ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 12.370
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.370.1
अथ ब्राह्मणरूपेण कं तं समनुपश्यसि ।
मानुषं केवलं विप्रं देवं वाऽथ शुचिस्मिते ॥ १२.३७०.१ ॥
ಆಗ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ರೂಪದಲ್ಲಿ ನೀನು ಯಾರನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿರುವೆ? ಅವನು ಕೇವಲ ಮನುಷ್ಯ ವಿಪ್ರನೋ, ಅಥವಾ ದೇವನೋ, ಓ ಶುಚಿಸ್ಮಿತೆ?
12.370.2
को हि मां मानुषः शक्तो द्रष्टुकामो यशस्विनि ।
संदर्शनरुचिर्वाक्यमाज्ञापूर्वं वदिष्यति ॥ १२.३७०.२ ॥
ಓ ಯಶಸ್ವಿನಿ, ನನ್ನನ್ನು ನೋಡಬಯಸಿ, ದರ್ಶನದ ಆಸೆಯಿಂದ, ಆಜ್ಞಾಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಇಂತಹ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಬಲ್ಲ ಮನುಷ್ಯ ಯಾರು?
12.370.3
सुरासुरगणानां च देवर्षीनां च भामिनि ।
ननु नागा महावीर्याः सौरभेयास्तरस्विनः ॥ १२.३७०.३ ॥
ಓ ಭಾಮಿನಿ, ಸುರ-ಅಸುರ ಗಣಗಳಲ್ಲಿಯೂ ದೇವರ್ಷಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ, ನಾಗರು ಮಹಾಪರಾಕ್ರಮಿಗಳು, ಸುರಭಿಯ ವಂಶಜರು ಮತ್ತು ವೇಗವಂತರು.
12.370.4
वन्दनीयाश्च वरदा वयमप्यनुयायिनः ।
मनुष्याणां विशेषेण नावेक्ष्या इति मे मतिः ॥ १२.३७०.४ ॥
ನಾವೂ ವಂದನೀಯರು, ವರದಾಯಕರು, ಅನುಯಾಯಿಗಳು; ಮನುಷ್ಯರಲ್ಲಿ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ನಮ್ಮನ್ನು ಕಡೆಗಣಿಸಬಾರದು ಎಂಬುದು ನನ್ನ ಅಭಿಪ್ರಾಯ.
12.370.5
आर्जवेन विजानामि नासौ देवोऽनिलाशन ।
एकं तस्मिन्विजानामि भक्तिमानतिरोपण ॥ १२.३७०.५ ॥
ಸರಳತೆಯಿಂದ ನಾನು ತಿಳಿದಿದ್ದೇನೆ, ಅವನು ದೇವನಲ್ಲ, ಓ ಅನಿಲಾಶನ. ಒಂದು ವಿಷಯ ನಾನು ಅವನಲ್ಲಿ ತಿಳಿದಿದ್ದೇನೆ, ಅವನು ಭಕ್ತಿಮಂತ, ಓ ಅತಿರೋಷಣ.
12.370.6
स हि कार्यान्तराकाङ्क्षी जलेप्सुः स्तोकको यथा ।
वर्षं वर्षप्रियः पक्षी दर्शनं तव काङ्क्षते ॥ १२.३७०.६ ॥
ಅವನು ಬೇರೊಂದು ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಾನೆ, ನೀರನ್ನು ಬಯಸುವ ಚಿಕ್ಕ ಹಕ್ಕಿಯಂತೆ; ಮಳೆಯನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುವ ಹಕ್ಕಿಯಂತೆ ಅವನು ನಿನ್ನ ದರ್ಶನವನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಾನೆ.
12.370.7
हित्वा त्वद्दर्शनं किंचिद्विघ्नं न प्रतिपालयेत् ।
तुल्योप्यभिजने जातो न कश्चित्पर्युपासते ॥ १२.३७०.७ ॥
ನಿನ್ನ ದರ್ಶನವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಯಾವುದೇ ವಿಘ್ನವನ್ನು ಕಾಯಬಾರದು. ಸಮಾನ ಕುಲದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದವರಾದರೂ ಯಾರೂ ಸೇವಿಸುವುದಿಲ್ಲ.
12.370.8
तद्रोषं सहजं त्यक्त्वा त्वमेनं द्रष्टुमर्हसि ।
आशाच्छेदेन तस्याद्य नात्मानं दरधुमर्हसि ॥ १२.३७०.८ ॥
ಆದ್ದರಿಂದ ನಿನ್ನ ಸಹಜ ಕೋಪವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ನೀನು ಇವನನ್ನು ನೋಡಬೇಕು. ಇಂದು ಅವನ ಆಶೆಯನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿ ನಿನ್ನನ್ನು ನೀನು ತಡೆಯಬಾರದು.
12.370.9
आशया ह्यभिपन्नानामकृत्वाऽश्रुप्रमार्जनम् ।
राजा वा राजपुत्रो वा भ्रूणहत्यैव युज्यते ॥ १२.३७०.९ ॥
ಆಶೆಯಿಂದ ಸಂಕಟಪಡುವವರ ಕಣ್ಣೀರನ್ನು ಒರೆಸದಿದ್ದರೆ, ರಾಜನಾಗಲಿ ರಾಜಕುಮಾರನಾಗಲಿ, ಅದು ಭ್ರೂಣಹತ್ಯೆಗೆ ಸಮಾನವಾಗುತ್ತದೆ.
12.370.10
मौने ज्ञानफलावाप्तिर्दानेन च यशो महत् ।
वाग्मित्वं सत्यवाक्येन परत्र च महीयते ॥ १२.३७०.१० ॥
ಮೌನದಿಂದ ಜ್ಞಾನಫಲ ಸಿಗುತ್ತದೆ; ದಾನದಿಂದ ಮಹಾ ಯಶಸ್ಸು; ಸತ್ಯವಾಕ್ಯದಿಂದ ವಾಗ್ಮಿತ್ವ; ಪರಲೋಕದಲ್ಲಿಯೂ ಗೌರವಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ.
12.370.11
भूप्रदानेन च गतिं लभत्याश्रमसंमिताम् ।
न्याय्यस्यार्धस्य संप्राप्तिं कृत्वा फलमुपाश्रुते ॥ १२.३७०.११ ॥
ಭೂದಾನದಿಂದ ಆಶ್ರಮಕ್ಕೆ ತಕ್ಕ ಗತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ನ್ಯಾಯಯುತ ಅರ್ಧವನ್ನು ಪಡೆದು ಫಲವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ.
12.370.12
अभिप्रेतामसंश्लिष्टां कृत्वा चात्महितां क्रियाम् ।
न याति निरयं कश्चिदिति धर्मविदो विदुः ॥ १२.३७०.१२ ॥
ಇಷ್ಟವಾದ, ಕಲಬೆರಕೆಯಿಲ್ಲದ, ತನಗೆ ಹಿತವಾದ ಕರ್ಮವನ್ನು ಮಾಡಿದವನು ನರಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಧರ್ಮಜ್ಞರು ತಿಳಿದಿದ್ದಾರೆ.
12.370.13
अभिमानैर्न मानो मे जातिदोषेण वै महान् ।
रोषः संकल्पजः साध्वि दग्धो वागग्निना त्वया ॥ १२.३७०.१३ ॥
ಓ ಸಾಧ್ವಿ, ಅಹಂಕಾರದಿಂದ ನನ್ನ ಮಾನ ದೊಡ್ಡದಲ್ಲ; ಜಾತಿ ದೋಷದಿಂದ ಸಂಕಲ್ಪದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಮಹಾ ಕೋಪ ನಿನ್ನ ವಾಗ್ಗ್ನಿಯಿಂದ ಸುಟ್ಟುಹೋಯಿತು.
