மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 12.370
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.370.1
अथ ब्राह्मणरूपेण कं तं समनुपश्यसि ।
मानुषं केवलं विप्रं देवं वाऽथ शुचिस्मिते ॥ १२.३७०.१ ॥
அப்போது பிராமண வடிவில் நீ யாரைக் காண்கிறாய்? அவன் வெறும் மனிதனா, அந்தணனா, அல்லது தேவனா, தூய புன்னகை கொண்டவளே?
12.370.2
को हि मां मानुषः शक्तो द्रष्टुकामो यशस्विनि ।
संदर्शनरुचिर्वाक्यमाज्ञापूर्वं वदिष्यति ॥ १२.३७०.२ ॥
புகழ்மிக்கவளே, என்னைக் காண விரும்பி, காட்சிக்கு ஆவலுடன், ஆணையுடன் இவ்வாறு பேசத் தகுதியுள்ள மனிதன் யார்?
12.370.3
सुरासुरगणानां च देवर्षीनां च भामिनि ।
ननु नागा महावीर्याः सौरभेयास्तरस्विनः ॥ १२.३७०.३ ॥
பாமினியே, தேவர்கள், அசுரர்கள், தேவரிஷிகள் ஆகியோரின் கூட்டங்களிலும், நாகங்கள் பெரும் வீரியமுள்ளவர்களும், சுரபியின் வழித்தோன்றல்களும், விரைவானவர்களுமாவர்.
12.370.4
वन्दनीयाश्च वरदा वयमप्यनुयायिनः ।
मनुष्याणां विशेषेण नावेक्ष्या इति मे मतिः ॥ १२.३७०.४ ॥
நாங்களும் வணங்கத்தக்கவர்கள், வரமளிப்பவர்கள், பின்தொடர்பவர்கள்; மனிதர்களிடையே குறிப்பாக நாங்கள் புறக்கணிக்கப்படக்கூடாது என்பது என் கருத்து.
12.370.5
आर्जवेन विजानामि नासौ देवोऽनिलाशन ।
एकं तस्मिन्विजानामि भक्तिमानतिरोपण ॥ १२.३७०.५ ॥
நேர்மையால் நான் அறிவேன், அவன் தேவன் அல்லன், அனிலாசனனே. ஒன்றை மட்டும் அவனில் நான் அறிவேன், அவன் பக்தியுடையவன், அதிரோஷணனே.
12.370.6
स हि कार्यान्तराकाङ्क्षी जलेप्सुः स्तोकको यथा ।
वर्षं वर्षप्रियः पक्षी दर्शनं तव काङ्क्षते ॥ १२.३७०.६ ॥
அவன் வேறொரு நோக்கத்தை விரும்புகிறான், நீரை விரும்பும் சிறிய பறவை போல; மழையை விரும்பும் பறவை போல அவன் உன் தரிசனத்தை விரும்புகிறான்.
12.370.7
हित्वा त्वद्दर्शनं किंचिद्विघ्नं न प्रतिपालयेत् ।
तुल्योप्यभिजने जातो न कश्चित्पर्युपासते ॥ १२.३७०.७ ॥
உன் தரிசனத்தைத் தவிர எந்தத் தடையையும் எதிர்பார்க்கக் கூடாது. சம குலத்தில் பிறந்தவராயினும் எவரும் சேவிப்பதில்லை.
12.370.8
तद्रोषं सहजं त्यक्त्वा त्वमेनं द्रष्टुमर्हसि ।
आशाच्छेदेन तस्याद्य नात्मानं दरधुमर्हसि ॥ १२.३७०.८ ॥
ஆகவே உன் இயல்பான கோபத்தை விட்டு, இவனைப் பார்க்கத் தகுந்தவன் நீ. இன்று அவனது நம்பிக்கையை அறுத்து உன்னை நீயே தாங்கக் கூடாது.
12.370.9
आशया ह्यभिपन्नानामकृत्वाऽश्रुप्रमार्जनम् ।
राजा वा राजपुत्रो वा भ्रूणहत्यैव युज्यते ॥ १२.३७०.९ ॥
நம்பிக்கையால் துன்புறுவோரின் கண்ணீரைத் துடைக்காமல் இருந்தால், அரசனோ அரச குமாரனோ அது கருக்கொலைக்கு ஒப்பாகும்.
12.370.10
मौने ज्ञानफलावाप्तिर्दानेन च यशो महत् ।
वाग्मित्वं सत्यवाक्येन परत्र च महीयते ॥ १२.३७०.१० ॥
மௌனத்தால் ஞானப் பலன் கிடைக்கும்; தானத்தால் பெரும் புகழ் கிடைக்கும்; சத்திய வாக்கால் பேச்சுத்திறன் கிடைக்கும்; மறுலகிலும் சிறப்படைவான்.
12.370.11
भूप्रदानेन च गतिं लभत्याश्रमसंमिताम् ।
न्याय्यस्यार्धस्य संप्राप्तिं कृत्वा फलमुपाश्रुते ॥ १२.३७०.११ ॥
நிலம் தானம் செய்வதால் ஆசிரமத்துக்கு ஏற்ற நிலையை அடைகிறான்; நியாயமான பாதியைப் பெற்று பலனை அனுபவிக்கிறான்.
12.370.12
अभिप्रेतामसंश्लिष्टां कृत्वा चात्महितां क्रियाम् ।
न याति निरयं कश्चिदिति धर्मविदो विदुः ॥ १२.३७०.१२ ॥
விருப்பமானதும் கலப்பற்றதும் தனக்கு நன்மை தருவதுமான செயலைச் செய்பவன் எவனும் நரகத்துக்குப் போவதில்லை என்று தர்மம் அறிந்தோர் அறிவர்.
12.370.13
अभिमानैर्न मानो मे जातिदोषेण वै महान् ।
रोषः संकल्पजः साध्वि दग्धो वागग्निना त्वया ॥ १२.३७०.१३ ॥
நல்லவளே, அகந்தையால் என் மானம் பெரிதன்று; பிறப்புக் குறையால், சங்கல்பத்தில் பிறந்த பெரும் கோபம் உன் சொல்லாகிய நெருப்பால் எரிக்கப்பட்டது.
12.370.14
न च रोषादहं साध्वि पश्येयमधिकं तमः ।
तस्य वक्तव्यतां याति विशेषेण भुजङ्गमाः ॥ १२.३७०.१४ ॥
நல்லவளே, கோபத்தால் நான் மேலும் இருளைக் காணேன்; பாம்புகளே, அது குறிப்பாகப் பேசப்படுகிறது.
12.370.15
रोषस्य हि वशं गत्वा दशग्नीवः प्रतापवान् ।
तथा शक्रप्रतिस्पर्धी हतो रामेण संयुगे ॥ १२.३७०.१५ ॥
கோபத்தின் வசப்பட்டு, இந்திரனுக்குப் போட்டியாளனான வலிமைமிக்க பத்துத் தலை அரக்கன் போரில் ராமனால் கொல்லப்பட்டான்.
12.370.16
अन्तःपुरगतं वत्सं श्रुत्वा रामेण निर्हृतम् ।
धर्मणारोषसंविग्नाः कार्तवीर्यसुता हताः ॥ १२.३७०.१६ ॥
அந்தப்புரத்திற்குச் சென்ற கன்றை (மகனை) ராமனால் கவர்ந்து செல்லப்பட்டதைக் கேட்டு, கோபத்தால் குழம்பிய கார்த்தவீரியனின் மகன்கள் கொல்லப்பட்டனர்.
12.370.17
जामदग्न्येन रामेण सहस्रनयनोपमः ।
संयुगे निहतो रोषात्कार्तवीर्यो महाबलः ॥ १२.३७०.१७ ॥
ஜமதக்னியின் மகன் ராமனால், ஆயிரம் கண்களுடைய (இந்திரனை) ஒத்த அவன், போரில் கோபத்தால் பெரும் வலிமையுள்ள கார்த்தவீரியன் கொல்லப்பட்டான்.
12.370.18
तदेष तपसां शत्रुः श्रेयसां विनिपातकः ।
निगृहीतो मया रोषः श्रुत्वैवं वचनं तव ॥ १२.३७०.१८ ॥
ஆகவே இக்கோபம் தவத்திற்குப் பகைவனும் நன்மைகளை அழிப்பவனும் ஆகும்; உன் இந்த சொல்லைக் கேட்டு நான் அக்கோபத்தை அடக்கினேன்.
12.370.19
आत्मानं च विशेषेण प्रशंसाम्यनपायिनि ।
यस्य मे त्वं विशालाक्षि भार्या गुणसमन्विता ॥ १२.३७०.१९ ॥
அழிவற்றவளே, அகன்ற விழிகளை உடையவளே, நற்குணங்கள் நிறைந்த நீ என் மனைவியாக இருப்பதை நான் சிறப்பாகத் தற்புகழ்ந்து கொள்கிறேன்.
12.370.20
एष तत्रैव गच्छामि यत्र तिष्ठत्यसौ द्विजः ।
सर्वथा चोक्तवान्वाक्यं स कृतार्थः प्रयास्यति ॥ १२.३७०.२० ॥
அந்த இருபிறப்பாளர் எங்கே தங்கியிருக்கிறாரோ அங்கேயே நான் செல்கிறேன். அவர் எல்லா வகையிலும் சொன்ன சொற்களால் தம் நோக்கம் நிறைவேறி செல்வார்.