ਮਹਾਂਭਾਰਤ · ਅਧਿਆਇ 12.295
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.295.1
तिष्ठते मे सदा तात कौतूहलमिदं हृदि ।
तदहं श्रोतुमिच्छामि त्वत्तः कुरुपितामह ॥ १२.२९५.१ ॥
ਹੇ ਤਾਤ, ਕੁਰੂਆਂ ਦੇ ਪਿਤਾਮਹ, ਮੇਰੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਸਦਾ ਇਹ ਜਿਗਿਆਸਾ ਬਣੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਇਹ ਤੁਹਾਥੋਂ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।
12.295.2
कथं देवर्षिरुशना सदा काव्यो महामतिः ।
असुराणां प्रियकारः सुराणामप्रिये रतः ॥ १२.२९५.२ ॥
ਦੇਵਰਸ਼ੀ ਉਸ਼ਨਾ, ਮਹਾਮਤੀ ਕਾਵਿਆ, ਕਿਵੇਂ ਸਦਾ ਅਸੁਰਾਂ ਦਾ ਪਿਆਰਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਅਪ੍ਰਿਯ ਵਿੱਚ ਰੱਤ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਹੋਇਆ?
12.295.3
वर्धयामास तेजश्च किमर्थममितौजसाम् ।
नित्यं वैरनिबद्धाश्च दानवाः सुरसत्तमैः ॥ १२.२९५.३ ॥
ਅਮਿਤ ਓਜ ਵਾਲੇ ਅਸੁਰਾਂ ਦਾ ਤੇਜ ਕਿਉਂ ਵਧਾਇਆ? ਸੁਰਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠਾਂ ਨਾਲ ਸਦਾ ਵੈਰ ਵਿੱਚ ਬੱਧੇ ਦਾਨਵਾਂ ਦਾ—
12.295.4
कथं चाप्युशना प्राप शुक्रत्वममरद्युतिः ।
ऋद्धिं च स कथं प्राप्तः सर्वमेतद्ब्रवीहि मे ॥ १२.२९५.४ ॥
ਅਮਰਾਂ ਵਰਗੀ ਚਮਕ ਵਾਲੇ ਉਸ਼ਨਾ ਨੇ ਸ਼ੁਕ੍ਰਤ੍ਵ ਕਿਵੇਂ ਪਾਇਆ? ਉਸਨੇ ਉਹ ਰਿੱਧੀ ਕਿਵੇਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ? ਇਹ ਸਭ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ।
12.295.5
न याति च स तेजस्वी मध्येन नभसः कथम् ।
एतदिच्छामि विज्ञातुं निखिलेन पितामह ॥ १२.२९५.५ ॥
ਉਹ ਤੇਜਸਵੀ ਆਕਾਸ਼ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰੋਂ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ? ਹੇ ਪਿਤਾਮਹ, ਮੈਂ ਇਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।
12.295.6
शृणु राजन्नवहितः सर्वमेतद्यथातथम् ।
यथामति यथा चैतच्छ्रुतपूर्वं मयाऽनघ ॥ १२.२९५.६ ॥
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ। ਇਹ ਸਭ ਜਿਵੇਂ ਹੈ ਤਿਵੇਂ, ਮੇਰੀ ਮਤਿ ਅਨੁਸਾਰ, ਅਤੇ ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸੁਣਿਆ ਹੈ ਤਿਵੇਂ ਕਹਿੰਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਨਿਰਮਲ।
12.295.7
एष भार्गवदायादो मुनिर्मान्यो दृढव्रतः ।
सुराणां विप्रियकरो निमित्ते कारणात्मके ॥ १२.२९५.७ ॥
ਇਹ ਭ੍ਰਿਗੂ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਮੁਨੀ ਆਦਰਯੋਗ ਅਤੇ ਦ੍ਰਿੜ ਵ੍ਰਤ ਵਾਲੇ ਹਨ; ਨਿਮਿੱਤ ਅਤੇ ਕਾਰਣ ਬਣ ਕੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਅਪ੍ਰਿਯ ਕਰਨ ਵਾਲੇ।
12.295.8
इन्द्रोऽथ धनदो राजा यक्षरक्षोधिपः सदा ।
प्रभविष्णुश्च कोशस्य जगतश्च तथा प्रभुः ॥ १२.२९५.८ ॥
ਇੰਦਰ, ਫਿਰ ਧਨਦ ਰਾਜਾ—ਯੱਖਾਂ ਤੇ ਰਾਕਸ਼ਾਂ ਦੇ ਸਦਾ ਅਧਿਪਤੀ; ਖ਼ਜ਼ਾਨੇ ਦੇ ਸਮਰੱਥ ਸਾਮੀ ਅਤੇ ਜਗਤ ਦੇ ਵੀ ਪ੍ਰਭੂ।
12.295.9
तस्यात्मानमथाविश्य योगसिद्धो महामुनिः ।
रुद्ध्वा धनपतिं देवं योगेन हृतवान्वसु ॥ १२.२९५.९ ॥
ਫਿਰ ਯੋਗਸਿੱਧ ਮਹਾਮੁਨੀ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਆਤਮੇ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰਕੇ, ਧਨਪਤੀ ਦੇਵਤੇ ਨੂੰ ਯੋਗ ਨਾਲ ਰੋਕ ਕੇ ਉਸ ਦਾ ਧਨ ਹਰ ਲਿਆ।
12.295.10
हृते धने ततः शर्म न लेभे धनदस्तथा ।
आपन्नमन्युः संविग्नः सोभ्यगात्सुरसत्तमम् ॥ १२.२९५.१० ॥
ਧਨ ਹਰਿਆ ਜਾਣ ਤੇ ਧਨਦ ਨੂੰ ਵੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਨਾ ਮਿਲੀ। ਕ੍ਰੋਧ ਅਤੇ ਬੇਚੈਨੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਕੋਲ ਗਿਆ।
12.295.11
निवेदयामास तदा शिवायामिततेजसे ।
देवश्रेष्ठाय रुद्राय सौम्याय बहुरूपिणे ॥ १२.२९५.११ ॥
ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਅਮਿਤ ਤੇਜ ਵਾਲੇ ਸ਼ਿਵ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਸੌਮਯ ਅਤੇ ਬਹੁਰੂਪੀ ਰੁਦਰ ਅੱਗੇ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ।
12.295.12
योगात्मकेनोशनसा रुद्ध्वा मम हृतं वसु ।
योगेनात्मगतं कृत्वा निःसृतश्च महातपाः ॥ १२.२९५.१२ ॥
ਯੋਗ-ਸਰੂਪ ਉਸ਼ਨਸ ਨੇ ਯੋਗ ਨਾਲ ਮੇਰਾ ਧਨ ਰੋਕ ਲਿਆ; ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਰੱਖ ਕੇ ਮਹਾਤਪਸਵੀ ਨਿਕਲ ਗਿਆ।
12.295.13
एतच्छ्रुत्वा ततः क्रुद्धो महायोगी महेश्वरः ।
संरक्तनयनो राजञ्शूलमादाय तस्थिवान् ॥ १२.२९५.१३ ॥
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਫਿਰ ਮਹਾਯੋਗੀ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਹੋਏ। ਹੇ ਰਾਜਨ, ਲਾਲ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਚੁੱਕ ਕੇ ਉਹ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋ ਗਏ।
12.295.14
क्वासौ क्वासाविति प्राह गृहीत्वा परमायुधम् ।
उशना दूरतस्तस्य ह्यभूज्ज्ञात्वा चिकीर्षितम् ॥ १२.२९५.१४ ॥
"ਉਹ ਕਿੱਥੇ ਹੈ? ਉਹ ਕਿੱਥੇ ਹੈ?" ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਰਮ ਆਯੁਧ ਫੜਿਆ। ਉਸ਼ਨਸ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਇਰਾਦਾ ਜਾਣ ਕੇ ਦੂਰ ਸਨ।
12.295.15
स महायोगिनो बुद्ध्वा तं रोषं वै महात्मनः ।
गतिमागमनं वेत्ति स्थानं चैव ततः प्रभुः ॥ १२.२९५.१५ ॥
ਉਸ ਮਹਾਯੋਗੀ ਅਤੇ ਮਹਾਤਮਾ ਦਾ ਉਹ ਗੁੱਸਾ ਜਾਣ ਕੇ, ਉਸ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗਤੀ, ਆਗਮਨ ਅਤੇ ਠਿਕਾਣਾ ਵੀ ਜਾਣ ਲਿਆ।
12.295.16
संचिन्त्येग्रेण तपसा महात्मानं महेश्वरम् ।
उशना योगसिद्धात्मा शूलाग्रे प्रत्यदृश्यत ॥ १२.२९५.१६ ॥
ਉੱਤਮ ਤਪ ਨਾਲ ਮਹਾਤਮਾ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦਾ ਧਿਆਨ ਧਰ ਕੇ, ਯੋਗਸਿੱਧ ਆਤਮਾ ਉਸ਼ਨਸ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਦੀ ਨੋਕ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ।
12.295.17
विज्ञातरूपः स तदा तपः सिद्धोऽथ धन्विना ।
ज्ञात्वा शूलं च देवेशः पाणिना समनामयत् ॥ १२.२९५.१७ ॥
