మహాభారతం · అధ్యాయం 12.330
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.330.1
यद्यस्ति दत्तमिष्टं वा तपस्तप्तं तथैव च ।
गुरूणां वाऽपि शुश्रूषा तन्मे ब्रूहि पितामह ॥ १२.३३०.१ ॥
దానం, యజ్ఞం లేదా తపస్సు చేసివుంటే, అలాగే గురువులకు సేవ చేసివుంటే, ఆ విషయాన్ని నాకు చెప్పండి, పితామహా.
12.330.2
आत्मनाऽनर्थयुक्तेन पापे निविशते मनः ।
स कर्म कलुषं कृत्वा क्लेशे महति धीयते ॥ १२.३३०.२ ॥
తనే అనర్థంతో కూడి పాపంలో మనసు నిలిపేవాడు, కలుషిత కర్మను చేసి గొప్ప క్లేశంలో పడతాడు.
12.330.3
दुर्भिक्षादेव दुर्भिक्षं क्लेशात्क्लेशं भयाद्भयम् ।
मृतेभ्यः प्रमृता यान्ति दरिद्राः पापकर्मिणः ॥ १२.३३०.३ ॥
కరువు నుండి కరువుకు, క్లేశం నుండి క్లేశానికి, భయం నుండి భయానికి వెళ్తారు; పాపకర్మలు చేసే దరిద్రులు చనిపోయినవారి నుండి చనిపోయినవారికే వెళ్తారు.
12.330.4
उत्सवादुत्सवं यान्ति स्वर्गात्स्वर्गं सुखात्सुखम् ।
श्रद्दधानाश्च दान्ताश्च धनस्याः शुभकारिणः ॥ १२.३३०.४ ॥
ఉత్సవం నుండి ఉత్సవానికి, స్వర్గం నుండి స్వర్గానికి, సుఖం నుండి సుఖానికి వెళ్తారు; శ్రద్ధ కలవారు, నిగ్రహం కలవారు, ధనంతో శుభకర్మలు చేసేవారు (ఇలాగే వెళ్తారు).
12.330.5
व्यालकुञ्जरदुर्गेषु सर्पचोरभयेषु च ।
हस्तावापेन गच्छन्ति नास्तिकाः किमतः परम् ॥ १२.३३०.५ ॥
పాములు, ఏనుగుల కోటల్లో, పాములు, దొంగల భయాల్లో, నాస్తికులు చేతితో విసిరివేయబడినట్లు వెళ్తారు; దీని కంటే ఎక్కువ ఏమి చెప్పాలి?
12.330.6
प्रियदेवातिथेयाश्च वदान्याः प्रियसाधवः ।
क्षेम्यमात्मवता मार्गमास्थिता हस्तदक्षिणाः ॥ १२.३३०.६ ॥
దేవతలకు, అతిథులకు ప్రియులు, ఉదారులు, సజ్జనులకు ప్రియులు, చేతితో దక్షిణ ఇచ్చేవారు, ఆత్మనిగ్రహం కలవారి క్షేమకరమైన మార్గంలో నిలిచి ఉంటారు.
12.330.7
पुलाका इव धान्येषु पूत्यण्डा इव पक्षिषु ।
तद्विधास्ते मनुष्येषु येषां धर्मो न कारणम् ॥ १२.३३०.७ ॥
ధాన్యాలలో పొట్టు, పక్షులలో కుళ్ళిన గుడ్లు వంటివారు, ధర్మం కారణం కాని మనుషులు అలాంటివారే.
12.330.8
सुशीघ्रमपि धावन्तं विधानमनुधावति ।
शेते सह शयानेन येनयेन यथाकृतम् ॥ १२.३३०.८ ॥
అతి వేగంగా పరుగెత్తేవాడి వెనుక కూడా విధి పరుగెత్తుతుంది; ఎవరు ఎలా చేశారో అది వారితోనే పడుకుంటుంది.
12.330.9
पापं तिष्ठति तिष्ठन्तं धावन्तमनुधावति ।
करोति कुर्वतः कर्म च्छायेवानुविधीयते ॥ १२.३३०.९ ॥
పాపం నిలిచేవాడితో నిలుస్తుంది, పరుగెత్తేవాడి వెనుక పరుగెత్తుతుంది; చేసేవాడు చేసిన కర్మ నీడలా అతన్ని అనుసరిస్తుంది.
12.330.10
येनयेन यथा यद्यत्पुरा कर्म सुनिश्चितम् ।
तत्तदेव नरो भुङ्क्ते नित्यं विहितमात्मना ॥ १२.३३०.१० ॥
పూర్వం ఏ కర్మ ఎలా నిశ్చయించబడిందో, మనిషి తానే ఎల్లప్పుడూ విధించుకున్నదానినే అదే అనుభవిస్తాడు.
