ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 12.330
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.330.1
यद्यस्ति दत्तमिष्टं वा तपस्तप्तं तथैव च ।
गुरूणां वाऽपि शुश्रूषा तन्मे ब्रूहि पितामह ॥ १२.३३०.१ ॥
ದಾನ, ಯಜ್ಞ ಅಥವಾ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಮಾಡಿದ್ದರೆ, ಹಾಗೆಯೇ ಗುರುಗಳ ಸೇವೆಯನ್ನು ಮಾಡಿದ್ದರೆ, ಅದನ್ನು ನನಗೆ ಹೇಳಿ, ಪಿತಾಮಹ.
12.330.2
आत्मनाऽनर्थयुक्तेन पापे निविशते मनः ।
स कर्म कलुषं कृत्वा क्लेशे महति धीयते ॥ १२.३३०.२ ॥
ತಾನೇ ಅನರ್ಥಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗಿ ಪಾಪದಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಇಡುವವನು, ಕಲುಷಿತ ಕರ್ಮವನ್ನು ಮಾಡಿ ಮಹಾ ಕ್ಲೇಶದಲ್ಲಿ ಇರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ.
12.330.3
दुर्भिक्षादेव दुर्भिक्षं क्लेशात्क्लेशं भयाद्भयम् ।
मृतेभ्यः प्रमृता यान्ति दरिद्राः पापकर्मिणः ॥ १२.३३०.३ ॥
ಬರದಿಂದ ಬರಕ್ಕೆ, ಕ್ಲೇಶದಿಂದ ಕ್ಲೇಶಕ್ಕೆ, ಭಯದಿಂದ ಭಯಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ; ಪಾಪಕರ್ಮಿಗಳಾದ ದರಿದ್ರರು ಸತ್ತವರಿಂದ ಸತ್ತವರಿಗೇ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ.
12.330.4
उत्सवादुत्सवं यान्ति स्वर्गात्स्वर्गं सुखात्सुखम् ।
श्रद्दधानाश्च दान्ताश्च धनस्याः शुभकारिणः ॥ १२.३३०.४ ॥
ಉತ್ಸವದಿಂದ ಉತ್ಸವಕ್ಕೆ, ಸ್ವರ್ಗದಿಂದ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ, ಸುಖದಿಂದ ಸುಖಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ; ಶ್ರದ್ಧಾವಂತರು, ದಾಂತರು ಮತ್ತು ಧನದಿಂದ ಶುಭಕರ್ಮ ಮಾಡುವವರು (ಹಾಗೆಯೇ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ).
12.330.5
व्यालकुञ्जरदुर्गेषु सर्पचोरभयेषु च ।
हस्तावापेन गच्छन्ति नास्तिकाः किमतः परम् ॥ १२.३३०.५ ॥
ಹಾವು ಮತ್ತು ಆನೆಗಳ ದುರ್ಗಗಳಲ್ಲಿ, ಹಾವು ಮತ್ತು ಕಳ್ಳರ ಭಯಗಳಲ್ಲಿ, ನಾಸ್ತಿಕರು ಕೈಯಿಂದ ಎಸೆದವರಂತೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ; ಇದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಏನು ಹೇಳಲಿ?
12.330.6
प्रियदेवातिथेयाश्च वदान्याः प्रियसाधवः ।
क्षेम्यमात्मवता मार्गमास्थिता हस्तदक्षिणाः ॥ १२.३३०.६ ॥
ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಅತಿಥಿಗಳಿಗೆ ಪ್ರಿಯರು, ಉದಾರಿಗಳು, ಸಜ್ಜನರಿಗೆ ಪ್ರಿಯರು, ಕೈಯಿಂದ ದಕ್ಷಿಣೆ ನೀಡುವವರು, ಆತ್ಮವಂತರಿಗೆ ಸುರಕ್ಷಿತ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ನಿಂತಿರುತ್ತಾರೆ.
12.330.7
पुलाका इव धान्येषु पूत्यण्डा इव पक्षिषु ।
तद्विधास्ते मनुष्येषु येषां धर्मो न कारणम् ॥ १२.३३०.७ ॥
ಧಾನ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಹೊಟ್ಟು, ಪಕ್ಷಿಗಳಲ್ಲಿ ಕೊಳೆತ ಮೊಟ್ಟೆಗಳಂತೆ, ಧರ್ಮವು ಕಾರಣವಲ್ಲದ ಮನುಷ್ಯರು ಅಂತಹವರು.
12.330.8
सुशीघ्रमपि धावन्तं विधानमनुधावति ।
शेते सह शयानेन येनयेन यथाकृतम् ॥ १२.३३०.८ ॥
ಅತಿ ವೇಗವಾಗಿ ಓಡುವವನ ಹಿಂದೆಯೂ ವಿಧಿ ಓಡುತ್ತದೆ; ಯಾರು ಹೇಗೆ ಮಾಡಿದರೋ ಅದು ಅವರೊಂದಿಗೆ ಮಲಗುತ್ತದೆ.
12.330.9
पापं तिष्ठति तिष्ठन्तं धावन्तमनुधावति ।
करोति कुर्वतः कर्म च्छायेवानुविधीयते ॥ १२.३३०.९ ॥
ಪಾಪವು ನಿಂತವನೊಂದಿಗೆ ನಿಲ್ಲುತ್ತದೆ, ಓಡುವವನ ಹಿಂದೆ ಓಡುತ್ತದೆ; ಮಾಡುವವನ ಕರ್ಮವು ನೆರಳಿನಂತೆ ಅವನನ್ನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತದೆ.
12.330.10
येनयेन यथा यद्यत्पुरा कर्म सुनिश्चितम् ।
तत्तदेव नरो भुङ्क्ते नित्यं विहितमात्मना ॥ १२.३३०.१० ॥
ಹಿಂದೆ ಯಾವ ಕರ್ಮವು ಹೇಗೆ ದೃಢವಾಗಿ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿತ್ತೋ, ಮನುಷ್ಯನು ತಾನೇ ಸದಾ ವಿಧಿಸಿಕೊಂಡದ್ದನ್ನೇ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ.
12.330.11
समानकर्मनिक्षेपं विधानपरिरक्षणम् ।
भूतग्राममिमं कालः समन्तादपकर्षति ॥ १२.३३०.११ ॥
ಸಮಾನ ಕರ್ಮಗಳ ನಿಕ್ಷೇಪವನ್ನೂ ವಿಧಾನದ ರಕ್ಷಣೆಯನ್ನೂ ಹೊಂದಿರುವ ಈ ಭೂತಸಮೂಹವನ್ನು ಕಾಲವು ಎಲ್ಲ ಕಡೆಯಿಂದ ಎಳೆದೊಯ್ಯುತ್ತದೆ.
12.330.12
अचोद्यमानानि यथा पुष्पाणि च फलानि च ।
स्वं कालं नातिवर्तन्ते तथा कर्म पुराकृतम् ॥ १२.३३०.१२ ॥
ಪ್ರೇರಿಸದೆಯೇ ಹೂವುಗಳು ಮತ್ತು ಹಣ್ಣುಗಳು ತಮ್ಮ ಕಾಲವನ್ನು ಮೀರದಂತೆ, ಹಿಂದೆ ಮಾಡಿದ ಕರ್ಮವೂ ಹಾಗೆಯೇ.
12.330.13
समानश्चावमानश्च लाभालाभौ जयाजयौ ।
प्रवृत्ता न निवर्तन्ते निधनान्ताः पदेपदे ॥ १२.३३०.१३ ॥
ಮಾನ-ಅಪಮಾನ, ಲಾಭ-ನಷ್ಟ, ಜಯ-ಅಪಜಯ — ಆರಂಭವಾದವು ಪ್ರತಿ ಹೆಜ್ಜೆಯಲ್ಲೂ ಮರಣದಲ್ಲಿ ಕೊನೆಗೊಳ್ಳುತ್ತವೆ; ಅವು ಹಿಂದಿರುಗುವುದಿಲ್ಲ.
12.330.14
आत्मना विहितं दुःखमात्मना विहितं सुखम् ।
गर्भशय्यामुपादाय भजते पूर्वदेहिकम् ॥ १२.३३०.१४ ॥
ತನ್ನಿಂದಲೇ ವಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ದುಃಖ, ತನ್ನಿಂದಲೇ ವಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಸುಖ; ಗರ್ಭಶಯ್ಯೆಯಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ ಜೀವಿ ಹಿಂದಿನ ದೇಹದ (ಕರ್ಮಫಲವನ್ನು) ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ.
12.330.15
बालो युवा वा वृद्धश्च यत्करोति शुभाशुभम् ।
तस्यांतस्यामवस्थायां भुङ्क्ते जन्मनिजन्मनि ॥ १२.३३०.१५ ॥
ಬಾಲಕ, ಯುವಕ ಅಥವಾ ವೃದ್ಧ — ಯಾರು ಶುಭ ಅಥವಾ ಅಶುಭ ಕರ್ಮ ಮಾಡುತ್ತಾನೋ, ಆಯಾ ಅವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ಜನ್ಮ ಜನ್ಮದಲ್ಲಿ ಅದರ ಫಲವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ.
12.330.16
यथा धेनुसहस्रेषु वत्सो विन्दति मातरम् ।
तथा पूर्वकृतं कर्म कर्तारमनुगच्छति ॥ १२.३३०.१६ ॥
ಸಾವಿರ ಹಸುಗಳ ನಡುವೆ ಕರು ತನ್ನ ತಾಯಿಯನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುವಂತೆ, ಹಿಂದೆ ಮಾಡಿದ ಕರ್ಮ ಕರ್ತೃವನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸುತ್ತದೆ.
12.330.17
मलिनं हि यथा वस्त्रं पश्चाच्छुध्यति वारिणा ।
उपवासैः प्रतप्तानां दीर्घं सुखमनन्तकम् ॥ १२.३३०.१७ ॥
ಮಲಿನ ಬಟ್ಟೆ ನಂತರ ನೀರಿನಿಂದ ಶುದ್ಧವಾಗುವಂತೆ, ಉಪವಾಸಗಳಿಂದ ತಪಿಸಿದವರಿಗೆ ದೀರ್ಘವಾದ, ಅನಂತ ಸುಖ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.
12.330.18
दीर्घकालेन तपसा सेवितेन तपोवने ।
धर्मनिर्धूतपापानां संसिध्यन्ते मनोरथाः ॥ १२.३३०.१८ ॥
ತಪೋವನದಲ್ಲಿ ದೀರ್ಘಕಾಲ ಆಚರಿಸಿದ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ, ಧರ್ಮದಿಂದ ಪಾಪವನ್ನು ಕೊಡವಿಕೊಂಡವರ ಮನೋರಥಗಳು ಸಿದ್ಧಿಸುತ್ತವೆ.
12.330.19
शकुनानामिवाकाशे मत्स्यानामिव चोदके ।
पदं यथा न दृश्येत तथा पुण्यकृतां गतिः ॥ १२.३३०.१९ ॥
ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಪಕ್ಷಿಗಳ ಹೆಜ್ಜೆಗುರುತು, ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಮೀನುಗಳ ಹೆಜ್ಜೆಗುರುತು ಕಾಣದಂತೆ, ಪುಣ್ಯಕರ್ಮಿಗಳ ಗತಿಯೂ ಕಾಣದು.
12.330.20
अलमन्यैरुपालब्धैः कीर्तितैश्च व्यतिक्रमैः ।
पेशलं चानुरूपं च कर्तव्यं हितमात्मनः ॥ १२.३३०.२० ॥
ಇತರರ ನಿಂದೆ ಮತ್ತು ಅವರ ಅತಿಕ್ರಮಣಗಳ ಕೀರ್ತನೆ ಸಾಕು. ತನ್ನ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಇಂಪಾದ ಮತ್ತು ಯೋಗ್ಯವಾದುದನ್ನೇ ಮಾಡಬೇಕು.