มหาภารตะ · อัธยายะ 12.340
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.340.1
गिरिशृङ्गं समारुह्य सुतो व्यासस्य भारत ।
समे देशे विविक्ते स निःशलाक उपाविशत् ॥ १२.३४०.१ ॥
ภารตะ บุตรของวยาสะขึ้นไปบนยอดเขาแล้วนั่งลง ไม่มีสิ่งผูกมัด ณ สถานที่ราบเรียบและสงัด
12.340.2
धारयामास चात्मानं यथाशास्त्रं यथाविधि ।
पादप्रभृतिगात्रेषु क्रमेण क्रमयोगवित् ॥ १२.३४०.२ ॥
ท่านตั้งกายให้มั่นตามคัมภีร์และตามระเบียบ เริ่มจากเท้าและไล่ตามลำดับไปทีละส่วนของร่างกาย เพราะท่านรู้ลำดับแห่งโยคะ
12.340.3
ततः स प्राङ्भुखो विद्वानादित्ये नाचिरोदिते ।
पाणिपादं समाधाय विनीतवदुपाविशत् ॥ १२.३४०.३ ॥
ครั้นแล้วผู้มีปัญญานั้นหันหน้าไปทางทิศตะวันออก เมื่อดวงอาทิตย์เพิ่งขึ้นพ้นขอบฟ้า ท่านประนมมือและจัดเท้าให้เรียบร้อย แล้วนั่งลงด้วยความถ่อมตน
12.340.4
न तत्र पक्षिसंपातो न शब्दो नापि दर्शनम् ।
यत्र वैयासकिर्धीमान्योक्तुं समुपचक्रमे ॥ १२.३४०.४ ॥
ณ ที่ที่บุตรแห่งวยาสะผู้ปัญญาเริ่มจะกล่าว ไม่มีนกบินผ่าน ไม่มีเสียง และแม้แต่การมองเห็นก็ไม่มี
12.340.5
स ददर्श तदाऽऽत्मानं सर्वसङ्गविनिःसृतम् ।
प्रजहास ततो हासं शुकः संप्रेक्ष्य तत्परम् ॥ १२.३४०.५ ॥
ท่านได้เห็นตนเองหลุดพ้นจากการยึดติดทั้งปวง เมื่อศุกะเห็นภาวะสูงสุดนั้น ท่านก็หัวเราะ
12.340.6
स पुनर्योगमास्थाय मोक्षमार्गोपलब्धये ।
महायोगेश्वरो भूत्वा सोऽत्यक्रामद्विहायसम् ॥ १२.३४०.६ ॥
แล้วท่านก็กลับเข้าสู่โยคะอีกครั้ง เพื่อบรรลุทางแห่งโมกษะ เมื่อเป็นเจ้าแห่งโยคะผู้ยิ่งใหญ่ ท่านก็ลอยขึ้นสู่ท้องฟ้า
12.340.7
ततः प्रदक्षिणं कृत्वा देवर्षि नारदं ततः ।
निवेदयामास च तं स्वं योगं परमर्षये ॥ १२.३४०.७ ॥
จากนั้น ท่านเดินประทักษิณรอบพระนารทะ ฤๅษีเทพ แล้วรายงานโยคะของตนแก่มหาฤๅษีผู้นั้น
12.340.8
दृष्टो मार्गः प्रवृत्तोस्मि स्वस्ति तेऽस्तु तपोधन ।
त्वत्प्रसादाद्गमिष्यामि गतिमिष्टां महाद्युते ॥ १२.३४०.८ ॥
ข้าพเจ้าได้เห็นทางแล้วและกำลังออกเดินทาง ขอให้ท่านจงมีความสวัสดี ผู้เป็นขุมทรัพย์แห่งตบะ ด้วยพระกรุณาของท่าน ข้าพเจ้าจะไปถึงจุดหมายที่ปรารถนา ผู้มีรัศมีอันยิ่งใหญ่
12.340.9
नारदेनाभ्यनुज्ञातः शुको द्वैपायनात्मजः ।
अभिवाद्य पुनर्योगमास्थायाकाशमाविशत् ॥ १२.३४०.९ ॥
ศุกะ บุตรของไทปายนะ ได้รับอนุญาตจากพระนารทะ ท่านกราบไหว้แล้วกลับเข้าสู่โยคะอีกครั้ง และเข้าไปในท้องฟ้า
12.340.10
कैलासपृष्ठादुत्पत्य स पपात दिवं तदा ।
अन्तरिक्षचरः श्रीमान्व्यासपुत्रः सुनिश्चितः ॥ १२.३४०.१० ॥
ท่านกระโดดขึ้นจากยอดไกรลาส แล้วจึงร่อนลงสู่สวรรค์ บุตรแห่งวยาสะผู้รุ่งเรือง ผู้เคลื่อนไปในอากาศ มุ่งมั่นแน่วแน่
