મહાભારત · અધ્યાય 12.373

12.373.1

नैष देवोऽनिलसखो नासुरो न च यन्नगः ।
उञ्छवृत्तिव्रते सिद्धो मुनिरेष दिवं गतः ॥ १२.३७३.१ ॥

આ દેવ નથી, વાયુનો મિત્ર નથી, અસુર નથી કે નાગ પણ નથી. ઉञ્છવૃત્તિના વ્રતમાં સિદ્ધ થયેલા આ મુનિ સ્વર્ગે ગયા.

एष मूलफलाहारः शीर्णपर्णाशनस्तथा ।
अब्भक्षो वायुभक्षश्च आसीद्विप्रः समाहितः ॥ १२.३७३.२ ॥

આ બ્રાહ્મણ મૂળ અને ફળ ખાતા, સુકાયેલાં પાન ખાતા, પાણી અને પવન પર જીવતા અને સમાહિત ચિત્તવાળા હતા.

भवश्चानेन विप्रेण संहिताभिरभिष्टुतः ।
स्वर्गद्वारे कृतोद्योगो येनासौ त्रिविदं गतः ॥ १२.३७३.३ ॥

આ બ્રાહ્મણે સંહિતાના મંત્રોથી ભવની સ્તુતિ કરી; સ્વર્ગદ્વારે ઉદ્યોગ કર્યો, જેનાથી તે ત્રિવિદ્યાને પામ્યા.

असंगतिरनाकाङ्क्षी नित्यमुञ्छशिलाशनः ।
सर्वभूतहिते युक्त एष विप्रो भुजंगमाः ॥ १२.३७३.४ ॥

અસંગ, અનાકાંક્ષી, સદા ઉञ્છશિલા ખાનારા, સર્વ ભૂતોના હિતમાં લાગેલા આ બ્રાહ્મણ છે, હે સર્પો.

न हि देवा न गन्धर्वा नासुरा न च पन्नगाः ।
प्रभवन्तीह भूतानां प्राप्तानामुत्तमां गतिम् ॥ १२.३७३.५ ॥

દેવો, ગંધર્વો, અસુરો અને નાગો પણ ઉત્તમ ગતિ પામેલા જીવો પર અહીં પ્રભાવ પાડી શકતા નથી.

एतदेवंविधं दृष्टमाश्चर्यं तत्र मे द्विज ।
संसिद्धो मानुषः कामं योसौ सिद्धगतिं गतः।
सूर्येण सहितो ब्रह्मन्पृथिवीं परिवर्तते ॥ १२.३७३.६ ॥

હે દ્વિજ, ત્યાં મેં આવું આશ્ચર્ય જોયું: આ મનુષ્ય પૂર્ણ સિદ્ધ થઈને સિદ્ધગતિ પામ્યો; હે બ્રહ્મન્, તે સૂર્ય સાથે પૃથ્વીની પરિક્રમા કરે છે.