ਮਹਾਂਭਾਰਤ · ਅਧਿਆਇ 12.29
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.29.1
स कथं काञ्चनष्ठीवी सृञ्जयस्य सुतोऽभवत् ।
पर्वतेन किमथे वा दत्तस्तेन ममार च ॥ १२.२९.१ ॥
ਉਹ ਸੋਨਾ ਥੁੱਕਣ ਵਾਲਾ ਸ੍ਰਿੰਜਯ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਕਿਵੇਂ ਬਣਿਆ? ਪਰਵਤ ਨੇ ਕਿਸ ਕਾਰਨ ਉਸਨੂੰ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਉਹ ਕਿਵੇਂ ਮਰਿਆ?
12.29.2
यदा वर्षसहस्रायुस्तदा भवति मानवः ।
कथमप्राप्तकौमारः सृञ्जयस्य सुतो मृतः ॥ १२.२९.२ ॥
ਜਦੋਂ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਉਮਰ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਤਦ ਉਹ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਤਾਂ ਫਿਰ ਜਵਾਨੀ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚੇ ਬਿਨਾਂ ਸ੍ਰਿੰਜਯ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਕਿਵੇਂ ਮਰਿਆ?
12.29.3
उताहो नाममात्रं वै सुवर्णष्ठीविनोऽभवत् ।
कथं वा काञ्चनष्ठीवीत्येतदिच्छामि वेदितुम् ॥ १२.२९.३ ॥
ਜਾਂ ਕੀ ਉਹ ਸਿਰਫ਼ ਨਾਮ ਮਾਤਰ ਹੀ ਸੋਨਾ ਥੁੱਕਣ ਵਾਲਾ ਸੀ? 'ਕਾਂਚਨਸ਼ਠੀਵੀ' ਕਿਵੇਂ ਕਹਾਇਆ, ਇਹ ਮੈਂ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।
12.29.4
अत्र ते वर्णयिष्यामि यथावृत्तं जनेश्वर ।
नारदः पर्वतश्चैव द्वावृवी लोकसत्तमौ ॥ १२.२९.४ ॥
ਹੇ ਜਨੇਸ਼ਵਰ, ਇੱਥੇ ਜਿਵੇਂ ਵਾਪਰਿਆ ਸੀ ਉਹ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸਾਂਗਾ। ਨਾਰਦ ਅਤੇ ਪਰਵਤ, ਦੋਵੇਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਸਨ।
12.29.5
मातुलो भागिनेयश्च देवलोकादिहागतौ ।
विहर्तुकामौ संप्रीत्या मानुषेषु पुरा विभो ॥ १२.२९.५ ॥
ਮਾਮਾ ਅਤੇ ਭਾਣਜਾ, ਦੋਵੇਂ ਦੇਵਲੋਕ ਤੋਂ ਇੱਥੇ ਆਏ ਸਨ। ਹੇ ਵਿਭੋ, ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਚਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸਨ।
12.29.6
हविःपवित्रभोज्येन देवभोज्येन चैव हि ।
नारदो मातुलस्तत्र भागिनेयश्च पर्वतः ॥ १२.२९.६ ॥
ਹਵਿ ਵਾਂਗ ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਯੋਗ ਭੋਜਨ ਨਾਲ ਹੀ—ਉੱਥੇ ਨਾਰਦ ਮਾਮਾ ਸਨ ਅਤੇ ਪਰਵਤ ਭਾਣਜਾ।
12.29.7
तावुभौ तपसोपेताववनीतलचारिणौ ।
भुञ्जानौ मानुषान्भोगान्यथावत्पर्यधावताम् ॥ १२.२९.७ ॥
ਤਪ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਧਰਤੀ ਦੀ ਸਤਹ ਉੱਤੇ ਵਿਚਰਦੇ ਸਨ, ਮਨੁੱਖੀ ਭੋਗਾਂ ਨੂੰ ਯਥਾਵਤ ਭੋਗਦੇ ਹੋਏ ਘੁੰਮਦੇ ਸਨ।
12.29.8
प्रीतिमन्तौ मुदा युक्तौ समयं चैव चक्रतुः ।
यो भवेद्धृदि संकल्पः शुभो वा यदि वाऽशुभः ॥ १२.२९.८ ॥
ਪ੍ਰੇਮ ਨਾਲ ਭਰੇ ਅਤੇ ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਇੱਕ ਸਮਝੌਤਾ ਕਰਦੇ ਹਨ: ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਜੋ ਵੀ ਸੰਕਲਪ ਉੱਠੇ, ਸ਼ੁਭ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਅਸ਼ੁਭ।
