Mahābhārata · Adhyāya 12.370
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.370.1
अथ ब्राह्मणरूपेण कं तं समनुपश्यसि ।
मानुषं केवलं विप्रं देवं वाऽथ शुचिस्मिते ॥ १२.३७०.१ ॥
Wen siehst du nun in der Gestalt eines Brahmanen? Ist er nur ein menschlicher Brahmane oder ein Gott, o du mit dem reinen Lächeln?
12.370.2
को हि मां मानुषः शक्तो द्रष्टुकामो यशस्विनि ।
संदर्शनरुचिर्वाक्यमाज्ञापूर्वं वदिष्यति ॥ १२.३७०.२ ॥
O Ruhmreiche, welcher Mensch, der mich zu sehen begehrt und nach einer Begegnung verlangt, könnte solche Worte mit Vollmacht sprechen?
12.370.3
सुरासुरगणानां च देवर्षीनां च भामिनि ।
ननु नागा महावीर्याः सौरभेयास्तरस्विनः ॥ १२.३७०.३ ॥
O Herrin, unter den Scharen der Götter und Dämonen und unter den göttlichen Weisen sind die Nāgas wahrlich von großer Kraft, Nachkommen der Surabhi und schnell.
12.370.4
वन्दनीयाश्च वरदा वयमप्यनुयायिनः ।
मनुष्याणां विशेषेण नावेक्ष्या इति मे मतिः ॥ १२.३७०.४ ॥
Auch wir sind verehrungswürdig, Gewährer von Gaben und Gefolgsleute; besonders unter den Menschen sollten wir nicht übersehen werden. So ist meine Auffassung.
12.370.5
आर्जवेन विजानामि नासौ देवोऽनिलाशन ।
एकं तस्मिन्विजानामि भक्तिमानतिरोपण ॥ १२.३७०.५ ॥
Aus Aufrichtigkeit weiß ich, dass er kein Gott ist, o Windesser. Eines weiß ich von ihm: Er ist hingegeben, o du von Zorn Freie.
12.370.6
स हि कार्यान्तराकाङ्क्षी जलेप्सुः स्तोकको यथा ।
वर्षं वर्षप्रियः पक्षी दर्शनं तव काङ्क्षते ॥ १२.३७०.६ ॥
Er begehrt gewiss ein anderes Ziel, wie ein kleiner Vogel, der Wasser sucht; wie ein Vogel, der den Regen liebt, sehnt er sich nach deinem Anblick.
12.370.7
हित्वा त्वद्दर्शनं किंचिद्विघ्नं न प्रतिपालयेत् ।
तुल्योप्यभिजने जातो न कश्चित्पर्युपासते ॥ १२.३७०.७ ॥
Wer deinen Anblick aufgegeben hat, soll kein Hindernis abwarten; auch wer aus gleichem Geschlecht geboren ist, dient nicht.
12.370.8
तद्रोषं सहजं त्यक्त्वा त्वमेनं द्रष्टुमर्हसि ।
आशाच्छेदेन तस्याद्य नात्मानं दरधुमर्हसि ॥ १२.३७०.८ ॥
Darum sollst du, nachdem du deinen angeborenen Zorn abgelegt hast, ihn sehen; heute, indem du seine Hoffnung abschneidest, sollst du dich nicht selbst zurückhalten.
12.370.9
आशया ह्यभिपन्नानामकृत्वाऽश्रुप्रमार्जनम् ।
राजा वा राजपुत्रो वा भ्रूणहत्यैव युज्यते ॥ १२.३७०.९ ॥
Wer den von Hoffnung Bedrängten die Tränen nicht abwischt, sei er König oder Königssohn, begeht nur die Tötung eines Embryos.
12.370.10
मौने ज्ञानफलावाप्तिर्दानेन च यशो महत् ।
वाग्मित्वं सत्यवाक्येन परत्र च महीयते ॥ १२.३७०.१० ॥
Durch Schweigen erlangt man die Frucht des Wissens, durch Geben großen Ruhm, durch wahre Rede Beredsamkeit; und auch in der jenseitigen Welt wird man geehrt.
12.370.11
भूप्रदानेन च गतिं लभत्याश्रमसंमिताम् ।
न्याय्यस्यार्धस्य संप्राप्तिं कृत्वा फलमुपाश्रुते ॥ १२.३७०.११ ॥
Durch die Gabe von Land erlangt man einen Zustand, der der Einsiedelei entspricht; nachdem man den rechtmäßigen Anteil erhalten hat, genießt man die Frucht.
12.370.12
अभिप्रेतामसंश्लिष्टां कृत्वा चात्महितां क्रियाम् ।
न याति निरयं कश्चिदिति धर्मविदो विदुः ॥ १२.३७०.१२ ॥
Wer eine erwünschte, unvermischte und dem eigenen Wohl dienende Handlung vollbracht hat, geht in keine Hölle — so wissen es die Kenner des Dharma.
12.370.13
अभिमानैर्न मानो मे जातिदोषेण वै महान् ।
रोषः संकल्पजः साध्वि दग्धो वागग्निना त्वया ॥ १२.३७०.१३ ॥
O Tugendhafte, meine Ehre ist nicht groß durch Hochmut; durch einen Fehler der Geburt wurde der große, aus dem Vorsatz geborene Zorn vom Feuer deiner Worte verbrannt.
12.370.14
न च रोषादहं साध्वि पश्येयमधिकं तमः ।
तस्य वक्तव्यतां याति विशेषेण भुजङ्गमाः ॥ १२.३७०.१४ ॥
O Tugendhafte, und durch Zorn würde ich keine größere Finsternis sehen; o Schlangen, von ihm wird besonders gesprochen.
12.370.15
रोषस्य हि वशं गत्वा दशग्नीवः प्रतापवान् ।
तथा शक्रप्रतिस्पर्धी हतो रामेण संयुगे ॥ १२.३७०.१५ ॥
Unter die Macht des Zorns geraten, wurde der mächtige Zehnhalsige, Rivale Indras, ebenso im Kampf von Rāma erschlagen.
12.370.16
अन्तःपुरगतं वत्सं श्रुत्वा रामेण निर्हृतम् ।
धर्मणारोषसंविग्नाः कार्तवीर्यसुता हताः ॥ १२.३७०.१६ ॥
Als sie hörten, dass das Kalb (der Sohn), das in die inneren Gemächer gegangen war, von Rāma fortgeführt worden war, wurden die vom Zorn erregten Söhne Kārtavīryas erschlagen.
12.370.17
जामदग्न्येन रामेण सहस्रनयनोपमः ।
संयुगे निहतो रोषात्कार्तवीर्यो महाबलः ॥ १२.३७०.१७ ॥
Kārtavīrya, von großer Kraft, dem Tausendäugigen gleich, wurde im Kampf aus Zorn von Rāma, dem Sohn Jamadagnis, erschlagen.
12.370.18
तदेष तपसां शत्रुः श्रेयसां विनिपातकः ।
निगृहीतो मया रोषः श्रुत्वैवं वचनं तव ॥ १२.३७०.१८ ॥
Darum ist dieser Zorn der Feind der Askese und der Zerstörer des Guten; nachdem ich solche Worte von dir gehört habe, habe ich diesen Zorn gezügelt.
12.370.19
आत्मानं च विशेषेण प्रशंसाम्यनपायिनि ।
यस्य मे त्वं विशालाक्षि भार्या गुणसमन्विता ॥ १२.३७०.१९ ॥
Ich preise mich besonders selbst, o Unvergängliche, o Weitäugige, dass du, mit Tugenden begabt, meine Gattin bist.
12.370.20
एष तत्रैव गच्छामि यत्र तिष्ठत्यसौ द्विजः ।
सर्वथा चोक्तवान्वाक्यं स कृतार्थः प्रयास्यति ॥ १२.३७०.२० ॥
Ich gehe genau dorthin, wo jener Zweimalgeborene weilt. Nachdem er seine Worte in jeder Weise gesprochen hat, wird er erfüllt von dannen gehen.