மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 12.45
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.45.1
किमिदं परमाश्चर्यं ध्यायस्यमितविक्रम ।
कच्चिल्लोकत्रयस्यास्य स्वस्ति लोकपरायण ॥ १२.४५.१ ॥
அளவற்ற வீரம் கொண்டவரே, இந்தப் பெரும் அதிசயமான விஷயத்தை நீர் எதைத் தியானிக்கிறீர்? மூன்று உலகங்களுக்கும் நலன் உண்டா, உலகங்களின் பற்றுக்கோடே?
12.45.2
इन्द्रियाणि मनश्चैव बुद्धौ संवेशितानि ते ।
चतुर्थं ध्यानमार्गं त्वमालम्ब्य पुरुषर्षभ।
अपक्रान्तो यतो जीवस्तेन मे विस्मितं मनः ॥ १२.४५.२ ॥
நீர் புலன்களையும் மனதையும் புத்தியில் நிலைநிறுத்தி விட்டீர். ஆண்களில் சிறந்தவரே, நான்காம் தியான வழியைப் பற்றிக்கொண்டீர். உயிர் எதிலிருந்து விலகிவிட்டதோ, அதனால் என் மனம் வியப்படைகிறது.
12.45.3
निगृहीतो हि वायुस्ते पञ्चकर्मा शरीरगः ।
इन्द्रियाणि च सर्वाणि मनसि स्थापितानि ते ॥ १२.४५.३ ॥
உடலில் உள்ள ஐந்து செயல்களை உடைய உம் பிராணவாயு நிச்சயமாக அடக்கப்பட்டுவிட்டது. உம் எல்லா புலன்களும் மனதில் நிலைநிறுத்தப்பட்டுவிட்டன.
12.45.4
वाक्च सत्वं च गोविन्द बुद्धौ संवेशितानि ते ।
सर्वे चैव गुणा देवाः क्षेत्रज्ञे ते निवेशिताः ॥ १२.४५.४ ॥
ஓ கோவிந்தா, உம் பேச்சும் சத்துவமும் புத்தியில் நிலைநிறுத்தப்பட்டுவிட்டன. உம் எல்லா குணங்களும் தேவர்களும் க்ஷேத்ரஜ்ஞனாகிய ஆத்மாவில் நிலைநிறுத்தப்பட்டுள்ளன.
12.45.5
नेङ्गन्ति तव रोमाणि स्थिरा बुद्धिस्तथा मनः ।
काष्ठकुड्यशिलाभूतो निरीहश्चासि माधव ॥ १२.४५.५ ॥
உம் உடலின் மயிர்கள் அசையவில்லை; உம் புத்தியும் மனமும் உறுதியாக உள்ளன. ஓ மாதவா, நீர் மரம், சுவர், கல் போல அசைவற்றவராக இருக்கிறீர்.
12.45.6
यथा दीपो निवातस्थो निरिङ्गो ज्वलतेऽच्युत ।
तथाऽसि भगवन्देन निश्चलो योगनिश्चयात् ॥ १२.४५.६ ॥
காற்றில்லாத இடத்தில் வைக்கப்பட்ட விளக்கு அசையாமல் எரிவது போல, ஓ அச்யுதா, அவ்வாறே ஓ பகவானே, யோக உறுதியால் நீர் அசைவற்றவராக இருக்கிறீர்.
12.45.7
यदि श्रोतुमिहार्हामि न रहस्यं च ते यदि ।
छिन्धि मे संशयं देव प्रपन्नायाभियाचते ॥ १२.४५.७ ॥
நான் இதைக் கேட்கத் தகுதியுடையவனாயின், இது உமது இரகசியம் அல்லவாயின், தேவனே, சரணடைந்து வேண்டுகிற எனது சந்தேகத்தை நீக்குவீராக.
12.45.8
त्वं हि कर्ता विकर्ता च त्वं क्षरश्चाक्षरश्च ह ।
अनादिनिधनो ह्याद्यस्त्वमेकः पुरुषोत्तम ॥ १२.४५.८ ॥
நீரே படைப்பவரும் அழிப்பவரும்; நீரே அழிவதும் அழியாததும் ஆவீர். தொடக்கமும் முடிவுமற்ற ஆதிபுருஷனாகிய நீர் ஒருவரே, புருஷோத்தமனே.