12.29.9
अन्योन्यस्य च आख्येयो मृषा शापोऽन्यथा भवेत् ।
तौ तथेति प्रतिज्ञाय महर्षी लोकपूजितौ ॥ १२.२९.९ ॥
ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਉਹ ਦੱਸਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਝੂਠ ਨਾਲ ਸ਼ਾਪ ਲੱਗੇਗਾ। 'ਤਥਾਸਤੁ' ਕਹਿ ਕੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪੂਜਤ ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਮਹਾਂਰਿਸ਼ੀ ਪ੍ਰਤਿਗਿਆ ਕਰਦੇ ਹਨ।
12.29.10
सृञ्जयं श्वैत्यमभ्येत्य राजानमिदमूचतुः ।
आवां भवति वत्स्यावः कंचित्कालं हिताय ते ॥ १२.२९.१० ॥
ਸ਼ੈਬ੍ਯ ਸ੍ਰੰਜਯ ਰਾਜੇ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਬੋਲੇ: 'ਤੇਰੇ ਭਲੇ ਲਈ ਅਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਕੁਝ ਸਮਾਂ ਇੱਥੇ ਰਹਾਂਗੇ।'
12.29.11
यथावत्पृथिवीपाल आवयोः प्रगुणीभव ।
तथेति कृत्वा राजा तौ सत्कृत्योपचचार ह ॥ १२.२९.११ ॥
'ਹੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਪਾਲਕ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਯਥਾਵਤ ਤਿਆਰ ਰਹੋ।' 'ਤਥਾਸਤੁ' ਕਹਿ ਕੇ ਰਾਜੇ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੋਵਾਂ ਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ।
12.29.12
ततः कदाचित्तौ राजा महात्मानौ तपोधनौ ।
अब्रवीत्परमप्रीतः सुतेयं देवरूपिणी ॥ १२.२९.१२ ॥
ਫਿਰ ਇੱਕ ਵਾਰ ਉਸ ਰਾਜੇ ਨੇ ਬਹੁਤ ਖ਼ੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੋ ਮਹਾਤਮਾ ਤਪੋਧਨਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ: 'ਇਹ ਮੇਰੀ ਧੀ ਹੈ, ਦੇਵਰੂਪਿਣੀ।'
12.29.13
एकैव मम कन्यैषा युवां परिचरिष्यति ।
दर्शनीयानवद्याङ्गी शीलवृत्तसमाहिता।
सुकुमारी कुमारी च पझकिञ्जल्कसुप्रभा ॥ १२.२९.१३ ॥
ਮੇਰੀ ਇਹ ਇਕਲੌਤੀ ਧੀ ਹੈ; ਇਹ ਤੁਹਾਡੇ ਦੋਹਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰੇਗੀ। ਇਹ ਵੇਖਣ ਯੋਗ, ਨਿਰਦੋਸ਼ ਅੰਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਸ਼ੀਲ ਅਤੇ ਆਚਰਣ ਵਿੱਚ ਸੰਜਮੀ ਹੈ। ਇਹ ਕੋਮਲ ਕੁਆਰੀ ਹੈ, ਕਮਲ ਦੇ ਕੇਸਰ ਵਰਗੀ ਚਮਕਦੀ।
12.29.14
परमं सौम्यमित्युक्तं ताभ्यां राजा शशास ताम् ।
कन्ये विप्रावुपचर देववत्पितृवच्च ह ॥ १२.२९.१४ ॥
'ਬਹੁਤ ਚੰਗਾ' ਇਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੋਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ। ਤਦ ਰਾਜੇ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ: 'ਧੀਏ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋਹਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਦੇਵਤੇ ਵਾਂਗ ਅਤੇ ਪਿਤਾ ਵਾਂਗ ਸੇਵਾ ਕਰ।'
12.29.15
सा तु कन्या तथेत्युक्त्वा पितरं धर्मचारिणी ।
यथानिदेशं राज्ञस्तौ सत्कृत्योपचचार ह ॥ १२.२९.१५ ॥
