ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 12.375

12.375.1

स चामन्त्र्योरगश्रेष्ठं ब्राह्मणः कृतनिश्चयः ।
दीक्षाकाङ्क्षी तदा राजंश्च्यवनं भार्गवं श्रितः ॥ १२.३७५.१ ॥

ರಾಜನೇ, ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಶ್ರೇಷ್ಠ ನಾಗನಿಗೆ ವಿದಾಯ ಹೇಳಿ, ದೃಢ ನಿಶ್ಚಯದಿಂದ, ದೀಕ್ಷೆಯನ್ನು ಬಯಸಿ ಭೃಗುವಂಶಜ ಚ್ಯವನನನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿದನು.

स तेन कृतसत्कारो धर्ममेवाधितस्थिवान् ।
तथैव च कथामेतां राजन्कथितवांस्तदा ॥ १२.३७५.२ ॥

ಅವನಿಂದ ಸತ್ಕಾರ ಪಡೆದು ಅವನು ಧರ್ಮದಲ್ಲಿಯೇ ನೆಲೆಸಿದನು; ರಾಜನೇ, ಆಗ ಈ ಕಥೆಯನ್ನೂ ಹೇಳಿದನು.

भार्गवेणापि राजेन्द्र जनकस्य निवेशने ।
कथैषा कथिता पुण्या नारदाय महात्मने ॥ १२.३७५.३ ॥

ರಾಜೇಂದ್ರನೇ, ಭಾರ್ಗವನೂ ಜನಕನ ನಿವಾಸದಲ್ಲಿ ಈ ಪುಣ್ಯ ಕಥೆಯನ್ನು ಮಹಾತ್ಮ ನಾರದನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು.

नारदेनापि राजेन्द्र देवेन्द्रस्य निवेशने ।
कथिता भरतश्रेष्ठ पृष्टेनाक्लिष्टकर्मणा ॥ १२.३७५.४ ॥

ರಾಜೇಂದ್ರನೇ, ನಾರದನೂ ದೇವೇಂದ್ರನ ನಿವಾಸದಲ್ಲಿ, ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಅಕ್ಲಿಷ್ಟಕರ್ಮನು ಕೇಳಿದಾಗ ಈ ಕಥೆಯನ್ನು ಹೇಳಿದನು.

देवराजेन च पुरा कथितैषा कथा शुभा ।
समस्तेभ्यः प्रशस्तेभ्यो विप्रेभ्यो वसुधाधिप ॥ १२.३७५.५ ॥

ದೇವರಾಜನೂ ಹಿಂದೆ ಈ ಶುಭ ಕಥೆಯನ್ನು ಎಲ್ಲ ಪ್ರಶಸ್ತ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಹೇಳಿದನು, ವಸುಧಾಧಿಪನೇ.

यदा च मम रामेण युद्धमासीत्सुदारुणम् ।
वसुभिश्च तदा राजन्कथेयं कथिता मम ॥ १२.३७५.६ ॥

ರಾಮನೊಂದಿಗೆ ನನಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಭೀಕರ ಯುದ್ಧ ನಡೆದಾಗ, ರಾಜನೇ, ವಸುಗಳು ನನಗೆ ಈ ಕಥೆಯನ್ನು ಹೇಳಿದರು.

पृच्छमानाय तत्त्वेन मया चैवोत्तमा तव ।
कथेयं कथिता पुण्या धर्म्या धर्मभृतांवर ॥ १२.३७५.७ ॥

ಸತ್ಯವಾಗಿ ಕೇಳುತ್ತಿರುವ ನಿನಗೆ ನಾನು ಈ ಉತ್ತಮವಾದ, ಪವಿತ್ರವಾದ, ಧರ್ಮಸಮ್ಮತವಾದ ಕಥೆಯನ್ನು ಹೇಳಿದ್ದೇನೆ, ಧರ್ಮಧಾರಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ.

तदेव परमो धर्मो यन्मां पृच्छसि भारत ।
आसीद्धीरो ह्यनाकाङ्क्षी धर्मार्थकरणे नृप ॥ १२.३७५.८ ॥

ಭಾರತ, ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಿರುವುದೇ ಪರಮ ಧರ್ಮ. ರಾಜನೇ, ಅವನು ಧೀರನಾಗಿದ್ದನು, ಆಸೆಯಿಲ್ಲದವನಾಗಿದ್ದನು, ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ಅರ್ಥದ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದನು.

स च किल कृतनिश्चयो द्विजो ।
भुजगपतिप्रतिदशितात्मकृत्यः।
यमनियमसहो वनान्तरं ।
परिगणितोञ्छशिलाशनः प्रविष्टः ॥ १२.३७५.९ ॥

ಆ ದೃಢನಿಶ್ಚಯನಾದ ದ್ವಿಜನು, ನಾಗರಾಜನಿಗೆ ತನ್ನ ಆತ್ಮಕರ್ತವ್ಯವನ್ನು ತೋರಿಸಿ, ಯಮನಿಯಮಗಳನ್ನು ಸಹಿಸಿ, ಕಾಡಿನ ಒಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು; ಎಣಿಸಿದ ಉಂಛ-ಶಿಲೆಗಳನ್ನು ತಿಂದು ಬದುಕಿದನು.