மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 12.375

12.375.1

स चामन्त्र्योरगश्रेष्ठं ब्राह्मणः कृतनिश्चयः ।
दीक्षाकाङ्क्षी तदा राजंश्च्यवनं भार्गवं श्रितः ॥ १२.३७५.१ ॥

அரசே, அப்போது அந்தப் பிராமணன் சிறந்த நாகனிடம் விடைபெற்று, உறுதியான முடிவுடன், தீட்சை பெற விரும்பி பார்கவ சியவனரை அடைந்தான்.

स तेन कृतसत्कारो धर्ममेवाधितस्थिवान् ।
तथैव च कथामेतां राजन्कथितवांस्तदा ॥ १२.३७५.२ ॥

அவரால் கௌரவிக்கப்பட்டு அவன் தர்மத்திலேயே நிலைத்திருந்தான்; அரசே, அப்போது இந்தக் கதையையும் அவன் கூறினான்.

भार्गवेणापि राजेन्द्र जनकस्य निवेशने ।
कथैषा कथिता पुण्या नारदाय महात्मने ॥ १२.३७५.३ ॥

அரசர்களின் தலைவனே, பார்கவரும் ஜனகரின் இல்லத்தில் இந்த புனிதக் கதையை மகாத்மா நாரதருக்குக் கூறினார்.

नारदेनापि राजेन्द्र देवेन्द्रस्य निवेशने ।
कथिता भरतश्रेष्ठ पृष्टेनाक्लिष्टकर्मणा ॥ १२.३७५.४ ॥

அரசர்களின் தலைவனே, நாரதரும் தேவேந்திரனின் இல்லத்தில், பரதர்களில் சிறந்தவனே, கேட்கப்பட்டபோது அக்லிஷ்டகர்மாவால் இந்தக் கதையைக் கூறினார்.

देवराजेन च पुरा कथितैषा कथा शुभा ।
समस्तेभ्यः प्रशस्तेभ्यो विप्रेभ्यो वसुधाधिप ॥ १२.३७५.५ ॥

தேவராஜனும் முன்பு இந்த மங்களக் கதையை, புகழ்பெற்ற அனைத்துப் பிராமணர்களுக்கும் கூறினார், பூமிபதியே.

यदा च मम रामेण युद्धमासीत्सुदारुणम् ।
वसुभिश्च तदा राजन्कथेयं कथिता मम ॥ १२.३७५.६ ॥

ராமருடன் எனக்குக் கொடிய போர் நடந்தபோது, அரசே, வசுக்கள் எனக்கு இந்தக் கதையைக் கூறினார்கள்.

पृच्छमानाय तत्त्वेन मया चैवोत्तमा तव ।
कथेयं कथिता पुण्या धर्म्या धर्मभृतांवर ॥ १२.३७५.७ ॥

உண்மையாக வினவும் உனக்கு நான் இந்த உயர்ந்த, புனிதமான, தர்மத்திற்குரிய கதையைச் சொன்னேன்; தர்மம் தாங்குவோரில் சிறந்தவனே.

तदेव परमो धर्मो यन्मां पृच्छसि भारत ।
आसीद्धीरो ह्यनाकाङ्क्षी धर्मार्थकरणे नृप ॥ १२.३७५.८ ॥

பாரதா, நீ என்னிடம் கேட்பதே உயர்ந்த தர்மம். அரசே, அவன் உறுதியுடனும் ஆசையற்றவனாகவும் இருந்தான்; தர்மத்தையும் பொருளையும் செய்வதில் ஈடுபட்டிருந்தான்.

स च किल कृतनिश्चयो द्विजो ।
भुजगपतिप्रतिदशितात्मकृत्यः।
यमनियमसहो वनान्तरं ।
परिगणितोञ्छशिलाशनः प्रविष्टः ॥ १२.३७५.९ ॥

அந்த உறுதியான துவிஜன், நாகராஜனுக்குத் தன் கடமையைக் காட்டி, யம-நியமங்களைத் தாங்கி, காட்டின் உள்ளே நுழைந்தான்; கணக்கிட்ட உஞ்ச-சிலைகளை உண்டு வாழ்ந்தான்.