ਧਰਮ ਦਾ ਪਾਲਣ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਉਹ ਕੁੜੀ, 'ਇਵੇਂ ਹੀ ਹੋਵੇ' ਕਹਿ ਕੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਬੋਲੀ। ਰਾਜੇ ਦੇ ਹੁਕਮ ਅਨੁਸਾਰ ਉਸਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੋਹਾਂ ਦਾ ਸਤਕਾਰ ਕਰਕੇ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ।
12.29.16
तस्यास्तेनोपचारेण रूपेणाप्रतिमेन च ।
नारदं हृच्छयस्तूर्णं सहसैवाभ्यपद्यत ॥ १२.२९.१६ ॥
ਉਸਦੀ ਉਸ ਸੇਵਾ ਅਤੇ ਬੇਮਿਸਾਲ ਰੂਪ ਨਾਲ ਨਾਰਦ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਸੁੱਤੀ ਕਾਮਨਾ ਤੁਰੰਤ ਅਤੇ ਅਚਾਨਕ ਜਾਗ ਪਈ।
12.29.17
ववृधे हि ततस्तस्य हृदि कामो महात्मनः ।
यथा शुक्लस्य पक्षस्य प्रवृत्तौ चन्द्रमाः शनैः ॥ १२.२९.१७ ॥
ਤਦ ਉਸ ਮਹਾਤਮਾ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਕਾਮ ਵਧਣ ਲੱਗਾ; ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਵਿੱਚ ਚੰਦਰਮਾ ਜਿਵੇਂ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਵਧਦਾ ਹੈ।
12.29.18
न च तं भागिनेयाय पर्वताय महात्मने ।
शशंस मन्मथं तीव्रं व्रीडमानः स धर्मवित् ॥ १२.२९.१८ ॥
ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਉਸਨੇ ਸ਼ਰਮਿੰਦੇ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੇ ਭਾਣਜੇ ਮਹਾਤਮਾ ਪਰਵਤ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਤੀਬਰ ਕਾਮਨਾ ਨਹੀਂ ਦੱਸੀ।
12.29.19
तपसा चेङ्गितैश्चैव पर्वतोऽथ बुबोध तम् ।
कामार्तं नारदं क्रुद्धः शशापैनं ततो भृशम् ॥ १२.२९.१९ ॥
ਤਪ ਅਤੇ ਇਸ਼ਾਰਿਆਂ ਰਾਹੀਂ ਪਰਵਤ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਪਛਾਣ ਲਿਆ। ਕਾਮ-ਪੀੜਤ ਨਾਰਦ ਨੂੰ ਕ੍ਰੋਧ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ ਉਸਨੇ ਬਹੁਤ ਕਠੋਰ ਸਰਾਪ ਦਿੱਤਾ।
12.29.20
कृत्वा समयमव्यग्रो भवान्वै सहितो मया ।
यो भवेद्धृदि संकल्पः शुभो वा यदि वाऽशुभः ॥ १२.२९.२० ॥
ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਇਕਰਾਰ ਕਰਕੇ ਬੇਫ਼ਿਕਰ ਰਹੋ। ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਜੋ ਵੀ ਸੰਕਲਪ ਉੱਠੇ, ਸ਼ੁਭ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਅਸ਼ੁਭ,
12.29.21
अन्योन्यस्य स आख्येय इति तद्वै मृषा कृतम् ।
भवता वचनं ब्रह्मंस्तस्मादेष शपाम्यहम् ॥ १२.२९.२१ ॥
'ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਦੱਸਣਾ ਹੈ' — ਇਹ ਬਚਨ ਤੁਸੀਂ ਝੂਠਾ ਕੀਤਾ। ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸਰਾਪ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।
12.29.22
न हि कामं प्रवर्तन्तं भवानाचष्ट मे पुरा ।
सुकुमार्यां कुमार्यां ते तस्मान्नैष क्षमाम्यहम् ॥ १२.२९.२२ ॥
ਤੁਸੀਂ ਪਹਿਲਾਂ ਮੈਨੂੰ ਉਸ ਕੋਮਲ ਕੰਨਿਆ ਪ੍ਰਤੀ ਜਾਗਦੀ ਕਾਮਨਾ ਨਹੀਂ ਦੱਸੀ ਸੀ। ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਇਸਨੂੰ ਮਾਫ਼ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ।
