನಿನ್ನ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ನಾವಿಬ್ಬರೂ ಸ್ವಲ್ಪ ಕಾಲ ಇಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತೇವೆ.'
12.29.11
यथावत्पृथिवीपाल आवयोः प्रगुणीभव ।
तथेति कृत्वा राजा तौ सत्कृत्योपचचार ह ॥ १२.२९.११ ॥
'ಭೂಪಾಲನೇ, ನಮಗಾಗಿ ಯಥಾವತ್ತಾಗಿ ಸಿದ್ಧನಾಗಿರು.' 'ಹಾಗೆಯೇ' ಎಂದು ರಾಜನು ಆ ಇಬ್ಬರನ್ನು ಸತ್ಕರಿಸಿ ಸೇವೆ ಮಾಡಿದನು.
12.29.12
ततः कदाचित्तौ राजा महात्मानौ तपोधनौ ।
अब्रवीत्परमप्रीतः सुतेयं देवरूपिणी ॥ १२.२९.१२ ॥
ನಂತರ ಒಮ್ಮೆ ಆ ರಾಜನು ಅತ್ಯಂತ ಸಂತೋಷದಿಂದ, ಆ ಇಬ್ಬರು ಮಹಾತ್ಮರು ತಪೋಧನರಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: 'ಇವಳು ನನ್ನ ಮಗಳು, ದೇವರೂಪಿಣಿ.'
12.29.13
एकैव मम कन्यैषा युवां परिचरिष्यति ।
दर्शनीयानवद्याङ्गी शीलवृत्तसमाहिता।
सुकुमारी कुमारी च पझकिञ्जल्कसुप्रभा ॥ १२.२९.१३ ॥
ನನ್ನ ಏಕೈಕ ಮಗಳು ಇವಳು; ನೀವಿಬ್ಬರೂ ಇವಳಿಂದ ಸೇವೆ ಪಡೆಯುವಿರಿ. ಇವಳು ನೋಡಲು ಸುಂದರಿ, ನಿರ್ದೋಷ ಅಂಗಗಳುಳ್ಳವಳು, ಶೀಲ ಮತ್ತು ನಡತೆಯಲ್ಲಿ ಸಂಯಮಿ. ಇವಳು ಕೋಮಲೆ, ಕನ್ಯೆ, ಕಮಲದ ಕೇಸರದಂತೆ ಕಾಂತಿಯುಳ್ಳವಳು.
12.29.14
परमं सौम्यमित्युक्तं ताभ्यां राजा शशास ताम् ।
कन्ये विप्रावुपचर देववत्पितृवच्च ह ॥ १२.२९.१४ ॥
'ಬಹಳ ಒಳ್ಳೆಯದು' ಎಂದು ಇಬ್ಬರೂ ಹೇಳಿದರು. ಆಗ ರಾಜನು ಅವಳಿಗೆ ಆಜ್ಞಾಪಿಸಿದನು: 'ಮಗಳೇ, ಈ ಇಬ್ಬರು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ದೇವರಂತೆ ಮತ್ತು ತಂದೆಯಂತೆ ಸೇವೆ ಮಾಡು.'
12.29.15
सा तु कन्या तथेत्युक्त्वा पितरं धर्मचारिणी ।
यथानिदेशं राज्ञस्तौ सत्कृत्योपचचार ह ॥ १२.२९.१५ ॥
ಧರ್ಮವನ್ನು ಆಚರಿಸುವ ಆ ಕನ್ಯೆ, 'ಹಾಗೆಯೇ ಆಗಲಿ' ಎಂದು ತಂದೆಗೆ ಹೇಳಿದಳು. ರಾಜನ ಆಜ್ಞೆಯಂತೆ ಅವರಿಬ್ಬರನ್ನೂ ಗೌರವದಿಂದ ಉಪಚರಿಸಿ ಸೇವೆ ಮಾಡಿದಳು.
12.29.16
तस्यास्तेनोपचारेण रूपेणाप्रतिमेन च ।
नारदं हृच्छयस्तूर्णं सहसैवाभ्यपद्यत ॥ १२.२९.१६ ॥
ಅವಳ ಆ ಸೇವೆಯಿಂದಲೂ ಅಸಮಾನ ರೂಪದಿಂದಲೂ, ನಾರದನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿದ್ದ ಕಾಮ ತಕ್ಷಣ ಹಠಾತ್ತಾಗಿ ಉಕ್ಕಿತು.
