மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 12.42
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.42.1
अभिषिक्तो महाप्राज्ञो राज्यं प्राप्य युधिष्ठिरः ।
दाशार्हं पुण्डरीकाक्षमुवाच प्राञ्जलिः शुचिः ॥ १२.४२.१ ॥
அபிஷேகம் பெற்ற மகாபிரஜ்ஞரான யுதிஷ்டிரர், ராஜ்யத்தை அடைந்து, தூய்மையுடன் கைகூப்பி தாமரைக்கண்ணனான தாசார்ஹனிடம் பேசினார்.
12.42.2
तव कृष्ण प्रसादेन नयेन न बलेन च ।
बुद्ध्या च यदुशार्दूल तथा विक्रमणेन च ॥ १२.४२.२ ॥
கிருஷ்ணா, உன் அருளாலும், நீதியாலும் அல்ல, பலத்தாலும் அல்ல, அறிவாலும், யதுப்புலியே, வீரத்தாலும் (இது கிடைத்தது).
12.42.3
पुनः प्राप्तमिदं राज्यं पितृपैतामहं मया ।
नमस्ते पुण्डरीकाक्ष पुनः पुनररिंदम ॥ १२.४२.३ ॥
என் முன்னோர்களின் இந்த ராஜ்யம் மீண்டும் எனக்குக் கிடைத்தது. தாமரைக்கண்ணா, உனக்கு வணக்கம், மீண்டும் மீண்டும் வணக்கம், எதிரிகளை அடக்குபவனே.
12.42.4
त्वामेकमाहुः पुरुषं त्वामाहुः सात्वतां पतिम् ।
नामभिस्त्वां बहुविधैः स्तुवन्ति प्रयता द्विजाः ॥ १२.४२.४ ॥
உன்னை ஒரே புருஷன் என்கிறார்கள், சாத்வதர்களின் தலைவன் என்கிறார்கள். பல விதமான பெயர்களால் தூய்மையான த்விஜர்கள் உன்னைத் துதிக்கின்றனர்.
12.42.5
विश्वकर्मन्नमस्तेऽस्तु विश्वात्मन्विश्वसंभव ।
विष्णो जिष्णो हरे कृष्ण वैकुण्ठ पुरुषोत्तम ॥ १२.४२.५ ॥
விசுவகர்மாவே, உனக்கு வணக்கம். விசுவாத்மாவே, விசுவத்தின் மூலமே, விஷ்ணுவே, ஜிஷ்ணுவே, ஹரியே, கிருஷ்ணா, வைகுண்டா, புருஷோத்தமா.
12.42.6
अदित्याः सप्तधा त्वं तु पुराणो गर्भतां गतः ।
पृश्निगर्भस्त्वमेवैकस्त्रियुगं त्वां वदन्त्यपि ॥ १२.४२.६ ॥
அதிதியின் ஏழு வடிவங்களில் நீயே பழமையானவன் கருவாக வந்தாய். பிருஷ்ணிகர்ப்பனும் நீயே ஒருவனே, த்ரியுகனென்றும் உன்னைச் சொல்கின்றனர்.
12.42.7
शुचिश्रवा हृषीकेशो घृतार्चिर्हंस उच्यते ।
त्रिचक्षुः शंभुरेकस्त्वं विभुर्दामोदरोऽपि च ॥ १२.४२.७ ॥
சுசிஷ்ரவா, ஹ்ருஷீகேசன், க்ருதார்சி, ஹம்சன் என்று நீ அழைக்கப்படுகிறாய். த்ரிசக்ஷு, சம்பு, ஒருவனாகிய நீயே விபு; தாமோதரனும் நீயே.
12.42.8
वराहोऽग्निर्बृहद्भानुर्वृषभस्तार्क्ष्यलक्षणः ।
अनीकसाहः पुरुषः शिपिविष्ट उरुक्रमः ॥ १२.४२.८ ॥
வராஹன், அக்னி, ப்ருஹத்பானு, விருஷபன்; தார்க்ஷ்யலக்ஷணன் நீ. படைகளை வெல்பவன், புருஷன், ஷிபிவிஷ்டன், உருக்ரமன் நீ.
12.42.9
वरिष्ठ उग्रसेनानीः सत्यो वाजसनिर्गुहः ।
अच्युतश्च्यावनोऽरीणां संस्कृतो विकृतिर्वृषः ॥ १२.४२.९ ॥
வரிஷ்டன், உக்ரசேனானி, சத்யன், வாஜசனி, குஹன் நீ. அச்யுதன், எதிரிகளை அசைப்பவன், சம்ஸ்கிருதன், விகிருதி, விருஷன் நீ.
12.42.10
कृष्णधर्मस्त्वमेवादिर्वृषदर्भो वृषाकपिः ।
सिन्धुर्विधूर्मिस्त्रिककुप् त्रिधामा त्रिवृदच्युतः ॥ १२.४२.१० ॥
க்ருஷ்ணதர்மன் நீயே ஆதி; விருஷதர்பன், விருஷாகபி நீ. சிந்து, விதூர்மி, த்ரிககுப், த்ரிதாமா, த்ரிவ்ருத், அச்யுதன் நீ.
12.42.11
सम्राड् विराट् स्वराट् चैव स्वराड्भूतमयो भवः ।
विभूर्भूरतिभूः कृष्णः कृष्णवर्त्मा त्वमेव च ॥ १२.४२.११ ॥
சம்ராட், விராட், ஸ்வராட் நீயே, ஸ்வராட்; பூதமயன், பவன் நீ. விபு, பூ, அதிபூ, கிருஷ்ணன், கிருஷ்ணவர்த்மா நீயே.
12.42.12
स्विष्टकृद्भिषजावर्तः कपिलस्त्वं च वामनः ।
यज्ञो ध्रुवः पतङ्गश्च जयत्सेनस्त्वमुच्यसे ॥ १२.४२.१२ ॥
ஸ்விஷ்டக்ருத், பிஷஜ், ஆவர்தன், கபிலன் நீ; வாமனனும் நீ. யஜ்ஞன், துருவன், பதங்கன் நீ; ஜயத்சேனன் என்றும் அழைக்கப்படுகிறாய்.
12.42.13
शिखण्डी नहुषो बभ्रुर्दिविस्पृक् त्वं पुनर्वसुः ।
सुबभ्रू रुक्मयज्ञश्च सुषेणो दुन्दुभिस्तथा ॥ १२.४२.१३ ॥
சிகண்டீ, நஹுஷன், பப்ரு, திவிஸ்ருக் நீ; புனர்வசு நீ; சுபப்ரு, ருக்மயக்ஞன், சுஷேணன், அதுபோல் துந்துபியும்.
12.42.14
गभस्तिनेमिः श्रीपझः पुष्करः शुष्मधारणः ।
ऋभुर्विभुः सर्वसूक्ष्मस्त्व धरित्री च पठ्यसे ॥ १२.४२.१४ ॥
கபஸ்திநேமி, ஸ்ரீபக்ஷன், புஷ்கரன், சுஷ்மதாரணன்; ருபு, விபு, சர்வசூக்ஷ்மன் நீ; தரித்ரீ என்றும் நீ ஓதப்படுகிறாய்.
12.42.15
अम्भोनिधिस्त्वं ब्रह्मा त्वं पवित्रं धाम धामवित् ।
हिरण्यगर्भः पुरुषः स्वधा स्वाहा च केशवः ॥ १२.४२.१५ ॥
நீ கடல்களின் களஞ்சியம், நீ பிரம்மன்; நீ பவித்ர தாமம், தாமத்தை அறிபவன்; ஹிரண்யகர்பன், புருஷன், ஸ்வதா, ஸ்வாஹா, கேசவனும் நீ.
12.42.16
योनिस्त्वमस्य प्रलयश्च कृष्ण ।
त्वमेवेदं सृजसि विश्वमग्रे।
विश्वं चेदं त्वद्वशे विश्वयोने ।
नमोस्तु ते शार्ङ्गचक्रासिपाणे ॥ १२.४२.१६ ॥
கிருஷ்ணா, நீயே இதன் யோனியும் பிரளயமும்; ஆதியில் நீயே இவ்வுலகைப் படைக்கிறாய். உலகமும் இதுவும் உன் வசத்தில் உள்ளது, உலகின் கருவே. சார்ங்கம், சக்ரம், வாள் ஏந்தியவனே, உனக்கு வணக்கம்.
12.42.17
एवं स्तुतो धर्मराजेन कृष्णः ।
सभामध्ये प्रीतिमान्पुष्कराक्षः।
तमभ्यनन्दद्भारतं पुष्कलाभि ।
र्वाग्भिर्ज्येष्ठं पाण्डवं यादवाग्र्यः ॥ १२.४२.१७ ॥
தர்மராஜனால் இவ்வாறு துதிக்கப்பட்ட தாமரைக்கண்ணன் கிருஷ்ணன், சபையின் நடுவே மகிழ்ந்தான். யாதவர்களில் முதல்வனான அவன், மூத்த பாண்டவனான பாரதனை பலவான மொழிகளால் பாராட்டினான்.
12.42.18
एतन्नामशतं विष्णोर्धर्मराजेन कीर्तितम् ।
यः पठेच्छृणुयाद्वापि सर्वपापैः प्रमुच्यते ॥ १२.४२.१८ ॥
விஷ்ணுவின் இந்த நூற்றெட்டு நாமங்களை தர்மராஜன் கீர்த்தித்தான். இதை ஓதுபவனும் கேட்பவனும் அனைத்துப் பாவங்களிலிருந்தும் விடுபடுகிறான்.