Mahābhārata · Adhyāya 12.42
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.42.1
अभिषिक्तो महाप्राज्ञो राज्यं प्राप्य युधिष्ठिरः ।
दाशार्हं पुण्डरीकाक्षमुवाच प्राञ्जलिः शुचिः ॥ १२.४२.१ ॥
Ungido y habiendo recobrado el reino, el gran sabio Yudhiṣṭhira, puro, con las palmas juntas, habló al de ojos de loto, descendiente de Daśārha.
12.42.2
तव कृष्ण प्रसादेन नयेन न बलेन च ।
बुद्ध्या च यदुशार्दूल तथा विक्रमणेन च ॥ १२.४२.२ ॥
Oh Kṛṣṇa, por tu gracia, no por la política ni por la fuerza, sino por la sabiduría, oh tigre de los Yadu, y también por el valor.
12.42.3
पुनः प्राप्तमिदं राज्यं पितृपैतामहं मया ।
नमस्ते पुण्डरीकाक्ष पुनः पुनररिंदम ॥ १२.४२.३ ॥
Este reino, heredado de padre y abuelo, ha sido recuperado por mí. Homenaje a ti, de ojos de loto, una y otra vez, oh destructor de enemigos.
12.42.4
त्वामेकमाहुः पुरुषं त्वामाहुः सात्वतां पतिम् ।
नामभिस्त्वां बहुविधैः स्तुवन्ति प्रयता द्विजाः ॥ १२.४२.४ ॥
Te llaman el Único Puruṣa y te llaman señor de los Sātvata. Los dvija devotos te alaban con muchos nombres.
12.42.5
विश्वकर्मन्नमस्तेऽस्तु विश्वात्मन्विश्वसंभव ।
विष्णो जिष्णो हरे कृष्ण वैकुण्ठ पुरुषोत्तम ॥ १२.४२.५ ॥
Homenaje a ti, oh creador del universo. Oh alma del universo, oh origen del universo, oh Viṣṇu, oh vencedor, oh Hari, oh Kṛṣṇa, oh Vaikuṇṭha, oh mejor de los seres.
12.42.6
अदित्याः सप्तधा त्वं तु पुराणो गर्भतां गतः ।
पृश्निगर्भस्त्वमेवैकस्त्रियुगं त्वां वदन्त्यपि ॥ १२.४२.६ ॥
En siete formas de Aditi, tú, el antiguo, has entrado en el estado de embrión. Tú solo eres Pṛśnigarbha, y también te llaman el de las tres edades.
12.42.7
शुचिश्रवा हृषीकेशो घृतार्चिर्हंस उच्यते ।
त्रिचक्षुः शंभुरेकस्त्वं विभुर्दामोदरोऽपि च ॥ १२.४२.७ ॥
Se te llama Śucišravā, Hṛṣīkeśa, Ghṛtārcis y Haṃsa. Tres ojos, Śambhu, tú solo eres el omnipresente, y también eres Dāmodara.
12.42.8
वराहोऽग्निर्बृहद्भानुर्वृषभस्तार्क्ष्यलक्षणः ।
अनीकसाहः पुरुषः शिपिविष्ट उरुक्रमः ॥ १२.४२.८ ॥
Eres el jabalí, el fuego, de gran resplandor, el toro, marcado como Tārkṣya. Vencedor de ejércitos, el Varón, entrado en los rayos, el de paso amplio.
12.42.9
वरिष्ठ उग्रसेनानीः सत्यो वाजसनिर्गुहः ।
अच्युतश्च्यावनोऽरीणां संस्कृतो विकृतिर्वृषः ॥ १२.४२.९ ॥
Eres el excelso, el jefe del ejército feroz, el verdadero, el dador de alimento, el oculto. Infalible, sacudidor de enemigos, refinado, transformación y el toro.
12.42.10
कृष्णधर्मस्त्वमेवादिर्वृषदर्भो वृषाकपिः ।
सिन्धुर्विधूर्मिस्त्रिककुप् त्रिधामा त्रिवृदच्युतः ॥ १२.४२.१० ॥
Tú, Kṛṣṇadharma, eres ciertamente el principio; eres Vṛṣadarbha y Vṛṣākapi. Sindhu, Vidhūrmi, Trikakubh, Tridhāman, Trivṛt y Acyuta eres tú.
12.42.11
सम्राड् विराट् स्वराट् चैव स्वराड्भूतमयो भवः ।
विभूर्भूरतिभूः कृष्णः कृष्णवर्त्मा त्वमेव च ॥ १२.४२.११ ॥
Tú eres el soberano, el resplandeciente gobernante, el autogobernante, en verdad el autogobernante; eres hecho de seres, y eres el origen. Vibhu, Bhū, Atibhū, Kṛṣṇa y Kṛṣṇavartmā, en verdad eres tú.
12.42.12
स्विष्टकृद्भिषजावर्तः कपिलस्त्वं च वामनः ।
यज्ञो ध्रुवः पतङ्गश्च जयत्सेनस्त्वमुच्यसे ॥ १२.४२.१२ ॥
Eres el que realiza la ofrenda correcta, el médico, el torbellino, Kapila, y también Vāmana. Eres el sacrificio, Dhruva, el pájaro, y se te llama Jayatsena.
12.42.13
शिखण्डी नहुषो बभ्रुर्दिविस्पृक् त्वं पुनर्वसुः ।
सुबभ्रू रुक्मयज्ञश्च सुषेणो दुन्दुभिस्तथा ॥ १२.४२.१३ ॥
Eres Śikhaṇḍī, Nahuṣa, Babhru, Divispṛk y Punarvasu; Subabhrū, Rukmayajña, Suṣeṇa y asimismo Dundubhi.
12.42.14
गभस्तिनेमिः श्रीपझः पुष्करः शुष्मधारणः ।
ऋभुर्विभुः सर्वसूक्ष्मस्त्व धरित्री च पठ्यसे ॥ १२.४२.१४ ॥
Eres Gabhastinemi, Śrīpakṣa, Puṣkara, Śuṣmadhāraṇa; Ṛbhu, Vibhu, el sutil de todo; y se te recita también como Dharitrī, la tierra.
12.42.15
अम्भोनिधिस्त्वं ब्रह्मा त्वं पवित्रं धाम धामवित् ।
हिरण्यगर्भः पुरुषः स्वधा स्वाहा च केशवः ॥ १२.४२.१५ ॥
Tú eres el océano y tú eres Brahmā; tú eres la morada pura y el conocedor de la morada; eres Hiraṇyagarbha, el Varón, Svadhā, Svāhā y Keśava.
12.42.16
योनिस्त्वमस्य प्रलयश्च कृष्ण ।
त्वमेवेदं सृजसि विश्वमग्रे।
विश्वं चेदं त्वद्वशे विश्वयोने ।
नमोस्तु ते शार्ङ्गचक्रासिपाणे ॥ १२.४२.१६ ॥
Kṛṣṇa, tú eres el origen de esto y su disolución; al principio solo tú creas este universo. El universo y esto están bajo tu poder, oh matriz del universo. Homenaje a ti, oh portador del arco Śārṅga, del disco y de la espada.
12.42.17
एवं स्तुतो धर्मराजेन कृष्णः ।
सभामध्ये प्रीतिमान्पुष्कराक्षः।
तमभ्यनन्दद्भारतं पुष्कलाभि ।
र्वाग्भिर्ज्येष्ठं पाण्डवं यादवाग्र्यः ॥ १२.४२.१७ ॥
Así alabado por el rey Dharma, Kṛṣṇa de ojos de loto se complació en medio de la asamblea. El primero de los Yādavas saludó al mayor de los Pāṇḍavas, Yudhiṣṭhira el Bhārata, con muchas palabras hermosas.
12.42.18
एतन्नामशतं विष्णोर्धर्मराजेन कीर्तितम् ।
यः पठेच्छृणुयाद्वापि सर्वपापैः प्रमुच्यते ॥ १२.४२.१८ ॥
Estos cien nombres de Viṣṇu fueron recitados por el rey Dharma. Quien los lee, o incluso los escucha, queda libre de todos los pecados.