మహాభారతం · అధ్యాయం 12.42
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.42.1
अभिषिक्तो महाप्राज्ञो राज्यं प्राप्य युधिष्ठिरः ।
दाशार्हं पुण्डरीकाक्षमुवाच प्राञ्जलिः शुचिः ॥ १२.४२.१ ॥
అభిషిక్తుడైన మహాప్రాజ్ఞుడు యుధిష్ఠిరుడు రాజ్యాన్ని పొంది, శుచియై, చేతులు జోడించి పుండరీకాక్షుడైన దాశార్హునితో ఇలా అన్నాడు.
12.42.2
तव कृष्ण प्रसादेन नयेन न बलेन च ।
बुद्ध्या च यदुशार्दूल तथा विक्रमणेन च ॥ १२.४२.२ ॥
కృష్ణా, నీ అనుగ్రహం వల్ల, నీతి వల్ల కాదు, బలం వల్ల కాదు, బుద్ధి వల్ల, యదుశార్దూలా, పరాక్రమం వల్ల కూడా (ఇది లభించింది).
12.42.3
पुनः प्राप्तमिदं राज्यं पितृपैतामहं मया ।
नमस्ते पुण्डरीकाक्ष पुनः पुनररिंदम ॥ १२.४२.३ ॥
పూర్వీకుల ఈ రాజ్యం నాకు మళ్లీ లభించింది. పుండరీకాక్షా, నీకు నమస్కారం, మళ్లీ మళ్లీ నమస్కారం, శత్రుదమనా.
12.42.4
त्वामेकमाहुः पुरुषं त्वामाहुः सात्वतां पतिम् ।
नामभिस्त्वां बहुविधैः स्तुवन्ति प्रयता द्विजाः ॥ १२.४२.४ ॥
నిన్ను ఏకైక పురుషుడని అంటారు, సాత్వతుల ప్రభువు అని అంటారు. నియమవంతులైన ద్విజులు అనేక నామాలతో నిన్ను స్తుతిస్తారు.
12.42.5
विश्वकर्मन्नमस्तेऽस्तु विश्वात्मन्विश्वसंभव ।
विष्णो जिष्णो हरे कृष्ण वैकुण्ठ पुरुषोत्तम ॥ १२.४२.५ ॥
విశ్వకర్మా, నీకు నమస్కారం. విశ్వాత్మా, విశ్వసంభవా, విష్ణో, జిష్ణో, హరీ, కృష్ణా, వైకుంఠా, పురుషోత్తమా.
12.42.6
अदित्याः सप्तधा त्वं तु पुराणो गर्भतां गतः ।
पृश्निगर्भस्त्वमेवैकस्त्रियुगं त्वां वदन्त्यपि ॥ १२.४२.६ ॥
అదితి యొక్క ఏడు రూపాలలో నీవే పురాతనుడు గర్భభావం పొందావు. పృశ్నిగర్భుడు కూడా నీవే ఒక్కడివే, త్రియుగుడని కూడా నిన్ను అంటారు.
12.42.7
शुचिश्रवा हृषीकेशो घृतार्चिर्हंस उच्यते ।
त्रिचक्षुः शंभुरेकस्त्वं विभुर्दामोदरोऽपि च ॥ १२.४२.७ ॥
శుచిశ్రవుడు, హృషీకేశుడు, ఘృతార్చి, హంసుడు అని నీవు పిలువబడతావు. త్రిచక్షువు, శంభుడు, ఏకైకుడవైన నీవే విభుడు, దామోదరుడు కూడా.
12.42.8
वराहोऽग्निर्बृहद्भानुर्वृषभस्तार्क्ष्यलक्षणः ।
अनीकसाहः पुरुषः शिपिविष्ट उरुक्रमः ॥ १२.४२.८ ॥
వరాహుడు, అగ్ని, బృహద్భానుడు, వృషభుడు, తార్క్ష్యలక్షణుడవు. సేనలను జయించేవాడు, పురుషుడు, శిపివిష్టుడు, ఉరుక్రముడవు నీవు.
12.42.9
वरिष्ठ उग्रसेनानीः सत्यो वाजसनिर्गुहः ।
अच्युतश्च्यावनोऽरीणां संस्कृतो विकृतिर्वृषः ॥ १२.४२.९ ॥
వరిష్ఠుడు, ఉగ్రసేనాని, సత్యుడు, వాజసని, గుహుడవు నీవు. అచ్యుతుడు, శత్రువులను కదిలించువాడు, సంస్కృతుడు, వికృతి, వృషుడవు నీవు.
12.42.10
कृष्णधर्मस्त्वमेवादिर्वृषदर्भो वृषाकपिः ।
सिन्धुर्विधूर्मिस्त्रिककुप् त्रिधामा त्रिवृदच्युतः ॥ १२.४२.१० ॥
కృష్ణధర్మమే నీవే ఆది; వృషదర్భుడు, వృషాకపి నీవు. సింధువు, విధూర్మి, త్రికకుప్, త్రిధామ, త్రివృత్, అచ్యుతుడవు నీవు.
12.42.11
सम्राड् विराट् स्वराट् चैव स्वराड्भूतमयो भवः ।
विभूर्भूरतिभूः कृष्णः कृष्णवर्त्मा त्वमेव च ॥ १२.४२.११ ॥
సమ్రాట్, విరాట్, స్వరాట్ నీవే, స్వరాట్; భూతమయుడు, భవుడు నీవు. విభు, భూ, అతిభూ, కృష్ణుడు, కృష్ణవర్త్మ నీవే.
12.42.12
स्विष्टकृद्भिषजावर्तः कपिलस्त्वं च वामनः ।
यज्ञो ध्रुवः पतङ्गश्च जयत्सेनस्त्वमुच्यसे ॥ १२.४२.१२ ॥
స్విష్టకృత్, భిషజ్, ఆవర్తుడు, కపిలుడవు నీవు, వామనుడు కూడా. యజ్ఞుడు, ధ్రువుడు, పతంగుడు నీవు; జయత్సేనుడని కూడా పిలువబడతావు.
12.42.13
शिखण्डी नहुषो बभ्रुर्दिविस्पृक् त्वं पुनर्वसुः ।
सुबभ्रू रुक्मयज्ञश्च सुषेणो दुन्दुभिस्तथा ॥ १२.४२.१३ ॥
శిఖండీ, నహుషుడు, బభ్రుడు, దివిస్పృక్ నీవు; పునర్వసువు నీవు; సుబభ్రు, రుక్మయజ్ఞుడు, సుషేణుడు, అలాగే దుందుభి కూడా.
12.42.14
गभस्तिनेमिः श्रीपझः पुष्करः शुष्मधारणः ।
ऋभुर्विभुः सर्वसूक्ष्मस्त्व धरित्री च पठ्यसे ॥ १२.४२.१४ ॥
గభస్తినేమి, శ్రీపక్షుడు, పుష్కరుడు, శుష్మధారణుడు; ఋభు, విభు, సర్వసూక్ష్ముడు నీవు; ధరిత్రి అని కూడా నీవు పఠించబడతావు.
12.42.15
अम्भोनिधिस्त्वं ब्रह्मा त्वं पवित्रं धाम धामवित् ।
हिरण्यगर्भः पुरुषः स्वधा स्वाहा च केशवः ॥ १२.४२.१५ ॥
అంభోనిధి నీవు, బ్రహ్మ నీవు; పవిత్రమైన ధాముడవు నీవు, ధామమును తెలిసినవాడవు నీవు; హిరణ్యగర్భుడు, పురుషుడు, స్వధ, స్వాహా, కేశవుడు కూడా నీవే.
12.42.16
योनिस्त्वमस्य प्रलयश्च कृष्ण ।
त्वमेवेदं सृजसि विश्वमग्रे।
विश्वं चेदं त्वद्वशे विश्वयोने ।
नमोस्तु ते शार्ङ्गचक्रासिपाणे ॥ १२.४२.१६ ॥
కృష్ణా, నీవే దీనికి యోని, నీవే ప్రలయమూ; ఆదిలో నీవే ఈ విశ్వాన్ని సృష్టిస్తావు. విశ్వమూ ఇదీ నీ వశములోనే ఉన్నాయి, విశ్వయోనీ. శార్ఙ్గ, చక్ర, అసి ధరించినవాడా, నీకు నమస్కారం.
12.42.17
एवं स्तुतो धर्मराजेन कृष्णः ।
सभामध्ये प्रीतिमान्पुष्कराक्षः।
तमभ्यनन्दद्भारतं पुष्कलाभि ।
र्वाग्भिर्ज्येष्ठं पाण्डवं यादवाग्र्यः ॥ १२.४२.१७ ॥
ధర్మరాజు ఇలా స్తుతించగా, సభామధ్యంలో పద్మనేత్రుడైన కృష్ణుడు సంతోషించాడు. యాదవులలో శ్రేష్ఠుడైన అతడు జ్యేష్ఠ పాండవుడూ భారతుడూ అయిన యుధిష్ఠిరుని పలు మంచి మాటలతో అభినందించాడు.
12.42.18
एतन्नामशतं विष्णोर्धर्मराजेन कीर्तितम् ।
यः पठेच्छृणुयाद्वापि सर्वपापैः प्रमुच्यते ॥ १२.४२.१८ ॥
విష్ణువు యొక్క ఈ నూరు నామాలను ధర్మరాజు కీర్తించెను. దీనిని పఠించినవాడో, వినినవాడో సర్వపాపాల నుండి విముక్తుడౌతాడు.