ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 12.373

12.373.1

नैष देवोऽनिलसखो नासुरो न च यन्नगः ।
उञ्छवृत्तिव्रते सिद्धो मुनिरेष दिवं गतः ॥ १२.३७३.१ ॥

ଏ ଦେବତା ନୁହଁନ୍ତି, ବାୟୁଙ୍କ ସଖା ନୁହଁନ୍ତି, ଅସୁର ନୁହଁନ୍ତି, ନାଗ ମଧ୍ୟ ନୁହଁନ୍ତି। ଉଞ୍ଛବୃତ୍ତି ବ୍ରତରେ ସିଦ୍ଧ ହୋଇ ଏହି ମୁନି ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଗଲେ।

एष मूलफलाहारः शीर्णपर्णाशनस्तथा ।
अब्भक्षो वायुभक्षश्च आसीद्विप्रः समाहितः ॥ १२.३७३.२ ॥

ଏହି ବ୍ରାହ୍ମଣ ମୂଳ ଓ ଫଳ ଖାଉଥିଲେ, ଶୁଖିଲା ପତ୍ର ଖାଉଥିଲେ, ଜଳ ଓ ବାୟୁ ଖାଇ ବଞ୍ଚୁଥିଲେ, ଏବଂ ସମାହିତ ଚିତ୍ତ ଥିଲେ।

भवश्चानेन विप्रेण संहिताभिरभिष्टुतः ।
स्वर्गद्वारे कृतोद्योगो येनासौ त्रिविदं गतः ॥ १२.३७३.३ ॥

ଏହି ବିପ୍ର ସଂହିତାର ମନ୍ତ୍ରରେ ଭବଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲେ; ସ୍ୱର୍ଗଦ୍ୱାରରେ ଉଦ୍ୟମ କଲେ; ଯାହାଦ୍ୱାରା ସେ ତ୍ରିବିଦ୍ୟା ପାଇଲେ।

असंगतिरनाकाङ्क्षी नित्यमुञ्छशिलाशनः ।
सर्वभूतहिते युक्त एष विप्रो भुजंगमाः ॥ १२.३७३.४ ॥

ଅସଂଗ, ଅନାକାଙ୍କ୍ଷୀ, ସର୍ବଦା ଉଞ୍ଛଶିଳା ଖାଉଥିବା, ସର୍ବଭୂତହିତରେ ନିଯୁକ୍ତ ଏହି ବିପ୍ର, ହେ ସର୍ପଗଣ।

न हि देवा न गन्धर्वा नासुरा न च पन्नगाः ।
प्रभवन्तीह भूतानां प्राप्तानामुत्तमां गतिम् ॥ १२.३७३.५ ॥

ଦେବତା, ଗନ୍ଧର୍ବ, ଅସୁର ଓ ନାଗମାନେ ମଧ୍ୟ ଉତ୍ତମ ଗତି ପାଇଥିବା ଜୀବଙ୍କ ଉପରେ ଏଠାରେ ପ୍ରଭାବ ପକାଇପାରନ୍ତି ନାହିଁ।

एतदेवंविधं दृष्टमाश्चर्यं तत्र मे द्विज ।
संसिद्धो मानुषः कामं योसौ सिद्धगतिं गतः।
सूर्येण सहितो ब्रह्मन्पृथिवीं परिवर्तते ॥ १२.३७३.६ ॥

ହେ ଦ୍ୱିଜ, ସେଠାରେ ମୁଁ ଏପରି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଦେଖିଲି: ଏହି ମନୁଷ୍ୟ ପୂର୍ଣ୍ଣ ସିଦ୍ଧି ପାଇ ସିଦ୍ଧଗତି ଲାଭ କଲେ; ହେ ବ୍ରହ୍ମନ୍, ସେ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ସହ ପୃଥିବୀ ପରିକ୍ରମା କରନ୍ତି।