ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 12.295
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.295.1
तिष्ठते मे सदा तात कौतूहलमिदं हृदि ।
तदहं श्रोतुमिच्छामि त्वत्तः कुरुपितामह ॥ १२.२९५.१ ॥
ಪ್ರಿಯ ತಾತಾ, ಕುರುಪಿತಾಮಹರೇ, ನನ್ನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಸದಾ ಈ ಕುತೂಹಲ ಉಳಿದಿದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಇದನ್ನು ನಿಮ್ಮಿಂದ ಕೇಳಲು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ.
12.295.2
कथं देवर्षिरुशना सदा काव्यो महामतिः ।
असुराणां प्रियकारः सुराणामप्रिये रतः ॥ १२.२९५.२ ॥
ದೇವರ್ಷಿ ಉಶನಾ, ಮಹಾಮತಿ ಕಾವ್ಯ, ಹೇಗೆ ಸದಾ ಅಸುರರಿಗೆ ಪ್ರಿಯನಾಗಿದ್ದು ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಅಪ್ರಿಯವಾದುದರಲ್ಲಿ ರತನಾದನು?
12.295.3
वर्धयामास तेजश्च किमर्थममितौजसाम् ।
नित्यं वैरनिबद्धाश्च दानवाः सुरसत्तमैः ॥ १२.२९५.३ ॥
ಅಪಾರ ಓಜಸ್ಸುಳ್ಳ ಅಸುರರ ತೇಜಸ್ಸನ್ನು ಏಕೆ ಹೆಚ್ಚಿಸಿದನು? ಸುರಶ್ರೇಷ್ಠರೊಂದಿಗೆ ಸದಾ ವೈರದಲ್ಲಿ ಬಂಧಿತರಾದ ದಾನವರನ್ನು—
12.295.4
कथं चाप्युशना प्राप शुक्रत्वममरद्युतिः ।
ऋद्धिं च स कथं प्राप्तः सर्वमेतद्ब्रवीहि मे ॥ १२.२९५.४ ॥
ಅಮರರಂತೆ ತೇಜಸ್ವಿಯಾದ ಉಶನಾ ಶುಕ್ರತ್ವವನ್ನು ಹೇಗೆ ಪಡೆದನು? ಆ ಋದ್ಧಿಯನ್ನು ಹೇಗೆ ಪಡೆದನು? ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ನನಗೆ ಹೇಳು.
12.295.5
न याति च स तेजस्वी मध्येन नभसः कथम् ।
एतदिच्छामि विज्ञातुं निखिलेन पितामह ॥ १२.२९५.५ ॥
ಆ ತೇಜಸ್ವಿ ಆಕಾಶದ ಮಧ್ಯದ ಮೂಲಕ ಏಕೆ ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ? ಇದನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತಿಳಿಯಲು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ, ಪಿತಾಮಹರೇ.
12.295.6
शृणु राजन्नवहितः सर्वमेतद्यथातथम् ।
यथामति यथा चैतच्छ्रुतपूर्वं मयाऽनघ ॥ १२.२९५.६ ॥
ರಾಜನೇ, ಗಮನವಿಟ್ಟು ಕೇಳು. ಇದೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಇರುವಂತೆಯೇ, ನನ್ನ ಬುದ್ಧಿಗೆ ತೋರಿದಂತೆ, ಮತ್ತು ನಾನು ಹಿಂದೆ ಕೇಳಿದಂತೆ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ, ನಿಷ್ಪಾಪನೇ.
12.295.7
एष भार्गवदायादो मुनिर्मान्यो दृढव्रतः ।
सुराणां विप्रियकरो निमित्ते कारणात्मके ॥ १२.२९५.७ ॥
ಇವನು ಭೃಗುವಂಶದ ಮುನಿ, ಗೌರವಾರ್ಹನು, ದೃಢವ್ರತನು; ನಿಮಿತ್ತ ಮತ್ತು ಕಾರಣಸ್ವರೂಪನಾಗಿ ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಅಪ್ರಿಯವನ್ನು ಮಾಡಿದವನು.
12.295.8
इन्द्रोऽथ धनदो राजा यक्षरक्षोधिपः सदा ।
प्रभविष्णुश्च कोशस्य जगतश्च तथा प्रभुः ॥ १२.२९५.८ ॥
ಇಂದ್ರನು, ಮತ್ತೆ ಧನದ ರಾಜನಾದ ಕುಬೇರನು—ಯಕ್ಷರಾಕ್ಷಸರ ಸದಾ ಅಧಿಪತಿ; ಕೋಶಕ್ಕೂ ಜಗತ್ತಿಗೂ ಪ್ರಭು.