12.29.17
ववृधे हि ततस्तस्य हृदि कामो महात्मनः ।
यथा शुक्लस्य पक्षस्य प्रवृत्तौ चन्द्रमाः शनैः ॥ १२.२९.१७ ॥
ಆಗ ಆ ಮಹಾತ್ಮನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಕಾಮ ಬೆಳೆಯಿತು; ಶುಕ್ಲ ಪಕ್ಷದಲ್ಲಿ ಚಂದ್ರ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಬೆಳೆಯುವಂತೆ.
12.29.18
न च तं भागिनेयाय पर्वताय महात्मने ।
शशंस मन्मथं तीव्रं व्रीडमानः स धर्मवित् ॥ १२.२९.१८ ॥
ಧರ್ಮ ತಿಳಿದ ಅವನು ನಾಚಿಕೊಂಡು, ತನ್ನ ಸೋದರಳಿಯ ಮಹಾತ್ಮ ಪರ್ವತನಿಗೆ ತನ್ನ ತೀವ್ರ ಕಾಮವನ್ನು ಹೇಳಲಿಲ್ಲ.
12.29.19
तपसा चेङ्गितैश्चैव पर्वतोऽथ बुबोध तम् ।
कामार्तं नारदं क्रुद्धः शशापैनं ततो भृशम् ॥ १२.२९.१९ ॥
ತಪಸ್ಸು ಮತ್ತು ಸಂಕೇತಗಳಿಂದ ಪರ್ವತನು ಅವನನ್ನು ಗುರುತಿಸಿದನು. ಕಾಮಪೀಡಿತ ನಾರದನನ್ನು ಕೋಪದಿಂದ ಅವನು ತೀವ್ರವಾಗಿ ಶಪಿಸಿದನು.
12.29.20
कृत्वा समयमव्यग्रो भवान्वै सहितो मया ।
यो भवेद्धृदि संकल्पः शुभो वा यदि वाऽशुभः ॥ १२.२९.२० ॥
ನೀವು ನನ್ನೊಂದಿಗೆ ಒಪ್ಪಂದ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ನಿಶ್ಚಿಂತರಾಗಿರಿ. ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಮೂಡುವ ಯಾವ ಸಂಕಲ್ಪವಾದರೂ, ಶುಭವೋ ಅಶುಭವೋ,
12.29.21
अन्योन्यस्य स आख्येय इति तद्वै मृषा कृतम् ।
भवता वचनं ब्रह्मंस्तस्मादेष शपाम्यहम् ॥ १२.२९.२१ ॥
'ಒಬ್ಬರಿಗೊಬ್ಬರು ತಿಳಿಸಬೇಕು' ಎಂಬ ಆ ಮಾತನ್ನು ನೀವು ಸುಳ್ಳಾಗಿಸಿದಿರಿ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಶಪಿಸುತ್ತೇನೆ.
12.29.22
न हि कामं प्रवर्तन्तं भवानाचष्ट मे पुरा ।
सुकुमार्यां कुमार्यां ते तस्मान्नैष क्षमाम्यहम् ॥ १२.२९.२२ ॥
ನೀವು ಮೊದಲು ನನಗೆ ಹೇಳಲಿಲ್ಲ, ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಉದಯಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಕಾಮವನ್ನು — ನಿಮ್ಮ ಆ ಸುಕುಮಾರಿ ಕನ್ಯೆಯ ಕುರಿತು. ಆದ್ದರಿಂದ ಇದನ್ನು ನಾನು ಕ್ಷಮಿಸುವುದಿಲ್ಲ.
12.29.23
ब्रह्मचारी गुरुर्यस्मात्तपस्वी ब्राह्मणश्च सन् ।
अकार्षीः समयभ्रंशमावाभ्यां यः कृतो मिथः ॥ १२.२९.२३ ॥
ನೀವು ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿ, ಗುರು, ತಪಸ್ವಿ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಾಗಿದ್ದೂ ನಮ್ಮಿಬ್ಬರ ನಡುವೆ ಮಾಡಿದ ಒಪ್ಪಂದವನ್ನು ಮುರಿದಿರಿ.
12.29.24
शप्स्ये तस्मात्सुसंक्रुद्धो भवन्तं तं निबोध मे ॥ १२.२९.२४ ॥
ಆದ್ದರಿಂದ, ಅತಿಯಾದ ಕೋಪದಿಂದ ನಾನು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಶಪಿಸುವೆನು. ಅದನ್ನು ನನ್ನಿಂದ ಕೇಳಿ.
12.29.25
सुकुमारी च ते भार्या भविष्यति न संशयः ।
वानरत्वं च ते कन्या विवाहात्प्रभृति प्रभो।
संद्रक्ष्यन्ति नराश्चान्ये स्वरूपेण विनाकृतम् ॥ १२.२९.२५ ॥
ನಿನ್ನ ಪತ್ನಿ ನಿಸ್ಸಂಶಯವಾಗಿ ಸುಕುಮಾರಿಯಾಗುತ್ತಾಳೆ. ಪ್ರಭುವೇ, ವಿವಾಹದಿಂದಲೇ ನಿನ್ನ ಮಗಳು ವಾನರ ಸ್ವಭಾವದವಳಾಗಿರುತ್ತಾಳೆ; ಇತರ ಮನುಷ್ಯರು ಅವಳನ್ನು ತನ್ನ ನಿಜರೂಪವಿಲ್ಲದವಳಾಗಿ ನೋಡುವರು.
12.29.26
स तद्वाक्यं तु विज्ञाय नारदः पर्वतं तथा ।
अशपत्तमपि क्रोधाद्भागिनेयं स मातुलः ॥ १२.२९.२६ ॥
ಆ ಮಾತನ್ನು ತಿಳಿದ ನಾರದನು ಕೋಪದಿಂದ ಪರ್ವತನನ್ನೂ ಶಪಿಸಿದನು — ತನ್ನ ಸೋದರಳಿಯನನ್ನು, ಆ ಮಾವ.
12.29.27
तपसा ब्रह्मचर्येण सत्येन च दमेन च ।
युक्तोऽपि नित्यधर्मश्च न वै स्वर्गमवाप्स्यसि ॥ १२.२९.२७ ॥
ತಪಸ್ಸು, ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯ, ಸತ್ಯ, ದಮ ಇವುಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದರೂ, ನಿತ್ಯಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ಇದ್ದರೂ ನೀನು ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಪಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ.
12.29.28
तौ तु शावा भृशं क्रुद्धौ परस्परममर्षणौ ।
प्रतिजग्मतुहृन्योन्यं क्रुद्धाविव गजोत्तमौ ॥ १२.२९.२८ ॥
ಆ ಎರಡು ಮರಿಗಳು ಬಹಳ ಕೋಪಗೊಂಡು, ಪರಸ್ಪರ ಸಹಿಸದವರಾಗಿ, ಕೋಪಗೊಂಡ ಎರಡು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಆನೆಗಳಂತೆ ಒಬ್ಬರಿಗೊಬ್ಬರು ಎದುರಾದರು.
12.29.29
पर्वतः पृथिवीं कृत्स्नां विचचार महामतिः ।
पूज्यमानो यथान्यांयं तेजसा स्वेन भारत ॥ १२.२९.२९ ॥
ಮಹಾಮತಿ ಪರ್ವತನು ಇಡೀ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸಿದನು; ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಯಥೋಚಿತವಾಗಿ ಪೂಜಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾ, ಓ ಭಾರತ.
12.29.30
अथ तामलभत्कन्यां नारदः सृञ्जयात्मजाम् ।
धर्मेण विप्रप्रवरः सुकुमारीमनिन्दिताम् ॥ १२.२९.३० ॥
ನಂತರ, ಶ್ರೇಷ್ಠ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ನಾರದನು ಧರ್ಮದಿಂದ ಸೃಂಜಯನ ಮಗಳನ್ನು ಪಡೆದನು — ಆ ಸುಕುಮಾರಿ, ನಿಂದಾರಹಿತ ಕನ್ಯೆಯನ್ನು.
