Mahābhārata · Adhyāya 12.371
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.371.1
स पन्नगपतिस्तत्र प्रययौ ब्राह्मणं प्रति ।
तमेव मनसा ध्यायन्कार्यवत्तां विचारयन् ॥ १२.३७१.१ ॥
Jener Herr der Schlangen ging dorthin zum Brahmanen, ihn allein im Geiste betrachtend und über seine Absicht nachsinnend.
12.371.2
तमतिक्रम्य नागेन्द्रो मतिमान्स नरेश्वर ।
प्रोवाच मधुरं वाक्यं प्रकृत्या धर्मवत्सलः ॥ १२.३७१.२ ॥
O Herr der Menschen, jener weise Herr der Nāgas trat zu ihm und sprach sanfte Worte, von Natur dem Dharma zugetan.
12.371.3
भोभो क्षाम्याभिभाषए त्वां न रोषं कर्तुमर्हसि ।
इह त्वमभिसंप्राप्तः कस्यार्थे किं प्रयोजनम् ॥ १२.३७१.३ ॥
O, o, verzeih; ich spreche dich an, du solltest nicht zürnen. Warum bist du hierher gekommen? Um wessen willen und zu welchem Zweck?
12.371.4
आभिमुख्यादभिक्रम्य स्नेहात्पृच्छामि ते द्विज ।
विविक्ते गोमतीतीरे कं वा त्वं पर्युपाससे ॥ १२.३७१.४ ॥
Ich trete dir gegenüber und frage dich aus Zuneigung, o Zweimalgeborener. An dem einsamen Ufer der Gomatī, wen verehrst du?
12.371.5
धर्मारण्यं हि मां विद्धि नागं द्रष्टुमिहागतम् ।
पद्मनाभं द्विजश्रेष्ठ तत्र मे कार्यमाहितम् ॥ १२.३७१.५ ॥
Wisse, dass ich aus dem Dharma-Wald bin, hierher gekommen, um den Nāga zu sehen. O Bester der Zweimalgeborenen, um Padmanābha zu sehen; dort liegt meine Aufgabe.
12.371.6
तस्य चाहमसान्निध्ये श्रुतवानस्मि तं गतम् ।
स्वजनात्तं प्रतीक्षामि पर्जन्यमिव कर्षकः ॥ १२.३७१.६ ॥
Und in seiner Abwesenheit habe ich gehört, dass er fortgegangen ist; ich erwarte ihn von den Meinen, wie der Bauer die Regenwolke erwartet.
12.371.7
तस्य चाक्लेशकरणं स्वस्तिकारसमाहितम् ।
आवर्तयामि तद्ब्रह्म योगयुक्तो निरामयः ॥ १२.३७१.७ ॥
Für ihn rezitiere ich jenes Brahman wieder, das keinen Kummer bereitet und mit Segenswünschen gesammelt ist, vereint im Yoga und frei von Krankheit.
12.371.8
अहो कल्याणवृत्तस्त्वं साधुः सज्जनवत्सलः ।
अवाच्यस्त्वं महाभाग परं स्नेहेन पश्यसि ॥ १२.३७१.८ ॥
Ach, du bist von guter Gesinnung, tugendhaft und den Guten zugetan. O Hochbeglückter, du verdienst keinen Tadel; mit tiefer Zuneigung blickst du.
12.371.9
अहं स नागो विप्रर्षे यथा मां विन्दते भवान् ।
आज्ञापय यथास्वैरं किं करोमि प्रियं तव ॥ १२.३७१.९ ॥
O Weiser unter den Brahmanen, ich bin jene Schlange, die du gefunden hast. Befiehl, wie es dir gefällt; was soll ich Liebes für dich tun?
12.371.10
भवन्तं स्वजनादस्मि संप्राप्तं श्रुतवानहम् ।
अतस्त्वां स्वयमेवाहं द्रष्टुमभ्यागतो द्विज ॥ १२.३७१.१० ॥
Von meinen Verwandten hörte ich, dass du angekommen bist; deshalb, o Zweimalgeborener, bin ich selbst gekommen, dich zu sehen.
12.371.11
संप्राप्तश्च भवानद्य कृतार्थः प्रतियास्यति ।
विस्रब्धो मां द्विजश्रेष्ठ विषये योक्तमर्हसि ॥ १२.३७१.११ ॥
Du bist heute angekommen und wirst mit erfülltem Zweck wieder aufbrechen. O Bester der Zweimalgeborenen, vertrau mir und setze mich nach Belieben in deinen Angelegenheiten ein.
12.371.12
वयं हि भवता सर्वे गुणक्रीता विशेषतः ।
यस्त्वमात्महितं त्यक्त्वा मामेवेहानुरुध्यसे ॥ १२.३७१.१२ ॥
Wir alle sind durch deine Tugenden gewonnen, besonders du, der du dein eigenes Wohl aufgegeben hast, um hier mir nachzugehen.
12.371.13
आगतोऽहं महाभाग तव दर्शनलालसः ।
कंचिदर्थमनर्यज्ञः प्रष्टुकामो भुजंगम ॥ १२.३७१.१३ ॥
O du Hochbegnadeter, ich bin gekommen, begierig auf deinen Anblick. O Schlange, ich möchte über eine Sache fragen, denn ich kenne den rechten Weg nicht unwissend.
12.371.14
अहमात्मानमात्मस्थो मार्गगाणोऽऽत्मनो गतिम् ।
वासार्थिनं महाप्रज्ञं चलच्चित्तमुपास्मि ह ॥ १२.३७१.१४ ॥
In mir selbst verweilend und den Pfad meines eigenen Wesens suchend, diene ich dir, der du eine Wohnstatt suchst, o Weiser von großer Einsicht, doch unruhigen Geistes.
12.371.15
प्रकाशितस्त्वं स गुणैर्यशोगर्भगभस्तिभिः ।
शशाङ्ककरसंस्पर्शैर्हृद्यैरात्मप्रकाशितैः ॥ १२.३७१.१५ ॥
Du strahlst durch deine Vorzüge, durch Strahlen, die Ruhm in sich tragen, lieblich wie die Berührung der Mondstrahlen, aus dir selbst erleuchtet.
12.371.16
तस्य मे प्रश्नमुत्पन्नं छिन्धि त्वमनिलाशन ।
पश्चात्कार्यं वदिष्यामि श्रोतुमर्हति तद्भवान् ॥ १२.३७१.१६ ॥
Löse jene Frage, die in mir entstanden ist, o Windesverzehrer. Danach werde ich die Angelegenheit darlegen, die du zu hören würdig bist.