12.295.9
तस्यात्मानमथाविश्य योगसिद्धो महामुनिः ।
रुद्ध्वा धनपतिं देवं योगेन हृतवान्वसु ॥ १२.२९५.९ ॥
ಆಗ ಯೋಗಸಿದ್ಧನಾದ ಮಹಾಮುನಿ ಅವನ ಆತ್ಮವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿ, ಧನಪತಿ ದೇವನನ್ನು ಯೋಗದಿಂದ ತಡೆದು ಅವನ ಧನವನ್ನು ಅಪಹರಿಸಿದನು.
12.295.10
हृते धने ततः शर्म न लेभे धनदस्तथा ।
आपन्नमन्युः संविग्नः सोभ्यगात्सुरसत्तमम् ॥ १२.२९५.१० ॥
ಧನ ಅಪಹರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಾಗ ಧನದನಿಗೂ ಶಾಂತಿ ದೊರೆಯಲಿಲ್ಲ. ಕ್ರೋಧದಿಂದ ಕಲಕಿಹೋದ ಅವನು ದೇವತೆಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನ ಬಳಿಗೆ ಹೋದನು.
12.295.11
निवेदयामास तदा शिवायामिततेजसे ।
देवश्रेष्ठाय रुद्राय सौम्याय बहुरूपिणे ॥ १२.२९५.११ ॥
ಆಗ ಅಮಿತತೇಜಸ್ವಿಯಾದ ಶಿವನಿಗೆ, ದೇವಶ್ರೇಷ್ಠನಿಗೆ, ಸೌಮ್ಯನೂ ಬಹುರೂಪಿಯೂ ಆದ ರುದ್ರನಿಗೆ ಅವನು ನಿವೇದಿಸಿದನು.
12.295.12
योगात्मकेनोशनसा रुद्ध्वा मम हृतं वसु ।
योगेनात्मगतं कृत्वा निःसृतश्च महातपाः ॥ १२.२९५.१२ ॥
ಯೋಗಸ್ವರೂಪನಾದ ಉಶನಸ್ ನನ್ನ ಧನವನ್ನು ಯೋಗದಿಂದ ತಡೆದು, ಅದನ್ನು ತನ್ನೊಳಗೆ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು, ಮಹಾತಪಸ್ವಿಯಾಗಿ ಹೊರಟುಹೋದನು.
12.295.13
एतच्छ्रुत्वा ततः क्रुद्धो महायोगी महेश्वरः ।
संरक्तनयनो राजञ्शूलमादाय तस्थिवान् ॥ १२.२९५.१३ ॥
ಇದನ್ನು ಕೇಳಿ ಆಗ ಮಹಾಯೋಗಿ ಮಹೇಶ್ವರನು ಕೋಪಗೊಂಡನು. ಓ ರಾಜನೇ, ಕೆಂಪಾದ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ಅವನು ಶೂಲವನ್ನು ಹಿಡಿದು ನಿಂತನು.
12.295.14
क्वासौ क्वासाविति प्राह गृहीत्वा परमायुधम् ।
उशना दूरतस्तस्य ह्यभूज्ज्ञात्वा चिकीर्षितम् ॥ १२.२९५.१४ ॥
"ಅವನು ಎಲ್ಲಿ? ಅವನು ಎಲ್ಲಿ?" ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾ ಅವನು ಪರಮ ಆಯುಧವನ್ನು ಹಿಡಿದನು. ಉಶನಸ್ಸು ಅವನ ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ತಿಳಿದು ದೂರದಲ್ಲಿದ್ದನು.
12.295.15
स महायोगिनो बुद्ध्वा तं रोषं वै महात्मनः ।
गतिमागमनं वेत्ति स्थानं चैव ततः प्रभुः ॥ १२.२९५.१५ ॥
ಆ ಮಹಾಯೋಗಿ ಮಹಾತ್ಮನ ಆ ಕೋಪವನ್ನು ಅರಿತು, ಆ ಪ್ರಭು ಅವನ ಚಲನೆ, ಆಗಮನ ಮತ್ತು ನೆಲೆಯನ್ನೂ ತಿಳಿದನು.
12.295.16
संचिन्त्येग्रेण तपसा महात्मानं महेश्वरम् ।
उशना योगसिद्धात्मा शूलाग्रे प्रत्यदृश्यत ॥ १२.२९५.१६ ॥
ಶ್ರೇಷ್ಠ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಮಹಾತ್ಮ ಮಹೇಶ್ವರನನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಿ, ಯೋಗಸಿದ್ಧಾತ್ಮನಾದ ಉಶನಸ್ಸು ಶೂಲದ ತುದಿಯಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡನು.
