Mahābhārata · Adhyāya 12.45
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.45.1
किमिदं परमाश्चर्यं ध्यायस्यमितविक्रम ।
कच्चिल्लोकत्रयस्यास्य स्वस्ति लोकपरायण ॥ १२.४५.१ ॥
Ó tu de valor sem medida, qual é esta suprema maravilha em que meditas? Haverá bem-estar para estes três mundos, ó refúgio dos mundos?
12.45.2
इन्द्रियाणि मनश्चैव बुद्धौ संवेशितानि ते ।
चतुर्थं ध्यानमार्गं त्वमालम्ब्य पुरुषर्षभ।
अपक्रान्तो यतो जीवस्तेन मे विस्मितं मनः ॥ १२.४५.२ ॥
Fixaste os sentidos e a mente na inteligência. Ó touro entre os homens, tendo tomado o quarto caminho da meditação, a minha mente está perplexa, pois o ser vivo se afastou de ti.
12.45.3
निगृहीतो हि वायुस्ते पञ्चकर्मा शरीरगः ।
इन्द्रियाणि च सर्वाणि मनसि स्थापितानि ते ॥ १२.४५.३ ॥
O sopro que habita o teu corpo e cumpre cinco funções foi de fato contido, e todos os teus sentidos foram colocados na mente.
12.45.4
वाक्च सत्वं च गोविन्द बुद्धौ संवेशितानि ते ।
सर्वे चैव गुणा देवाः क्षेत्रज्ञे ते निवेशिताः ॥ १२.४५.४ ॥
Ó Govinda, a tua fala e a tua essência foram fixadas na inteligência, e todas as tuas qualidades e os deuses foram colocados no conhecedor do campo, o eu.
12.45.5
नेङ्गन्ति तव रोमाणि स्थिरा बुद्धिस्तथा मनः ।
काष्ठकुड्यशिलाभूतो निरीहश्चासि माधव ॥ १२.४५.५ ॥
Os pelos do teu corpo não se movem; a tua inteligência e a tua mente são firmes. Ó Mādhava, tornaste-te como madeira, muro ou pedra, imóvel e sem desejo.
12.45.6
यथा दीपो निवातस्थो निरिङ्गो ज्वलतेऽच्युत ।
तथाऽसि भगवन्देन निश्चलो योगनिश्चयात् ॥ १२.४५.६ ॥
Como uma lâmpada num lugar sem vento arde sem tremular, ó Acyuta, assim estás tu firme, ó bendito Senhor, pela firme resolução do yoga.
12.45.7
यदि श्रोतुमिहार्हामि न रहस्यं च ते यदि ।
छिन्धि मे संशयं देव प्रपन्नायाभियाचते ॥ १२.४५.७ ॥
Se sou digno de ouvi-lo aqui, e se não é um segredo teu, então, ó deus, corta a minha dúvida, pois busquei refúgio em ti e te suplico.
12.45.8
त्वं हि कर्ता विकर्ता च त्वं क्षरश्चाक्षरश्च ह ।
अनादिनिधनो ह्याद्यस्त्वमेकः पुरुषोत्तम ॥ १२.४५.८ ॥
Tu és o criador e o destruidor; tu és o perecível e o imperecível. Sem começo nem fim, és o primordial, tu só, ó melhor dos homens.
12.45.9
त्वं प्रपन्नाय भक्ताय शिरसा प्रणताय च ।
ध्यानस्यास्य यथातत्त्वं ब्रूहि धर्मभृतां वर ॥ १२.४५.९ ॥
A mim, que me refugiei em ti, sou devoto e curvo a cabeça, diz a verdadeira natureza desta meditação, ó melhor dos guardiões do dharma.
12.45.10
ततः स्वगोचरे न्यस्य मनोबुद्धीन्द्रियाणि च ।
स्मितपूर्वमुवाचेदं भगवान्वासवानुजः ॥ १२.४५.१० ॥
Então, tendo fixado a mente, o intelecto e os sentidos em seus próprios objetos, o bem-aventurado, irmão mais novo de Vāsava, disse estas palavras, começando com um sorriso.
12.45.11
शरतल्पगतो भीष्मः शाम्यन्निव हुताशनः ।
मां ध्याति पुरुषव्याघ्रस्ततो मे तद्गतं मनः ॥ १२.४५.११ ॥
Bhīṣma, deitado em seu leito de flechas, sereno como um fogo que se apaga, medita em mim, esse tigre entre os homens; por isso minha mente foi até ele.
12.45.12
यस्य ज्यातलनिर्घोषं विस्फूर्जितमिवाशनेः ।
न सहेद्देवराजोऽपि तमस्मि मनसा गतः ॥ १२.४५.१२ ॥
Aquele cujo estalo da corda do arco era como o ronco do raio, que nem o rei dos deuses suportaria, a ele fui com a mente.
