Mahābhārata · Adhyāya 12.371
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.371.1
स पन्नगपतिस्तत्र प्रययौ ब्राह्मणं प्रति ।
तमेव मनसा ध्यायन्कार्यवत्तां विचारयन् ॥ १२.३७१.१ ॥
Aquele senhor das serpentes foi até lá em direção ao brâmane, meditando somente nele em sua mente e considerando seu propósito.
12.371.2
तमतिक्रम्य नागेन्द्रो मतिमान्स नरेश्वर ।
प्रोवाच मधुरं वाक्यं प्रकृत्या धर्मवत्सलः ॥ १२.३७१.२ ॥
Ó senhor dos homens, aquele sábio senhor dos nāgas, aproximando-se dele, falou palavras doces, sendo por natureza amigo do dharma.
12.371.3
भोभो क्षाम्याभिभाषए त्वां न रोषं कर्तुमर्हसि ।
इह त्वमभिसंप्राप्तः कस्यार्थे किं प्रयोजनम् ॥ १२.३७१.३ ॥
Ó, ó, perdoa; falo contigo, não deves irar-te. Por que vieste aqui? Por quem, e com que propósito?
12.371.4
आभिमुख्यादभिक्रम्य स्नेहात्पृच्छामि ते द्विज ।
विविक्ते गोमतीतीरे कं वा त्वं पर्युपाससे ॥ १२.३७१.४ ॥
Aproximando-me face a face, por afeto te pergunto, ó dvija. Na solitária margem do Gomatī, a quem veneras?
12.371.5
धर्मारण्यं हि मां विद्धि नागं द्रष्टुमिहागतम् ।
पद्मनाभं द्विजश्रेष्ठ तत्र मे कार्यमाहितम् ॥ १२.३७१.५ ॥
Sabe que sou da floresta do Dharma, vindo aqui ver o nāga. Ó melhor dos dois nascidos, para ver Padmanābha; ali está colocada a minha tarefa.
12.371.6
तस्य चाहमसान्निध्ये श्रुतवानस्मि तं गतम् ।
स्वजनात्तं प्रतीक्षामि पर्जन्यमिव कर्षकः ॥ १२.३७१.६ ॥
E na sua ausência ouvi que ele partiu; espero-o da minha gente, como o lavrador espera a nuvem de chuva.
12.371.7
तस्य चाक्लेशकरणं स्वस्तिकारसमाहितम् ।
आवर्तयामि तद्ब्रह्म योगयुक्तो निरामयः ॥ १२.३७१.७ ॥
Para ele, recito novamente aquele Brahman que não causa aflição e está recolhido em bênçãos, unido ao yoga e livre de doença.
12.371.8
अहो कल्याणवृत्तस्त्वं साधुः सज्जनवत्सलः ।
अवाच्यस्त्वं महाभाग परं स्नेहेन पश्यसि ॥ १२.३७१.८ ॥
Ah! Você é de boa conduta, virtuoso e afeiçoado às pessoas boas. Ó afortunado, não és digno de censura; olhas com profundo afeto.
12.371.9
अहं स नागो विप्रर्षे यथा मां विन्दते भवान् ।
आज्ञापय यथास्वैरं किं करोमि प्रियं तव ॥ १२.३७१.९ ॥
Ó sábio entre os brâmanes, eu sou aquela serpente que encontraste. Ordena como quiseres; que coisa querida farei por ti?
12.371.10
भवन्तं स्वजनादस्मि संप्राप्तं श्रुतवानहम् ।
अतस्त्वां स्वयमेवाहं द्रष्टुमभ्यागतो द्विज ॥ १२.३७१.१० ॥
Soube por meus parentes que chegaste; por isso, ó duas vezes nascido, eu mesmo vim ver-te.
12.371.11
संप्राप्तश्च भवानद्य कृतार्थः प्रतियास्यति ।
विस्रब्धो मां द्विजश्रेष्ठ विषये योक्तमर्हसि ॥ १२.३७१.११ ॥
Chegaste hoje e partirás com teu propósito cumprido. Ó melhor dos duas vezes nascidos, confiando em mim, digna-te empregar-me em teus assuntos.
12.371.12
वयं हि भवता सर्वे गुणक्रीता विशेषतः ।
यस्त्वमात्महितं त्यक्त्वा मामेवेहानुरुध्यसे ॥ १२.३७१.१२ ॥
Todos nós fomos conquistados por tuas virtudes, e especialmente tu, que abandonaste teu próprio bem para me seguir aqui.
12.371.13
आगतोऽहं महाभाग तव दर्शनलालसः ।
कंचिदर्थमनर्यज्ञः प्रष्टुकामो भुजंगम ॥ १२.३७१.१३ ॥
Ó tu, de grande fortuna, vim, ansioso por ver-te. Ó serpente, desejo perguntar sobre certo assunto, pois não sou ignorante do caminho correto.
12.371.14
अहमात्मानमात्मस्थो मार्गगाणोऽऽत्मनो गतिम् ।
वासार्थिनं महाप्रज्ञं चलच्चित्तमुपास्मि ह ॥ १२.३७१.१४ ॥
Permanecendo em mim mesmo e buscando o caminho do meu próprio ser, ofereço-te minha devoção, tu que buscas morada, ó sábio de grande sabedoria mas de mente inquieta.
12.371.15
प्रकाशितस्त्वं स गुणैर्यशोगर्भगभस्तिभिः ।
शशाङ्ककरसंस्पर्शैर्हृद्यैरात्मप्रकाशितैः ॥ १२.३७१.१५ ॥
Brilhas por tuas qualidades, com raios prenhes de glória, agradáveis como o toque dos raios da lua, iluminado por ti mesmo.
12.371.16
तस्य मे प्रश्नमुत्पन्नं छिन्धि त्वमनिलाशन ।
पश्चात्कार्यं वदिष्यामि श्रोतुमर्हति तद्भवान् ॥ १२.३७१.१६ ॥
Resolve a questão que surgiu em mim, ó devorador de vento. Depois direi o assunto, que és digno de ouvir.