12.45.9
त्वं प्रपन्नाय भक्ताय शिरसा प्रणताय च ।
ध्यानस्यास्य यथातत्त्वं ब्रूहि धर्मभृतां वर ॥ १२.४५.९ ॥
சரணடைந்த, பக்தியுள்ள, தலை வணங்கிய எனக்கு, தர்மம் தாங்குவோரில் சிறந்தவரே, இந்த தியானத்தின் உண்மைத் தத்துவத்தை நீர் உரைப்பீராக.
12.45.10
ततः स्वगोचरे न्यस्य मनोबुद्धीन्द्रियाणि च ।
स्मितपूर्वमुवाचेदं भगवान्वासवानुजः ॥ १२.४५.१० ॥
பின்னர் மனதையும் புத்தியையும் புலன்களையும் தம் விஷயங்களில் நிலைநிறுத்தி, புன்னகையுடன் இந்திரனின் தம்பியாகிய பகவான் இதைச் சொன்னார்.
12.45.11
शरतल्पगतो भीष्मः शाम्यन्निव हुताशनः ।
मां ध्याति पुरुषव्याघ्रस्ततो मे तद्गतं मनः ॥ १२.४५.११ ॥
அம்புப் படுக்கையில் கிடக்கும், அணையும் நெருப்பைப் போன்ற, புருஷவியாக்ரரான பீஷ்மர் என்னையே தியானிக்கிறார்; ஆகவே என் மனம் அவரிடம் சென்றது.
12.45.12
यस्य ज्यातलनिर्घोषं विस्फूर्जितमिवाशनेः ।
न सहेद्देवराजोऽपि तमस्मि मनसा गतः ॥ १२.४५.१२ ॥
வில்நாணின் உள்ளங்கை ஒலி இடியின் முழக்கம் போலிருந்தது; அதை தேவராஜனாகிய இந்திரனும் தாங்க முடியாதான்; அவரிடம் நான் மனதால் சென்றுவிட்டேன்.
12.45.13
येनाभिजित्य तरसा समस्तं राजमण्डलम् ।
ऊढास्तिस्रः पुरा कन्यास्तमस्मि मनसा गतः ॥ १२.४५.१३ ॥
முன்பொரு காலத்தில் வலிமையால் எல்லா அரசர் கூட்டத்தையும் வென்று மூன்று கன்னியரைக் கவர்ந்தவனை, நான் மனத்தால் அடைந்துவிட்டேன்.
12.45.14
त्रयोविंशतिरात्रं यो योधयामास भार्गवम् ।
न च रामेण निस्तीर्णस्तमस्मि मनसा गतः ॥ १२.४५.१४ ॥
இருபத்து மூன்று இரவுகள் பார்கவனுடன் போரிட்டவனும், ராமனால் வெல்லப்படாதவனுமான அவனை நான் மனத்தால் அடைந்துவிட்டேன்.
12.45.15
यं गङ्गा गर्भविधिना धारयामास भारतम् ।
वसिष्ठशिष्यं तं तात गतोऽस्मि मनसा नृप ॥ १२.४५.१५ ॥
கங்கை கருப்ப முறைப்படி தாங்கிய, வசிஷ்டரின் சீடனான அந்த பாரதனிடம் — அன்பனே, அரசனே — நான் மனத்தால் சென்றுவிட்டேன்.
12.45.16
दिव्यास्त्राणि महातेजा यो धारयति बुद्धिमान् ।
साङ्गांश्च चतुरो वेदांस्तमस्मि मनसा गतः ॥ १२.४५.१६ ॥
மகாதேஜஸ்வியும் அறிவாளியுமான, தெய்வீக அஸ்திரங்களையும் அங்கங்களுடன் நான்கு வேதங்களையும் தாங்குபவனை நான் மனத்தால் அடைந்துவிட்டேன்.
12.45.17
रामस्य दयितं शिष्यं जामदग्न्यस्य पाण्डव ।
आधारं सर्व्रविद्यानां तमस्मि मनसा गतः ॥ १२.४५.१७ ॥
பாண்டவனே, ஜமதக்னியின் மகன் பரசுராமரின் அன்புச் சீடனும், எல்லா வித்தைகளுக்கும் ஆதாரமானவனுமான அவனை நான் மனத்தால் அடைந்துவிட்டேன்.
12.45.18
एकीकृत्येन्द्रियग्रामं मनः संयम्य मेधया ।
शरणं मामुपागच्छत्ततो मे तद्गतं मनः ॥ १२.४५.१८ ॥
இந்திரிய கூட்டத்தை ஒன்றாக்கி, அறிவால் மனத்தை அடக்கி, என்னைச் சரணடைபவனிடம் — அப்போது என் மனம் அவனிடமே செல்கிறது.
12.45.19
स हि भूतं भविष्यच्च भवच्च भरतर्षभ ।
वेत्ति धर्मविदां श्रेष्ठस्तमस्मि मनसा गतः ॥ १२.४५.१९ ॥
பரதர்களில் சிறந்தவனே, அவன் கடந்தது, வருவது, இருப்பது ஆகிய அனைத்தையும் அறிவான். தர்மம் அறிந்தவர்களில் சிறந்தவனான அவனிடம் நான் மனதால் சென்றுள்ளேன்.
12.45.20
तस्मिन्हि पुरुषव्याघ्रे शान्ते भीष्मे महात्मनि ।
भविष्यति मही पार्थ नष्टचन्द्रेव शर्वरी ॥ १२.४५.२० ॥
பிருதையின் மகனே, அந்த நரசிங்கமான மகாத்மா பீஷ்மர் அடங்கிவிட்டால், இந்த பூமி சந்திரன் மறைந்த இரவைப் போல் ஆகும்.
12.45.21
तद्युधिष्ठिर गाङ्गेयं भीष्मं भीमपराक्रमम् ।
अभिगम्योपसंगृह्य पृच्छ यत्ते मनोगतम् ॥ १२.४५.२१ ॥
ஆகையால் யுதிஷ்டிரா, பயங்கர பராக்கிரமம் கொண்ட கங்கையின் மகன் பீஷ்மரிடம் சென்று, அவரைப் பற்றிக்கொண்டு, உன் மனதிலுள்ளதை கேள்.
12.45.22
चातुर्विद्यं चातुर्होत्रं चातुराश्रम्यमेव च ।
राजधर्मांश्चि निखिलान्पृच्छैनं पृथिवीपते ॥ १२.४५.२२ ॥
நான்கு வேதங்கள், நான்கு ஹோத்ரு கடமைகள், நான்கு ஆஷ்ரமங்கள், மேலும் அரசதர்மத்தின் அனைத்தையும், பூமியின் அதிபதியே, இவரிடம் கேள்.
12.45.23
तस्मिन्नस्तमिते भीष्मे कौरवाणां धुंरधरे ।
ज्ञानान्यल्पीभविष्यन्ति तस्मात्त्वां चोदयाम्यहम् ॥ १२.४५.२३ ॥
கௌரவர்களின் தாங்குந்தூணான பீஷ்மர் அஸ்தமித்தால், ஞானங்கள் குறைந்துவிடும். ஆகவே உன்னை நான் தூண்டுகிறேன்.
12.45.24
तच्छ्रुत्वा वासुदेवस्य तथ्यं वचनमुत्तमम् ।
साश्रुकण्ठः स धर्मज्ञो जनार्दनमुवाच ह ॥ १२.४५.२४ ॥
வாசுதேவரின் அந்த உண்மையும் உயர்ந்ததுமான சொல்லைக் கேட்டு, கண்ணீரால் தொண்டை அடைபட்ட தர்மஞ்ஞன் ஜனார்த்தனனிடம் கூறினான்.
12.45.25
यद्भवानाह भीष्मस्य प्रभावं प्रति माधव ।
तथा तन्नात्र संदेहो विद्यते मम माधव ॥ १२.४५.२५ ॥
மாதவா, பீஷ்மரின் ஆற்றல் பற்றி நீர் கூறியது அப்படியே; இதில் எனக்கு ஐயமில்லை, மாதவா.
12.45.26
महाभाग्यं च भीष्मस्य प्रभावश्च महाद्युते ।
श्रुतं मया कथयतां ब्राह्मणानां महात्मनाम् ॥ १२.४५.२६ ॥
மகாதேஜஸ்வியே, பீஷ்மரின் பெரும் நற்பேறும் ஆற்றலும் பற்றி, அதை எடுத்துரைக்கும் மகாத்மா பிராமணர்களிடமிருந்து நான் கேட்டிருக்கிறேன்.
12.45.27
भवांश्च कर्ता लोकानां यद्ब्रवीत्यरिसूदन ।
तथा तद्रनभिध्येयं वाक्यं यादवनन्दन ॥ १२.४५.२७ ॥
அரிசூதனா, நீரே உலகங்களைப் படைப்பவர்; நீர் சொல்வது அப்படியே. யாதவ நந்தனா, அந்த வாக்கியம் போரிலும் சிந்திக்கத் தக்கது.
12.45.28
यदि त्वनुग्रहवती बुद्धिस्ते मयि माधव ।
त्वामग्रतः पुरस्कृत्य भीष्मं यास्यामहे वयम् ॥ १२.४५.२८ ॥
மாதவா, என்மீது உமது மனம் அருள்நிறைந்ததாக இருந்தால், உம்மை முன்னிறுத்திக் கொண்டு நாம் பீஷ்மரிடம் செல்வோம்.
12.45.29
आवृत्ते भगवत्यर्के स हि लोकान्गमिष्यति ।
त्वद्दर्शनं महाबाहो तस्मादर्हति कौरवः ॥ १२.४५.२९ ॥
பகவான் சூரியன் திரும்பியதும் அவர் நிச்சயமாக உலகங்களுக்குச் செல்வார்; ஆகவே, மகாபாகு, அந்தக் கௌரவர் உமது தரிசனத்துக்குத் தகுதியுடையவர்.
12.45.30
तव ह्याद्यस्य देवस्य क्षरस्यैवाक्षरस्य च ।
दर्शनं त्वस्य लाभः स्यात्त्वं हि ब्रह्ममयो निधिः ॥ १२.४५.३० ॥
நீரே ஆதிதேவன்; அழிவதும் அழியாததுமான அனைத்தும் நீரே. உமது தரிசனமே அவருக்குப் பேறாகும்; ஏனெனில் நீர் பிரம்மமயமான பொக்கிஷம்.
12.45.31
श्रुत्वैवं धर्मराजस्य वचनं मधुसूदनः ।
पार्श्वस्थं सात्यकिं प्राह रथो मे युज्यतामिति ॥ १२.४५.३१ ॥
தர்மராஜனின் இந்த வார்த்தைகளைக் கேட்ட மதுசூதனன், அருகில் நின்ற சாத்யகியிடம், "என் தேரைப் பூட்டுக" என்றார்.
12.45.32
सात्यकिस्त्वाशु निष्क्रम्य केशवस्य समीपतः ।
दारुकं प्राह कृष्णस्य युज्यतां रथ इत्युत ॥ १२.४५.३२ ॥
சாத்யகி உடனே கேசவனின் அருகிலிருந்து வெளியேறி, தாருகனிடம், "கிருஷ்ணரின் தேர் பூட்டப்படட்டும்" என்றார்.
12.45.33
स सात्यकेराशु वचो निशम्य ।
रथोत्तमं काञ्चनभूषिताङ्गम्।
मसारगल्वर्कमयैर्विभङ्गै ।
र्विभूषितं हेमनिबद्धचक्रम् ॥ १२.४५.३३ ॥
சாத்யகியின் சொல்லைக் கேட்டு அவர் விரைவில் தங்கத்தால் அலங்கரிக்கப்பட்ட உடலும், மசாரகல்வ, சூரியகாந்தக் கற்களால் ஆன பாகங்களால் அணிசெய்யப்பட்டதும், தங்கக் கட்டுடைய சக்கரங்களை உடையதுமான சிறந்த தேரை (ஆயத்தப்படுத்தினார்).
12.45.34
दिवाकरांशुप्रभमाशुगामिनं ।
विचित्रनानामणिभूषितान्तरम्।
नवोदितं सूर्यमिव प्रतापिनं ।
विचित्रतार्क्ष्यध्वजिनं पताकिनम् ॥ १२.४५.३४ ॥
சூரியக் கதிர்களைப் போல் ஒளிரும், விரைந்து செல்லும், உள்ளே பலவகை மணிகளால் அலங்கரிக்கப்பட்ட, புதிதாய் உதித்த சூரியனைப் போல் ஒளிவீசும், வண்ணமிகு கருடக் கொடியும் பதாகைகளும் கொண்ட தேர்.
12.45.35
सुग्रीवशैब्यप्रप्नुखैर्वराश्वै ।
र्मनोजवैः काञ्चनभूषिताङ्गैः।
संयुक्तमावेदयदच्युताय ।
कृताञ्जलिर्दारुको राजसिंह ॥ १२.४५.३५ ॥
சுக்ரீவன், சைப்யன் முதலிய சிறந்த, மனவேகமுள்ள, தங்கத்தால் அலங்கரிக்கப்பட்ட உடலுடைய குதிரைகள் பூட்டப்பட்டதை, கைகூப்பிய தாருகன் அச்சுதரிடம் தெரிவித்தார், ஓ ராஜசிம்மா.