மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 12.330
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.330.1
यद्यस्ति दत्तमिष्टं वा तपस्तप्तं तथैव च ।
गुरूणां वाऽपि शुश्रूषा तन्मे ब्रूहि पितामह ॥ १२.३३०.१ ॥
தானம், யாகம் அல்லது தவம் செய்யப்பட்டிருந்தால், அதுபோலவே குருக்களுக்குச் செய்யும் சேவையும் இருந்தால், அதை எனக்குச் சொல்லுங்கள், பிதாமகரே.
12.330.2
आत्मनाऽनर्थयुक्तेन पापे निविशते मनः ।
स कर्म कलुषं कृत्वा क्लेशे महति धीयते ॥ १२.३३०.२ ॥
தானே அநர்த்தத்தில் மூழ்கி பாவத்தில் மனம் செல்பவன், கலங்கிய செயலைச் செய்து பெரும் துன்பத்தில் வைக்கப்படுகிறான்.
12.330.3
दुर्भिक्षादेव दुर्भिक्षं क्लेशात्क्लेशं भयाद्भयम् ।
मृतेभ्यः प्रमृता यान्ति दरिद्राः पापकर्मिणः ॥ १२.३३०.३ ॥
பஞ்சத்திலிருந்து பஞ்சத்திற்கும், துன்பத்திலிருந்து துன்பத்திற்கும், பயத்திலிருந்து பயத்திற்கும் செல்கின்றனர்; பாவச் செயல் செய்யும் ஏழைகள் இறந்தவர்களிலிருந்தும் இறந்தவர்களாகச் செல்கின்றனர்.
12.330.4
उत्सवादुत्सवं यान्ति स्वर्गात्स्वर्गं सुखात्सुखम् ।
श्रद्दधानाश्च दान्ताश्च धनस्याः शुभकारिणः ॥ १२.३३०.४ ॥
விழாவிலிருந்து விழாவுக்கும், சொர்க்கத்திலிருந்து சொர்க்கத்துக்கும், மகிழ்ச்சியிலிருந்து மகிழ்ச்சிக்கும் செல்கின்றனர்; நம்பிக்கையுடையவர்களும் அடக்கமுள்ளவர்களும் செல்வத்தால் நல்ல செயல்கள் செய்பவர்களும் அவ்வாறே செல்கின்றனர்.
12.330.5
व्यालकुञ्जरदुर्गेषु सर्पचोरभयेषु च ।
हस्तावापेन गच्छन्ति नास्तिकाः किमतः परम् ॥ १२.३३०.५ ॥
பாம்புகளும் யானைகளும் நிறைந்த கோட்டைகளிலும், பாம்பு மற்றும் திருடர்களின் பயங்களிலும், நாத்திகர்கள் கையால் எறியப்பட்டவர்களைப் போல செல்கின்றனர்; இதை விட மேலாக என்ன சொல்ல?
12.330.6
प्रियदेवातिथेयाश्च वदान्याः प्रियसाधवः ।
क्षेम्यमात्मवता मार्गमास्थिता हस्तदक्षिणाः ॥ १२.३३०.६ ॥
தெய்வங்களையும் விருந்தினர்களையும் விரும்புபவர்களும், வள்ளல்களும், நல்லோரை விரும்புபவர்களும், கையால் தக்षிணை தருபவர்களும், தன்னடக்கமுள்ளவரால் பாதுகாப்பான வழியில் நிற்கின்றனர்.
12.330.7
पुलाका इव धान्येषु पूत्यण्डा इव पक्षिषु ।
तद्विधास्ते मनुष्येषु येषां धर्मो न कारणम् ॥ १२.३३०.७ ॥
தானியங்களில் பதர்களும், பறவைகளில் அழுகிய முட்டைகளும் போல, மனிதர்களில் தர்மம் காரணமாக இல்லாதவர்கள் அத்தகையவர்கள்.
12.330.8
सुशीघ्रमपि धावन्तं विधानमनुधावति ।
शेते सह शयानेन येनयेन यथाकृतम् ॥ १२.३३०.८ ॥
மிக வேகமாக ஓடுபவனையும் விதி பின்தொடர்ந்து ஓடுகிறது; எவன் எப்படிச் செய்தானோ, அதுவே அவனுடன் படுத்துக்கொள்கிறது.
12.330.9
पापं तिष्ठति तिष्ठन्तं धावन्तमनुधावति ।
करोति कुर्वतः कर्म च्छायेवानुविधीयते ॥ १२.३३०.९ ॥
பாவம் நிற்பவனுடன் நிற்கிறது, ஓடுபவனைப் பின்தொடர்ந்து ஓடுகிறது; செய்பவன் செய்யும் செயல் நிழல்போல் அவனைப் பின்தொடர்கிறது.
