Mahābhārata · Adhyāya 12.45
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.45.1
किमिदं परमाश्चर्यं ध्यायस्यमितविक्रम ।
कच्चिल्लोकत्रयस्यास्य स्वस्ति लोकपरायण ॥ १२.४५.१ ॥
Oh tú de valor sin medida, ¿qué es esta suprema maravilla en la que meditas? ¿Hay bienestar para estos tres mundos, oh refugio de los mundos?
12.45.2
इन्द्रियाणि मनश्चैव बुद्धौ संवेशितानि ते ।
चतुर्थं ध्यानमार्गं त्वमालम्ब्य पुरुषर्षभ।
अपक्रान्तो यतो जीवस्तेन मे विस्मितं मनः ॥ १२.४५.२ ॥
Has fijado los sentidos y la mente en el intelecto. Oh toro entre los hombres, habiendo tomado el cuarto camino de la meditación, mi mente está asombrada, pues el ser vivo se ha apartado de ti.
12.45.3
निगृहीतो हि वायुस्ते पञ्चकर्मा शरीरगः ।
इन्द्रियाणि च सर्वाणि मनसि स्थापितानि ते ॥ १२.४५.३ ॥
El aliento que habita en tu cuerpo y cumple cinco funciones ha sido, en efecto, contenido, y todos tus sentidos han sido colocados en la mente.
12.45.4
वाक्च सत्वं च गोविन्द बुद्धौ संवेशितानि ते ।
सर्वे चैव गुणा देवाः क्षेत्रज्ञे ते निवेशिताः ॥ १२.४५.४ ॥
Oh Govinda, tu habla y tu esencia han sido fijadas en el intelecto, y todas tus cualidades y los dioses han sido colocados en el conocedor del campo, el ser.
12.45.5
नेङ्गन्ति तव रोमाणि स्थिरा बुद्धिस्तथा मनः ।
काष्ठकुड्यशिलाभूतो निरीहश्चासि माधव ॥ १२.४५.५ ॥
Tus cabellos del cuerpo no se mueven; tu intelecto y tu mente están firmes. Oh Mādhava, te has vuelto como madera, muro o piedra, inmóvil y sin deseo.
12.45.6
यथा दीपो निवातस्थो निरिङ्गो ज्वलतेऽच्युत ।
तथाऽसि भगवन्देन निश्चलो योगनिश्चयात् ॥ १२.४५.६ ॥
Como una lámpara en un lugar sin viento arde sin vacilar, oh Acyuta, así estás tú firme, oh bendito Señor, por la firme resolución del yoga.
12.45.7
यदि श्रोतुमिहार्हामि न रहस्यं च ते यदि ।
छिन्धि मे संशयं देव प्रपन्नायाभियाचते ॥ १२.४५.७ ॥
Si soy digno de escucharlo aquí, y si no es un secreto tuyo, entonces, oh dios, corta mi duda, pues me acojo a ti y te lo suplico.
12.45.8
त्वं हि कर्ता विकर्ता च त्वं क्षरश्चाक्षरश्च ह ।
अनादिनिधनो ह्याद्यस्त्वमेकः पुरुषोत्तम ॥ १२.४५.८ ॥
Tú eres el creador y el destructor; tú eres lo perecedero y lo imperecedero. Sin principio ni fin, tú eres el primordial, tú solo, oh mejor de los hombres.
12.45.9
त्वं प्रपन्नाय भक्ताय शिरसा प्रणताय च ।
ध्यानस्यास्य यथातत्त्वं ब्रूहि धर्मभृतां वर ॥ १२.४५.९ ॥
A mí, que me he acogido a ti, soy devoto y inclino la cabeza, explícame la verdadera naturaleza de esta meditación, oh mejor de los que sostienen el dharma.
12.45.10
ततः स्वगोचरे न्यस्य मनोबुद्धीन्द्रियाणि च ।
स्मितपूर्वमुवाचेदं भगवान्वासवानुजः ॥ १२.४५.१० ॥
Entonces, habiendo fijado la mente, el intelecto y los sentidos en sus propios objetos, el bienaventurado, hermano menor de Vāsava, habló estas palabras, comenzando con una sonrisa.
12.45.11
शरतल्पगतो भीष्मः शाम्यन्निव हुताशनः ।
मां ध्याति पुरुषव्याघ्रस्ततो मे तद्गतं मनः ॥ १२.४५.११ ॥
Bhīṣma, tendido en su lecho de flechas, sereno como un fuego que se apaga, me medita a mí, ese tigre entre los hombres; por eso mi mente se ha dirigido a él.
12.45.12
यस्य ज्यातलनिर्घोषं विस्फूर्जितमिवाशनेः ।
न सहेद्देवराजोऽपि तमस्मि मनसा गतः ॥ १२.४५.१२ ॥
Aquel cuyo restallido de cuerda sonaba como el estruendo del rayo, que ni el rey de los dioses podría soportar, a él me he dirigido con la mente.
12.45.13
येनाभिजित्य तरसा समस्तं राजमण्डलम् ।
ऊढास्तिस्रः पुरा कन्यास्तमस्मि मनसा गतः ॥ १२.४५.१३ ॥
Aquel que, tras vencer con rapidez a todo el círculo de reyes, raptó en otro tiempo a tres doncellas: a él me he entregado en mi mente.
12.45.14
त्रयोविंशतिरात्रं यो योधयामास भार्गवम् ।
न च रामेण निस्तीर्णस्तमस्मि मनसा गतः ॥ १२.४५.१४ ॥
Aquel que combatió con el Bhārgava durante veintitrés noches y no fue vencido por Rāma: a él me he entregado en mi mente.
12.45.15
यं गङ्गा गर्भविधिना धारयामास भारतम् ।
वसिष्ठशिष्यं तं तात गतोऽस्मि मनसा नृप ॥ १२.४५.१५ ॥
Hacia el Bhārata a quien el Ganges sostuvo por el rito de la matriz, discípulo de Vasiṣṭha — oh querido, oh rey, me he dirigido en mi mente.
12.45.16
दिव्यास्त्राणि महातेजा यो धारयति बुद्धिमान् ।
साङ्गांश्च चतुरो वेदांस्तमस्मि मनसा गतः ॥ १२.४५.१६ ॥
Aquel de gran esplendor y sabio, que porta las armas divinas y los cuatro Vedas con sus miembros: a él me he entregado en mi mente.
12.45.17
रामस्य दयितं शिष्यं जामदग्न्यस्य पाण्डव ।
आधारं सर्व्रविद्यानां तमस्मि मनसा गतः ॥ १२.४५.१७ ॥
Oh Pāṇḍava, el amado discípulo de Rāma, hijo de Jamadagni, sostén de todo saber: a él me he entregado en mi mente.
12.45.18
एकीकृत्येन्द्रियग्रामं मनः संयम्य मेधया ।
शरणं मामुपागच्छत्ततो मे तद्गतं मनः ॥ १२.४५.१८ ॥
Quien, reuniendo el conjunto de los sentidos y dominando la mente con discernimiento, viene a mí en busca de refugio — entonces mi mente se dirige hacia él.
12.45.19
स हि भूतं भविष्यच्च भवच्च भरतर्षभ ।
वेत्ति धर्मविदां श्रेष्ठस्तमस्मि मनसा गतः ॥ १२.४५.१९ ॥
Pues él conoce lo pasado, lo futuro y lo presente, oh toro de los Bhāratas. Al mejor de los conocedores del dharma, a él he ido con mi mente.
12.45.20
तस्मिन्हि पुरुषव्याघ्रे शान्ते भीष्मे महात्मनि ।
भविष्यति मही पार्थ नष्टचन्द्रेव शर्वरी ॥ १२.४५.२० ॥
Cuando aquel tigre entre los hombres, el magnánimo Bhīṣma, descanse, oh hijo de Pṛthā, la tierra será como una noche sin luna.
12.45.21
तद्युधिष्ठिर गाङ्गेयं भीष्मं भीमपराक्रमम् ।
अभिगम्योपसंगृह्य पृच्छ यत्ते मनोगतम् ॥ १२.४५.२१ ॥
Por tanto, oh Yudhiṣṭhira, ve ante Bhīṣma, el hijo de Gaṅgā, de terrible valor, tómalo de los pies y pregunta lo que tienes en tu mente.
12.45.22
चातुर्विद्यं चातुर्होत्रं चातुराश्रम्यमेव च ।
राजधर्मांश्चि निखिलान्पृच्छैनं पृथिवीपते ॥ १२.४५.२२ ॥
El conocimiento cuádruple, el cuádruple oficio de los hotṛ, las cuatro etapas de la vida y todos los deberes reales, oh señor de la tierra, pregúntale por todo ello.
12.45.23
तस्मिन्नस्तमिते भीष्मे कौरवाणां धुंरधरे ।
ज्ञानान्यल्पीभविष्यन्ति तस्मात्त्वां चोदयाम्यहम् ॥ १२.४५.२३ ॥
Cuando Bhīṣma, el sostén de los Kurus, se haya puesto, los conocimientos disminuirán. Por eso te exhorto.
12.45.24
तच्छ्रुत्वा वासुदेवस्य तथ्यं वचनमुत्तमम् ।
साश्रुकण्ठः स धर्मज्ञो जनार्दनमुवाच ह ॥ १२.४५.२४ ॥
Habiendo oído esta palabra verdadera y excelente de Vāsudeva, Yudhiṣṭhira, conocedor del dharma, con la voz quebrada por las lágrimas, habló a Janārdana.
