മഹാഭാരതം · അധ്യായം 12.330
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.330.1
यद्यस्ति दत्तमिष्टं वा तपस्तप्तं तथैव च ।
गुरूणां वाऽपि शुश्रूषा तन्मे ब्रूहि पितामह ॥ १२.३३०.१ ॥
ദാനമോ യാഗമോ തപസ്സോ ചെയ്തിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ, അതുപോലെ ഗുരുക്കന്മാരുടെ ശുശ്രൂഷയുമുണ്ടെങ്കിൽ, അത് എന്നോട് പറയൂ, പിതാമഹാ.
12.330.2
आत्मनाऽनर्थयुक्तेन पापे निविशते मनः ।
स कर्म कलुषं कृत्वा क्लेशे महति धीयते ॥ १२.३३०.२ ॥
സ്വയം അനർത്ഥത്തിൽ മുഴുകി പാപത്തിൽ മനസ്സ് പതിപ്പിക്കുന്നവൻ, കളങ്കമുള്ള കർമ്മം ചെയ്ത് മഹാ ക്ലേശത്തിൽ അകപ്പെടുന്നു.
12.330.3
दुर्भिक्षादेव दुर्भिक्षं क्लेशात्क्लेशं भयाद्भयम् ।
मृतेभ्यः प्रमृता यान्ति दरिद्राः पापकर्मिणः ॥ १२.३३०.३ ॥
ക്ഷാമത്തിൽ നിന്ന് ക്ഷാമത്തിലേക്കും, ക്ലേശത്തിൽ നിന്ന് ക്ലേശത്തിലേക്കും, ഭയത്തിൽ നിന്ന് ഭയത്തിലേക്കും പോകുന്നു; പാപകർമ്മികളായ ദരിദ്രർ മരിച്ചവരിൽ നിന്ന് മരിച്ചവരിലേക്ക് പോകുന്നു.
12.330.4
उत्सवादुत्सवं यान्ति स्वर्गात्स्वर्गं सुखात्सुखम् ।
श्रद्दधानाश्च दान्ताश्च धनस्याः शुभकारिणः ॥ १२.३३०.४ ॥
ഉത്സവത്തിൽ നിന്ന് ഉത്സവത്തിലേക്കും, സ്വർഗ്ഗത്തിൽ നിന്ന് സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്കും, സുഖത്തിൽ നിന്ന് സുഖത്തിലേക്കും പോകുന്നു; ശ്രദ്ധയുള്ളവരും ദാന്തരും സമ്പത്തുകൊണ്ട് ശുഭകർമ്മം ചെയ്യുന്നവരും അങ്ങനെ പോകുന്നു.
12.330.5
व्यालकुञ्जरदुर्गेषु सर्पचोरभयेषु च ।
हस्तावापेन गच्छन्ति नास्तिकाः किमतः परम् ॥ १२.३३०.५ ॥
പാമ്പുകളും ആനകളും നിറഞ്ഞ കോട്ടകളിലും, പാമ്പ് കള്ളന്മാർ എന്നിവരുടെ ഭയത്തിലും, നാസ്തികർ കൈകൊണ്ട് എറിയപ്പെട്ടവരെപ്പോലെ പോകുന്നു; ഇതിലുപരി എന്തു പറയാൻ?
12.330.6
प्रियदेवातिथेयाश्च वदान्याः प्रियसाधवः ।
क्षेम्यमात्मवता मार्गमास्थिता हस्तदक्षिणाः ॥ १२.३३०.६ ॥
ദേവന്മാർക്കും അതിഥികൾക്കും പ്രിയരും, ഉദാരന്മാരും, സജ്ജനങ്ങൾക്ക് പ്രിയരും, കൈകൊണ്ട് ദക്ഷിണ നൽകുന്നവരുമായവർ ആത്മസംയമിയുടെ സുരക്ഷിത മാർഗ്ഗത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്നു.
12.330.7
पुलाका इव धान्येषु पूत्यण्डा इव पक्षिषु ।
तद्विधास्ते मनुष्येषु येषां धर्मो न कारणम् ॥ १२.३३०.७ ॥
ധാന്യങ്ങളിൽ പതിരും പക്ഷികളിൽ ചീഞ്ഞ മുട്ടയും പോലെ, ധർമ്മം കാരണമല്ലാത്തവർ മനുഷ്യരിൽ അങ്ങനെയുള്ളവരാണ്.
12.330.8
सुशीघ्रमपि धावन्तं विधानमनुधावति ।
शेते सह शयानेन येनयेन यथाकृतम् ॥ १२.३३०.८ ॥
അതിവേഗം ഓടുന്നവന്റെ പിന്നാലെയും വിധി ഓടുന്നു; ആര് എങ്ങനെ ചെയ്തുവോ അത് അവനോടൊപ്പം ശയിക്കുന്നു.
12.330.9
पापं तिष्ठति तिष्ठन्तं धावन्तमनुधावति ।
करोति कुर्वतः कर्म च्छायेवानुविधीयते ॥ १२.३३०.९ ॥
പാപം നിൽക്കുന്നവനോടൊപ്പം നിൽക്കുന്നു, ഓടുന്നവനെ പിന്തുടർന്ന് ഓടുന്നു; ചെയ്യുന്നവന്റെ കർമ്മം നിഴൽപോലെ അവനെ അനുഗമിക്കുന്നു.
