మహాభారతం · అధ్యాయం 12.375

12.375.1

स चामन्त्र्योरगश्रेष्ठं ब्राह्मणः कृतनिश्चयः ।
दीक्षाकाङ्क्षी तदा राजंश्च्यवनं भार्गवं श्रितः ॥ १२.३७५.१ ॥

రాజా, ఆ బ్రాహ్మణుడు ఆ శ్రేష్ఠ సర్పరాజుకు వీడ్కోలు చెప్పి, దృఢ నిశ్చయంతో, దీక్ష కోరి భృగువంశీయుడైన చ్యవనుని ఆశ్రయించాడు.

स तेन कृतसत्कारो धर्ममेवाधितस्थिवान् ।
तथैव च कथामेतां राजन्कथितवांस्तदा ॥ १२.३७५.२ ॥

అతని చేత సత్కరింపబడి అతడు ధర్మంలోనే నిలిచాడు; రాజా, అప్పుడు ఈ కథను కూడా చెప్పాడు.

भार्गवेणापि राजेन्द्र जनकस्य निवेशने ।
कथैषा कथिता पुण्या नारदाय महात्मने ॥ १२.३७५.३ ॥

రాజేంద్రా, భార్గవుడు కూడా జనకుని నివాసంలో ఈ పవిత్ర కథను మహాత్ముడైన నారదునికి చెప్పాడు.

नारदेनापि राजेन्द्र देवेन्द्रस्य निवेशने ।
कथिता भरतश्रेष्ठ पृष्टेनाक्लिष्टकर्मणा ॥ १२.३७५.४ ॥

రాజేంద్రా, నారదుడు కూడా దేవేంద్రుని నివాసంలో, భరతశ్రేష్ఠా, అక్లిష్టకర్మ అడిగినప్పుడు ఈ కథను చెప్పాడు.

देवराजेन च पुरा कथितैषा कथा शुभा ।
समस्तेभ्यः प्रशस्तेभ्यो विप्रेभ्यो वसुधाधिप ॥ १२.३७५.५ ॥

దేవరాజు కూడా పూర్వం ఈ శుభ కథను, పూజ్యులైన బ్రాహ్మణులందరికీ చెప్పాడు, భూపతీ.

यदा च मम रामेण युद्धमासीत्सुदारुणम् ।
वसुभिश्च तदा राजन्कथेयं कथिता मम ॥ १२.३७५.६ ॥

రాముడితో నాకు అత్యంత భయంకరమైన యుద్ధం జరిగినప్పుడు, రాజా, వసువులు నాకు ఈ కథను చెప్పారు.

पृच्छमानाय तत्त्वेन मया चैवोत्तमा तव ।
कथेयं कथिता पुण्या धर्म्या धर्मभृतांवर ॥ १२.३७५.७ ॥

సత్యంగా అడుగుతున్న నీకు నేను ఈ ఉత్తమమైన, పవిత్రమైన, ధర్మసమ్మతమైన కథను చెప్పాను, ధర్మధారులలో శ్రేష్ఠుడా.

तदेव परमो धर्मो यन्मां पृच्छसि भारत ।
आसीद्धीरो ह्यनाकाङ्क्षी धर्मार्थकरणे नृप ॥ १२.३७५.८ ॥

భారతా, నువ్వు నన్ను అడుగుతున్నదే పరమ ధర్మం. రాజా, అతడు ధీరుడు, కోరికలు లేనివాడు, ధర్మార్థ కర్మలను ఆచరించినవాడు.

स च किल कृतनिश्चयो द्विजो ।
भुजगपतिप्रतिदशितात्मकृत्यः।
यमनियमसहो वनान्तरं ।
परिगणितोञ्छशिलाशनः प्रविष्टः ॥ १२.३७५.९ ॥

ఆ దృఢనిశ్చయుడైన ద్విజుడు, నాగరాజుకు తన ఆత్మకృత్యాన్ని చూపి, యమనియమాలను సహించి, అడవి లోపలికి ప్రవేశించాడు, లెక్కించిన ఉంఛ-శిలలను ఆహారంగా తీసుకుంటూ.