మహాభారతం · అధ్యాయం 12.340
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.340.1
गिरिशृङ्गं समारुह्य सुतो व्यासस्य भारत ।
समे देशे विविक्ते स निःशलाक उपाविशत् ॥ १२.३४०.१ ॥
భరతా! వ్యాసుని కుమారుడు పర్వత శిఖరమెక్కి, సమతలమైన ఏకాంత ప్రదేశంలో ఎలాంటి అడ్డంకీ లేకుండా కూర్చున్నాడు.
12.340.2
धारयामास चात्मानं यथाशास्त्रं यथाविधि ।
पादप्रभृतिगात्रेषु क्रमेण क्रमयोगवित् ॥ १२.३४०.२ ॥
శాస్త్రానుసారంగా, విధిప్రకారంగా ఆయన తన శరీరాన్ని ధరించాడు; పాదాల నుండి మొదలుపెట్టి క్రమంగా అంగాలను నిలిపాడు; క్రమయోగాన్ని తెలిసినవాడు.
12.340.3
ततः स प्राङ्भुखो विद्वानादित्ये नाचिरोदिते ।
पाणिपादं समाधाय विनीतवदुपाविशत् ॥ १२.३४०.३ ॥
అనంతరం ఆ విద్వాంసుడు తూర్పుముఖంగా, సూర్యుడు ఇప్పుడే ఉదయించిన వేళ, చేతులు కాళ్లను స్థిరపరచి వినయంగా కూర్చున్నాడు.
12.340.4
न तत्र पक्षिसंपातो न शब्दो नापि दर्शनम् ।
यत्र वैयासकिर्धीमान्योक्तुं समुपचक्रमे ॥ १२.३४०.४ ॥
అక్కడ పక్షుల సంచారం లేదు, శబ్దం లేదు, ఎవరి దర్శనమూ లేదు; అక్కడే జ్ఞాని అయిన వ్యాసపుత్రుడు ఉపదేశం ప్రారంభించాడు.
12.340.5
स ददर्श तदाऽऽत्मानं सर्वसङ्गविनिःसृतम् ।
प्रजहास ततो हासं शुकः संप्रेक्ष्य तत्परम् ॥ १२.३४०.५ ॥
అప్పుడు అతడు తనను సమస్త సంగాల నుండి విముక్తుడిగా చూసుకున్నాడు; ఆ పరమ స్థితిని చూసి శుకుడు నవ్వాడు.
12.340.6
स पुनर्योगमास्थाय मोक्षमार्गोपलब्धये ।
महायोगेश्वरो भूत्वा सोऽत्यक्रामद्विहायसम् ॥ १२.३४०.६ ॥
మళ్లీ యోగాన్ని ఆశ్రయించి, మోక్షమార్గాన్ని పొందడానికి, మహాయోగేశ్వరుడై ఆయన ఆకాశంలోకి ఎగిరిపోయాడు.
12.340.7
ततः प्रदक्षिणं कृत्वा देवर्षि नारदं ततः ।
निवेदयामास च तं स्वं योगं परमर्षये ॥ १२.३४०.७ ॥
అనంతరం ఆయన దేవర్షి నారదుని ప్రదక్షిణం చేసి, ఆ పరమర్షికి తన యోగాన్ని తెలియజేశాడు.
12.340.8
दृष्टो मार्गः प्रवृत्तोस्मि स्वस्ति तेऽस्तु तपोधन ।
त्वत्प्रसादाद्गमिष्यामि गतिमिष्टां महाद्युते ॥ १२.३४०.८ ॥
మార్గాన్ని చూశాను, నేను బయలుదేరుతున్నాను. తపోధనా, మీకు శుభం కలుగుగాక. మీ అనుగ్రహంతో నేను కోరిన గతిని పొందుతాను, మహాతేజస్వీ.
12.340.9
नारदेनाभ्यनुज्ञातः शुको द्वैपायनात्मजः ।
अभिवाद्य पुनर्योगमास्थायाकाशमाविशत् ॥ १२.३४०.९ ॥
నారదుని అనుమతి పొందిన ద్వైపాయనుని కుమారుడు శుకుడు నమస్కరించి, మళ్లీ యోగాన్ని ధరించి ఆకాశంలోకి ప్రవేశించాడు.
12.340.10
कैलासपृष्ठादुत्पत्य स पपात दिवं तदा ।
अन्तरिक्षचरः श्रीमान्व्यासपुत्रः सुनिश्चितः ॥ १२.३४०.१० ॥
కైలాస శిఖరం నుండి ఎగిరి అతడు అప్పుడు దివికి దూకాడు. ఆకాశంలో సంచరించే ఆ శ్రీమంతుడు, వ్యాసపుత్రుడు, దృఢనిశ్చయుడు.