12.330.10
येनयेन यथा यद्यत्पुरा कर्म सुनिश्चितम् ।
तत्तदेव नरो भुङ्क्ते नित्यं विहितमात्मना ॥ १२.३३०.१० ॥
മുൻപ് ഏതേത് കർമ്മം എങ്ങനെ ഉറപ്പിക്കപ്പെട്ടുവോ, മനുഷ്യൻ സ്വയം എപ്പോഴും വിധിച്ചതുതന്നെ അനുഭവിക്കുന്നു.
12.330.11
समानकर्मनिक्षेपं विधानपरिरक्षणम् ।
भूतग्राममिमं कालः समन्तादपकर्षति ॥ १२.३३०.११ ॥
സമാനകർമ്മങ്ങളുടെ നിക്ഷേപവും വിധാനപരിരക്ഷണവുമുള്ള ഈ ജീവസമൂഹത്തെ കാലം എല്ലാ വശങ്ങളിൽനിന്നും വലിച്ചുകൊണ്ടുപോകുന്നു.
12.330.12
अचोद्यमानानि यथा पुष्पाणि च फलानि च ।
स्वं कालं नातिवर्तन्ते तथा कर्म पुराकृतम् ॥ १२.३३०.१२ ॥
പ്രേരിപ്പിക്കാതെയും പൂക്കളും ഫലങ്ങളും തങ്ങളുടെ കാലം അതിക്രമിക്കാത്തതുപോലെ, മുൻപ് ചെയ്ത കർമ്മവും അങ്ങനെതന്നെ.
12.330.13
समानश्चावमानश्च लाभालाभौ जयाजयौ ।
प्रवृत्ता न निवर्तन्ते निधनान्ताः पदेपदे ॥ १२.३३०.१३ ॥
ബഹുമാനവും അപമാനവും, ലാഭവും നഷ്ടവും, ജയവും പരാജയവും — ആരംഭിച്ചവ ഓരോ ചുവടിലും മരണത്തിൽ അവസാനിക്കുന്നു; അവ തിരിഞ്ഞുപോകുന്നില്ല.
12.330.14
आत्मना विहितं दुःखमात्मना विहितं सुखम् ।
गर्भशय्यामुपादाय भजते पूर्वदेहिकम् ॥ १२.३३०.१४ ॥
സ്വയം വരുത്തിയ ദുഃഖവും സ്വയം വരുത്തിയ സുഖവുമുണ്ട്; ഗർഭശയ്യയിൽ തുടങ്ങി ജീവി പൂർവദേഹത്തിന്റെ (കർമഫലം) അനുഭവിക്കുന്നു.
12.330.15
बालो युवा वा वृद्धश्च यत्करोति शुभाशुभम् ।
तस्यांतस्यामवस्थायां भुङ्क्ते जन्मनिजन्मनि ॥ १२.३३०.१५ ॥
ബാലനോ യുവാവോ വൃദ്ധനോ — ആരെങ്കിലും ശുഭമോ അശുഭമോ ചെയ്യുന്നുവോ, ആ ഓരോ അവസ്ഥയിലും ജന്മജന്മാന്തരങ്ങളിൽ അതിന്റെ ഫലം അനുഭവിക്കുന്നു.
12.330.16
यथा धेनुसहस्रेषु वत्सो विन्दति मातरम् ।
तथा पूर्वकृतं कर्म कर्तारमनुगच्छति ॥ १२.३३०.१६ ॥
ആയിരം പശുക്കൾക്കിടയിലും കിടാവ് തന്റെ അമ്മയെ കണ്ടെത്തുന്നതുപോലെ, മുൻപ് ചെയ്ത കർമം കർത്താവിനെ പിന്തുടരുന്നു.
12.330.17
मलिनं हि यथा वस्त्रं पश्चाच्छुध्यति वारिणा ।
उपवासैः प्रतप्तानां दीर्घं सुखमनन्तकम् ॥ १२.३३०.१७ ॥
മലിനമായ വസ്ത്രം പിന്നീട് വെള്ളത്താൽ ശുദ്ധമാകുന്നതുപോലെ, ഉപവാസങ്ങളാൽ തപിച്ചവർക്ക് ദീർഘവും അനന്തവുമായ സുഖം ലഭിക്കുന്നു.
12.330.18
दीर्घकालेन तपसा सेवितेन तपोवने ।
धर्मनिर्धूतपापानां संसिध्यन्ते मनोरथाः ॥ १२.३३०.१८ ॥
തപോവനത്തിൽ ദീർഘകാലം ചെയ്ത തപസ്സിനാൽ, ധർമത്താൽ പാപങ്ങളെ കുടഞ്ഞുകളഞ്ഞവരുടെ മനോരഥങ്ങൾ സിദ്ധിക്കുന്നു.
12.330.19
शकुनानामिवाकाशे मत्स्यानामिव चोदके ।
पदं यथा न दृश्येत तथा पुण्यकृतां गतिः ॥ १२.३३०.१९ ॥
ആകാശത്ത് പക്ഷികളുടെയും ജലത്തിൽ മത്സ്യങ്ങളുടെയും പാദം കാണാത്തതുപോലെ, പുണ്യം ചെയ്തവരുടെ ഗതിയും കാണപ്പെടുകയില്ല.
12.330.20
अलमन्यैरुपालब्धैः कीर्तितैश्च व्यतिक्रमैः ।
पेशलं चानुरूपं च कर्तव्यं हितमात्मनः ॥ १२.३३०.२० ॥
മറ്റുള്ളവരുടെ കുറ്റാരോപണങ്ങളും അവരുടെ ലംഘനങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള വർണ്ണനകളും മതി. സ്വന്തം ഹിതത്തിനായി ഇമ്പമുള്ളതും യോജിച്ചതുമായത് മാത്രം ചെയ്യണം.