12.330.11
समानकर्मनिक्षेपं विधानपरिरक्षणम् ।
भूतग्राममिमं कालः समन्तादपकर्षति ॥ १२.३३०.११ ॥
సమాన కర్మల నిక్షేపాన్ని, విధాన రక్షణను కలిగిన ఈ ప్రాణిసమూహాన్ని కాలం అన్ని వైపుల నుండి ఈడ్చుకుపోతుంది.
12.330.12
अचोद्यमानानि यथा पुष्पाणि च फलानि च ।
स्वं कालं नातिवर्तन्ते तथा कर्म पुराकृतम् ॥ १२.३३०.१२ ॥
ప్రేరేపించబడకుండానే పువ్వులు, పండ్లు తమ కాలాన్ని అతిక్రమించనట్లు, పూర్వకృత కర్మ కూడా అలాగే.
12.330.13
समानश्चावमानश्च लाभालाभौ जयाजयौ ।
प्रवृत्ता न निवर्तन्ते निधनान्ताः पदेपदे ॥ १२.३३०.१३ ॥
గౌరవం, అవమానం, లాభం, నష్టం, జయం, అపజయం — ప్రారంభమైనవి ప్రతి అడుగులోనూ మరణంతో ముగుస్తాయి; అవి వెనక్కి మళ్లవు.
12.330.14
आत्मना विहितं दुःखमात्मना विहितं सुखम् ।
गर्भशय्यामुपादाय भजते पूर्वदेहिकम् ॥ १२.३३०.१४ ॥
తన చేతనే కల్పించబడిన దుఃఖం, తన చేతనే కల్పించబడిన సుఖం; గర్భశయ్య నుండి మొదలుకొని జీవి పూర్వ దేహపు (కర్మఫలాన్ని) అనుభవిస్తాడు.
12.330.15
बालो युवा वा वृद्धश्च यत्करोति शुभाशुभम् ।
तस्यांतस्यामवस्थायां भुङ्क्ते जन्मनिजन्मनि ॥ १२.३३०.१५ ॥
బాలుడు, యువకుడు, వృద్ధుడు — ఎవడు శుభమో అశుభమో చేస్తాడో, ఆయా అవస్థలో జన్మ జన్మలుగా దాని ఫలాన్ని అనుభవిస్తాడు.
12.330.16
यथा धेनुसहस्रेषु वत्सो विन्दति मातरम् ।
तथा पूर्वकृतं कर्म कर्तारमनुगच्छति ॥ १२.३३०.१६ ॥
వేయి ఆవుల మధ్య దూడ తన తల్లిని కనుగొన్నట్లు, పూర్వం చేసిన కర్మ కర్తను వెంబడిస్తుంది.
12.330.17
मलिनं हि यथा वस्त्रं पश्चाच्छुध्यति वारिणा ।
उपवासैः प्रतप्तानां दीर्घं सुखमनन्तकम् ॥ १२.३३०.१७ ॥
మురికి వస్త్రం తరువాత నీటితో శుద్ధమవుతుంది; ఉపవాసాలతో తపించిన వారికి దీర్ఘమైన, అనంతమైన సుఖం కలుగుతుంది.
12.330.18
दीर्घकालेन तपसा सेवितेन तपोवने ।
धर्मनिर्धूतपापानां संसिध्यन्ते मनोरथाः ॥ १२.३३०.१८ ॥
తపోవనంలో దీర్ఘకాలం సేవించిన తపస్సుతో, ధర్మంచేత పాపాలను దులిపివేసినవారి మనోరథాలు సిద్ధిస్తాయి.
12.330.19
शकुनानामिवाकाशे मत्स्यानामिव चोदके ।
पदं यथा न दृश्येत तथा पुण्यकृतां गतिः ॥ १२.३३०.१९ ॥
ఆకాశంలో పక్షుల అడుగుజాడలు, నీటిలో చేపల అడుగుజాడలు కనిపించనట్లే, పుణ్యకర్మలు చేసినవారి గతి కూడా కనిపించదు.
12.330.20
अलमन्यैरुपालब्धैः कीर्तितैश्च व्यतिक्रमैः ।
पेशलं चानुरूपं च कर्तव्यं हितमात्मनः ॥ १२.३३०.२० ॥
ఇతరుల నిందలు, వారి అతిక్రమణల గురించి చెప్పడం చాలు. తనకు హితమైనది, ఇష్టమైనది, తగినది మాత్రమే చేయాలి.