12.340.11
तमुद्यन्तं द्विजश्रेष्ठं वैनतेयसमद्युतिम् ।
ददृशुः सर्वभूतानि मनोऽमारुतरंहसम् ॥ १२.३४०.११ ॥
పైకి ఎగసిన ఆ ద్విజశ్రేష్ఠుడిని, గరుత్మంతునితో సమానమైన తేజస్సు కలవానిని, మనస్సు మరియు వాయువులతో సమాన వేగం కలవానిని సర్వ ప్రాణులు చూశాయి.
12.340.12
व्यवसायेन लोकांस्त्रीन्सर्वान्सोऽथ विचिन्तयन् ।
आस्थितो दिव्यमध्वानं पावकार्कसमप्रभः ॥ १२.३४०.१२ ॥
తన సంకల్పంతో మూడు లోకాలన్నింటినీ ధ్యానిస్తూ, అగ్ని మరియు సూర్యుల వంటి ప్రభ కలవాడై ఆ దివ్య మార్గాన్ని అధిరోహించాడు.
12.340.13
तमेकमनसं यान्तमव्यग्रमकुतोभयम् ।
ददृशुः सर्वभूतानि जङ्गमानीतराणि च ॥ १२.३४०.१३ ॥
ఏకాగ్రమనస్కుడై, చలించక, ఎటునుండీ భయం లేనివాడై వెళ్తున్న అతనిని సర్వ ప్రాణులు చూశాయి, చలించేవీ చలించనివీ కూడా.
12.340.14
यथाशक्ति यथान्यायं पूजयांचक्रिरे तदा ।
पुष्पवर्षेश्च दिव्यैस्तमलंचक्रुर्दिवौकसः ॥ १२.३४०.१४ ॥
అప్పుడు వారు యథాశక్తిగా, యథావిధిగా ఆయనను పూజించారు; స్వర్గవాసులు దివ్యమైన పుష్పవర్షంతో ఆయనను అలంకరించారు.
12.340.15
तं दृष्ट्वा विस्मिताः सर्वे गन्धर्वाप्सरसां गणाः ।
ऋषयश्चैव संसिद्धाः परं विस्मयमागताः ॥ १२.३४०.१५ ॥
ఆయనను చూసి గంధర్వులు, అప్సరసల గణాలు అందరూ ఆశ్చర్యపోయారు; సిద్ధులైన ఋషులు కూడా అత్యంత విస్మయం పొందారు.
12.340.16
अन्तरिक्षगतः कोऽयं तपसा सिद्धिमागतः ।
अधः कायोर्ध्ववक्रश्च नेत्रैः समतिवाह्यते ॥ १२.३४०.१६ ॥
ఆకాశంలో వెళ్తున్న ఇతడెవరు? తపస్సుతో సిద్ధి పొందినవాడు. కింద శరీరం, పైకి ముఖం కలవాడు; కళ్ళతోనే ముందుకు సాగిపోతున్నాడు.
12.340.17
ततः परमधर्मात्मा त्रिषु लोकेषु विश्रुतः ।
भास्करं समुदीक्षन्स प्राङ्भुखो वाग्यतोऽगमत्।
शब्देनाकाशमखिलं पूरयन्निव सर्वशः ॥ १२.३४०.१७ ॥
అప్పుడు పరమ ధర్మాత్ముడు, మూడు లోకాలలో ప్రసిద్ధుడు అయినవాడు, సూర్యుని స్థిరంగా చూస్తూ, వాక్కును నిగ్రహించి, తూర్పు ముఖంగా వెళ్ళాడు; శబ్దంతో ఆకాశమంతటినీ నలుదిశలా నింపుతున్నట్లుగా.
12.340.18
तमापतन्तं सहसा दृष्ट्वा सर्वाप्सरोगणाः ।
संभ्रान्तमनसो राजन्नासन्परमविस्मिताः।
पञ्चचूडाप्रभृतयो भृशमुत्फुल्ललोचनाः ॥ १२.३४०.१८ ॥
అతడు అకస్మాత్తుగా వస్తుండటం చూసి, పంచచూడ మొదలైన అప్సరసల గణాలన్నీ మనసు కలత చెంది, ఓ రాజా, మిక్కిలి విస్మయం పొందాయి; వారి కళ్ళు బాగా విప్పారాయి.
12.340.19
दैवतं कतमं ह्येतदुत्तमां गतिमास्थितम् ।
सुनिश्चितमिहायाति विमुक्तमिव निःस्पृहम् ॥ १२.३४०.१९ ॥
ఉత్తమ గతిని పొందినవాడై, విముక్తుడిలా, నిస్పృహుడిలా, అత్యంత నిశ్చయంతో ఇక్కడికి వస్తున్న ఈ దేవుడు ఎవరు?
12.340.20
ततः समभिचक्राम मलयं नाम पर्वतम् ।
उर्वशी पूर्वचित्तिश्च यं नित्यमुपसेवतः ॥ १२.३४०.२० ॥
తరువాత అతను మలయం అనే పర్వతం వైపు వెళ్ళాడు, దానిని ఊర్వశి, పూర్వచిత్తి ఎల్లప్పుడూ సేవించేవారు.
12.340.21
तस्य ब्रह्मर्षिपुत्रस्य विस्मयं ययतुः परम् ।
अहो बुद्धिसमाधानं वेदाभ्यासरते द्विजे ॥ १२.३४०.२१ ॥
ఆ బ్రహ్మర్షి కుమారుని పట్ల వారిద్దరికీ మిక్కిలి ఆశ్చర్యం కలిగింది. అహో, వేదాభ్యాసంలో నిమగ్నమైన ఆ ద్విజుని బుద్ధి ఏకాగ్రత ఎంత గొప్పది!
12.340.22
अचिरेणैव कालेन नभश्चरति चन्द्रवत् ।
पितृशुश्रूषया बुद्धिं संप्राप्तोऽयमनुत्तमाम् ॥ १२.३४०.२२ ॥
కొద్ది కాలంలోనే ఇతడు చంద్రునిలా ఆకాశంలో సంచరిస్తాడు. తండ్రిని సేవించడం వలన ఇతడు అత్యుత్తమ బుద్ధిని పొందాడు.
12.340.23
पितृभक्तो दृढतपाः पितुः सुदयितः सुतः ।
अनन्यमनसा तेन कथं पित्रा विसर्जितः ॥ १२.३४०.२३ ॥
తండ్రికి భక్తుడు, దృఢ తపస్సు కలవాడు, తండ్రికి అత్యంత ప్రియమైన కుమారుడు — అనన్యమనస్కుడైన అతనిని తండ్రి ఎలా వదిలివేశాడు?
12.340.24
उर्वश्या वचनं श्रुत्वा शुकः परमधर्मवित् ।
उदैक्षत दिशः सर्वा वचने गतमानसः ॥ १२.३४०.२४ ॥
ఊర్వశి మాటలు విని, పరమ ధర్మజ్ఞుడైన శుకుడు అన్ని దిక్కుల వైపు చూశాడు; అతని మనసు ఆ మాటలపైనే నిలిచి ఉంది.
12.340.25
सोऽन्तरिक्षं महीं चैव सशैलवनकाननाम् ।
विलोकयामास तदा सरांसि सरितस्तथा ॥ १२.३४०.२५ ॥
అప్పుడు అతడు ఆకాశాన్ని, పర్వతాలు, అడవులు, తోటలతో కూడిన భూమిని, సరస్సులను, నదులను కూడా చూశాడు.
12.340.26
ततो द्वैपायनसुतं बहुमानात्समन्ततः ।
कृताञ्जलिपुटाः सर्वा निरीक्षन्ते स्म देवताः ॥ १२.३४०.२६ ॥
అప్పుడు దేవతలంతా గొప్ప గౌరవంతో, చేతులు జోడించి, అన్ని వైపుల నుండి ద్వైపాయనుని కుమారుని చూశారు.
12.340.27
अब्रवीत्तास्तदा वाक्यं शुकः परमधर्मवित् ।
पिता यद्यनुगच्छेन्मां क्रोशमान शुकेति वै ॥ १२.३४०.२७ ॥
అప్పుడు పరమ ధర్మజ్ఞుడైన శుకుడు వారితో ఇలా అన్నాడు: తండ్రి నన్ను అనుసరిస్తూ 'శుకా, శుకా' అని పిలిస్తే—
12.340.28
तस्य प्रतिवचो देयं सर्वैरेव समाहितैः ।
एतन्मे स्नेहनः सर्वे वचनं कर्तुमर्हथ ॥ १२.३४०.२८ ॥
అతనికి అందరూ శ్రద్ధగా ప్రత్యుత్తరం ఇవ్వాలి. ప్రియులారా, నా ఈ మాటను మీరంతా నెరవేర్చడం తగినది.
12.340.29
शुकस्य वचन श्रुत्वा दिशः सजलकाननाः ।
समुद्राः सरितः शैलाः प्रत्यूचुस्तं समन्ततः ॥ १२.३४०.२९ ॥
శుకుని మాట విని, జలాలు, అడవులతో కూడిన దిక్కులు, సముద్రాలు, నదులు, పర్వతాలు అన్ని వైపుల నుండి అతనికి ప్రత్యుత్తరం ఇచ్చాయి.
12.340.30
यथा ज्ञापयसे विप्र बाढमेवं भविष्यति ।
ऋषेर्व्याहरतो वाक्यं प्रतिवक्ष्यामहे वयम् ॥ १२.३४०.३० ॥
ఓ విప్రుడా, మీరు తెలిపినట్లే అది జరుగుతుంది. ఋషి పలికిన మాటకు మేము ప్రత్యుత్తరం ఇస్తాము.