มหาภารตะ · อัธยายะ 12.317
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.317.1
तत्त्वानां सर्गसङ्ख्या च कालसङ्ख्या तथैव च ।
मया प्रोक्ताऽनुपूर्वेण संहारमपि मे शृणु ॥ १२.३१७.१ ॥
ข้าพเจ้าได้กล่าวจำนวนการสร้างของตัตตวะทั้งหลาย และจำนวนของกาลเวลาโดยลำดับแล้ว บัดนี้จงฟังการทำลายจากข้าพเจ้าด้วยเถิด
12.317.2
यता संहरते जन्तून्ससर्ज च पुनः पुनः ।
अनादिनिधनो ब्रह्मा नित्यश्चाक्षर एव च। ॥ १२.३१७.२ ॥
พระพรหมผู้ไม่มีจุดเริ่มต้นและไม่มีที่สิ้นสุด เป็นนิรันดร์และไม่เสื่อมสลาย ทรงสำรวมพระองค์แล้วทรงทำลายสรรพสัตว์ และทรงสร้างขึ้นอีกครั้งแล้วครั้งเล่า
12.317.3
अहःक्षयमथो बुद्ध्वा निशि स्वप्नमनास्तथा ।
चोदयामास भगवानव्यक्तोऽहंकृतं नरम् ॥ १२.३१७.३ ॥
เมื่อทรงรู้ว่าวันได้สิ้นสุดลง และในคืนที่ปราศจากความฝัน พระผู้เป็นเจ้าผู้ทรงสิริมงคลผู้ไม่ปรากฏ ก็ทรงกระตุ้นให้มนุษย์ผู้มีความถือตัวเช่นกัน
12.317.4
ततः शतसहस्रांशुरव्यक्तेनाभिचोदितः ।
कृत्वा द्वादशधाऽऽत्मानमादित्यो ज्वलदग्निवत् ॥ १२.३१७.४ ॥
ครั้นแล้ว พระอาทิตย์ผู้มีแสงพันดวง ถูกกระตุ้นโดยผู้ไม่ปรากฏ ได้แบ่งพระองค์เป็นสิบสองส่วน ประดุจไฟที่กำลังลุกโพลง
12.317.5
चतुर्विधं प्रजाजातं निर्दहत्याशु तेजसा ।
जराय्वण्डस्वेदजातमुद्भिज्जं स नराधिप ॥ १२.३१७.५ ॥
ด้วยรัศมีของพระองค์ พระองค์เผาผลาญหมู่สัตว์สี่ประเภทอย่างรวดเร็ว คือสัตว์เกิดจากครรภ์ เกิดจากไข่ เกิดจากเหงื่อ และเกิดจากการงอกขึ้น โอ้ ผู้เป็นจอมนรชน
12.317.6
एतदुन्मेषमात्रेण विनष्टं स्थाणुजङ्गमम् ।
कूर्मपृष्ठसमा भूमिर्भवत्यथ समन्ततः ॥ १२.३१७.६ ॥
เพียงชั่วพริบตาเดียว สิ่งที่ไม่เคลื่อนไหวและสิ่งที่เคลื่อนไหวก็ถูกทำลายสิ้น แล้วแผ่นดินก็กลายเป็นเหมือนหลังเต่าไปทุกด้าน
12.317.7
जगद्दग्ध्वाऽमितबलः केवलां जगर्ती ततः ।
अम्भसा बलिना क्षिप्रमापूरयति सर्वशः ॥ १२.३१७.७ ॥
เมื่อเผาโลกทั้งสิ้นแล้ว ผู้มีพลังอันหาประมาณมิได้ จากนั้นก็รีบเติมแผ่นดินทั้งหมดไปทุกด้านด้วยน้ำอันทรงพลัง
12.317.8
ततः कालाग्निमासाद्य तदम्भो याति संक्षयम् ।
विनष्टेऽम्भसि राजेन्द्र जाज्वलत्यनलो महान् ॥ १२.३१७.८ ॥
ครั้นแล้ว น้ำนั้นเมื่อไปถึงไฟแห่งกาลเวลา ก็ไปสู่ความพินาศ และเมื่อน้ำสิ้นไปแล้ว โอ้ จอมกษัตริย์ ไฟใหญ่ก็ลุกโชนขึ้น
12.317.9
तमप्रमेयातिबलं ज्वलमानं विभावसुम् ।
ऊष्माणं सर्वभूतानां सप्ताचिंपमथाञ्जसा ॥ १२.३१७.९ ॥
วิภาวสุ ผู้ลุกโชนนั้น มีพลังอันหาประมาณมิได้และยิ่งใหญ่ เป็นความร้อนของสรรพสัตว์ มีเปลวเจ็ดสาย แล้วก็โดยง่ายดาย
12.317.10
भक्षयामास भगवान्वायुरष्टात्मको बली ।
विचरन्नमितप्राणस्तिर्यगूर्ध्वमधस्तथा ॥ १२.३१७.१० ॥
พระวายุผู้ทรงพลัง มีแปดส่วนในธรรมชาติ ได้กลืนกินไฟนั้น ท่องไปด้วยลมหายใจที่ไม่มีขอบเขต ทั้งไปขวาง ขึ้นบน และลงล่างด้วย
12.317.11
तमप्रतिबलं भीममाकाशं ग्रसते पुनः ।
आकाशमप्यभिनदन्मनो ग्रसति चारिकम् ॥ १२.३१७.११ ॥
อากาศ ผู้มีพลังไม่มีใครเทียบได้และน่าสะพรึงกลัวนั้น กลับกลืนกินอีกครั้ง และอากาศที่คำรามอยู่นั้น ก็ถูกใจที่ไม่หยุดนิ่งกลืนกินในทีหลัง
12.317.12
मनो ग्रसति सर्वात्मा सोहंकारः प्रजापतिः ।
अहंकारो महानात्मा भूतभव्यभविष्यवित् ॥ १२.३१७.१२ ॥
ใจ ถูกพระประชาบดีผู้เป็นอาตมันของสรรพสิ่ง พร้อมด้วยความถือตัว กลืนกินไป และอหังการ คืออาตมันอันยิ่งใหญ่ เป็นผู้รู้สิ่งที่เคยเป็น สิ่งที่เป็นอยู่ และสิ่งที่จะเป็น
12.317.13
तमप्यनुपमात्मानं विश्वं शंभुः प्रजापतिः ।
अणिमा लघिमा प्राप्तिरीशानो ज्योतिरव्ययः ॥ १२.३१७.१३ ॥
อาตมันอันหาเปรียบมิได้นั้น พระประชาบดีผู้ทรงสิริมงคลแห่งจักรวาล ทรงได้นามว่า อณิมา ลฆิมา ปราปติ อีศาน และแสงสว่างที่ไม่เสื่อมสลาย
12.317.14
सर्वतः पाणिपादं तत्सर्वतोक्षिशिरोमुखम् ।
सर्वतः श्रुतिमल्लोके सर्वमावृत्य तिष्ठति ॥ १२.३१७.१४ ॥
สิ่งนั้นมีมือและเท้าทุกทิศ มีตา ศีรษะ และพักตร์ทุกทิศ มีการได้ยินทุกทิศ ครอบคลุมทุกสิ่งในโลกแล้วดำรงอยู่
12.317.15
हृदयं सर्वभूतानां पर्वणाऽङ्गुष्ठमात्रकः ।
अणुग्रसत्यनन्तो हि महात्मा विश्वमीश्वरः ॥ १२.३१७.१५ ॥
หัวใจของสรรพสัตว์ เล็กเท่าข้อนิ้วหัวแม่มือ อาตมันอันยิ่งใหญ่ไม่มีที่สิ้นสุด คือพระผู้เป็นเจ้า ย่อมกลืนกินจักรวาลทั้งสิ้น
12.317.16
ततः समभवत्सर्वमक्षयाव्ययमव्रणम् ।
भूतभव्यभविष्याणां स्रष्टारमनघं तथा ॥ १२.३१७.१६ ॥
ครั้นแล้ว สรรพสิ่งก็บังเกิดขึ้น ไม่เสื่อมสลาย ไม่สูญสิ้น ไม่มีแผลเป็น และพระผู้ทรงเป็นผู้สร้างสัตว์อดีต ปัจจุบัน และอนาคต ผู้ไร้มลทินเช่นกัน
12.317.17
एषोप्ययस्ते राजेन्द्र यथावत्समुदाहृतः ।
अध्यात्ममधिभूतं च श्रूयतां चाधिदैवतम् ॥ १२.३१७.१७ ॥
โอ้ จอมกษัตริย์ นี่ก็ได้ถูกชี้แจงแก่พระองค์ตามที่เป็นจริงแล้ว บัดนี้จงฟังเรื่องอธยาตมะ อธิภูตะ และอธิเทวตะด้วยเถิด