12.330.10
येनयेन यथा यद्यत्पुरा कर्म सुनिश्चितम् ।
तत्तदेव नरो भुङ्क्ते नित्यं विहितमात्मना ॥ १२.३३०.१० ॥
முன்பு எந்த எந்த வினை எவ்வாறு நன்கு நிச்சயிக்கப்பட்டதோ, மனிதன் தானே எப்போதும் விதித்ததையே அதுவே அனுபவிக்கிறான்.
12.330.11
समानकर्मनिक्षेपं विधानपरिरक्षणम् ।
भूतग्राममिमं कालः समन्तादपकर्षति ॥ १२.३३०.११ ॥
சம கர்மங்களின் ஒப்படைப்பையும் விதியின் காவலையும் கொண்ட இந்த உயிர்த்திரளை காலம் எல்லாப் பக்கங்களிலிருந்தும் இழுத்துச் செல்கிறது.
12.330.12
अचोद्यमानानि यथा पुष्पाणि च फलानि च ।
स्वं कालं नातिवर्तन्ते तथा कर्म पुराकृतम् ॥ १२.३३०.१२ ॥
தூண்டப்படாமலேயே பூக்களும் பழங்களும் தங்கள் காலத்தை மீறாதது போல, முன்பு செய்யப்பட்ட வினையும் அவ்வாறே.
12.330.13
समानश्चावमानश्च लाभालाभौ जयाजयौ ।
प्रवृत्ता न निवर्तन्ते निधनान्ताः पदेपदे ॥ १२.३३०.१३ ॥
மதிப்பும் அவமதிப்பும், லாபமும் நஷ்டமும், வெற்றியும் தோல்வியும் — தொடங்கியவை ஒவ்வொரு அடியிலும் மரணத்தில் முடிகின்றன; அவை திரும்புவதில்லை.
12.330.14
आत्मना विहितं दुःखमात्मना विहितं सुखम् ।
गर्भशय्यामुपादाय भजते पूर्वदेहिकम् ॥ १२.३३०.१४ ॥
தானே ஏற்படுத்திய துக்கமும், தானே ஏற்படுத்திய சுகமும் உண்டு; கருப்பைப் படுக்கையிலிருந்து தொடங்கி உயிர் முன்னைய உடலின் (கர்மங்களை) அனுபவிக்கிறது.
12.330.15
बालो युवा वा वृद्धश्च यत्करोति शुभाशुभम् ।
तस्यांतस्यामवस्थायां भुङ्क्ते जन्मनिजन्मनि ॥ १२.३३०.१५ ॥
சிறுவனோ, இளைஞனோ, முதியவனோ — எவன் நல்லதோ தீயதோ செய்கிறானோ, அந்தந்த நிலையில் பிறப்பு பிறப்பாக அதன் பலனை அனுபவிக்கிறான்.
12.330.16
यथा धेनुसहस्रेषु वत्सो विन्दति मातरम् ।
तथा पूर्वकृतं कर्म कर्तारमनुगच्छति ॥ १२.३३०.१६ ॥
ஆயிரம் பசுக்களுக்கு நடுவிலும் கன்று தன் தாயைக் கண்டடைவது போல, முன்பு செய்யப்பட்ட கர்மம் செய்தவனைப் பின்தொடர்கிறது.
12.330.17
मलिनं हि यथा वस्त्रं पश्चाच्छुध्यति वारिणा ।
उपवासैः प्रतप्तानां दीर्घं सुखमनन्तकम् ॥ १२.३३०.१७ ॥
அழுக்கான துணி பின்னர் நீரால் சுத்தமாவது போல, உபவாசங்களால் தவத்தில் தகித்தவர்களுக்கு நீண்ட, முடிவற்ற சுகம் உண்டு.
12.330.18
दीर्घकालेन तपसा सेवितेन तपोवने ।
धर्मनिर्धूतपापानां संसिध्यन्ते मनोरथाः ॥ १२.३३०.१८ ॥
தவவனத்தில் நீண்ட காலம் செய்யப்பட்ட தவத்தால், தர்மத்தால் பாவங்களை உதறிவிட்டவர்களின் மனோரதங்கள் நிறைவேறுகின்றன.
12.330.19
शकुनानामिवाकाशे मत्स्यानामिव चोदके ।
पदं यथा न दृश्येत तथा पुण्यकृतां गतिः ॥ १२.३३०.१९ ॥
ஆகாயத்தில் பறவைகளின் தடமும், நீரில் மீன்களின் தடமும் காணப்படாதது போல, புண்ணியம் செய்தவர்களின் கதியும் காணப்படாது.
12.330.20
अलमन्यैरुपालब्धैः कीर्तितैश्च व्यतिक्रमैः ।
पेशलं चानुरूपं च कर्तव्यं हितमात्मनः ॥ १२.३३०.२० ॥
பிறரின் குற்றம் சாட்டுவதும், அவர்களின் தவறுகளைப் பேசுவதும் போதும். தனக்கு நன்மையானதும், இனிமையானதும், தகுந்ததுமானதையே செய்ய வேண்டும்.