ਤਦ ਧਨੁਰਧਾਰੀ ਨੇ ਰੂਪ ਪਛਾਣਿਆ; ਤਪ ਨਾਲ ਸਿੱਧ ਉਹ, ਅਤੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਜਾਣ ਕੇ ਦੇਵੇਸ਼ ਨੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਉਸਨੂੰ ਝੁਕਾ ਦਿੱਤਾ।
12.295.18
आनतेनाथ शूलेन पाणिनामिततेजसा ।
पिनाकमिति चोवाच शूलमुग्रायुधः प्रभुः ॥ १२.२९५.१८ ॥
ਤਦ ਝੁਕੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਨਾਲ, ਅਮਿਤ ਤੇਜ ਵਾਲੇ ਹੱਥ ਨਾਲ, ਉਗ੍ਰਾਯੁਧ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਨੂੰ "ਪਿਨਾਕ" ਆਖਿਆ।
12.295.19
पाणिमध्यगतं दृष्ट्वा भार्गवं तमुमापतिः ।
आस्यं विवृत्य भ्रकुटिं पाणिं संप्राक्षिपच्छनैः ॥ १२.२९५.१९ ॥
ਹਥੇਲੀ ਵਿੱਚ ਪਏ ਉਸ ਭਾਰਗਵ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਉਮਾਪਤੀ ਨੇ ਮੂੰਹ ਖੋਲ੍ਹਿਆ, ਭੌਂਹਾਂ ਚੜ੍ਹਾਈਆਂ ਅਤੇ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਹੱਥ ਨੂੰ ਝਟਕ ਦਿੱਤਾ।
12.295.20
स तु प्रविष्ट उशना कोष्ठं माहेश्वरं प्रभुः ।
व्यचरच्चापि तत्रासौ महात्मा भृगुनन्दनः ॥ १२.२९५.२० ॥
ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ ਉਸ਼ਨਾ ਮਾਹੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਪੇਟ ਵਿੱਚ ਦਾਖ਼ਲ ਹੋਏ ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਉਹ ਮਹਾਤਮਾ ਭ੍ਰਿਗੁਨੰਦਨ ਵਿਚਰਨ ਲੱਗੇ।
12.295.21
किमर्थं व्यचरद्राजन्नुशना तस्य धीमतः ।
जठरे देवदेवस्य किंचाकार्षीन्महाद्युतिः ॥ १२.२९५.२१ ॥
ਹੇ ਰਾਜਨ, ਉਸ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਉਸ਼ਨਾ ਨੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ ਦੇ ਪੇਟ ਵਿੱਚ ਕਿਸ ਕਾਰਨ ਵਿਚਰਨ ਕੀਤਾ? ਅਤੇ ਉਸ ਮਹਾਤੇਜਸ੍ਵੀ ਨੇ ਉੱਥੇ ਕੀ ਕੀਤਾ?
12.295.22
पुरा सोऽन्तर्जलगतः स्थाणुभूतो महाव्रतः ।
वर्षाणामभवद्राजन्प्रयुतान्यर्बुदानि च ॥ १२.२९५.२२ ॥
ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਉਹ ਮਹਾਵਰਤੀ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਥੰਮ੍ਹ ਵਾਂਗ ਅਚੱਲ ਹੋ ਗਏ ਸਨ; ਹੇ ਰਾਜਨ, ਉਹ ਲੱਖਾਂ ਅਤੇ ਕਰੋੜਾਂ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਤੱਕ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਹੇ।
12.295.23
उदतिष्ठत्तपस्तप्त्वा दुश्चरं च महाह्रदात् ।
ततो देवातिदेवस्तं ब्रह्मा वै समसर्पत ॥ १२.२९५.२३ ॥
ਕਠਿਨ ਤਪ ਕਰਕੇ ਉਹ ਉਸ ਮਹਾਸਰੋਵਰ ਵਿੱਚੋਂ ਉੱਠੇ; ਤਦ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ ਬ੍ਰਹਮਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਆਏ।
12.295.24
तपोवृद्धिमपृच्छच्च कुशलं चैवमव्ययः ।
तपः सुचीर्णमिति च प्रोवाच वृषभध्वजः ॥ १२.२९५.२४ ॥
ਅਵਿਅਯ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਤਪੋਵ੍ਰਿੱਧੀ ਅਤੇ ਕੁਸ਼ਲ ਪੁੱਛਿਆ; ਅਤੇ ਵ੍ਰਿਸ਼ਭਧ੍ਵਜ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਤਪ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।'
12.295.25
तत्संयोगेन वृद्धिं चाप्यपश्यत्स तु शंकरः ।
महामतिरचिन्त्यात्मा सत्यधर्मरतः सदा ॥ १२.२९५.२५ ॥
ਉਸ ਸੰਯੋਗ ਨਾਲ ਸ਼ੰਕਰ ਨੇ ਵੀ ਵਧੋਤਰੀ ਵੇਖੀ। ਉਹ ਮਹਾਮਤੀ, ਅਚਿੰਤ੍ਯ ਆਤਮਾ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਸਦਾ ਸਤਿ-ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਰਤ ਸਨ।
12.295.26
स तेनाढ्यो महायोगी तपसा च धनेन च ।
व्यराजत महाराज त्रिषु लोकेषु वीर्यवान् ॥ १२.२९५.२६ ॥
ਉਸ ਨਾਲ ਤਪ ਅਤੇ ਧਨ ਦੋਹਾਂ ਨਾਲ ਅਮੀਰ ਹੋਏ ਉਹ ਮਹਾਯੋਗੀ, ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਤਿੰਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀਰਯਵਾਨ ਬਣ ਕੇ ਚਮਕੇ।
12.295.27
ततः पिनाकी योगात्मा ध्यानयोगं समाविशत् ।
उशना तु समुद्विग्नो निलिल्ये जठरे ततः ॥ १२.२९५.२७ ॥
ਫਿਰ ਯੋਗਾਤਮਾ ਪਿਨਾਕੀ ਧਿਆਨ ਯੋਗ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਏ। ਉਸ਼ਨਾ ਬਹੁਤ ਘਬਰਾ ਕੇ ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੇਟ ਵਿੱਚ ਲੁਕ ਗਏ।
12.295.28
तुष्टाव च महायोगी देवं तत्रस्थ एव च ।
निःसारं काङ्क्षमाणः स तेन स्म प्रतिहन्यते ॥ १२.२९५.२८ ॥
ਉੱਥੇ ਹੀ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋ ਕੇ ਉਸ ਮਹਾਯੋਗੀ ਨੇ ਦੇਵ ਦੀ ਉਸਤਤਿ ਕੀਤੀ; ਪਰ ਨਿਸਾਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਉਹ ਉਸੇ ਦੁਆਰਾ ਰੋਕਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
12.295.29
उशना तु तथोवाच जठरस्थो महामुनिः ।
प्रसादं मे कुरुष्वेति पुनः पुनररिंदम् ॥ १२.२९५.२९ ॥
ਪਰ ਪੇਟ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਮਹਾਮੁਨੀ ਉਸ਼ਨਾ ਨੇ ਵੀ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ: "ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਕਿਰਪਾ ਕਰੋ", ਹੇ ਅਰਿੰਦਮ, ਵਾਰ-ਵਾਰ।
12.295.30
तमुवाच महादेवो गच्छ शिश्नेन मोक्षणम् ।
इति सर्वाणि स्रोतांसि रुद्ध्वा त्रिदशपुङ्गवः ॥ १२.२९५.३० ॥
ਤਦ ਮਹਾਦੇਵ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਲਿੰਗ ਰਾਹੀਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾ", ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਨੇ ਸਾਰੇ ਰਸਤੇ ਰੋਕ ਦਿੱਤੇ।
12.295.31
अपश्यमानस्तद्द्वारं सर्वतः पिहितो मुनिः ।
पर्यक्रामद्दह्यमान इतश्चेतश्च तेजसा ॥ १२.२९५.३१ ॥
ਬਾਹਰ ਨਿਕਲਣ ਦਾ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਨਾ ਦਿਸਣ ਕਰਕੇ, ਹਰ ਪਾਸਿਓਂ ਬੰਦ ਹੋਏ ਉਹ ਮੁਨੀ ਆਪਣੇ ਤੇਜ ਨਾਲ ਸੜਦੇ ਹੋਏ ਇੱਧਰ-ਉੱਧਰ ਘੁੰਮਣ ਲੱਗੇ।
12.295.32
स वै निष्क्रम्य शिश्नेन शुक्रत्वमभिपेदिवान् ।
कार्येण तेन नभसो नाध्यगच्छत मध्यतः ॥ १२.२९५.३२ ॥
ਉਹ ਉਸ ਲਿੰਗ-ਮਾਰਗ ਰਾਹੀਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲ ਕੇ ਸ਼ੁਕ੍ਰ-ਰੂਪ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਇਆ; ਪਰ ਉਸ ਕੰਮ ਲਈ ਆਕਾਸ਼ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਤੱਕ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚ ਸਕਿਆ।
12.295.33
तत एव च देवेषु अप्रविष्टो महामुनिः ।
पौरोहित्यं च दैत्यानां शक्रतेजोविवृद्धये ॥ १२.२९५.३३ ॥
ਫਿਰ ਉਹ ਮਹਾਮੁਨੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਦਾਖ਼ਲ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ; ਇੰਦਰ ਦੇ ਤੇਜ ਦੀ ਵਾਧੇ ਲਈ ਦੈਂਤਾਂ ਦਾ ਪੁਰੋਹਿਤ ਬਣਿਆ।
12.295.34
विनिष्क्रान्तं तु तं दृष्ट्वा ज्वलन्तमिव तेजसा ।
भवो रोषसमाविष्टः शूलोद्यतकरः स्थितः ॥ १२.२९५.३४ ॥
ਤੇਜ ਨਾਲ ਬਲਦੇ ਹੋਏ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਭਵ (ਸ਼ਿਵ) ਕ੍ਰੋਧ ਨਾਲ ਭਰ ਗਏ ਅਤੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਚੁੱਕ ਕੇ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋ ਗਏ।
12.295.35
अवारयत तं देवी क्रुद्धं पशुपतिं पतिम् ।
पुत्रत्वमगमद्देव्या वारिते शंकरे च सः ॥ १२.२९५.३५ ॥
ਦੇਵੀ ਨੇ ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਪਸ਼ੁਪਤੀ, ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਰੋਕਿਆ; ਦੇਵੀ ਦੇ ਰੋਕਣ ਨਾਲ ਸ਼ੰਕਰ ਦਾ ਉਹ ਅੰਸ਼ ਪੁੱਤਰ-ਭਾਵ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਇਆ।
12.295.36
देव्युवाच ।
हिंसनीयस्त्वया नैव मम पुत्रत्वमागतः।
न हि देवोदरात्कश्चिन्निःसृतो नाशमर्हति ॥ १२.२९५.३६ ॥
ਦੇਵੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਤੂੰ ਇਸ ਨੂੰ ਹਿੰਸਾ ਨਾ ਕਰ; ਇਹ ਮੇਰਾ ਪੁੱਤਰ-ਭਾਵ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਹੈ। ਦੇਵੀ ਦੀ ਕੁੱਖ ਵਿੱਚੋਂ ਨਿਕਲਿਆ ਕੋਈ ਵੀ ਨਾਸ਼ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।"
12.295.37
ततः प्रीतो भवो देव्याः प्रहसंश्चेदमब्रवीत् ।
गच्छत्वेष यथाकाममिति राजन्पुनः पुनः ॥ १२.२९५.३७ ॥
ਤਦ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਏ ਭਵ ਨੇ ਦੇਵੀ ਵੱਲ ਵੇਖ ਕੇ ਹੱਸਦਿਆਂ ਕਿਹਾ: "ਹੇ ਰਾਜਨ, ਇਹ ਜਿਵੇਂ ਚਾਹੇ ਤਿਵੇਂ ਜਾਵੇ" — ਇਹ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਆਖਿਆ।
12.295.38
ततः प्रणम्य वरदं देवं देवीमुमां तथा ।
उशना प्राप तद्धीमान्गतिमिष्टां महामुनिः ॥ १२.२९५.३८ ॥
ਫਿਰ ਵਰਦਾਤਾ ਦੇਵ ਅਤੇ ਦੇਵੀ ਉਮਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਣਾਮ ਕਰਕੇ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਮਹਾਮੁਨੀ ਉਸ਼ਨਾ ਨੇ ਉਹ ਇੱਛਤ ਗਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ।
12.295.39
एतत्ते कथितं तात भार्गवस्य महात्मनः ।
चरितं भरतश्रेष्ठ यन्मां त्वं परिपृच्छसि ॥ १२.२९५.३९ ॥
ਹੇ ਪੁੱਤਰ, ਭ੍ਰਿਗੂ ਵੰਸ਼ੀ ਮਹਾਤਮਾ ਦਾ ਇਹ ਚਰਿੱਤਰ, ਜੋ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਪੁੱਛਦਾ ਹੈਂ, ਤੈਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਹੇ ਭਰਤਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ।