ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 12.375

12.375.1

स चामन्त्र्योरगश्रेष्ठं ब्राह्मणः कृतनिश्चयः ।
दीक्षाकाङ्क्षी तदा राजंश्च्यवनं भार्गवं श्रितः ॥ १२.३७५.१ ॥

ହେ ରାଜନ୍, ସେହି ବ୍ରାହ୍ମଣ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ନାଗଙ୍କଠାରୁ ବିଦାୟ ନେଇ, ଦୃଢ଼ ସଂକଳ୍ପରେ, ଦୀକ୍ଷା ଇଚ୍ଛାରେ ଭୃଗୁବଂଶୀ ଚ୍ୟବନଙ୍କ ଆଶ୍ରୟ ନେଲେ।

स तेन कृतसत्कारो धर्ममेवाधितस्थिवान् ।
तथैव च कथामेतां राजन्कथितवांस्तदा ॥ १२.३७५.२ ॥

ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସତ୍କୃତ ହୋଇ ସେ ଧର୍ମରେ ହିଁ ସ୍ଥିର ରହିଲେ; ହେ ରାଜନ୍, ସେତେବେଳେ ସେ ଏହି କଥା ମଧ୍ୟ କହିଲେ।

भार्गवेणापि राजेन्द्र जनकस्य निवेशने ।
कथैषा कथिता पुण्या नारदाय महात्मने ॥ १२.३७५.३ ॥

ହେ ରାଜେନ୍ଦ୍ର, ଭାର୍ଗବ ମଧ୍ୟ ଜନକଙ୍କ ନିବାସରେ ମହାତ୍ମା ନାରଦଙ୍କୁ ଏହି ପୁଣ୍ୟ କଥା କହିଥିଲେ।

नारदेनापि राजेन्द्र देवेन्द्रस्य निवेशने ।
कथिता भरतश्रेष्ठ पृष्टेनाक्लिष्टकर्मणा ॥ १२.३७५.४ ॥

ହେ ରାଜେନ୍ଦ୍ର, ନାରଦ ମଧ୍ୟ ଦେବେନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ନିବାସରେ, ହେ ଭରତଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଅକ୍ଲିଷ୍ଟକର୍ମା ପୁଛିବାରୁ ଏହି କଥା କହିଥିଲେ।

देवराजेन च पुरा कथितैषा कथा शुभा ।
समस्तेभ्यः प्रशस्तेभ्यो विप्रेभ्यो वसुधाधिप ॥ १२.३७५.५ ॥

ଦେବରାଜ ମଧ୍ୟ ପୂର୍ବରୁ ଏହି ଶୁଭ କଥା ସମସ୍ତ ପ୍ରଶଂସିତ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କୁ କହିଥିଲେ, ହେ ବସୁଧାଧିପ।

यदा च मम रामेण युद्धमासीत्सुदारुणम् ।
वसुभिश्च तदा राजन्कथेयं कथिता मम ॥ १२.३७५.६ ॥

ଯେତେବେଳେ ରାମଙ୍କ ସହ ମୋର ଅତି ଭୟଙ୍କର ଯୁଦ୍ଧ ହେଲା, ସେତେବେଳେ, ହେ ରାଜନ୍, ବସୁମାନେ ମୋତେ ଏହି କଥା କହିଥିଲେ।

पृच्छमानाय तत्त्वेन मया चैवोत्तमा तव ।
कथेयं कथिता पुण्या धर्म्या धर्मभृतांवर ॥ १२.३७५.७ ॥

ସତ୍ୟରେ ପଚାରୁଥିବା ତୁମକୁ ମୁଁ ଏହି ଉତ୍ତମ, ପୁଣ୍ୟ ଓ ଧର୍ମସମ୍ମତ କଥା କହିଛି, ହେ ଧର୍ମଧାରୀଙ୍କ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।

तदेव परमो धर्मो यन्मां पृच्छसि भारत ।
आसीद्धीरो ह्यनाकाङ्क्षी धर्मार्थकरणे नृप ॥ १२.३७५.८ ॥

ହେ ଭାରତ, ତୁମେ ମୋତେ ଯାହା ପଚାରୁଛ ତାହାହିଁ ପରମ ଧର୍ମ। ହେ ରାଜା, ସେ ଧୀର ଓ ନିରାକାଂକ୍ଷୀ ଥିଲା, ଧର୍ମ ଓ ଅର୍ଥ କର୍ମରେ ନିଯୁକ୍ତ।

स च किल कृतनिश्चयो द्विजो ।
भुजगपतिप्रतिदशितात्मकृत्यः।
यमनियमसहो वनान्तरं ।
परिगणितोञ्छशिलाशनः प्रविष्टः ॥ १२.३७५.९ ॥

ସେ ଦୃଢ଼ନିଶ୍ଚୟ ଦ୍ୱିଜ, ନାଗରାଜଙ୍କୁ ନିଜର ଆତ୍ମକର୍ମ ଦେଖାଇ, ଯମନିୟମ ସହି, ବନ ଭିତରକୁ ପ୍ରବେଶ କଲା; ଗଣା ଉଞ୍ଛ ଓ ପଥର ଖାଇ ବଞ୍ଚିଲା।