12.29.23
ब्रह्मचारी गुरुर्यस्मात्तपस्वी ब्राह्मणश्च सन् ।
अकार्षीः समयभ्रंशमावाभ्यां यः कृतो मिथः ॥ १२.२९.२३ ॥
ਤੁਸੀਂ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ, ਗੁਰੂ, ਤਪਸਵੀ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਸਾਡੇ ਦੋਹਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਹੋਇਆ ਇਕਰਾਰ ਤੋੜਿਆ।
12.29.24
शप्स्ये तस्मात्सुसंक्रुद्धो भवन्तं तं निबोध मे ॥ १२.२९.२४ ॥
ਇਸ ਲਈ ਬਹੁਤ ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਹੋ ਕੇ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸਰਾਪ ਦਿਆਂਗਾ। ਇਹ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਸੁਣ।
12.29.25
सुकुमारी च ते भार्या भविष्यति न संशयः ।
वानरत्वं च ते कन्या विवाहात्प्रभृति प्रभो।
संद्रक्ष्यन्ति नराश्चान्ये स्वरूपेण विनाकृतम् ॥ १२.२९.२५ ॥
ਤੇਰੀ ਪਤਨੀ ਬਿਨਾਂ ਸ਼ੱਕ ਸੁਕੁਮਾਰੀ ਹੋਵੇਗੀ। ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਵਿਆਹ ਤੋਂ ਹੀ ਤੇਰੀ ਧੀ ਵਾਨਰ-ਸੁਭਾਅ ਵਾਲੀ ਹੋਵੇਗੀ; ਹੋਰ ਮਨੁੱਖ ਉਸਨੂੰ ਉਸਦੇ ਸਵਰੂਪ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਵੇਖਣਗੇ।
12.29.26
स तद्वाक्यं तु विज्ञाय नारदः पर्वतं तथा ।
अशपत्तमपि क्रोधाद्भागिनेयं स मातुलः ॥ १२.२९.२६ ॥
ਉਸ ਬਚਨ ਨੂੰ ਸਮਝ ਕੇ ਨਾਰਦ ਨੇ ਕ੍ਰੋਧ ਨਾਲ ਪਰਵਤ ਨੂੰ ਵੀ ਸਰਾਪ ਦਿੱਤਾ — ਆਪਣੇ ਭਾਣਜੇ ਨੂੰ, ਉਹ ਮਾਮਾ।
12.29.27
तपसा ब्रह्मचर्येण सत्येन च दमेन च ।
युक्तोऽपि नित्यधर्मश्च न वै स्वर्गमवाप्स्यसि ॥ १२.२९.२७ ॥
ਤਪ, ਬ੍ਰਹਮਚਰਜ, ਸੱਚ ਅਤੇ ਦਮ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਅਤੇ ਨਿੱਤ-ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਵੀ, ਤੂੰ ਸਵਰਗ ਨਹੀਂ ਪਾਏਂਗਾ।
12.29.28
तौ तु शावा भृशं क्रुद्धौ परस्परममर्षणौ ।
प्रतिजग्मतुहृन्योन्यं क्रुद्धाविव गजोत्तमौ ॥ १२.२९.२८ ॥
ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਬੱਚੇ ਬਹੁਤ ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਨਾ ਸਹਿੰਦੇ ਹੋਏ, ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਦੋ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਹਾਥੀਆਂ ਵਾਂਗ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਵੱਲ ਝਪਟੇ।
12.29.29
पर्वतः पृथिवीं कृत्स्नां विचचार महामतिः ।
पूज्यमानो यथान्यांयं तेजसा स्वेन भारत ॥ १२.२९.२९ ॥
ਮਹਾਮਤੀ ਪਰਵਤ ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਵਿਚਰਦਾ ਰਿਹਾ; ਆਪਣੇ ਹੀ ਤੇਜ ਨਾਲ ਯਥਾਯੋਗ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ, ਹੇ ਭਾਰਤ।
12.29.30
अथ तामलभत्कन्यां नारदः सृञ्जयात्मजाम् ।
धर्मेण विप्रप्रवरः सुकुमारीमनिन्दिताम् ॥ १२.२९.३० ॥
