ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 12.317
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.317.1
तत्त्वानां सर्गसङ्ख्या च कालसङ्ख्या तथैव च ।
मया प्रोक्ताऽनुपूर्वेण संहारमपि मे शृणु ॥ १२.३१७.१ ॥
ತತ್ತ್ವಗಳ ಸೃಷ್ಟಿಸಂಖ್ಯೆಯನ್ನು ಮತ್ತು ಕಾಲಸಂಖ್ಯೆಯನ್ನು ನಾನು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಹೇಳಿದ್ದೇನೆ. ಈಗ ನನ್ನಿಂದ ಸಂಹಾರವನ್ನೂ ಕೇಳು.
12.317.2
यता संहरते जन्तून्ससर्ज च पुनः पुनः ।
अनादिनिधनो ब्रह्मा नित्यश्चाक्षर एव च। ॥ १२.३१७.२ ॥
ಅವನು ನಿಗ್ರಹದಿಂದ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತಾನೆ. ಆದಿಅಂತ್ಯವಿಲ್ಲದ ಬ್ರಹ್ಮನು ನಿತ್ಯನೂ ಅಕ್ಷರನೂ ಆಗಿದ್ದಾನೆ.
12.317.3
अहःक्षयमथो बुद्ध्वा निशि स्वप्नमनास्तथा ।
चोदयामास भगवानव्यक्तोऽहंकृतं नरम् ॥ १२.३१७.३ ॥
ದಿನದ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ತಿಳಿದು, ರಾತ್ರಿ ಸ್ವಪ್ನರಹಿತನಾಗಿ, ಹಾಗೆಯೇ ಅವ್ಯಕ್ತನಾದ ಭಗವಂತನು ಅಹಂಕಾರಯುಕ್ತ ನರನನ್ನು ಪ್ರೇರಿಸಿದನು.
12.317.4
ततः शतसहस्रांशुरव्यक्तेनाभिचोदितः ।
कृत्वा द्वादशधाऽऽत्मानमादित्यो ज्वलदग्निवत् ॥ १२.३१७.४ ॥
ಆಗ ಅವ್ಯಕ್ತನಿಂದ ಪ್ರೇರಿತನಾದ ಸಾವಿರ ಕಿರಣಗಳ ಆದಿತ್ಯನು ತನ್ನನ್ನು ಹನ್ನೆರಡು ರೂಪಗಳಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಉರಿಯುವ ಅಗ್ನಿಯಂತಾದನು.
12.317.5
चतुर्विधं प्रजाजातं निर्दहत्याशु तेजसा ।
जराय्वण्डस्वेदजातमुद्भिज्जं स नराधिप ॥ १२.३१७.५ ॥
ಅವನು ತನ್ನ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ನಾಲ್ಕು ವಿಧದ ಪ್ರಜಾಸಮೂಹವನ್ನು ಶೀಘ್ರದಲ್ಲಿ ಸುಡುತ್ತಾನೆ: ಜರಾಯುಜ, ಅಂಡಜ, ಸ್ವೇದಜ, ಉದ್ಭಿಜ್ಜ. ಓ ನರಾಧಿಪನೇ!
12.317.6
एतदुन्मेषमात्रेण विनष्टं स्थाणुजङ्गमम् ।
कूर्मपृष्ठसमा भूमिर्भवत्यथ समन्ततः ॥ १२.३१७.६ ॥
ಕಣ್ಣು ಮಿಟುಕಿಸುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾವರ ಮತ್ತು ಜಂಗಮ ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ; ಆಗ ಸುತ್ತಲೂ ಭೂಮಿ ಆಮೆಯ ಬೆನ್ನಿನಂತಾಗುತ್ತದೆ.
12.317.7
जगद्दग्ध्वाऽमितबलः केवलां जगर्ती ततः ।
अम्भसा बलिना क्षिप्रमापूरयति सर्वशः ॥ १२.३१७.७ ॥
ಅಪರಿಮಿತ ಬಲಶಾಲಿ ಜಗತ್ತನ್ನು ಸುಟ್ಟು, ಬಳಿಕ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಪ್ರಬಲ ಜಲದಿಂದ ಎಲ್ಲೆಡೆ ತುಂಬಿಸುತ್ತಾನೆ.
12.317.8
ततः कालाग्निमासाद्य तदम्भो याति संक्षयम् ।
विनष्टेऽम्भसि राजेन्द्र जाज्वलत्यनलो महान् ॥ १२.३१७.८ ॥
ಬಳಿಕ ಆ ಜಲವು ಕಾಲಾಗ್ನಿಯನ್ನು ತಲುಪಿ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ; ರಾಜೇಂದ್ರನೇ, ಜಲ ನಾಶವಾಗಲು ಮಹಾ ಅಗ್ನಿ ಉರಿಯುತ್ತದೆ.
12.317.9
तमप्रमेयातिबलं ज्वलमानं विभावसुम् ।
ऊष्माणं सर्वभूतानां सप्ताचिंपमथाञ्जसा ॥ १२.३१७.९ ॥
ಅಪ್ರಮೇಯ ಮತ್ತು ಅತಿಬಲಶಾಲಿಯಾದ, ಉರಿಯುತ್ತಿರುವ ಆ ವಿಭಾವಸುವನ್ನು — ಸರ್ವಭೂತಗಳ ಉಷ್ಣವೂ ಸಪ್ತಜ್ವಾಲೆಯುಳ್ಳದ್ದೂ ಆದುದನ್ನು — ಆಗ ಸುಲಭವಾಗಿ.
12.317.10
भक्षयामास भगवान्वायुरष्टात्मको बली ।
विचरन्नमितप्राणस्तिर्यगूर्ध्वमधस्तथा ॥ १२.३१७.१० ॥
ಎಂಟು ರೂಪದ ಬಲಶಾಲಿ ಭಗವಂತ ವಾಯು ಅದನ್ನು ನುಂಗಿದನು; ಅಪರಿಮಿತ ಪ್ರಾಣವುಳ್ಳವನಾಗಿ ತಿರ್ಯಕ್ಕಾಗಿ, ಮೇಲೆ, ಕೆಳಗೆ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಾ.
12.317.11
तमप्रतिबलं भीममाकाशं ग्रसते पुनः ।
आकाशमप्यभिनदन्मनो ग्रसति चारिकम् ॥ १२.३१७.११ ॥
ಆ ಅಪ್ರತಿಮ ಬಲದ ಭಯಂಕರ (ವಾಯುವನ್ನು) ಆಕಾಶ ಪುನಃ ನುಂಗುತ್ತದೆ; ಗರ್ಜಿಸುವ ಆಕಾಶವನ್ನೂ ಚಲಿಸುವ ಮನಸ್ಸು ನುಂಗುತ್ತದೆ.
12.317.12
मनो ग्रसति सर्वात्मा सोहंकारः प्रजापतिः ।
अहंकारो महानात्मा भूतभव्यभविष्यवित् ॥ १२.३१७.१२ ॥
ಸರ್ವಾತ್ಮನಾದ, ಅಹಂಕಾರಸಹಿತ ಪ್ರಜಾಪತಿ ಮನಸ್ಸನ್ನು ನುಂಗುತ್ತಾನೆ; ಮಹಾತ್ಮ ಅಹಂಕಾರವು ಭೂತ-ಭವ್ಯ-ಭವಿಷ್ಯವನ್ನು ಅರಿತವನು.
12.317.13
तमप्यनुपमात्मानं विश्वं शंभुः प्रजापतिः ।
अणिमा लघिमा प्राप्तिरीशानो ज्योतिरव्ययः ॥ १२.३१७.१३ ॥
ಆ ಅನುಪಮ ಆತ್ಮವನ್ನೂ, ವಿಶ್ವದ ಶಂಭು ಪ್ರಜಾಪತಿ, ಅಣಿಮಾ, ಲಘಿಮಾ, ಪ್ರಾಪ್ತಿ, ಈಶಾನ, ಅವ್ಯಯ ಜ್ಯೋತಿ (ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ).
12.317.14
सर्वतः पाणिपादं तत्सर्वतोक्षिशिरोमुखम् ।
सर्वतः श्रुतिमल्लोके सर्वमावृत्य तिष्ठति ॥ १२.३१७.१४ ॥
ಅದು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಕೈಕಾಲುಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ; ಎಲ್ಲೆಡೆ ಕಣ್ಣು ತಲೆ ಮುಖಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ; ಎಲ್ಲೆಡೆ ಕಿವಿಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ. ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಆವರಿಸಿ ಅದು ನಿಂತಿದೆ.
12.317.15
हृदयं सर्वभूतानां पर्वणाऽङ्गुष्ठमात्रकः ।
अणुग्रसत्यनन्तो हि महात्मा विश्वमीश्वरः ॥ १२.३१७.१५ ॥
ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಹೃದಯ, ಹೆಬ್ಬೆರಳಿನ ಪೇರಿನಷ್ಟು ಸೂಕ್ಷ್ಮ; ಅನಂತನೂ ಮಹಾತ್ಮನೂ ಆದ ಈಶ್ವರನು ವಿಶ್ವವನ್ನು ನುಂಗುತ್ತಾನೆ.
12.317.16
ततः समभवत्सर्वमक्षयाव्ययमव्रणम् ।
भूतभव्यभविष्याणां स्रष्टारमनघं तथा ॥ १२.३१७.१६ ॥
ಆಗ ಎಲ್ಲವೂ ಉದಯಿಸಿತು — ಅಕ್ಷಯ, ಅವ್ಯಯ, ಅವ್ರಣ; ಭೂತ ಭವ್ಯ ಭವಿಷ್ಯದ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತ, ನಿರ್ದೋಷಿ (ಕೂಡ).
12.317.17
एषोप्ययस्ते राजेन्द्र यथावत्समुदाहृतः ।
अध्यात्ममधिभूतं च श्रूयतां चाधिदैवतम् ॥ १२.३१७.१७ ॥
ಓ ರಾಜೇಂದ್ರ, ಇದನ್ನೂ ನಿನಗೆ ಯಥಾವತ್ತಾಗಿ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ; ಈಗ ಅಧ್ಯಾತ್ಮ, ಅಧಿಭೂತ ಮತ್ತು ಅಧಿದೈವತವನ್ನೂ ಕೇಳು.