12.45.25
यद्भवानाह भीष्मस्य प्रभावं प्रति माधव ।
तथा तन्नात्र संदेहो विद्यते मम माधव ॥ १२.४५.२५ ॥
Oh Mādhava, lo que has dicho sobre el poder de Bhīṣma es así; de ello no tengo duda, oh Mādhava.
12.45.26
महाभाग्यं च भीष्मस्य प्रभावश्च महाद्युते ।
श्रुतं मया कथयतां ब्राह्मणानां महात्मनाम् ॥ १२.४५.२६ ॥
Oh tú de gran esplendor, de la gran fortuna y el poder de Bhīṣma lo he oído de los brahmanes magnánimos que lo relatan.
12.45.27
भवांश्च कर्ता लोकानां यद्ब्रवीत्यरिसूदन ।
तथा तद्रनभिध्येयं वाक्यं यादवनन्दन ॥ १२.४५.२७ ॥
Oh destructor de enemigos, tú eres el creador de los mundos, y lo que dices es así; esa afirmación, oh delicia de los Yādavas, merece meditarse incluso en la batalla.
12.45.28
यदि त्वनुग्रहवती बुद्धिस्ते मयि माधव ।
त्वामग्रतः पुरस्कृत्य भीष्मं यास्यामहे वयम् ॥ १२.४५.२८ ॥
Oh Mādhava, si tu intención hacia mí está llena de favor, entonces, poniéndote al frente, iremos hacia Bhīṣma.
12.45.29
आवृत्ते भगवत्यर्के स हि लोकान्गमिष्यति ।
त्वद्दर्शनं महाबाहो तस्मादर्हति कौरवः ॥ १२.४५.२९ ॥
Cuando el sol venerable haya vuelto, él ciertamente irá a los mundos; por eso, oh de brazos poderosos, el Kaurava merece verte.
12.45.30
तव ह्याद्यस्य देवस्य क्षरस्यैवाक्षरस्य च ।
दर्शनं त्वस्य लाभः स्यात्त्वं हि ब्रह्ममयो निधिः ॥ १२.४५.३० ॥
Tú eres, en verdad, el dios primordial; tanto lo perecedero como lo imperecedero eres tú. Tu vista será su ganancia, pues tú eres un tesoro hecho de Brahman.
12.45.31
श्रुत्वैवं धर्मराजस्य वचनं मधुसूदनः ।
पार्श्वस्थं सात्यकिं प्राह रथो मे युज्यतामिति ॥ १२.४५.३१ ॥
Al oír estas palabras del rey del dharma, Madhusūdana dijo a Sātyaki, que estaba a su lado: «Que se unza mi carro».
12.45.32
सात्यकिस्त्वाशु निष्क्रम्य केशवस्य समीपतः ।
दारुकं प्राह कृष्णस्य युज्यतां रथ इत्युत ॥ १२.४५.३२ ॥
Sātyaki salió rápidamente de junto a Keśava y dijo a Dāruka: «Que se unza el carro de Kṛṣṇa».
12.45.33
स सात्यकेराशु वचो निशम्य ।
रथोत्तमं काञ्चनभूषिताङ्गम्।
मसारगल्वर्कमयैर्विभङ्गै ।
र्विभूषितं हेमनिबद्धचक्रम् ॥ १२.४५.३३ ॥
Al oír las palabras de Sātyaki, preparó de inmediato el mejor carro, con el cuerpo adornado de oro, decorado con piezas de masāra, galva y piedra solar, y con ruedas ceñidas de oro.
12.45.34
दिवाकरांशुप्रभमाशुगामिनं ।
विचित्रनानामणिभूषितान्तरम्।
नवोदितं सूर्यमिव प्रतापिनं ।
विचित्रतार्क्ष्यध्वजिनं पताकिनम् ॥ १२.४५.३४ ॥
Un carro que brilla como los rayos del sol, de movimiento veloz, con el interior adornado con muchas gemas variadas, resplandeciente como el sol recién salido, con un estandarte variopinto de Garuḍa y banderines.
12.45.35
सुग्रीवशैब्यप्रप्नुखैर्वराश्वै ।
र्मनोजवैः काञ्चनभूषिताङ्गैः।
संयुक्तमावेदयदच्युताय ।
कृताञ्जलिर्दारुको राजसिंह ॥ १२.४५.३५ ॥
Con los mejores caballos, Sugrīva, Śaibya y otros, veloces como el pensamiento, con los cuerpos adornados de oro, uncidos, Dāruka informó a Acyuta con las manos juntas, oh león entre reyes.