12.295.17
विज्ञातरूपः स तदा तपः सिद्धोऽथ धन्विना ।
ज्ञात्वा शूलं च देवेशः पाणिना समनामयत् ॥ १२.२९५.१७ ॥
ಆಗ ಬಿಲ್ಲುಗಾರನಿಂದ ರೂಪ ಗುರುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಸಿದ್ಧನಾದ ಅವನು; ಶೂಲವನ್ನು ತಿಳಿದು ದೇವೇಶನು ಕೈಯಿಂದ ಅದನ್ನು ಬಗ್ಗಿಸಿದನು.
12.295.18
आनतेनाथ शूलेन पाणिनामिततेजसा ।
पिनाकमिति चोवाच शूलमुग्रायुधः प्रभुः ॥ १२.२९५.१८ ॥
ಆಗ ಬಾಗಿದ ಶೂಲದಿಂದ, ಅಮಿತ ತೇಜಸ್ಸಿನ ಕೈಯಿಂದ, ಉಗ್ರಾಯುಧನಾದ ಪ್ರಭು ಶೂಲವನ್ನು "ಪಿನಾಕ" ಎಂದು ಹೇಳಿದನು.
12.295.19
पाणिमध्यगतं दृष्ट्वा भार्गवं तमुमापतिः ।
आस्यं विवृत्य भ्रकुटिं पाणिं संप्राक्षिपच्छनैः ॥ १२.२९५.१९ ॥
ಕೈಯ ಅಂಗೈಯಲ್ಲಿದ್ದ ಆ ಭಾರ್ಗವನನ್ನು ನೋಡಿ ಉಮಾಪತಿ ಬಾಯಿ ತೆರೆದು ಹುಬ್ಬು ಗಂಟಿಕ್ಕಿ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಕೈಯನ್ನು ಎಸೆದನು.
12.295.20
स तु प्रविष्ट उशना कोष्ठं माहेश्वरं प्रभुः ।
व्यचरच्चापि तत्रासौ महात्मा भृगुनन्दनः ॥ १२.२९५.२० ॥
ಆ ಪ್ರಭು ಉಶನನು ಮಾಹೇಶ್ವರನ ಉದರದೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ ಅಲ್ಲಿ ಆ ಮಹಾತ್ಮ ಭೃಗುನಂದನನು ಸಂಚರಿಸಿದನು.
12.295.21
किमर्थं व्यचरद्राजन्नुशना तस्य धीमतः ।
जठरे देवदेवस्य किंचाकार्षीन्महाद्युतिः ॥ १२.२९५.२१ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ಆ ಬುದ್ಧಿವಂತ ಉಶನನು ದೇವದೇವನ ಉದರದಲ್ಲಿ ಏಕೆ ಸಂಚರಿಸಿದನು? ಆ ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿ ಅಲ್ಲಿ ಏನು ಮಾಡಿದನು?
12.295.22
पुरा सोऽन्तर्जलगतः स्थाणुभूतो महाव्रतः ।
वर्षाणामभवद्राजन्प्रयुतान्यर्बुदानि च ॥ १२.२९५.२२ ॥
ಹಿಂದೆ ಆ ಮಹಾವ್ರತನು ನೀರಿನೊಳಗೆ ಕಂಬದಂತೆ ನಿಶ್ಚಲನಾಗಿದ್ದನು; ಓ ರಾಜನೇ, ಅವನು ಲಕ್ಷಗಳು ಮತ್ತು ಕೋಟಿಗಳಷ್ಟು ವರ್ಷಗಳು ಹಾಗೆಯೇ ಇದ್ದನು.
12.295.23
उदतिष्ठत्तपस्तप्त्वा दुश्चरं च महाह्रदात् ।
ततो देवातिदेवस्तं ब्रह्मा वै समसर्पत ॥ १२.२९५.२३ ॥
ಕಠಿಣ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಮಾಡಿ ಅವನು ಆ ಮಹಾಸರೋವರದಿಂದ ಮೇಲೆದ್ದನು; ಆಗ ದೇವದೇವನಾದ ಬ್ರಹ್ಮನು ಅವನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದನು.