12.340.11
तमुद्यन्तं द्विजश्रेष्ठं वैनतेयसमद्युतिम् ।
ददृशुः सर्वभूतानि मनोऽमारुतरंहसम् ॥ १२.३४०.११ ॥
สรรพสัตว์ทั้งปวงเห็นท่านผู้เป็นยอดของทวิชาตำลังลอยขึ้น รุ่งโรจน์ดุจครุฑ และเคลื่อนไปเร็วดุจใจและลม
12.340.12
व्यवसायेन लोकांस्त्रीन्सर्वान्सोऽथ विचिन्तयन् ।
आस्थितो दिव्यमध्वानं पावकार्कसमप्रभः ॥ १२.३४०.१२ ॥
ท่านไตร่ตรองโลกทั้งสามด้วยความมุ่งมั่นแน่วแน่ แล้วขึ้นสู่ทางสวรรค์ รุ่งเรืองดุจไฟและดวงอาทิตย์
12.340.13
तमेकमनसं यान्तमव्यग्रमकुतोभयम् ।
ददृशुः सर्वभूतानि जङ्गमानीतराणि च ॥ १२.३४०.१३ ॥
สรรพสัตว์ทั้งที่เคลื่อนไหวและไม่เคลื่อนไหวเห็นท่านไปโดยมีใจเดียว ไม่หวั่นไหว และไม่มีความกลัวจากทิศใดๆ
12.340.14
यथाशक्ति यथान्यायं पूजयांचक्रिरे तदा ।
पुष्पवर्षेश्च दिव्यैस्तमलंचक्रुर्दिवौकसः ॥ १२.३४०.१४ ॥
ตามกำลังและตามธรรม พวกเขาจึงบูชาท่าน และเทพผู้อยู่บนสวรรค์ก็ประดับท่านด้วยฝนดอกไม้ทิพย์
12.340.15
तं दृष्ट्वा विस्मिताः सर्वे गन्धर्वाप्सरसां गणाः ।
ऋषयश्चैव संसिद्धाः परं विस्मयमागताः ॥ १२.३४०.१५ ॥
เมื่อเห็นท่าน คณะคนธรรพ์และอัปสรทั้งหมดต่างประหลาดใจ และฤๅษีผู้บรรลุสิทธิก็เต็มไปด้วยความอัศจรรย์ยิ่ง
12.340.16
अन्तरिक्षगतः कोऽयं तपसा सिद्धिमागतः ।
अधः कायोर्ध्ववक्रश्च नेत्रैः समतिवाह्यते ॥ १२.३४०.१६ ॥
ผู้นี้เป็นใครที่เคลื่อนไปในอากาศ ผู้บรรลุความสำเร็จด้วยตบะ ร่างกายอยู่เบื้องล่างและหน้าหงายขึ้น ท่านถูกพาไปข้างหน้าด้วยดวงตาเท่านั้น
12.340.17
ततः परमधर्मात्मा त्रिषु लोकेषु विश्रुतः ।
भास्करं समुदीक्षन्स प्राङ्भुखो वाग्यतोऽगमत्।
शब्देनाकाशमखिलं पूरयन्निव सर्वशः ॥ १२.३४०.१७ ॥
ครั้นแล้ว ท่านผู้มีธรรมอันสูงสุดในจิตใจ และมีชื่อเสียงในสามโลก จ้องมองดวงอาทิตย์อย่างแน่วแน่ ท่านไปโดยหันหน้าไปทางทิศตะวันออกและสำรวมวาจา เสียงของท่านดุจเติมเต็มท้องฟ้าทั้งสิ้นไปทุกทิศ
12.340.18
तमापतन्तं सहसा दृष्ट्वा सर्वाप्सरोगणाः ।
संभ्रान्तमनसो राजन्नासन्परमविस्मिताः।
पञ्चचूडाप्रभृतयो भृशमुत्फुल्ललोचनाः ॥ १२.३४०.१८ ॥
ข้าแต่พระราชา เมื่ออัปสรทั้งหมดเห็นท่านพุ่งเข้ามาอย่างกะทันหัน มีปัญจจูฑาเป็นต้น จิตใจของพวกนางก็สับสนและประหลาดใจยิ่ง ดวงตาเบิกกว้างอย่างยิ่ง
12.340.19
दैवतं कतमं ह्येतदुत्तमां गतिमास्थितम् ।
सुनिश्चितमिहायाति विमुक्तमिव निःस्पृहम् ॥ १२.३४०.१९ ॥
เทพองค์ใดหนอที่ได้บรรลุภาวะอันสูงสุดนี้ และมาที่นี่ด้วยความมุ่งมั่นแน่วแน่ ดุจหลุดพ้นและปราศจากความปรารถนา
12.340.20
ततः समभिचक्राम मलयं नाम पर्वतम् ।
उर्वशी पूर्वचित्तिश्च यं नित्यमुपसेवतः ॥ १२.३४०.२० ॥
จากนั้นท่านได้เดินไปยังภูเขาชื่อมลยะ ซึ่งอุรวศีและปูรวจิตติคอยรับใช้อยู่เป็นนิตย์
12.340.21
तस्य ब्रह्मर्षिपुत्रस्य विस्मयं ययतुः परम् ।
अहो बुद्धिसमाधानं वेदाभ्यासरते द्विजे ॥ १२.३४०.२१ ॥
ทั้งสองต่างพากันประหลาดใจอย่างยิ่งต่อบุตรของพรหมฤๅษีผู้นั้น ช่างเป็นสมาธิแห่งปัญญาของพราหมณ์ผู้เกิดสองครั้งผู้นี้ ผู้ยินดีในการศึกษาพระเวท
12.340.22
अचिरेणैव कालेन नभश्चरति चन्द्रवत् ।
पितृशुश्रूषया बुद्धिं संप्राप्तोऽयमनुत्तमाम् ॥ १२.३४०.२२ ॥
ในไม่ช้าเขาจะโคจรไปบนท้องฟ้าดุจพระจันทร์ เพราะการรับใช้บิดา เขาได้บรรลุปัญญาอันสูงสุดนี้แล้ว
12.340.23
पितृभक्तो दृढतपाः पितुः सुदयितः सुतः ।
अनन्यमनसा तेन कथं पित्रा विसर्जितः ॥ १२.३४०.२३ ॥
ผู้ภักดีต่อบิดา มีตบะมั่นคง เป็นบุตรที่บิดารักยิ่ง บุตรผู้มีใจจดจ่อไม่แยกไปทางอื่นเช่นนั้น เหตุใดบิดาจึงปล่อยให้เขาจากไปได้
12.340.24
उर्वश्या वचनं श्रुत्वा शुकः परमधर्मवित् ।
उदैक्षत दिशः सर्वा वचने गतमानसः ॥ १२.३४०.२४ ॥
เมื่อได้ฟังถ้อยคำของอุรวศี ศุกะผู้รู้ธรรมอันสูงสุด มองไปยังทิศทั้งปวง ใจของเขาจดจ่ออยู่กับถ้อยคำเหล่านั้น
12.340.25
सोऽन्तरिक्षं महीं चैव सशैलवनकाननाम् ।
विलोकयामास तदा सरांसि सरितस्तथा ॥ १२.३४०.२५ ॥
จากนั้นเขามองดูท้องฟ้า และแผ่นดินพร้อมด้วยภูเขา ป่า และไพรพฤกษ์ ตลอดจนทะเลสาบและแม่น้ำทั้งหลายด้วย
12.340.26
ततो द्वैपायनसुतं बहुमानात्समन्ततः ।
कृताञ्जलिपुटाः सर्वा निरीक्षन्ते स्म देवताः ॥ १२.३४०.२६ ॥
ครั้นแล้ว เทวดาทั้งปวงด้วยความเคารพอย่างยิ่ง ประนมมือจรดกัน มองดูบุตรของทไวปายนจากทุกทิศ
12.340.27
अब्रवीत्तास्तदा वाक्यं शुकः परमधर्मवित् ।
पिता यद्यनुगच्छेन्मां क्रोशमान शुकेति वै ॥ १२.३४०.२७ ॥
ศุกะผู้รู้ธรรมอันสูงสุดจึงกล่าวกับเทวดาเหล่านั้นว่า "หากบิดาของข้าตามข้ามา ร้องเรียกว่า ศุกะ ศุกะ เถิด—
12.340.28
तस्य प्रतिवचो देयं सर्वैरेव समाहितैः ।
एतन्मे स्नेहनः सर्वे वचनं कर्तुमर्हथ ॥ १२.३४०.२८ ॥
ทุกท่านควรตอบท่านด้วยใจที่ตั้งมั่น ท่านผู้เป็นที่รักทั้งหลาย ขอให้ท่านทำตามคำขอของข้านี้เถิด
12.340.29
शुकस्य वचन श्रुत्वा दिशः सजलकाननाः ।
समुद्राः सरितः शैलाः प्रत्यूचुस्तं समन्ततः ॥ १२.३४०.२९ ॥
เมื่อได้ฟังถ้อยคำของศุกะ ทิศทั้งหลายพร้อมด้วยน้ำและป่าไม้ สมุทร แม่น้ำ และภูเขา ต่างตอบเขาจากทุกทิศ
12.340.30
यथा ज्ञापयसे विप्र बाढमेवं भविष्यति ।
ऋषेर्व्याहरतो वाक्यं प्रतिवक्ष्यामहे वयम् ॥ १२.३४०.३० ॥
ท่านผู้เป็นพราหมณ์ ดังที่ท่านได้แจ้งไว้ก็จะเป็นเช่นนั้นแน่นอน เราจะตอบถ้อยคำของฤๅษีผู้กล่าวอยู่นี้