ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 12.340
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.340.1
गिरिशृङ्गं समारुह्य सुतो व्यासस्य भारत ।
समे देशे विविक्ते स निःशलाक उपाविशत् ॥ १२.३४०.१ ॥
ಭಾರತ, ವ್ಯಾಸರ ಮಗನು ಪರ್ವತ ಶಿಖರವನ್ನು ಏರಿ, ಸಮತಟ್ಟಾದ ಏಕಾಂತ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಯಾವ ಅಡೆತಡೆಯೂ ಇಲ್ಲದೆ ಕುಳಿತನು.
12.340.2
धारयामास चात्मानं यथाशास्त्रं यथाविधि ।
पादप्रभृतिगात्रेषु क्रमेण क्रमयोगवित् ॥ १२.३४०.२ ॥
ಶಾಸ್ತ್ರದಂತೆ ಮತ್ತು ವಿಧಿಯಂತೆ ಅವನು ತನ್ನ ದೇಹವನ್ನು ಧರಿಸಿದನು; ಪಾದಗಳಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಅಂಗಗಳನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿದನು; ಕ್ರಮಯೋಗವನ್ನು ಬಲ್ಲವನು.
12.340.3
ततः स प्राङ्भुखो विद्वानादित्ये नाचिरोदिते ।
पाणिपादं समाधाय विनीतवदुपाविशत् ॥ १२.३४०.३ ॥
ನಂತರ ಆ ವಿದ್ವಾಂಸನು ಪೂರ್ವಾಭಿಮುಖನಾಗಿ, ಸೂರ್ಯನು ಇನ್ನಷ್ಟೇ ಉದಯಿಸಿರುವಾಗ, ಕೈಕಾಲುಗಳನ್ನು ಸಮಾಧಾನಗೊಳಿಸಿ ವಿನೀತನಂತೆ ಕುಳಿತನು.
12.340.4
न तत्र पक्षिसंपातो न शब्दो नापि दर्शनम् ।
यत्र वैयासकिर्धीमान्योक्तुं समुपचक्रमे ॥ १२.३४०.४ ॥
ಅಲ್ಲಿ ಪಕ್ಷಿಗಳ ಸಂಚಾರವಿರಲಿಲ್ಲ, ಶಬ್ದವಿರಲಿಲ್ಲ, ದರ್ಶನವೂ ಇರಲಿಲ್ಲ; ಅಲ್ಲಿ ಬುದ್ಧಿವಂತ ವ್ಯಾಸಪುತ್ರನು ಉಪದೇಶಿಸಲು ಆರಂಭಿಸಿದನು.
12.340.5
स ददर्श तदाऽऽत्मानं सर्वसङ्गविनिःसृतम् ।
प्रजहास ततो हासं शुकः संप्रेक्ष्य तत्परम् ॥ १२.३४०.५ ॥
ಆಗ ಅವನು ತನ್ನನ್ನು ಎಲ್ಲಾ ಸಂಗಗಳಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆಗೊಂಡವನಾಗಿ ಕಂಡನು; ಆಗ ಆ ಪರಮ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ನೋಡಿ ಶುಕನು ನಕ್ಕನು.
12.340.6
स पुनर्योगमास्थाय मोक्षमार्गोपलब्धये ।
महायोगेश्वरो भूत्वा सोऽत्यक्रामद्विहायसम् ॥ १२.३४०.६ ॥
ಮತ್ತೆ ಯೋಗವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ, ಮೋಕ್ಷಮಾರ್ಗವನ್ನು ಪಡೆಯಲು, ಮಹಾಯೋಗೇಶ್ವರನಾಗಿ ಅವನು ಆಕಾಶಕ್ಕೆ ಏರಿದನು.
12.340.7
ततः प्रदक्षिणं कृत्वा देवर्षि नारदं ततः ।
निवेदयामास च तं स्वं योगं परमर्षये ॥ १२.३४०.७ ॥
ನಂತರ ಅವರು ದೇವರ್ಷಿ ನಾರದರಿಗೆ ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ ಮಾಡಿ, ಆ ಪರಮರ್ಷಿಗೆ ತಮ್ಮ ಯೋಗವನ್ನು ನಿವೇದಿಸಿದರು.
12.340.8
दृष्टो मार्गः प्रवृत्तोस्मि स्वस्ति तेऽस्तु तपोधन ।
त्वत्प्रसादाद्गमिष्यामि गतिमिष्टां महाद्युते ॥ १२.३४०.८ ॥
ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಕಂಡಿದ್ದೇನೆ, ನಾನು ಹೊರಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ತಪೋಧನರೇ, ನಿಮಗೆ ಮಂಗಳವಾಗಲಿ. ನಿಮ್ಮ ಪ್ರಸಾದದಿಂದ ನಾನು ಬಯಸಿದ ಗತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತೇನೆ, ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿಯೇ.
12.340.9
नारदेनाभ्यनुज्ञातः शुको द्वैपायनात्मजः ।
अभिवाद्य पुनर्योगमास्थायाकाशमाविशत् ॥ १२.३४०.९ ॥
ನಾರದರ ಅನುಮತಿ ಪಡೆದ ದ್ವೈಪಾಯನನ ಮಗ ಶುಕರು ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಮತ್ತೆ ಯೋಗವನ್ನು ಅವಲಂಬಿಸಿ ಆಕಾಶವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದರು.
12.340.10
कैलासपृष्ठादुत्पत्य स पपात दिवं तदा ।
अन्तरिक्षचरः श्रीमान्व्यासपुत्रः सुनिश्चितः ॥ १२.३४०.१० ॥
ಕೈಲಾಸ ಶಿಖರದಿಂದ ಹಾರಿ ಅವರು ಆಗ ಸ್ವರ್ಗದತ್ತ ಧುಮುಕಿದರು. ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುವ ಆ ಶ್ರೀಮಂತ ವ್ಯಾಸಪುತ್ರರು ದೃಢ ನಿಶ್ಚಯದವರು.
12.340.11
तमुद्यन्तं द्विजश्रेष्ठं वैनतेयसमद्युतिम् ।
ददृशुः सर्वभूतानि मनोऽमारुतरंहसम् ॥ १२.३४०.११ ॥
ಮೇಲೇರುತ್ತಿದ್ದ ಆ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠರನ್ನು, ಗರುಡನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವವರನ್ನು, ಮನಸ್ಸು ಮತ್ತು ಗಾಳಿಯಂತೆ ವೇಗವುಳ್ಳವರನ್ನು ಸರ್ವ ಭೂತಗಳೂ ಕಂಡವು.
12.340.12
व्यवसायेन लोकांस्त्रीन्सर्वान्सोऽथ विचिन्तयन् ।
आस्थितो दिव्यमध्वानं पावकार्कसमप्रभः ॥ १२.३४०.१२ ॥
ತಮ್ಮ ಸಂಕಲ್ಪದಿಂದ ಮೂರು ಲೋಕಗಳನ್ನೂ ಚಿಂತಿಸುತ್ತಾ, ಅಗ್ನಿ ಮತ್ತು ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಪ್ರಭೆಯುಳ್ಳವರಾಗಿ ಆ ದಿವ್ಯ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಏರಿದರು.
12.340.13
तमेकमनसं यान्तमव्यग्रमकुतोभयम् ।
ददृशुः सर्वभूतानि जङ्गमानीतराणि च ॥ १२.३४०.१३ ॥
ಏಕಾಗ್ರಮನಸ್ಕನಾಗಿ, ವಿಚಲಿತನಾಗದೆ, ಎಲ್ಲಿಂದಲೂ ಭಯವಿಲ್ಲದವನಾಗಿ ಸಾಗುತ್ತಿದ್ದ ಅವನನ್ನು ಚಲಿಸುವ ಮತ್ತು ಚಲಿಸದ ಎಲ್ಲ ಭೂತಗಳೂ ನೋಡಿದವು.
12.340.14
यथाशक्ति यथान्यायं पूजयांचक्रिरे तदा ।
पुष्पवर्षेश्च दिव्यैस्तमलंचक्रुर्दिवौकसः ॥ १२.३४०.१४ ॥
ಆಗ ಅವರು ಯಥಾಶಕ್ತಿ ಯಥಾನ್ಯಾಯವಾಗಿ ಅವನನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದರು; ಸ್ವರ್ಗವಾಸಿಗಳು ದಿವ್ಯ ಪುಷ್ಪವೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಅವನನ್ನು ಅಲಂಕರಿಸಿದರು.
12.340.15
तं दृष्ट्वा विस्मिताः सर्वे गन्धर्वाप्सरसां गणाः ।
ऋषयश्चैव संसिद्धाः परं विस्मयमागताः ॥ १२.३४०.१५ ॥
ಅವನನ್ನು ನೋಡಿ ಗಂಧರ್ವರು ಮತ್ತು ಅಪ್ಸರೆಯರ ಗಣಗಳೆಲ್ಲವೂ ವಿಸ್ಮಿತರಾದರು; ಸಿದ್ಧರಾದ ಋಷಿಗಳೂ ಮಹಾ ವಿಸ್ಮಯಕ್ಕೆ ಒಳಗಾದರು.
12.340.16
अन्तरिक्षगतः कोऽयं तपसा सिद्धिमागतः ।
अधः कायोर्ध्ववक्रश्च नेत्रैः समतिवाह्यते ॥ १२.३४०.१६ ॥
ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಸಾಗುತ್ತಿರುವ ಇವನು ಯಾರು? ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಸಿದ್ಧಿ ಪಡೆದವನು. ದೇಹ ಕೆಳಗೆ, ಮುಖ ಮೇಲೆ; ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದಲೇ ಮುಂದೆ ಸಾಗಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಿದ್ದಾನೆ.
12.340.17
ततः परमधर्मात्मा त्रिषु लोकेषु विश्रुतः ।
भास्करं समुदीक्षन्स प्राङ्भुखो वाग्यतोऽगमत्।
शब्देनाकाशमखिलं पूरयन्निव सर्वशः ॥ १२.३४०.१७ ॥
ಆಗ ಪರಮ ಧರ್ಮಾತ್ಮನೂ ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧನೂ ಆದವನು, ಸೂರ್ಯನನ್ನು ದೃಷ್ಟಿ ನೆಟ್ಟು ನೋಡುತ್ತಾ, ವಾಚಸಂಯಮದಿಂದ ಪೂರ್ವಾಭಿಮುಖನಾಗಿ ಸಾಗಿದನು; ಶಬ್ದದಿಂದ ಇಡೀ ಆಕಾಶವನ್ನು ಎಲ್ಲೆಡೆ ತುಂಬುತ್ತಿರುವಂತೆ.
12.340.18
तमापतन्तं सहसा दृष्ट्वा सर्वाप्सरोगणाः ।
संभ्रान्तमनसो राजन्नासन्परमविस्मिताः।
पञ्चचूडाप्रभृतयो भृशमुत्फुल्ललोचनाः ॥ १२.३४०.१८ ॥
ಅವನು ಹಠಾತ್ತಾಗಿ ಬರುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಪಂಚಚೂಡೆ ಮೊದಲಾದ ಅಪ್ಸರೆಯರ ಎಲ್ಲ ಗಣಗಳು ಮನಸ್ಸು ಕಳವಳಗೊಂಡು, ಓ ರಾಜನೇ, ಅತ್ಯಂತ ವಿಸ್ಮಿತರಾದರು; ಅವರ ಕಣ್ಣುಗಳು ಬಹಳ ಅರಳಿದವು.
12.340.19
दैवतं कतमं ह्येतदुत्तमां गतिमास्थितम् ।
सुनिश्चितमिहायाति विमुक्तमिव निःस्पृहम् ॥ १२.३४०.१९ ॥
ಉತ್ತಮ ಗತಿಯನ್ನು ಪಡೆದು, ಮುಕ್ತನಂತೆ, ಆಸೆರಹಿತನಂತೆ, ಅತ್ಯಂತ ದೃಢ ನಿಶ್ಚಯದಿಂದ ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬರುತ್ತಿರುವ ಈ ದೇವತೆ ಯಾರು?
12.340.20
ततः समभिचक्राम मलयं नाम पर्वतम् ।
उर्वशी पूर्वचित्तिश्च यं नित्यमुपसेवतः ॥ १२.३४०.२० ॥
ಅನಂತರ ಅವನು ಮಲಯ ಎಂಬ ಪರ್ವತದತ್ತ ತೆರಳಿದನು; ಊರ್ವಶಿ ಮತ್ತು ಪೂರ್ವಚಿತ್ತಿ ಅದನ್ನು ನಿತ್ಯವೂ ಸೇವಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.
12.340.21
तस्य ब्रह्मर्षिपुत्रस्य विस्मयं ययतुः परम् ।
अहो बुद्धिसमाधानं वेदाभ्यासरते द्विजे ॥ १२.३४०.२१ ॥
ಆ ಬ್ರಹ್ಮರ್ಷಿಪುತ್ರನ ಬಗ್ಗೆ ಅವರಿಬ್ಬರಿಗೂ ಅತ್ಯಂತ ಆಶ್ಚರ್ಯವಾಯಿತು. ಅಹೋ, ವೇದಾಭ್ಯಾಸದಲ್ಲಿ ನಿರತನಾದ ಆ ದ್ವಿಜನ ಬುದ್ಧಿಯ ಸಮಾಧಾನ ಎಷ್ಟು ಅದ್ಭುತ!
12.340.22
अचिरेणैव कालेन नभश्चरति चन्द्रवत् ।
पितृशुश्रूषया बुद्धिं संप्राप्तोऽयमनुत्तमाम् ॥ १२.३४०.२२ ॥
ಸ್ವಲ್ಪ ಕಾಲದಲ್ಲೇ ಇವನು ಚಂದ್ರನಂತೆ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಾನೆ. ತಂದೆಯ ಸೇವೆಯಿಂದ ಇವನು ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಬುದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದಾನೆ.
12.340.23
पितृभक्तो दृढतपाः पितुः सुदयितः सुतः ।
अनन्यमनसा तेन कथं पित्रा विसर्जितः ॥ १२.३४०.२३ ॥
ತಂದೆಯ ಭಕ್ತನೂ, ದೃಢ ತಪಸ್ವಿಯೂ, ತಂದೆಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಿಯನಾದ ಮಗನೂ ಆದ ಇವನನ್ನು, ಅನನ್ಯಮನಸ್ಕನಾದ ಅವನನ್ನು ತಂದೆ ಹೇಗೆ ಕಳುಹಿಸಿಬಿಟ್ಟನು?
12.340.24
उर्वश्या वचनं श्रुत्वा शुकः परमधर्मवित् ।
उदैक्षत दिशः सर्वा वचने गतमानसः ॥ १२.३४०.२४ ॥
ಊರ್ವಶಿಯ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿ, ಪರಮ ಧರ್ಮಜ್ಞನಾದ ಶುಕನು ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನು ನೋಡಿದನು; ಅವನ ಮನಸ್ಸು ಆ ಮಾತಿನಲ್ಲೇ ನೆಲೆಸಿತ್ತು.
12.340.25
सोऽन्तरिक्षं महीं चैव सशैलवनकाननाम् ।
विलोकयामास तदा सरांसि सरितस्तथा ॥ १२.३४०.२५ ॥
ಆಗ ಅವನು ಆಕಾಶವನ್ನು, ಪರ್ವತ-ವನ-ಕಾನನಗಳೊಂದಿಗೆ ಭೂಮಿಯನ್ನು, ಸರೋವರಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ನದಿಗಳನ್ನು ನೋಡಿದನು.
12.340.26
ततो द्वैपायनसुतं बहुमानात्समन्ततः ।
कृताञ्जलिपुटाः सर्वा निरीक्षन्ते स्म देवताः ॥ १२.३४०.२६ ॥
ಆಗ ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳು ಅತ್ಯಂತ ಗೌರವದಿಂದ, ಕೈಮುಗಿದು, ಎಲ್ಲ ಕಡೆಯಿಂದ ದ್ವೈಪಾಯನನ ಪುತ್ರನನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದರು.
12.340.27
अब्रवीत्तास्तदा वाक्यं शुकः परमधर्मवित् ।
पिता यद्यनुगच्छेन्मां क्रोशमान शुकेति वै ॥ १२.३४०.२७ ॥
ಆಗ ಪರಮ ಧರ್ಮಜ್ಞನಾದ ಶುಕನು ಅವರಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು: ತಂದೆ ನನ್ನನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸಿ 'ಶುಕ, ಶುಕ' ಎಂದು ಕೂಗಿದರೆ—
12.340.28
तस्य प्रतिवचो देयं सर्वैरेव समाहितैः ।
एतन्मे स्नेहनः सर्वे वचनं कर्तुमर्हथ ॥ १२.३४०.२८ ॥
ಅವನಿಗೆ ಎಲ್ಲರೂ ಏಕಾಗ್ರತೆಯಿಂದ ಉತ್ತರ ನೀಡಬೇಕು. ಸ್ನೇಹಿತರೇ, ನನ್ನ ಈ ಮಾತನ್ನು ನೀವೆಲ್ಲರೂ ನೆರವೇರಿಸಬೇಕು.
12.340.29
शुकस्य वचन श्रुत्वा दिशः सजलकाननाः ।
समुद्राः सरितः शैलाः प्रत्यूचुस्तं समन्ततः ॥ १२.३४०.२९ ॥
ಶುಕನ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿ, ನೀರು ಮತ್ತು ಕಾನನಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ದಿಕ್ಕುಗಳು, ಸಮುದ್ರಗಳು, ನದಿಗಳು, ಪರ್ವತಗಳು ಎಲ್ಲ ಕಡೆಯಿಂದ ಅವನಿಗೆ ಉತ್ತರಿಸಿದವು.
12.340.30
यथा ज्ञापयसे विप्र बाढमेवं भविष्यति ।
ऋषेर्व्याहरतो वाक्यं प्रतिवक्ष्यामहे वयम् ॥ १२.३४०.३० ॥
ಓ ವಿಪ್ರನೇ, ನೀವು ತಿಳಿಸಿದಂತೆಯೇ ಆಗುವುದು. ಋಷಿ ಹೇಳುವ ಮಾತಿಗೆ ನಾವು ಉತ್ತರಿಸುತ್ತೇವೆ.