Mahābhārata · Adhyāya 12.295
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.295.1
तिष्ठते मे सदा तात कौतूहलमिदं हृदि ।
तदहं श्रोतुमिच्छामि त्वत्तः कुरुपितामह ॥ १२.२९५.१ ॥
Querido avô dos Kurus, uma curiosidade sempre permanece em meu coração, e por isso desejo ouvi-la de ti.
12.295.2
कथं देवर्षिरुशना सदा काव्यो महामतिः ।
असुराणां प्रियकारः सुराणामप्रिये रतः ॥ १२.२९५.२ ॥
Como o sábio divino Uśanas, Kāvya de grande sabedoria, sempre agiu em favor dos asuras e se deleitou no que desagrada aos devas?
12.295.3
वर्धयामास तेजश्च किमर्थममितौजसाम् ।
नित्यं वैरनिबद्धाश्च दानवाः सुरसत्तमैः ॥ १२.२९५.३ ॥
Por que ele aumentou o esplendor dos asuras de poder imensurável? E os dānavas, sempre atados à inimizade com os melhores dos devas—
12.295.4
कथं चाप्युशना प्राप शुक्रत्वममरद्युतिः ।
ऋद्धिं च स कथं प्राप्तः सर्वमेतद्ब्रवीहि मे ॥ १२.२९५.४ ॥
E como Uśanas, de um brilho igual ao dos imortais, alcançou o estado de Śukra? Como obteve aquela prosperidade? Conta-me tudo isso.
12.295.5
न याति च स तेजस्वी मध्येन नभसः कथम् ।
एतदिच्छामि विज्ञातुं निखिलेन पितामह ॥ १२.२९५.५ ॥
E por que aquele radiante não atravessa o meio do céu? Desejo conhecer isto por completo, avô.
12.295.6
शृणु राजन्नवहितः सर्वमेतद्यथातथम् ।
यथामति यथा चैतच्छ्रुतपूर्वं मयाऽनघ ॥ १२.२९५.६ ॥
Ouve com atenção, ó rei, tudo isto tal como é, segundo a minha compreensão e como o ouvi antes, ó sem mácula.
12.295.7
एष भार्गवदायादो मुनिर्मान्यो दृढव्रतः ।
सुराणां विप्रियकरो निमित्ते कारणात्मके ॥ १२.२९५.७ ॥
Este sábio, herdeiro de Bhṛgu, honrado e firme em seu voto, foi a causa e a ocasião do que desagradou aos deuses.
12.295.8
इन्द्रोऽथ धनदो राजा यक्षरक्षोधिपः सदा ।
प्रभविष्णुश्च कोशस्य जगतश्च तथा प्रभुः ॥ १२.२९५.८ ॥
Indra, e depois Dhanada, o rei, sempre senhor dos yakṣas e rākṣasas, poderoso senhor do tesouro e também senhor do mundo.
12.295.9
तस्यात्मानमथाविश्य योगसिद्धो महामुनिः ।
रुद्ध्वा धनपतिं देवं योगेन हृतवान्वसु ॥ १२.२९५.९ ॥
Então o grande sábio, consumado no yoga, entrou em seu próprio ser, conteve o deus, senhor da riqueza, pelo yoga, e levou-lhe as riquezas.
12.295.10
हृते धने ततः शर्म न लेभे धनदस्तथा ।
आपन्नमन्युः संविग्नः सोभ्यगात्सुरसत्तमम् ॥ १२.२९५.१० ॥
Quando a riqueza foi roubada, Dhanada também não encontrou paz; atormentado pela ira e agitado, foi ao melhor dos deuses.
12.295.11
निवेदयामास तदा शिवायामिततेजसे ।
देवश्रेष्ठाय रुद्राय सौम्याय बहुरूपिणे ॥ १२.२९५.११ ॥
Então apresentou seu pedido a Śiva, de esplendor sem limites, o melhor dos deuses, Rudra, gentil e de muitas formas.
12.295.12
योगात्मकेनोशनसा रुद्ध्वा मम हृतं वसु ।
योगेनात्मगतं कृत्वा निःसृतश्च महातपाः ॥ १२.२९५.१२ ॥
Uśanas, cuja própria natureza é o yoga, conteve minha riqueza pelo yoga, colocou-a dentro de si e partiu, o grande asceta.
12.295.13
एतच्छ्रुत्वा ततः क्रुद्धो महायोगी महेश्वरः ।
संरक्तनयनो राजञ्शूलमादाय तस्थिवान् ॥ १२.२९५.१३ ॥
Ao ouvir isso, então o grande yogin Maheśvara se enfureceu; de olhos avermelhados, ó rei, tomou o tridente e se pôs de pé.
12.295.14
क्वासौ क्वासाविति प्राह गृहीत्वा परमायुधम् ।
उशना दूरतस्तस्य ह्यभूज्ज्ञात्वा चिकीर्षितम् ॥ १२.२९५.१४ ॥
Dizendo "Onde ele está? Onde ele está?", agarrou a arma suprema; Uśanas, sabendo o que se pretendia, estava longe dele.
12.295.15
स महायोगिनो बुद्ध्वा तं रोषं वै महात्मनः ।
गतिमागमनं वेत्ति स्थानं चैव ततः प्रभुः ॥ १२.२९५.१५ ॥
Percebendo aquela ira do grande yogin e da grande alma, o senhor conheceu seu movimento, sua chegada e também seu lugar.
12.295.16
संचिन्त्येग्रेण तपसा महात्मानं महेश्वरम् ।
उशना योगसिद्धात्मा शूलाग्रे प्रत्यदृश्यत ॥ १२.२९५.१६ ॥
Refletindo sobre o grande Maheśvara com austeridade suprema, Uśanas, cujo ser estava aperfeiçoado no yoga, apareceu na ponta do tridente.
12.295.17
विज्ञातरूपः स तदा तपः सिद्धोऽथ धन्विना ।
ज्ञात्वा शूलं च देवेशः पाणिना समनामयत् ॥ १२.२९५.१७ ॥
Então sua forma foi reconhecida pelo arqueiro; aquele perfeito pela austeridade, e sabendo do tridente, o senhor dos deuses o inclinou com a mão.
12.295.18
आनतेनाथ शूलेन पाणिनामिततेजसा ।
पिनाकमिति चोवाच शूलमुग्रायुधः प्रभुः ॥ १२.२९५.१८ ॥
Então, com o tridente dobrado em sua mão de esplendor infinito, o senhor da arma feroz chamou o tridente de "Pināka".
12.295.19
पाणिमध्यगतं दृष्ट्वा भार्गवं तमुमापतिः ।
आस्यं विवृत्य भ्रकुटिं पाणिं संप्राक्षिपच्छनैः ॥ १२.२९५.१९ ॥
Ao ver Bhārgava (Uśanas) na palma de sua mão, o senhor de Umā abriu a boca, franziu as sobrancelhas e lentamente arremessou a mão.
12.295.20
स तु प्रविष्ट उशना कोष्ठं माहेश्वरं प्रभुः ।
व्यचरच्चापि तत्रासौ महात्मा भृगुनन्दनः ॥ १२.२९५.२० ॥
Aquele senhor Uśanas entrou no ventre do Grande Senhor, e ali o magnânimo filho de Bhṛgu pôs-se a vagar.
12.295.21
किमर्थं व्यचरद्राजन्नुशना तस्य धीमतः ।
जठरे देवदेवस्य किंचाकार्षीन्महाद्युतिः ॥ १२.२९५.२१ ॥
Ó rei, com que propósito Uśanas, o sábio, vagou no ventre do deus dos deuses? E o que fez ali aquele de grande esplendor?
12.295.22
पुरा सोऽन्तर्जलगतः स्थाणुभूतो महाव्रतः ।
वर्षाणामभवद्राजन्प्रयुतान्यर्बुदानि च ॥ १२.२९५.२२ ॥
Outrora, aquele de grandes votos entrou na água e permaneceu imóvel como um poste; ó rei, assim ficou por centenas de milhares e dezenas de milhões de anos.
12.295.23
उदतिष्ठत्तपस्तप्त्वा दुश्चरं च महाह्रदात् ।
ततो देवातिदेवस्तं ब्रह्मा वै समसर्पत ॥ १२.२९५.२३ ॥
Tendo praticado uma austeridade difícil, levantou-se daquele grande lago; então Brahmā, o deus acima dos deuses, aproximou-se dele.
12.295.24
तपोवृद्धिमपृच्छच्च कुशलं चैवमव्ययः ।
तपः सुचीर्णमिति च प्रोवाच वृषभध्वजः ॥ १२.२९५.२४ ॥
O Imperecível perguntou sobre o crescimento de sua austeridade e seu bem-estar; e o de estandarte taurino disse: 'A austeridade foi bem realizada.'
12.295.25
तत्संयोगेन वृद्धिं चाप्यपश्यत्स तु शंकरः ।
महामतिरचिन्त्यात्मा सत्यधर्मरतः सदा ॥ १२.२९५.२५ ॥
Por essa união, Śaṃkara também viu crescimento. De grande intelecto, de essência inconcebível, sempre deleitado na verdade e no dharma.
12.295.26
स तेनाढ्यो महायोगी तपसा च धनेन च ।
व्यराजत महाराज त्रिषु लोकेषु वीर्यवान् ॥ १२.२९५.२६ ॥
Enriquecido por isso, pela austeridade e pela riqueza, o grande yogue resplandeceu, ó grande rei, poderoso nos três mundos.
12.295.27
ततः पिनाकी योगात्मा ध्यानयोगं समाविशत् ।
उशना तु समुद्विग्नो निलिल्ये जठरे ततः ॥ १२.२९५.२७ ॥
Então Pinākin, cujo ser é yoga, entrou no yoga da meditação. Mas Uśanas, muito perturbado, escondeu-se em seu ventre.
12.295.28
तुष्टाव च महायोगी देवं तत्रस्थ एव च ।
निःसारं काङ्क्षमाणः स तेन स्म प्रतिहन्यते ॥ १२.२९५.२८ ॥
Permanecendo ali mesmo, o grande yogue louvou o deus; mas quem deseja o que não tem essência é derrubado por ele.
12.295.29
उशना तु तथोवाच जठरस्थो महामुनिः ।
प्रसादं मे कुरुष्वेति पुनः पुनररिंदम् ॥ १२.२९५.२९ ॥
Mas Uśanas, o grande sábio que habita no ventre, falou assim repetidamente: "Concede-me graça", ó subjugador dos inimigos.
12.295.30
तमुवाच महादेवो गच्छ शिश्नेन मोक्षणम् ।
इति सर्वाणि स्रोतांसि रुद्ध्वा त्रिदशपुङ्गवः ॥ १२.२९५.३० ॥
Então Mahādeva disse-lhe: "Sai pelo pênis para a libertação"; e o melhor dos trinta deuses, tendo fechado todos os canais,
12.295.31
अपश्यमानस्तद्द्वारं सर्वतः पिहितो मुनिः ।
पर्यक्रामद्दह्यमान इतश्चेतश्च तेजसा ॥ १२.२९५.३१ ॥
Não vendo porta alguma de saída, fechado por todos os lados, o sábio andava de um lado para outro, queimando com o seu próprio fulgor.
12.295.32
स वै निष्क्रम्य शिश्नेन शुक्रत्वमभिपेदिवान् ।
कार्येण तेन नभसो नाध्यगच्छत मध्यतः ॥ १२.२९५.३२ ॥
Tendo saído por aquele órgão, alcançou a forma de sêmen; mas, para aquele fim, não chegou ao meio do céu.
12.295.33
तत एव च देवेषु अप्रविष्टो महामुनिः ।
पौरोहित्यं च दैत्यानां शक्रतेजोविवृद्धये ॥ १२.२९५.३३ ॥
Então aquele grande sábio não entrou entre os deuses, e para aumentar o poder de Indra assumiu o ofício sacerdotal dos daitas.
12.295.34
विनिष्क्रान्तं तु तं दृष्ट्वा ज्वलन्तमिव तेजसा ।
भवो रोषसमाविष्टः शूलोद्यतकरः स्थितः ॥ १२.२९५.३४ ॥
Ao vê-lo sair ardendo como em fogo, Bhava (Śiva), tomado de ira, ficou de pé com o tridente erguido na mão.
12.295.35
अवारयत तं देवी क्रुद्धं पशुपतिं पतिम् ।
पुत्रत्वमगमद्देव्या वारिते शंकरे च सः ॥ १२.२९५.३५ ॥
A deusa conteve seu esposo Paśupati, enfurecido; e, sendo ele contido pela deusa, ele veio a ter a condição de filho.
12.295.36
देव्युवाच ।
हिंसनीयस्त्वया नैव मम पुत्रत्वमागतः।
न हि देवोदरात्कश्चिन्निःसृतो नाशमर्हति ॥ १२.२९५.३६ ॥
A deusa disse: "Ele não deve ser ferido por ti, pois veio a ser meu filho. Certamente ninguém que tenha saído do ventre da deusa merece a destruição."
12.295.37
ततः प्रीतो भवो देव्याः प्रहसंश्चेदमब्रवीत् ।
गच्छत्वेष यथाकाममिति राजन्पुनः पुनः ॥ १२.२९५.३७ ॥
Então Bhava, satisfeito, olhou para a deusa, sorriu e disse: "Ó rei, que ele vá como desejar", repetidas vezes.
12.295.38
ततः प्रणम्य वरदं देवं देवीमुमां तथा ।
उशना प्राप तद्धीमान्गतिमिष्टां महामुनिः ॥ १२.२९५.३८ ॥
Então, prostrando-se diante do deus concededor de dádivas e da deusa Umā, o sábio grande asceta Uśanas alcançou aquele estado desejado.
12.295.39
एतत्ते कथितं तात भार्गवस्य महात्मनः ।
चरितं भरतश्रेष्ठ यन्मां त्वं परिपृच्छसि ॥ १२.२९५.३९ ॥
Querido filho, este feito do grande Bhārgava, sobre o qual me perguntas, foi-te contado, ó melhor dos Bharatas.