12.29.31
सा तु कन्या यथाशापं नारदं तं ददर्श ह ।
पाणिग्रहणमन्त्राणां नियोगादेव नारदम् ॥ १२.२९.३१ ॥
ಆ ಕನ್ಯೆ ಶಾಪದಂತೆ ಆ ನಾರದನನ್ನೇ ನೋಡಿದಳು; ಪಾಣಿಗ್ರಹಣ ಮಂತ್ರಗಳ ನಿಯೋಗದಿಂದಲೇ ನಾರದನನ್ನು.
12.29.32
सुकुमारी च देवर्षि वानरप्रतिमाननम् ।
नैवावमन्यत तदा प्रीतिमत्येव चाभवत् ॥ १२.२९.३२ ॥
ಸುಕುಮಾರಿ ಆ ದೇವರ್ಷಿಯನ್ನು, ಕಪಿಮುಖದವನನ್ನು, ಆಗ ತಿರಸ್ಕರಿಸಲಿಲ್ಲ; ಬದಲಾಗಿ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ತುಂಬಿದಳು.
12.29.33
उपतस्थे च भर्तारं न चान्यं मनसाऽप्यगात् ।
देवं मुनीं वा यक्षं वा पतित्वे पतिवत्सला ॥ १२.२९.३३ ॥
ಅವಳು ಗಂಡನ ಸೇವೆ ಮಾಡಿದಳು; ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿಯೂ ಬೇರೊಬ್ಬರತ್ತ ಹೋಗಲಿಲ್ಲ — ದೇವನಾಗಲಿ, ಮುನಿಯಾಗಲಿ, ಯಕ್ಷನಾಗಲಿ; ಗಂಡನ ಮೇಲೆ ಪ್ರೀತಿಯುಳ್ಳ ಅವಳು ಪತಿವ್ರತೆಯಾದಳು.
12.29.34
ततः कदाचिद्भगवान्पर्वतोऽनुचचार ह ।
वनं विरहितं किंचित्तत्रापश्यत्स नारदम् ॥ १२.२९.३४ ॥
ನಂತರ ಒಮ್ಮೆ ಭಗವಾನ್ ಪರ್ವತನು ಒಂದು ನಿರ್ಜನ ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಅಲ್ಲಿ ನಾರದನನ್ನು ಕಂಡನು.
12.29.35
ततोऽभिवाद्य प्रोवाच नारदं पर्वतस्तदा ।
भवान्प्रसादं कुरुतात्स्वर्गादेशाय ये प्रभो ॥ १२.२९.३५ ॥
ನಂತರ ಪರ್ವತನು ನಾರದನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, "ಪ್ರಭುವೇ, ಸ್ವರ್ಗದ ಆಜ್ಞೆಗಾಗಿ ನೀವು ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಕೃಪೆ ತೋರಿ" ಎಂದನು.
12.29.36
तमुवाच ततो दृष्ट्वा पर्वतं नारदस्तथा ।
कृताञ्जलिमुपासीनं दीनं दीनतरः स्वयम् ॥ १२.२९.३६ ॥
ಆಗ ನಾರದನು ಕೈಮುಗಿದು ಕುಳಿತಿದ್ದ ಪರ್ವತನನ್ನು ನೋಡಿ, ತಾನೇ ಅವನಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ದೀನನಾಗಿ ಅವನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು.
12.29.37
त्वयाऽहं प्रथमं शप्तो वानरस्त्वं भविष्यसि ।
इत्युक्तेन मया पश्चाच्छप्तस्तवमपि मत्सरात् ॥ १२.२९.३७ ॥
ನೀನು ಮೊದಲು ನನ್ನನ್ನು ಶಪಿಸಿದೆ: ನೀನು ವಾನರನಾಗುವೆ ಎಂದು. ಹಾಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟ ನಂತರ ನಾನೂ ಮತ್ಸರದಿಂದ ನಿನ್ನನ್ನು ಶಪಿಸಿದೆ.
12.29.38
अद्यप्रभृति वै वासं स्वर्गे नावाप्स्यसीति ह ।
तव नैतद्विसदृशं पुत्रस्थाने हि मे भवान् ॥ १२.२९.३८ ॥
ಇಂದಿನಿಂದ ನೀನು ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ವಾಸವನ್ನು ಪಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ. ನಿನ್ನ ಈ ನಡತೆ ಯುಕ್ತವಲ್ಲ; ನೀನು ನನ್ನ ಪುತ್ರನ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿದ್ದೀಯ.
12.29.39
निवर्तयेतां तौ शापावन्योन्येन तदा मुनी ॥ १२.२९.३९ ॥
ಆಗ ಆ ಇಬ್ಬರು ಮುನಿಗಳು ತಮ್ಮ ಶಾಪಗಳನ್ನು ಪರಸ್ಪರ ಹಿಂತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು.
12.29.40
श्रीसमृद्धं तदा दृष्ट्वा नारदं देवरूपिणम् ।
सुकुमारी प्रदुद्राव परपुंसविशङ्कया ॥ १२.२९.४० ॥
ಆಗ ಶ್ರೀಸಮೃದ್ಧನಾದ, ದೇವರೂಪಿ ನಾರದನನ್ನು ನೋಡಿ, ಆ ಸುಕುಮಾರಿ ಪರಪುರುಷನೆಂಬ ಶಂಕೆಯಿಂದ ಓಡಿಹೋದಳು.
12.29.41
तां पर्वतस्ततो दृष्ट्वा प्रद्रवन्तीमनिन्दिताम् ।
अब्रवीत्तव भर्तैष नात्र कार्या विचारणा ॥ १२.२९.४१ ॥
ಆಗ ಪರ್ವತನು ಓಡಿಹೋಗುತ್ತಿದ್ದ ಆ ನಿರ್ದೋಷಿಯನ್ನು ನೋಡಿ ಹೇಳಿದನು: "ಇವನೇ ನಿನ್ನ ಗಂಡ; ಇದರಲ್ಲಿ ಯಾವ ವಿಚಾರವೂ ಬೇಡ."
12.29.42
ऋषिः परमधर्मात्मा नारदो भगवान्प्रभुः ।
तवैवाभेद्यहृदयो मा ते भूदत्र संशयः ॥ १२.२९.४२ ॥
ನಾರದನೆಂಬ ಋಷಿಯು ಪರಮ ಧರ್ಮಾತ್ಮ, ಭಗವಂತ, ಪ್ರಭು; ಅವನ ಹೃದಯ ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ಅಭೇದ್ಯವಾಗಿದೆ. ಇದರಲ್ಲಿ ನಿನಗೆ ಸಂಶಯ ಬೇಡ.
12.29.43
सानुनीता बहुविधं पर्वतेन महात्मना ।
शापदोषं च तं भर्तुः श्रुत्वा प्रकृतिमागता।
पर्वतोऽथ ययौ स्वर्गं नारदोऽभ्यगमद्गृहान् ॥ १२.२९.४३ ॥
ಮಹಾತ್ಮ ಪರ್ವತನಿಂದ ಹಲವು ವಿಧಗಳಲ್ಲಿ ಸಮಾಧಾನಗೊಳಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ಪತಿಯ ಶಾಪದೋಷವನ್ನು ಕೇಳಿ, ಆಕೆ ತನ್ನ ಸ್ವಾಭಾವಿಕ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಮರಳಿದಳು. ನಂತರ ಪರ್ವತನು ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋದನು; ನಾರದನು ತನ್ನ ಮನೆಗೆ ಬಂದನು.
12.29.44
प्रत्यक्षकर्ता सर्वस्य नारदो भगवानृषिः ।
एष वक्ष्यति ते पृष्टो यथावृत्तं नरोत्तम ॥ १२.२९.४४ ॥
ಭಗವಾನ್ ಋಷಿ ನಾರದನು ಎಲ್ಲದಕ್ಕೂ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷ ಸಾಕ್ಷಿ. ಓ ನರೋತ್ತಮ, ನೀನು ಕೇಳಿದರೆ ಅವನು ನಡೆದಂತೆಯೇ ನಿನಗೆ ಹೇಳುವನು.