12.370.14
न च रोषादहं साध्वि पश्येयमधिकं तमः ।
तस्य वक्तव्यतां याति विशेषेण भुजङ्गमाः ॥ १२.३७०.१४ ॥
ಓ ಸಾಧ್ವಿ, ಕೋಪದಿಂದ ನಾನು ಹೆಚ್ಚಿನ ಕತ್ತಲೆಯನ್ನು ನೋಡುವುದಿಲ್ಲ; ಓ ಸರ್ಪಗಳೇ, ಅದು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಹೇಳಲ್ಪಡುತ್ತದೆ.
12.370.15
रोषस्य हि वशं गत्वा दशग्नीवः प्रतापवान् ।
तथा शक्रप्रतिस्पर्धी हतो रामेण संयुगे ॥ १२.३७०.१५ ॥
ಕೋಪದ ವಶಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗಿ, ಇಂದ್ರನಿಗೆ ಪ್ರತಿಸ್ಪರ್ಧಿಯಾದ ಪ್ರತಾಪವಂತ ದಶಗ್ರೀವ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ರಾಮನಿಂದ ಹತನಾದನು.
12.370.16
अन्तःपुरगतं वत्सं श्रुत्वा रामेण निर्हृतम् ।
धर्मणारोषसंविग्नाः कार्तवीर्यसुता हताः ॥ १२.३७०.१६ ॥
ಅಂತಃಪುರಕ್ಕೆ ಹೋದ ಕರುವನ್ನು (ಮಗನನ್ನು) ರಾಮನು ಅಪಹರಿಸಿದನೆಂದು ಕೇಳಿ, ಕೋಪದಿಂದ ಕಂಗೆಟ್ಟ ಕಾರ್ತವೀರ್ಯನ ಪುತ್ರರು ಹತರಾದರು.
12.370.17
जामदग्न्येन रामेण सहस्रनयनोपमः ।
संयुगे निहतो रोषात्कार्तवीर्यो महाबलः ॥ १२.३७०.१७ ॥
ಜಮದಗ್ನಿಯ ಮಗ ರಾಮನಿಂದ, ಸಹಸ್ರನೇತ್ರನಿಗೆ (ಇಂದ್ರನಿಗೆ) ಸಮಾನನಾದ ಮಹಾಬಲ ಕಾರ್ತವೀರ್ಯ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಕೋಪದಿಂದ ಹತನಾದನು.
12.370.18
तदेष तपसां शत्रुः श्रेयसां विनिपातकः ।
निगृहीतो मया रोषः श्रुत्वैवं वचनं तव ॥ १२.३७०.१८ ॥
ಆದ್ದರಿಂದ ಈ ಕೋಪ ತಪಸ್ಸಿಗೆ ಶತ್ರು, ಶ್ರೇಯಸ್ಸನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವವನು; ನಿನ್ನ ಈ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿ ನಾನು ಆ ಕೋಪವನ್ನು ತಡೆಹಿಡಿದಿದ್ದೇನೆ.
12.370.19
आत्मानं च विशेषेण प्रशंसाम्यनपायिनि ।
यस्य मे त्वं विशालाक्षि भार्या गुणसमन्विता ॥ १२.३७०.१९ ॥
ನಾಶವಿಲ್ಲದವಳೇ, ವಿಶಾಲನೇತ್ರಳೇ, ಗುಣವಂತಳಾದ ನೀನು ನನ್ನ ಪತ್ನಿಯಾಗಿರುವುದಕ್ಕಾಗಿ ನಾನು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ನನ್ನನ್ನೇ ಹೊಗಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ.
12.370.20
एष तत्रैव गच्छामि यत्र तिष्ठत्यसौ द्विजः ।
सर्वथा चोक्तवान्वाक्यं स कृतार्थः प्रयास्यति ॥ १२.३७०.२० ॥
ಆ ದ್ವಿಜನು ಎಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವನೋ ಅಲ್ಲಿಗೇ ನಾನು ಹೋಗುತ್ತೇನೆ. ಅವನು ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದ ಮಾತುಗಳಿಂದ ಅವನು ಕೃತಾರ್ಥನಾಗಿ ಹೋಗುವನು.