12.295.24
तपोवृद्धिमपृच्छच्च कुशलं चैवमव्ययः ।
तपः सुचीर्णमिति च प्रोवाच वृषभध्वजः ॥ १२.२९५.२४ ॥
ಅವ್ಯಯನು ಅವನ ತಪಸ್ಸಿನ ವೃದ್ಧಿಯನ್ನೂ ಕ್ಷೇಮವನ್ನೂ ಕೇಳಿದನು; 'ತಪಸ್ಸು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ' ಎಂದು ವೃಷಭಧ್ವಜನು ಹೇಳಿದನು.
12.295.25
तत्संयोगेन वृद्धिं चाप्यपश्यत्स तु शंकरः ।
महामतिरचिन्त्यात्मा सत्यधर्मरतः सदा ॥ १२.२९५.२५ ॥
ಆ ಸಂಯೋಗದಿಂದ ಶಂಕರನೂ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯನ್ನು ಕಂಡನು. ಅವನು ಮಹಾಮತಿ, ಅಚಿಂತ್ಯಾತ್ಮ, ಸದಾ ಸತ್ಯಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ರತನು.
12.295.26
स तेनाढ्यो महायोगी तपसा च धनेन च ।
व्यराजत महाराज त्रिषु लोकेषु वीर्यवान् ॥ १२.२९५.२६ ॥
ಅದರಿಂದ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದಲೂ ಸಂಪತ್ತಿನಿಂದಲೂ ಸಮೃದ್ಧನಾದ ಆ ಮಹಾಯೋಗಿ, ಮಹಾರಾಜನೇ, ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಪರಾಕ್ರಮಿಯಾಗಿ ಬೆಳಗಿದನು.
12.295.27
ततः पिनाकी योगात्मा ध्यानयोगं समाविशत् ।
उशना तु समुद्विग्नो निलिल्ये जठरे ततः ॥ १२.२९५.२७ ॥
ಆಗ ಯೋಗಾತ್ಮ ಪಿನಾಕಿ ಧ್ಯಾನಯೋಗದಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು. ಉಶನನು ಅತ್ಯಂತ ಕಳವಳಗೊಂಡು ನಂತರ ಅವನ ಹೊಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಅಡಗಿಕೊಂಡನು.
12.295.28
तुष्टाव च महायोगी देवं तत्रस्थ एव च ।
निःसारं काङ्क्षमाणः स तेन स्म प्रतिहन्यते ॥ १२.२९५.२८ ॥
ಅಲ್ಲಿಯೇ ನಿಂತು ಆ ಮಹಾಯೋಗಿ ದೇವನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದನು. ಆದರೆ ನಿಸ್ಸಾರವನ್ನು ಬಯಸಿದ ಅವನು ಅವನಿಂದಲೇ ತಡೆಯಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ.
12.295.29
उशना तु तथोवाच जठरस्थो महामुनिः ।
प्रसादं मे कुरुष्वेति पुनः पुनररिंदम् ॥ १२.२९५.२९ ॥
ಆದರೆ ಹೊಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಆ ಮಹಾಮುನಿ ಉಶನನು ಹೀಗೆಯೇ ಹೇಳಿದನು: "ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಕೃಪೆ ಮಾಡು", ಶತ್ರುದಮನನೇ, ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ.
12.295.30
तमुवाच महादेवो गच्छ शिश्नेन मोक्षणम् ।
इति सर्वाणि स्रोतांसि रुद्ध्वा त्रिदशपुङ्गवः ॥ १२.२९५.३० ॥
ಆಗ ಮಹಾದೇವನು ಅವನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು, "ಶಿಶ್ನದ ಮೂಲಕ ಬಿಡುಗಡೆ ಹೊಂದು", ಎಂದು; ದೇವತೆಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನು ಎಲ್ಲಾ ದಾರಿಗಳನ್ನು ತಡೆದನು.
12.295.31
अपश्यमानस्तद्द्वारं सर्वतः पिहितो मुनिः ।
पर्यक्रामद्दह्यमान इतश्चेतश्च तेजसा ॥ १२.२९५.३१ ॥
ಹೊರಹೋಗುವ ದ್ವಾರವನ್ನು ಕಾಣದೆ, ಎಲ್ಲ ಕಡೆಗಳಿಂದ ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟ ಆ ಮುನಿ, ತನ್ನ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಉರಿಯುತ್ತಾ ಇತ್ತ ಅತ್ತ ಅಲೆದಾಡಿದನು.