12.45.13
येनाभिजित्य तरसा समस्तं राजमण्डलम् ।
ऊढास्तिस्रः पुरा कन्यास्तमस्मि मनसा गतः ॥ १२.४५.१३ ॥
Aquele que, tendo vencido rapidamente todo o círculo dos reis, outrora levou três donzelas — a ele me dirigi em pensamento.
12.45.14
त्रयोविंशतिरात्रं यो योधयामास भार्गवम् ।
न च रामेण निस्तीर्णस्तमस्मि मनसा गतः ॥ १२.४५.१४ ॥
Aquele que lutou com o Bhārgava durante vinte e três noites e não foi vencido por Rāma — a ele me dirigi em pensamento.
12.45.15
यं गङ्गा गर्भविधिना धारयामास भारतम् ।
वसिष्ठशिष्यं तं तात गतोऽस्मि मनसा नृप ॥ १२.४५.१५ ॥
Ao Bhārata que o Ganges sustentou pelo rito do ventre, discípulo de Vasiṣṭha — ó querido, ó rei, fui a ele em pensamento.
12.45.16
दिव्यास्त्राणि महातेजा यो धारयति बुद्धिमान् ।
साङ्गांश्च चतुरो वेदांस्तमस्मि मनसा गतः ॥ १२.४५.१६ ॥
Aquele de grande esplendor e sábio, que porta as armas divinas e os quatro Vedas com seus membros — a ele me dirigi em pensamento.
12.45.17
रामस्य दयितं शिष्यं जामदग्न्यस्य पाण्डव ।
आधारं सर्व्रविद्यानां तमस्मि मनसा गतः ॥ १२.४५.१७ ॥
Ó Pāṇḍava, o discípulo amado de Rāma, filho de Jamadagni, sustento de todo saber — a ele me dirigi em pensamento.
12.45.18
एकीकृत्येन्द्रियग्रामं मनः संयम्य मेधया ।
शरणं मामुपागच्छत्ततो मे तद्गतं मनः ॥ १२.४५.१८ ॥
Quem, reunindo o conjunto dos sentidos e dominando a mente com discernimento, vem a mim em busca de refúgio — então minha mente se volta para ele.
12.45.19
स हि भूतं भविष्यच्च भवच्च भरतर्षभ ।
वेत्ति धर्मविदां श्रेष्ठस्तमस्मि मनसा गतः ॥ १२.४५.१९ ॥
Pois ele conhece o passado, o futuro e o presente, ó touro dos Bhāratas. Ao melhor dos conhecedores do dharma, fui a ele em mente.
12.45.20
तस्मिन्हि पुरुषव्याघ्रे शान्ते भीष्मे महात्मनि ।
भविष्यति मही पार्थ नष्टचन्द्रेव शर्वरी ॥ १२.४५.२० ॥
Quando aquele tigre entre os homens, o magnânimo Bhīṣma, repousar, ó filho de Pṛthā, a terra será como uma noite sem lua.
12.45.21
तद्युधिष्ठिर गाङ्गेयं भीष्मं भीमपराक्रमम् ।
अभिगम्योपसंगृह्य पृच्छ यत्ते मनोगतम् ॥ १२.४५.२१ ॥
Portanto, ó Yudhiṣṭhira, vai ao encontro de Bhīṣma, o filho de Gaṅgā, de terrível valor, toma-o e pergunta o que está em tua mente.
12.45.22
चातुर्विद्यं चातुर्होत्रं चातुराश्रम्यमेव च ।
राजधर्मांश्चि निखिलान्पृच्छैनं पृथिवीपते ॥ १२.४५.२२ ॥
O conhecimento quádruplo, o ofício quádruplo dos hotṛ, os quatro estágios da vida e todos os deveres reais, ó senhor da terra, pergunta-lhe sobre tudo isso.
12.45.23
तस्मिन्नस्तमिते भीष्मे कौरवाणां धुंरधरे ।
ज्ञानान्यल्पीभविष्यन्ति तस्मात्त्वां चोदयाम्यहम् ॥ १२.४५.२३ ॥
Quando Bhīṣma, o esteio dos Kuru, se tiver posto, o conhecimento se tornará escasso. Por isso te exorto.
12.45.24
तच्छ्रुत्वा वासुदेवस्य तथ्यं वचनमुत्तमम् ।
साश्रुकण्ठः स धर्मज्ञो जनार्दनमुवाच ह ॥ १२.४५.२४ ॥
Tendo ouvido esta palavra verdadeira e excelente de Vāsudeva, Yudhiṣṭhira, conhecedor do dharma, com a voz embargada de lágrimas, falou a Janārdana.
12.45.25
यद्भवानाह भीष्मस्य प्रभावं प्रति माधव ।
तथा तन्नात्र संदेहो विद्यते मम माधव ॥ १२.४५.२५ ॥
Ó Mādhava, o que disseste sobre o poder de Bhīṣma é assim; disto não tenho dúvida, ó Mādhava.
12.45.26
महाभाग्यं च भीष्मस्य प्रभावश्च महाद्युते ।
श्रुतं मया कथयतां ब्राह्मणानां महात्मनाम् ॥ १२.४५.२६ ॥
Ó tu de grande brilho, da grande fortuna e do poder de Bhīṣma ouvi dos brâmanes magnânimos que deles falam.
12.45.27
भवांश्च कर्ता लोकानां यद्ब्रवीत्यरिसूदन ।
तथा तद्रनभिध्येयं वाक्यं यादवनन्दन ॥ १२.४५.२७ ॥
Ó destruidor de inimigos, tu és o criador dos mundos, e o que dizes é assim; essa palavra, ó alegria dos Yādavas, merece ser contemplada até na batalha.
12.45.28
यदि त्वनुग्रहवती बुद्धिस्ते मयि माधव ।
त्वामग्रतः पुरस्कृत्य भीष्मं यास्यामहे वयम् ॥ १२.४५.२८ ॥
Ó Mādhava, se a tua disposição para comigo está cheia de favor, então, colocando-te à frente, iremos até Bhīṣma.
12.45.29
आवृत्ते भगवत्यर्के स हि लोकान्गमिष्यति ।
त्वद्दर्शनं महाबाहो तस्मादर्हति कौरवः ॥ १२.४५.२९ ॥
Quando o sol venerável tiver se voltado, ele certamente irá aos mundos; por isso, ó de braços poderosos, o Kaurava merece ver-te.
12.45.30
तव ह्याद्यस्य देवस्य क्षरस्यैवाक्षरस्य च ।
दर्शनं त्वस्य लाभः स्यात्त्वं हि ब्रह्ममयो निधिः ॥ १२.४५.३० ॥
Tu és de fato o deus primordial; tanto o perecível quanto o imperecível és tu. Tua visão será o seu ganho, pois tu és um tesouro feito de Brahman.
12.45.31
श्रुत्वैवं धर्मराजस्य वचनं मधुसूदनः ।
पार्श्वस्थं सात्यकिं प्राह रथो मे युज्यतामिति ॥ १२.४५.३१ ॥
Ao ouvir estas palavras do rei do dharma, Madhusūdana disse a Sātyaki, que estava ao seu lado: "Que o meu carro seja atrelado."
12.45.32
सात्यकिस्त्वाशु निष्क्रम्य केशवस्य समीपतः ।
दारुकं प्राह कृष्णस्य युज्यतां रथ इत्युत ॥ १२.४५.३२ ॥
Sātyaki afastou-se rapidamente de junto de Keśava e disse a Dāruka: "Que o carro de Kṛṣṇa seja atrelado."
12.45.33
स सात्यकेराशु वचो निशम्य ।
रथोत्तमं काञ्चनभूषिताङ्गम्।
मसारगल्वर्कमयैर्विभङ्गै ।
र्विभूषितं हेमनिबद्धचक्रम् ॥ १२.४५.३३ ॥
Ao ouvir as palavras de Sātyaki, preparou logo o melhor carro, com o corpo adornado de ouro, enfeitado com peças de pedra masāra, galva e solar, e rodas ligadas com ouro.
12.45.34
दिवाकरांशुप्रभमाशुगामिनं ।
विचित्रनानामणिभूषितान्तरम्।
नवोदितं सूर्यमिव प्रतापिनं ।
विचित्रतार्क्ष्यध्वजिनं पताकिनम् ॥ १२.४५.३४ ॥
Um carro que brilha como os raios do sol, de movimento veloz, com o interior adornado de muitas jóias variadas, resplandecente como o sol recém-nascido, com um estandarte variegado de Garuḍa e flâmulas.
12.45.35
सुग्रीवशैब्यप्रप्नुखैर्वराश्वै ।
र्मनोजवैः काञ्चनभूषिताङ्गैः।
संयुक्तमावेदयदच्युताय ।
कृताञ्जलिर्दारुको राजसिंह ॥ १२.४५.३५ ॥
Com os melhores cavalos, Sugrīva, Śaibya e outros, velozes como o pensamento, de corpos adornados de ouro, atrelados, Dāruka informou Acyuta de mãos postas, ó leão entre os reis.