ਫਿਰ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨਾਰਦ ਨੇ ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਸ੍ਰਿੰਜਯ ਦੀ ਧੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ — ਉਸ ਸੁਕੁਮਾਰੀ, ਨਿਰਦੋਸ਼ ਕੰਨਿਆ ਨੂੰ।
12.29.31
सा तु कन्या यथाशापं नारदं तं ददर्श ह ।
पाणिग्रहणमन्त्राणां नियोगादेव नारदम् ॥ १२.२९.३१ ॥
ਉਹ ਕੰਨਿਆ ਸਰਾਪ ਅਨੁਸਾਰ ਉਸ ਨਾਰਦ ਨੂੰ ਹੀ ਵੇਖਦੀ ਰਹੀ; ਪਾਣਿਗ੍ਰਹਣ ਮੰਤਰਾਂ ਦੇ ਨਿਯੋਗ ਕਾਰਨ ਹੀ ਨਾਰਦ ਨੂੰ।
12.29.32
सुकुमारी च देवर्षि वानरप्रतिमाननम् ।
नैवावमन्यत तदा प्रीतिमत्येव चाभवत् ॥ १२.२९.३२ ॥
ਸੁਕੁਮਾਰੀ ਨੇ ਉਸ ਦੇਵਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ, ਬਾਂਦਰ ਵਰਗੇ ਮੂੰਹ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਉਦੋਂ ਵੀ ਨਿਰਾਦਰ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ; ਸਗੋਂ ਪ੍ਰੇਮ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈ।
12.29.33
उपतस्थे च भर्तारं न चान्यं मनसाऽप्यगात् ।
देवं मुनीं वा यक्षं वा पतित्वे पतिवत्सला ॥ १२.२९.३३ ॥
ਉਹ ਪਤੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੀ ਰਹੀ ਅਤੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਵੀ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਵੱਲ ਨਾ ਗਈ — ਦੇਵਤਾ ਹੋਵੇ, ਮੁਨੀ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਯਕਸ਼; ਪਤੀ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਉਹ ਪਤੀਵਰਤਾ ਰਹੀ।
12.29.34
ततः कदाचिद्भगवान्पर्वतोऽनुचचार ह ।
वनं विरहितं किंचित्तत्रापश्यत्स नारदम् ॥ १२.२९.३४ ॥
ਫਿਰ ਇੱਕ ਵਾਰ ਭਗਵਾਨ ਪਰਵਤ ਇੱਕ ਸੁੰਨਸਾਨ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮ ਰਹੇ ਸਨ, ਉੱਥੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਨਾਰਦ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
12.29.35
ततोऽभिवाद्य प्रोवाच नारदं पर्वतस्तदा ।
भवान्प्रसादं कुरुतात्स्वर्गादेशाय ये प्रभो ॥ १२.२९.३५ ॥
ਫਿਰ ਪਰਵਤ ਨੇ ਨਾਰਦ ਨੂੰ ਪ੍ਰਣਾਮ ਕਰਕੇ ਆਖਿਆ — "ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਸਵਰਗ ਦੇ ਹੁਕਮ ਲਈ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਕਿਰਪਾ ਕਰੋ।"
12.29.36
तमुवाच ततो दृष्ट्वा पर्वतं नारदस्तथा ।
कृताञ्जलिमुपासीनं दीनं दीनतरः स्वयम् ॥ १२.२९.३६ ॥
ਤਦ ਨਾਰਦ ਨੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਬੈਠੇ ਪਰਵਤ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਅਤੇ ਆਪ ਉਸ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਦੀਨ ਹੋ ਕੇ ਉਸਨੂੰ ਆਖਿਆ।
12.29.37
त्वयाऽहं प्रथमं शप्तो वानरस्त्वं भविष्यसि ।
इत्युक्तेन मया पश्चाच्छप्तस्तवमपि मत्सरात् ॥ १२.२९.३७ ॥
ਤੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਮੈਨੂੰ ਸਰਾਪ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਤੂੰ ਬਾਂਦਰ ਬਣੇਂਗਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹੇ ਜਾਣ ਮਗਰੋਂ ਮੈਂ ਵੀ ਈਰਖਾ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਸਰਾਪ ਦਿੱਤਾ।
12.29.38
अद्यप्रभृति वै वासं स्वर्गे नावाप्स्यसीति ह ।
तव नैतद्विसदृशं पुत्रस्थाने हि मे भवान् ॥ १२.२९.३८ ॥
ਅੱਜ ਤੋਂ ਤੂੰ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਵਾਸ ਨਹੀਂ ਪਾਵੇਂਗਾ। ਤੇਰਾ ਇਹ ਵਿਹਾਰ ਢੁੱਕਵਾਂ ਨਹੀਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਥਾਂ ਹੈਂ।
12.29.39
निवर्तयेतां तौ शापावन्योन्येन तदा मुनी ॥ १२.२९.३९ ॥
ਤਦ ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਮੁਨੀ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਸਰਾਪ ਵਾਪਸ ਲੈ ਲੈਣ।
12.29.40
श्रीसमृद्धं तदा दृष्ट्वा नारदं देवरूपिणम् ।
सुकुमारी प्रदुद्राव परपुंसविशङ्कया ॥ १२.२९.४० ॥
ਤਦ ਸ਼੍ਰੀ-ਸਮ੍ਰਿੱਧ, ਦੇਵਰੂਪ ਨਾਰਦ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਉਹ ਸੁਕੁਮਾਰੀ ਪਰਪੁਰਸ਼ ਦੇ ਸ਼ੱਕ ਨਾਲ ਭੱਜ ਗਈ।
12.29.41
तां पर्वतस्ततो दृष्ट्वा प्रद्रवन्तीमनिन्दिताम् ।
अब्रवीत्तव भर्तैष नात्र कार्या विचारणा ॥ १२.२९.४१ ॥
ਤਦ ਪਰਵਤ ਨੇ ਭੱਜਦੀ ਉਸ ਬੇਦਾਗ਼ ਇਸਤਰੀ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਕਿਹਾ: "ਇਹੀ ਤੇਰਾ ਪਤੀ ਹੈ; ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਵਿਚਾਰ ਨਾ ਕਰ।"
12.29.42
ऋषिः परमधर्मात्मा नारदो भगवान्प्रभुः ।
तवैवाभेद्यहृदयो मा ते भूदत्र संशयः ॥ १२.२९.४२ ॥
ਨਾਰਦ ਨਾਮਕ ਉਹ ਰਿਸ਼ੀ ਪਰਮ ਧਰਮਾਤਮਾ, ਭਗਵਾਨ ਅਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਹਨ; ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਹਿਰਦਾ ਤੇਰੇ ਪ੍ਰਤੀ ਅਭੇਦ ਹੈ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਤੈਨੂੰ ਸ਼ੱਕ ਨਾ ਹੋਵੇ।
12.29.43
सानुनीता बहुविधं पर्वतेन महात्मना ।
शापदोषं च तं भर्तुः श्रुत्वा प्रकृतिमागता।
पर्वतोऽथ ययौ स्वर्गं नारदोऽभ्यगमद्गृहान् ॥ १२.२९.४३ ॥
ਮਹਾਤਮਾ ਪਰਵਤ ਦੁਆਰਾ ਅਨੇਕ ਢੰਗਾਂ ਨਾਲ ਸਮਝਾਈ ਜਾਣ ਅਤੇ ਪਤੀ ਦੇ ਸਰਾਪ-ਦੋਸ਼ ਨੂੰ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਸੁਭਾਵਿਕ ਅਵਸਥਾ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ ਆ ਗਈ। ਫਿਰ ਪਰਵਤ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਚਲਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਨਾਰਦ ਆਪਣੇ ਘਰ ਆ ਗਏ।
12.29.44
प्रत्यक्षकर्ता सर्वस्य नारदो भगवानृषिः ।
एष वक्ष्यति ते पृष्टो यथावृत्तं नरोत्तम ॥ १२.२९.४४ ॥
ਭਗਵਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨਾਰਦ ਸਭ ਦੇ ਪ੍ਰਤੱਖ ਗਵਾਹ ਹਨ। ਹੇ ਨਰੋਤਮ, ਪੁੱਛੇ ਜਾਣ ਤੇ ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਜਿਵੇਂ ਹੋਇਆ ਸੀ ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਦੱਸਣਗੇ।