مهابهاراتا · أدهيايا 12.45
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.45.1
किमिदं परमाश्चर्यं ध्यायस्यमितविक्रम ।
कच्चिल्लोकत्रयस्यास्य स्वस्ति लोकपरायण ॥ १२.४५.१ ॥
يا من لا حدّ لبأسه، ما هذه العجيبة العظمى التي تتأمّل فيها؟ أفي هذه العوالم الثلاثة سلامة، يا ملاذ العوالم؟
12.45.2
इन्द्रियाणि मनश्चैव बुद्धौ संवेशितानि ते ।
चतुर्थं ध्यानमार्गं त्वमालम्ब्य पुरुषर्षभ।
अपक्रान्तो यतो जीवस्तेन मे विस्मितं मनः ॥ १२.४५.२ ॥
لقد أثبتّ الحواس والعقل في البصيرة. يا ثور الرجال، إذ اتخذتَ طريق التأمل الرابع، فقد ذُهلَ عقلي لأن الروح قد فارقتك.
12.45.3
निगृहीतो हि वायुस्ते पञ्चकर्मा शरीरगः ।
इन्द्रियाणि च सर्वाणि मनसि स्थापितानि ते ॥ १२.४५.३ ॥
لقد كُبِحَ النَّفَسُ الساكن في جسدك وله خمسة أعمال، وقد أُودعت حواسك كلها في العقل.
12.45.4
वाक्च सत्वं च गोविन्द बुद्धौ संवेशितानि ते ।
सर्वे चैव गुणा देवाः क्षेत्रज्ञे ते निवेशिताः ॥ १२.४५.४ ॥
يا غوفيندا، لقد استقرّ كلامك وصفاؤك في البصيرة، وقد أُودعت صفاتك كلها والآلهة في عارف الحقل، أي الذات.
12.45.5
नेङ्गन्ति तव रोमाणि स्थिरा बुद्धिस्तथा मनः ।
काष्ठकुड्यशिलाभूतो निरीहश्चासि माधव ॥ १२.४५.५ ॥
لا تتحرّك شعيرات جسدك، وبصيرتك وعقلك ثابتان. يا مادهافا، صرتَ كالخشب أو الجدار أو الحجر، ساكنًا بلا رغبة.
12.45.6
यथा दीपो निवातस्थो निरिङ्गो ज्वलतेऽच्युत ।
तथाऽसि भगवन्देन निश्चलो योगनिश्चयात् ॥ १२.४५.६ ॥
كما يتّقد المصباح الواقف في مكان لا ريح فيه دون أن يضطرب، يا أتشيوتا، كذلك أنت ثابت أيها الرب المبارك بعزم اليوغا الراسخ.
12.45.7
यदि श्रोतुमिहार्हामि न रहस्यं च ते यदि ।
छिन्धि मे संशयं देव प्रपन्नायाभियाचते ॥ १२.४५.७ ॥
إن كنت أهلاً لأن أسمعه هنا، وإن لم يكن سرّاً لك، فاقطع يا إله شكّي، فإنني لاجئ إليك ومتضرّع.
12.45.8
त्वं हि कर्ता विकर्ता च त्वं क्षरश्चाक्षरश्च ह ।
अनादिनिधनो ह्याद्यस्त्वमेकः पुरुषोत्तम ॥ १२.४५.८ ॥
أنت الخالق والمُفني؛ أنت الفاني وأنت الباقي. بلا بداية ولا نهاية، أنت الأزلي وحدك، يا أفضل الرجال.
12.45.9
त्वं प्रपन्नाय भक्ताय शिरसा प्रणताय च ।
ध्यानस्यास्य यथातत्त्वं ब्रूहि धर्मभृतां वर ॥ १२.४५.९ ॥
أخبرني، أنا اللاجئ إليك المخلص المنحني الرأس، بالحقيقة الجوهرية لهذا التأمل، يا أفضل حملة الدهارما.
12.45.10
ततः स्वगोचरे न्यस्य मनोबुद्धीन्द्रियाणि च ।
स्मितपूर्वमुवाचेदं भगवान्वासवानुजः ॥ १२.४५.१० ॥
ثم، بعد أن ثبّت العقل والبصيرة والحواس في مواضعها، تكلم المبارك، أخو فاسافا الأصغر، مبتسماً بهذه الكلمات.
12.45.11
शरतल्पगतो भीष्मः शाम्यन्निव हुताशनः ।
मां ध्याति पुरुषव्याघ्रस्ततो मे तद्गतं मनः ॥ १२.४५.११ ॥
بهيشما، المستلقي على فراش السهام، الهادئ كنار تنطفئ، يتأمّلني، ذلك النمر بين الرجال؛ ولذلك ذهب عقلي إليه.
12.45.12
यस्य ज्यातलनिर्घोषं विस्फूर्जितमिवाशनेः ।
न सहेद्देवराजोऽपि तमस्मि मनसा गतः ॥ १२.४५.१२ ॥
الذي كان صوت وتر قوسه كزمجرة الصاعقة، مما لا يحتمله حتى ملك الآلهة، إليه ذهبتُ بالعقل.
12.45.13
येनाभिजित्य तरसा समस्तं राजमण्डलम् ।
ऊढास्तिस्रः पुरा कन्यास्तमस्मि मनसा गतः ॥ १२.४५.१३ ॥
الذي قهر بقوته جميع دائرة الملوك فيما مضى واحتمل ثلاث فتيات، إليه قد ذهبت بقلبي.
12.45.14
त्रयोविंशतिरात्रं यो योधयामास भार्गवम् ।
न च रामेण निस्तीर्णस्तमस्मि मनसा गतः ॥ १२.४५.१४ ॥
الذي قاتل البهارغافا (بارشورام) ثلاث وعشرين ليلة ولم يغلبه راما — إليه قد ذهبت بقلبي.
12.45.15
यं गङ्गा गर्भविधिना धारयामास भारतम् ।
वसिष्ठशिष्यं तं तात गतोऽस्मि मनसा नृप ॥ १२.४५.१५ ॥
إلى البهارتا الذي حملته الغانج بطقس الرحم، تلميذ فاشيشتا — يا عزيزي، يا ملك، لقد ذهبت بقلبي.
12.45.16
दिव्यास्त्राणि महातेजा यो धारयति बुद्धिमान् ।
साङ्गांश्च चतुरो वेदांस्तमस्मि मनसा गतः ॥ १२.४५.१६ ॥
الذي هو عظيم البهاء حكيم، يحمل الأسلحة الإلهية والفيدات الأربعة بفروعها — إليه قد ذهبت بقلبي.
12.45.17
रामस्य दयितं शिष्यं जामदग्न्यस्य पाण्डव ।
आधारं सर्व्रविद्यानां तमस्मि मनसा गतः ॥ १२.४५.१७ ॥
يا بانداڤا، التلميذ الحبيب لراما ابن جامادغني، سند كل علم — إليه قد ذهبت بقلبي.
12.45.18
एकीकृत्येन्द्रियग्रामं मनः संयम्य मेधया ।
शरणं मामुपागच्छत्ततो मे तद्गतं मनः ॥ १२.४५.१८ ॥
الذي يجمع جماعة الحواس ويضبط العقل بالفطنة ثم يأتي إليّ لاجئاً — عندئذ يتجه عقلي إليه.
12.45.19
स हि भूतं भविष्यच्च भवच्च भरतर्षभ ।
वेत्ति धर्मविदां श्रेष्ठस्तमस्मि मनसा गतः ॥ १२.४५.१९ ॥
فإنه يعلم الماضي والمستقبل والحاضر، يا ثور البهاراتا. إلى أفضل العارفين بالدارما قد ذهبتُ بقلبي.
12.45.20
तस्मिन्हि पुरुषव्याघ्रे शान्ते भीष्मे महात्मनि ।
भविष्यति मही पार्थ नष्टचन्द्रेव शर्वरी ॥ १२.४५.२० ॥
إذا هدأ ذلك النمر بين البشر، المهاتما بهيشما، يا ابن بريثا، فستصير الأرض كليلة فقد قمرها.
12.45.21
तद्युधिष्ठिर गाङ्गेयं भीष्मं भीमपराक्रमम् ।
अभिगम्योपसंगृह्य पृच्छ यत्ते मनोगतम् ॥ १२.४५.२१ ॥
فاذهب يا يودهيشتهيرا إلى بهيشما ابن غانغا ذي البأس المرعب، وامسك به، واسأله عما في نفسك.
12.45.22
चातुर्विद्यं चातुर्होत्रं चातुराश्रम्यमेव च ।
राजधर्मांश्चि निखिलान्पृच्छैनं पृथिवीपते ॥ १२.४५.२२ ॥
المعرفة الرباعية، والمهام الرباعية للهوتري، والمراحل الأربع للحياة، وجميع واجبات الملوك، يا سيد الأرض، اسأله عن ذلك كله.
12.45.23
तस्मिन्नस्तमिते भीष्मे कौरवाणां धुंरधरे ।
ज्ञानान्यल्पीभविष्यन्ति तस्मात्त्वां चोदयाम्यहम् ॥ १२.४५.२३ ॥
حين يغيب بهيشما، عماد الكورو، سيقل العلم. لذلك أحثك.
12.45.24
तच्छ्रुत्वा वासुदेवस्य तथ्यं वचनमुत्तमम् ।
साश्रुकण्ठः स धर्मज्ञो जनार्दनमुवाच ह ॥ १२.४५.२४ ॥
فلما سمع يودهيشتهيرا، العارف بالدارما، هذا القول الحق والمتفوق من فاسوديفا، وقد خنقته العبرات، قال لجاناردانا.
12.45.25
यद्भवानाह भीष्मस्य प्रभावं प्रति माधव ।
तथा तन्नात्र संदेहो विद्यते मम माधव ॥ १२.४५.२५ ॥
يا مادهافا، ما قلته عن قوة بهيشما هو كذلك؛ ولا شك لدي في ذلك، يا مادهافا.
12.45.26
महाभाग्यं च भीष्मस्य प्रभावश्च महाद्युते ।
श्रुतं मया कथयतां ब्राह्मणानां महात्मनाम् ॥ १२.४५.२६ ॥
يا ذا الضياء العظيم، لقد سمعتُ عن عظيم حظ بهيشما وقوته من البراهمة الكرام الذين يتحدثون عنهما.
12.45.27
भवांश्च कर्ता लोकानां यद्ब्रवीत्यरिसूदन ।
तथा तद्रनभिध्येयं वाक्यं यादवनन्दन ॥ १२.४५.२७ ॥
يا مُهلِك الأعداء، أنت خالق العوالم، وما تقوله هو كذلك؛ وتلك الكلمة، يا بهجة اليادافا، جديرة بالتأمل حتى في المعركة.
12.45.28
यदि त्वनुग्रहवती बुद्धिस्ते मयि माधव ।
त्वामग्रतः पुरस्कृत्य भीष्मं यास्यामहे वयम् ॥ १२.४५.२८ ॥
يا مادهافا، إن كانت نيّتك نحوي مفعمة بالعطف، فلنمضِ إلى بهيشما وأنت في المقدمة.
12.45.29
आवृत्ते भगवत्यर्के स हि लोकान्गमिष्यति ।
त्वद्दर्शनं महाबाहो तस्मादर्हति कौरवः ॥ १२.४५.२९ ॥
عندما تنقلب الشمس المباركة، سيمضي هو حتماً إلى العوالم؛ فلذلك، يا ذا الذراعين القويتين، يستحق الكوراوي رؤيتك.
12.45.30
तव ह्याद्यस्य देवस्य क्षरस्यैवाक्षरस्य च ।
दर्शनं त्वस्य लाभः स्यात्त्वं हि ब्रह्ममयो निधिः ॥ १२.४५.३० ॥
أنت حقاً الإله الأزلي؛ فالفاني والخالد كلاهما أنت. ورؤيتك ستكون ربحه، لأنك كنز مصنوع من البراهمان.
12.45.31
श्रुत्वैवं धर्मराजस्य वचनं मधुसूदनः ।
पार्श्वस्थं सात्यकिं प्राह रथो मे युज्यतामिति ॥ १२.४५.३१ ॥
ولما سمع مادهوسودانا هذه الكلمات من ملك الدهارما قال لساتياكي الواقف بجانبه: «لتُوصَل عربتي».
12.45.32
सात्यकिस्त्वाशु निष्क्रम्य केशवस्य समीपतः ।
दारुकं प्राह कृष्णस्य युज्यतां रथ इत्युत ॥ १२.४५.३२ ॥
انصرف ساتياكي مسرعاً من جانب كيشافا وقال لدارuka: «لتُوصَل عربة كريشنا».
12.45.33
स सात्यकेराशु वचो निशम्य ।
रथोत्तमं काञ्चनभूषिताङ्गम्।
मसारगल्वर्कमयैर्विभङ्गै ।
र्विभूषितं हेमनिबद्धचक्रम् ॥ १२.४५.३३ ॥
ولما سمع كلام ساتياكي أعدّ على الفور أفضل العربات، جسمها مزيّن بالذهب، مُحلّى بأجزاء من حجر ماسارا وحجر غالفا وحجر الشمس، وعجلاتها مربوطة بالذهب.
12.45.34
दिवाकरांशुप्रभमाशुगामिनं ।
विचित्रनानामणिभूषितान्तरम्।
नवोदितं सूर्यमिव प्रतापिनं ।
विचित्रतार्क्ष्यध्वजिनं पताकिनम् ॥ १२.४५.३४ ॥
عربة تلمع كأشعة الشمس، سريعة الحركة، داخلها مزين بجواهر متنوعة كثيرة، متوهجة كالشمس المشرقة حديثاً، ذات راية غارودا متعددة الألوان وأعلام صغيرة.
12.45.35
सुग्रीवशैब्यप्रप्नुखैर्वराश्वै ।
र्मनोजवैः काञ्चनभूषिताङ्गैः।
संयुक्तमावेदयदच्युताय ।
कृताञ्जलिर्दारुको राजसिंह ॥ १२.४५.३५ ॥
وقد وُصِل بأفضل الخيول، سوغريفا وشايبيا وغيرهما، سريعة كالفكر، أجسامها مزينة بالذهب، فأخبر داروكا أتشيوتا وهو مُكفّ الكفين: «يا أسد الملوك».