12.295.32
स वै निष्क्रम्य शिश्नेन शुक्रत्वमभिपेदिवान् ।
कार्येण तेन नभसो नाध्यगच्छत मध्यतः ॥ १२.२९५.३२ ॥
ಅವನು ಆ ಶಿಶ್ನದ ದಾರಿಯಿಂದ ಹೊರಬಂದು ಶುಕ್ರರೂಪವನ್ನು ಹೊಂದಿದನು; ಆದರೆ ಆ ಕಾರ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಆಕಾಶದ ಮಧ್ಯಭಾಗವನ್ನು ತಲುಪಲಿಲ್ಲ.
12.295.33
तत एव च देवेषु अप्रविष्टो महामुनिः ।
पौरोहित्यं च दैत्यानां शक्रतेजोविवृद्धये ॥ १२.२९५.३३ ॥
ಆಮೇಲೆ ಆ ಮಹಾಮುನಿ ದೇವತೆಗಳ ನಡುವೆ ಸೇರಲಿಲ್ಲ; ಇಂದ್ರನ ತೇಜಸ್ಸು ವೃದ್ಧಿಸಲು ದೈತ್ಯರ ಪುರೋಹಿತನಾದನು.
12.295.34
विनिष्क्रान्तं तु तं दृष्ट्वा ज्वलन्तमिव तेजसा ।
भवो रोषसमाविष्टः शूलोद्यतकरः स्थितः ॥ १२.२९५.३४ ॥
ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಉರಿಯುತ್ತಿರುವಂತೆ ಹೊರಬಂದ ಅವನನ್ನು ನೋಡಿ, ಭವನು (ಶಿವನು) ಕೋಪದಿಂದ ತುಂಬಿ, ಕೈಯಲ್ಲಿ ತ್ರಿಶೂಲವನ್ನು ಎತ್ತಿ ನಿಂತನು.
12.295.35
अवारयत तं देवी क्रुद्धं पशुपतिं पतिम् ।
पुत्रत्वमगमद्देव्या वारिते शंकरे च सः ॥ १२.२९५.३५ ॥
ದೇವಿಯು ಕೋಪಗೊಂಡ ಪಶುಪತಿಯಾದ ತನ್ನ ಪತಿಯನ್ನು ತಡೆದಳು; ದೇವಿ ತಡೆದಾಗ ಅವನು ಶಂಕರನ ಪುತ್ರತ್ವವನ್ನು ಪಡೆದನು.
12.295.36
देव्युवाच ।
हिंसनीयस्त्वया नैव मम पुत्रत्वमागतः।
न हि देवोदरात्कश्चिन्निःसृतो नाशमर्हति ॥ १२.२९५.३६ ॥
ದೇವಿ ಹೇಳಿದಳು: "ನೀನು ಇವನನ್ನು ಹಿಂಸಿಸಬಾರದು; ಇವನು ನನ್ನ ಪುತ್ರತ್ವವನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದಾನೆ. ದೇವಿಯ ಗರ್ಭದಿಂದ ಹೊರಬಂದವನು ನಾಶಕ್ಕೆ ಅರ್ಹನಲ್ಲ."
12.295.37
ततः प्रीतो भवो देव्याः प्रहसंश्चेदमब्रवीत् ।
गच्छत्वेष यथाकाममिति राजन्पुनः पुनः ॥ १२.२९५.३७ ॥
ಆಗ ಸಂತುಷ್ಟನಾದ ಭವನು ದೇವಿಯನ್ನು ನೋಡಿ ನಗುತ್ತಾ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು: "ಓ ರಾಜನೇ, ಇವನು ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ಹೋಗಲಿ" ಎಂದು ಪದೇ ಪದೇ ಹೇಳಿದನು.
12.295.38
ततः प्रणम्य वरदं देवं देवीमुमां तथा ।
उशना प्राप तद्धीमान्गतिमिष्टां महामुनिः ॥ १२.२९५.३८ ॥
ಆಗ ವರದಾತನಾದ ದೇವನಿಗೂ ದೇವಿ ಉಮೆಗೂ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಬುದ್ಧಿವಂತ ಮಹಾಮುನಿ ಉಶನನು ಆ ಇಷ್ಟ ಗತಿಯನ್ನು ಪಡೆದನು.
12.295.39
एतत्ते कथितं तात भार्गवस्य महात्मनः ।
चरितं भरतश्रेष्ठ यन्मां त्वं परिपृच्छसि ॥ १२.२९५.३९ ॥
ಪ್ರಿಯ ಮಗನೇ, ಭೃಗುವಂಶದ ಮಹಾತ್ಮನ ಈ ಚರಿತೆಯನ್ನು, ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ಕೇಳಿದುದನ್ನು, ನಿನಗೆ ಹೇಳಲಾಯಿತು, ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠನೇ.