ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 12.46
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.46.1
शरतल्पे शयानस्तु भरतानां पितामहः ।
कथमुत्सृष्टवान्देहं कं च योगमधारयत् ॥ १२.४६.१ ॥
ಬಾಣಗಳ ಹಾಸಿಗೆಯ ಮೇಲೆ ಮಲಗಿದ್ದ ಭರತರ ಪಿತಾಮಹರು ಹೇಗೆ ದೇಹವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದರು, ಯಾವ ಯೋಗವನ್ನು ಧರಿಸಿದರು?
12.46.2
शृणुष्वावहितो राजञ्शुचिर्भूत्वा समाहितः ।
भीष्मस्य कुरुशार्दूल देहोत्सर्गं महात्मनः ॥ १२.४६.२ ॥
ರಾಜನೇ, ಶುಚಿಯಾಗಿ ಏಕಾಗ್ರಚಿತ್ತದಿಂದ ಕೇಳು — ಕುರುಕುಲದ ಹುಲಿ, ಮಹಾತ್ಮ ಭೀಷ್ಮರ ದೇಹತ್ಯಾಗವನ್ನು.
12.46.3
प्रवृत्तमात्रे त्वयनमुत्तरेण दिवाकरे ।
शुक्लपक्षस्य चाष्टभ्यां माघमासस्य पार्थिव ॥ १२.४६.३ ॥
ರಾಜನೇ, ಸೂರ್ಯನು ಉತ್ತರಾಯಣಕ್ಕೆ ಇದೇ ತಾನೇ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದಾಗ, ಮಾಘ ಮಾಸದ ಶುಕ್ಲ ಪಕ್ಷದ ಅಷ್ಟಮಿಯಂದು.
12.46.4
प्राजापत्ये च नक्षत्रे मध्यं प्राप्ते दिवाकरे ।
समावेशयदात्मानमात्मत्येव समाहितः ॥ १२.४६.४ ॥
ಪ್ರಾಜಾಪತ್ಯ ನಕ್ಷತ್ರದಲ್ಲಿ, ಸೂರ್ಯನು ಮಧ್ಯಾಹ್ನವನ್ನು ತಲುಪಿದಾಗ, ಏಕಾಗ್ರನಾಗಿ ಅವರು ತನ್ನನ್ನು ತನ್ನಲ್ಲೇ ನೆಲೆಗೊಳಿಸಿದರು.
12.46.5
विकीर्णांशुरिवादित्यो भीष्मः शरशतैश्चितः ।
शुशुभे परया लक्ष्म्या वृतो ब्राह्मणसत्तमैः ॥ १२.४६.५ ॥
ನೂರಾರು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಆವೃತರಾಗಿ, ಕಿರಣಗಳು ಚದುರಿದ ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಭೀಷ್ಮರು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದು ಪರಮ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಹೊಳೆದರು.
12.46.6
व्यासेन देवश्रवसा नारदेन सुरर्षिणा ।
देवस्थानेन वात्स्येन तथाऽश्मकसुमन्तुना ॥ १२.४६.६ ॥
ವ್ಯಾಸ, ದೇವಶ್ರವ, ದೇವರ್ಷಿ ನಾರದ, ದೇವಸ್ಥಾನ, ವಾತ್ಸ್ಯ, ಅಶ್ಮಕ ಮತ್ತು ಸುಮಂತು ಅವರಿಂದ.
12.46.7
तथा जैमिनिना चैव पैलेन च महात्मना ।
शाण्डिल्यदेवलाभ्यां च मैत्रेयेण च धीमता ॥ १२.४६.७ ॥
ಹಾಗೆಯೇ ಜೈಮಿನಿ, ಪೈಲ, ಮಹಾತ್ಮ, ಶಾಂಡಿಲ್ಯ, ದೇವಲ ಮತ್ತು ಬುದ್ಧಿವಂತ ಮೈತ್ರೇಯರು (ಕೂಡ ಹೇಳಿದರು).
12.46.8
असितेन वसिष्ठेन कौशिकेन महात्मना ।
हारितलोमशाभ्यां च तथाऽऽत्रेयेण धीमता ॥ १२.४६.८ ॥
ಅಸಿತ, ವಸಿಷ್ಠ, ಮಹಾತ್ಮ ಕೌಶಿಕ, ಹಾರಿತ ಮತ್ತು ಲೋಮಶ, ಹಾಗೂ ಬುದ್ಧಿವಂತ ಆತ್ರೇಯ (ಕೂಡ ಹೇಳಿದರು).
12.46.9
बृहस्पतिश्च शुक्रश्च च्यवनश्च महामुनिः ।
सनत्कुमारः कपिलो चाल्मीकिस्तुम्बुरुः कुरुः ॥ १२.४६.९ ॥
ಬೃಹಸ್ಪತಿ ಮತ್ತು ಶುಕ್ರ, ಮಹಾಮುನಿ ಚ್ಯವನ, ಸನತ್ಕುಮಾರ, ಕಪಿಲ, ವಾಲ್ಮೀಕಿ, ತುಂಬುರು ಮತ್ತು ಕುರು (ಕೂಡ).
12.46.10
मौद्गल्यो भार्गवो रामस्तृणबिन्दुर्महामुनिः ।
पिप्पलादोऽथ वायुश्च सवर्तः पुलहः कचः ॥ १२.४६.१० ॥
ಮೌದ್ಗಲ್ಯ, ಭಾರ್ಗವ ರಾಮ, ಮಹಾಮುನಿ ತೃಣಬಿಂದು, ಪಿಪ್ಪಲಾದ, ವಾಯು, ಸವರ್ತ, ಪುಲಹ, ಕಚ (ಕೂಡ).
12.46.11
काश्यपश्च पुलस्त्यश्च क्रतुर्दक्षः पराशरः ।
मरीचिरङ्गिराः काश्यो गौतमो गालवो मुनिः ॥ १२.४६.११ ॥
ಕಾಶ್ಯಪ ಮತ್ತು ಪುಲಸ್ತ್ಯ, ಕ್ರತು, ದಕ್ಷ, ಪರಾಶರ, ಮರೀಚಿ, ಅಂಗಿರಸ, ಕಾಶ್ಯ, ಗೌತಮ, ಮುನಿ ಗಾಲವ (ಕೂಡ).
12.46.12
धौम्यो विभाण्डो माण्डव्योधौम्रः कृष्णानुभौतिकः ।
उलूकः परमो विप्रो मार्कण्डेयो महामुनिः।
भास्करिः पूरणः कृष्णः सूतः परमधार्मिकः ॥ १२.४६.१२ ॥
ಧೌಮ್ಯ, ವಿಭಾಂಡ, ಮಾಂಡವ್ಯ, ಧೌಮ್ರ, ಕೃಷ್ಣ ಮತ್ತು ಆನುಭೌತಿಕ, ಪರಮ ವಿಪ್ರ ಉಲೂಕ, ಮಹಾಮುನಿ ಮಾರ್ಕಂಡೇಯ, ಭಾಸ್ಕರಿ, ಪೂರಣ, ಕೃಷ್ಣ, ಪರಮ ಧಾರ್ಮಿಕ ಸೂತ (ಕೂಡ).
12.46.13
एतैश्चान्यैर्मुनिगणैर्महाभागैर्महात्मभिः ।
श्रद्धादमशमोपेतैर्वृतश्चन्द्र इव ग्रहैः ॥ १२.४६.१३ ॥
ಇವರಿಂದಲೂ ಇತರ ಮುನಿಗಣಗಳಿಂದಲೂ, ಮಹಾಭಾಗ್ಯರಾದ ಮಹಾತ್ಮರಿಂದಲೂ, ಶ್ರದ್ಧೆ, ದಮ, ಶಮಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದವರಿಂದಲೂ ಅವರು ಸುತ್ತುವರಿಯಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದರು; ಚಂದ್ರನು ಗ್ರಹಗಳಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿಯಲ್ಪಟ್ಟಂತೆ.
12.46.14
भीष्मस्तु पुरुषव्याघ्रः कर्मणा मनसा गिरा ।
शरतल्पगतः कृष्णं प्रदध्यौ प्राञ्जलिः शुचिः ॥ १२.४६.१४ ॥
ಆದರೆ ಪುರುಷವ್ಯಾಘ್ರನಾದ ಭೀಷ್ಮನು, ಬಾಣಗಳ ಹಾಸಿಗೆಯ ಮೇಲೆ ಮಲಗಿದ್ದವನಾಗಿ, ಕರ್ಮ, ಮನಸ್ಸು, ವಾಣಿಯಲ್ಲಿ ಶುಚಿಯಾಗಿ, ಕೈಜೋಡಿಸಿ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಿದನು.
12.46.15
स्वरेण हृष्टपुष्टेन तुष्टाव मधुसूदनम् ।
योगेश्वरं पझनाभं विष्णुं जिष्णुं जगत्पतिम्।
अनादिनिधनं विष्णुमात्मयोनिं सनातनम् ॥ १२.४६.१५ ॥
ಹರ್ಷಭರಿತ ಮತ್ತು ಬಲಿಷ್ಠ ಸ್ವರದಿಂದ ಮಧುಸೂದನನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದನು—ಯೋಗೇಶ್ವರ, ಪದ್ಮನಾಭ, ವಿಷ್ಣು, ಜಿಷ್ಣು, ಜಗತ್ಪತಿ, ಆದಿ-ಅಂತ್ಯರಹಿತ, ವಿಷ್ಣು, ಆತ್ಮಯೋನಿ, ಸನಾತನ.
12.46.16
कृताञ्जलिपुटो भूत्वा वाग्विदां प्रवरः प्रभुः ।
भीष्मः परमधर्मात्मा वासुदेवमथास्तुवत् ॥ १२.४६.१६ ॥
ಕೈಜೋಡಿಸಿದವನಾಗಿ, ವಾಕ್ಯ ಬಲ್ಲವರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಪ್ರಭು ಭೀಷ್ಮನು, ಪರಮಧರ್ಮಾತ್ಮನಾಗಿ ವಾಸುದೇವನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದನು.
12.46.17
आरिराधयिषुः कृष्णं वाचं जिगदिषामि याम् ।
तया व्याससमासिन्या प्रीयतां पुरुषोत्तमः ॥ १२.४६.१७ ॥
ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಮೆಚ್ಚಿಸಬೇಕೆಂಬ ಬಯಕೆಯಿಂದ ನಾನು ಹೇಳಲು ಬಯಸುವ ಮಾತನ್ನು—ವ್ಯಾಸರು ಸಂಕ್ಷೇಪಿಸಿ ಹೇಳಿದಂತಹ ಆ ಮಾತಿನಿಂದ—ಪುರುಷೋತ್ತಮನು ಪ್ರಸನ್ನನಾಗಲಿ.
12.46.18
शुचिं शुचिपदं हंसं तत्परं परमेष्ठिनम् ।
युक्त्वा सर्वात्मनाऽऽत्मानं तं प्रपद्ये प्रजापतिम् ॥ १२.४६.१८ ॥
ಶುದ್ಧನು, ಶುದ್ಧ ನೆಲೆಯುಳ್ಳವನು, ಹಂಸನು, ಆ ಪರಮ, ಪರಮೇಷ್ಠಿಯನ್ನು—ಸರ್ವಾತ್ಮದಿಂದ ನನ್ನ ಆತ್ಮವನ್ನು ಅವನೊಂದಿಗೆ ಯೋಜಿಸಿ—ಆ ಪ್ರಜಾಪತಿಯನ್ನು ನಾನು ಶರಣು ಹೊಂದುತ್ತೇನೆ.
12.46.19
अनाद्यन्तं परं ब्रह्म न देवा नर्षयो विदुः ।
एकोऽयं वेद भगवान्धाता नारायणो हरिः ॥ १२.४६.१९ ॥
ಆದಿ ಅಂತ್ಯವಿಲ್ಲದ ಆ ಪರಬ್ರಹ್ಮವನ್ನು ದೇವತೆಗಳೂ ಋಷಿಗಳೂ ತಿಳಿಯರು. ಒಬ್ಬನೇ ಆ ಭಗವಾನ್ ಧಾತ, ನಾರಾಯಣ, ಹರಿ ಅದನ್ನು ತಿಳಿದಿದ್ದಾನೆ.
12.46.20
नारायणादृषिगणास्तथा सिद्धमहोरगाः ।
देवा देवर्षयश्चैव यं विदुर्दुःखभेषजम् ॥ १२.४६.२० ॥
ನಾರಾಯಣನಿಂದ ಋಷಿಗಣಗಳು, ಸಿದ್ಧರು, ಮಹಾನಾಗರು ಹುಟ್ಟಿದರು. ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ದೇವರ್ಷಿಗಳು ದುಃಖದ ಔಷಧವಾದ ಆತನನ್ನು ಅರಿಯುತ್ತಾರೆ.
12.46.21
देवदानवगन्धर्वा यक्षराक्षसपन्नगाः ।
यं न जानन्ति को ह्येष कुतो वा भगवानिति ॥ १२.४६.२१ ॥
ದೇವತೆಗಳು, ದಾನವರು, ಗಂಧರ್ವರು, ಯಕ್ಷರು, ರಾಕ್ಷಸರು, ಪನ್ನಗರು ಯಾರನ್ನು ಅರಿಯರೋ — ಇವನು ಯಾರು, ಎಲ್ಲಿಂದ ಬಂದವನು, ಈ ಭಗವಾನ್ ಯಾರು?
12.46.22
यमाहुर्जगतः कोशं यस्मिंश्च निहिताः प्रजाः ।
यस्मिँल्लोकाः स्फुरन्त्येते जाले शकुनयो यथा ॥ १२.४६.२२ ॥
ಜಗತ್ತಿನ ಕೋಶ ಎಂದು ಯಾರನ್ನು ಕರೆಯುತ್ತಾರೋ, ಯಾರಲ್ಲಿ ಪ್ರಜೆಗಳು ನೆಲೆಸಿದ್ದಾರೋ, ಯಾರಲ್ಲಿ ಈ ಲೋಕಗಳು ಬಲೆಯಲ್ಲಿ ಪಕ್ಷಿಗಳಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತವೆಯೋ.
12.46.23
यस्मिन्विश्वानि भूतानि तिष्ठन्ति च विशन्ति च ।
गुणभूतानि भूतेशे सूत्रे मणिगणा इव ॥ १२.४६.२३ ॥
ಯಾರಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾ ಭೂತಗಳು ನೆಲೆಸಿರುತ್ತವೆಯೋ, ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತವೆಯೋ, ಭೂತೇಶನಲ್ಲಿ ಗುಣರೂಪವಾಗಿವೆಯೋ, ದಾರದಲ್ಲಿ ಮಣಿಗಳ ಗುಂಪಿನಂತೆ.
12.46.24
यं च विश्वस्य कर्तारं जगतस्तस्थुषां पतिम् ।
वदन्ति जगतोऽध्यक्षमध्यात्मपरिचिन्तकाः ॥ १२.४६.२४ ॥
ವಿಶ್ವದ ಕರ್ತ, ಸ್ಥಾವರ-ಜಂಗಮ ಜಗತ್ತಿನ ಪತಿ, ಜಗತ್ತಿನ ಅಧ್ಯಕ್ಷ ಎಂದು ಆತ್ಮಚಿಂತಕರು ಯಾರನ್ನು ಕರೆಯುತ್ತಾರೋ.
12.46.25
यस्मिन्नित्ये तते तन्तौ दृढे स्रगिव तिष्ठति ।
सदसद्ग्रथितं विश्वं विश्वाङ्गे विश्वकर्मणि ॥ १२.४६.२५ ॥
ನಿತ್ಯವಾದ, ಹರಡಿದ, ದೃಢವಾದ ದಾರದಲ್ಲಿ ಮಾಲೆಯಂತೆ ಸತ್ ಮತ್ತು ಅಸತ್‌ಗಳಿಂದ ಹೆಣೆಯಲ್ಪಟ್ಟ ವಿಶ್ವ ನಿಂತಿದೆ; ಅವನು ವಿಶ್ವವೇ ಶರೀರವಾದವನು, ವಿಶ್ವಕರ್ಮ.
12.46.26
हरिं सहस्रशिरसं सहस्रचरणेक्षणम् ।
सहस्रबाहुमकुटं सहस्रवदनोज्ज्वलम् ॥ १२.४६.२६ ॥
ಸಾವಿರ ತಲೆಗಳು, ಸಾವಿರ ಪಾದಗಳು, ಸಾವಿರ ಕಣ್ಣುಗಳು, ಸಾವಿರ ಬಾಹುಗಳು ಉಳ್ಳವನು, ಕಿರೀಟಧಾರಿ, ಸಾವಿರ ಮುಖಗಳಿಂದ ಬೆಳಗುವ ಹರಿ.
12.46.27
प्राहुर्नारायणं देवं यं विश्वस्य परायणम् ।
अणीयसामणीयांसं स्थविष्ठं च स्थवीयसाम्।
गरीयसां गरिष्ठं च श्रेष्ठं च श्रेयसामपि ॥ १२.४६.२७ ॥
ಅವನನ್ನು ವಿಶ್ವದ ಪರಮ ಆಶ್ರಯನಾದ ನಾರಾಯಣ ದೇವನೆಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ; ಸೂಕ್ಷ್ಮಗಳಲ್ಲೂ ಸೂಕ್ಷ್ಮ, ದೊಡ್ಡವುಗಳಲ್ಲೂ ದೊಡ್ಡ, ಭಾರವಾದವುಗಳಲ್ಲಿ ಅತಿ ಭಾರ, ಶುಭಗಳಲ್ಲೂ ಶ್ರೇಷ್ಠ.
12.46.28
चं वाकेष्वनुवाकेषु निषत्सूपनिषत्सु च ।
गृणन्ति सत्यकर्माणं सत्यं सत्येषु सामसु ॥ १२.४६.२८ ॥
ವಾಕ್ಯಗಳಲ್ಲಿ, ಅನುವಾಕಗಳಲ್ಲಿ, ನಿಷತ್ತುಗಳಲ್ಲಿ, ಉಪನಿಷತ್ತುಗಳಲ್ಲಿ ಸತ್ಯಕರ್ಮಿಯಾದ ಅವನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತಾರೆ; ಸತ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಸತ್ಯ, ಸಾಮಗಳಲ್ಲಿ.
12.46.29
चतुर्भिश्चतुरात्मानं सत्वस्थं सात्वतां पतिम् ।
यं दिव्यैर्देवमर्चन्ति गुह्यैः परमनामभिः ॥ १२.४६.२९ ॥
ನಾಲ್ಕು ಆತ್ಮಗಳುಳ್ಳವನು, ಸತ್ತ್ವದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದವನು, ಸಾತ್ವತರ ಅಧಿಪತಿ; ದಿವ್ಯ, ಗುಹ್ಯ, ಪರಮ ನಾಮಗಳಿಂದ ಅವರು ಆರಾಧಿಸುವ ದೇವ.
12.46.30
यस्मिन्नित्यं तपस्तप्तं यदङ्गेष्वनुतिष्ठति ।
सर्वात्मा सर्ववित्सर्वः सर्वज्ञः सर्वभावनः ॥ १२.४६.३० ॥
ಅವನಲ್ಲಿ ನಿತ್ಯವೂ ತಪಸ್ಸು ತಪಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ; ಅವನ ಅಂಗಗಳಲ್ಲಿ ಅದು ನಿರಂತರ ಆಚರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ. ಅವನು ಸರ್ವಾತ್ಮ, ಸರ್ವವಿತ್, ಸರ್ವ, ಸರ್ವಜ್ಞ, ಸರ್ವಭಾವನ.
12.46.31
यं देवं देवकी देवी वसुदेवादजीजनत् ।
भौमस्य ब्रह्मणो गुप्त्यै दीप्तमग्निमिवारणिः ॥ १२.४६.३१ ॥
ದೇವಿ ದೇವಕಿ ವಸುದೇವನಿಂದ ಯಾವ ದೇವನನ್ನು ಹೆತ್ತಳೋ, ಅರಣಿ ಉರಿಯುವ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಹುಟ್ಟಿಸುವಂತೆ, ಭೂಮಿಯನ್ನು ಬ್ರಹ್ಮವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲು.
12.46.32
यमनन्यो व्यपेताशीरात्मानं वीतकल्मषम् ।
इष्ट्वानन्त्याय गोविन्दं पश्यत्यात्मानमात्मनि ॥ १२.४६.३२ ॥
ಯಾರನ್ನು ಅನನ್ಯನಾಗಿ, ಆಸೆ ತೊರೆದು, ಕಲ್ಮಷರಹಿತನಾಗಿ, ಅನಂತ ಗೋವಿಂದನನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ, ತನ್ನ ಆತ್ಮವನ್ನು ತನ್ನಲ್ಲೇ ನೋಡುತ್ತಾನೋ.
12.46.33
अप्रतर्क्यमविज्ञेयं हरिं नारायणं विभुम् ।
अतिवाय्विन्द्रकर्माणमतिसूर्याग्नितेजसम्।
अतिबुद्धीन्द्रियात्मानं तं प्रपद्ये प्रजापतिम् ॥ १२.४६.३३ ॥
ತರ್ಕಕ್ಕೆ ಮೀರಿದವನು, ತಿಳಿಯಲಾಗದವನು, ಹರಿ, ನಾರಾಯಣ, ವಿಭು, ವಾಯು ಇಂದ್ರರ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಮೀರಿದವನು, ಸೂರ್ಯಾಗ್ನಿಯ ತೇಜಸ್ಸನ್ನು ಮೀರಿದವನು, ಬುದ್ಧಿ ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ಮೀರಿದ ಆತ್ಮನಾದ ಆ ಪ್ರಜಾಪತಿಯನ್ನು ನಾನು ಶರಣಾಗುತ್ತೇನೆ.
12.46.34
पुराणे पुरुषं प्रोक्तं ब्रह्मप्रोक्तं युगादिषु ।
क्षये संकर्षणं प्रोक्तं तमुपास्यमुपास्महे ॥ १२.४६.३४ ॥
ಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ಆ ಪುರುಷನನ್ನು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ; ಯುಗಾದಿಯಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮನಿಂದ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟವನು; ಪ್ರಳಯದಲ್ಲಿ ಸಂಕರ್ಷಣನೆಂದು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟವನು. ಆ ಉಪಾಸ್ಯನನ್ನು ನಾವು ಉಪಾಸಿಸುತ್ತೇವೆ.
12.46.35
यमेकं बहुधात्मानं प्रादुर्भूतमधोक्षजम् ।
नान्यभक्ताः क्रियावन्तो यजन्ते सर्वकामदम् ॥ १२.४६.३५ ॥
ಒಬ್ಬನಾಗಿದ್ದರೂ ಅನೇಕ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟನಾದ ಅಧೋಕ್ಷಜನನ್ನು, ಬೇರೆ ಯಾರ ಭಕ್ತರೂ ಆಗದೆ, ಕ್ರಿಯಾವಂತರು ಸರ್ವಕಾಮಪ್ರದನೆಂದು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೆ.
12.46.36
ऋतमेकाक्षरं ब्रह्म यत्तत्सदसतः परम् ।
अनादिमध्यपर्यन्तं न देवा नर्षयो विदुः ॥ १२.४६.३६ ॥
ಋತ, ಏಕಾಕ್ಷರ ಬ್ರಹ್ಮ, ಅದು ಸತ್ತು ಅಸತ್ತಿಗೆ ಆಚೆಯದು; ಅದಕ್ಕೆ ಆದಿ, ಮಧ್ಯ, ಅಂತ್ಯವಿಲ್ಲ; ದೇವತೆಗಳೂ ಋಷಿಗಳೂ ಅದನ್ನು ತಿಳಿಯರು.
12.46.37
यं सुरासुरगन्धर्वाः सिद्धा ऋषिमहोरगाः ।
प्रयता नित्यमर्चन्ति परमं सुखभेषजम् ॥ १२.४६.३७ ॥
ದೇವತೆಗಳು, ಅಸುರರು, ಗಂಧರ್ವರು, ಸಿದ್ಧರು, ಋಷಿಗಳು ಮತ್ತು ಮಹಾ ಉರಗರು ಸಂಯಮದಿಂದ ಯಾರನ್ನು ಸದಾ ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವನು ಪರಮ ಸುಖದ ಔಷಧ.
12.46.38
अनादिनिधनं देवमात्मयोनिं सनातनम् ।
अप्रेक्ष्यमनभिज्ञेयं हरिं नारायणं प्रभुम् ॥ १२.४६.३८ ॥
ಆದಿ-ಅಂತ್ಯರಹಿತನೂ, ದೇವನೂ, ಸ್ವಯಂಭುವೂ, ಸನಾತನನೂ, ಕಾಣಲಾಗದವನೂ, ತಿಳಿಯಲಾಗದವನೂ ಆದ ಪ್ರಭು ಹರಿ ನಾರಾಯಣನಿಗೆ.
12.46.39
हिरण्यवर्णं यं गर्भमदितिर्दैत्यनाशनम् ।
एकं द्वादशधा जज्ञे तस्मै सूर्यात्मने नमः ॥ १२.४६.३९ ॥
ಚಿನ್ನದ ವರ್ಣದ, ದೈತ್ಯರನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವ, ಒಬ್ಬನಾಗಿದ್ದರೂ ಅದಿತಿಯ ಗರ್ಭದಿಂದ ಹನ್ನೆರಡು ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದ ಸೂರ್ಯಾತ್ಮನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.
12.46.40
शुक्ले देवान्पितॄन्कृष्णे तर्पयत्यमृतेन यः ।
यश्च राजा द्विजातीनां तस्मै सोमात्मने नमः ॥ १२.४६.४० ॥
ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷದಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳನ್ನೂ ಕೃಷ್ಣಪಕ್ಷದಲ್ಲಿ ಪಿತೃಗಳನ್ನೂ ಅಮೃತದಿಂದ ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸುವ, ದ್ವಿಜರ ರಾಜನಾದ ಸೋಮಾತ್ಮನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.
12.46.41
हुताशनमुखैर्देवैर्धार्यते सकलं जगत् ।
हविः प्रथमभोक्ता यस्तस्मै होत्रात्मने नमः ॥ १२.४६.४१ ॥
ಅಗ್ನಿಮುಖದ ದೇವತೆಗಳಿಂದ ಸಕಲ ಜಗತ್ತು ಧರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ; ಹವಿಸ್ಸನ್ನು ಮೊದಲು ಸ್ವೀಕರಿಸುವ ಆ ಹೋತ್ರಾತ್ಮನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.
12.46.42
महतस्तमसः पारे पुरुषं ह्यतितेजसम् ।
यं ज्ञात्वा मृत्युमत्येति तस्मै ज्ञेयात्मने नमः ॥ १२.४६.४२ ॥
ಮಹತ್ತು ಮತ್ತು ತಮಸ್ಸಿನ ಆಚೆ ಇರುವ ಅತಿತೇಜಸ್ವಿ ಪುರುಷನನ್ನು ತಿಳಿದು ಮನುಷ್ಯನು ಮೃತ್ಯುವನ್ನು ದಾಟುತ್ತಾನೆ; ಆ ಜ್ಞೇಯಾತ್ಮನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.
12.46.43
यं बृहन्तं बृहत्युक्थे यमग्नौ यं महाध्वरे ।
यं विप्रसङ्घा गायन्ति तस्मै वेदात्मने नमः ॥ १२.४६.४३ ॥
ಬೃಹತ್ ಉಕ್ಥದಲ್ಲಿ ಬೃಹತ್ತಾಗಿ, ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ, ಮಹಾ ಅಧ್ವರದಲ್ಲಿ, ವಿಪ್ರಸಂಘಗಳು ಹಾಡುವ ಆ ವೇದಾತ್ಮನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.
12.46.44
पादाङ्गं संधिपर्वाणं स्वरव्यञ्जनभूषितम् ।
यमाहुरक्षरं विप्रास्तस्मै वागात्मने नमः ॥ १२.४६.४४ ॥
ಪಾದಗಳೇ ಅಂಗಗಳು, ಸಂಧಿಗಳೇ ಪರ್ವಗಳು, ಸ್ವರ-ವ್ಯಂಜನಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾದ, ವಿಪ್ರರು ಅಕ್ಷರ ಎಂದು ಕರೆಯುವ ಆ ವಾಗಾತ್ಮನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.
12.46.45
यज्ञाङ्गो यो वराहो वै भूत्वा गामुज्जहारह ।
लोकत्रयहितार्थाय तस्मै वीर्यात्मने नमः ॥ १२.४६.४५ ॥
ಯಜ್ಞಾಂಗನಾಗಿ, ವರಾಹನಾಗಿ ನಿಜವಾಗಿ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಎತ್ತಿದವನಿಗೆ, ಮೂರು ಲೋಕಗಳ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ, ವೀರ್ಯಾತ್ಮನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.
12.46.46
ऋग्यजुःसामधामानं दशार्धहविराकृतिम् ।
यं सप्ततन्तुं तन्वन्ति तस्मै यज्ञात्मने नमः ॥ १२.४६.४६ ॥
ಋಕ್, ಯಜುಸ್, ಸಾಮ ಯಾರ ಧಾಮವೋ, ದಶಾರ್ಧ ಹವಿಸ್ಸು ಯಾರ ಆಕೃತಿಯೋ, ಏಳು ತಂತುಗಳಿಂದ ಯಾರನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸುತ್ತಾರೋ, ಆ ಯಜ್ಞಾತ್ಮನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.
12.46.47
चतुर्भिश्च चतुर्भिश्च द्वाभ्यां पञ्चभिरेव च ।
हूयते च पुनर्द्वाभ्यां तस्मै होमात्मने नमः ॥ १२.४६.४७ ॥
ನಾಲ್ಕರಿಂದ ನಾಲ್ಕರಿಂದ, ಎರಡರಿಂದ ಐದರಿಂದ, ಮತ್ತೆ ಎರಡರಿಂದ ಯಾರಿಗೆ ಹೋಮ ನಡೆಯುತ್ತದೋ, ಆ ಹೋಮಾತ್ಮನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.
12.46.48
यः सुपर्णो यजुर्नाम च्छन्दोगात्रस्त्रिवृच्छिराः ।
रथन्तरबृहत्पक्षस्तस्मै स्तोत्रात्मने नमः ॥ १२.४६.४८ ॥
ಸುಪರ್ಣನಾಗಿ, ಯಜುಸ್ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನವನಾಗಿ, ಛಂದಸ್ಸುಗಳೇ ದೇಹವಾಗಿ, ತ್ರಿವೃತ್ ತಲೆಯಾಗಿ, ರಥಂತರ ಬೃಹತ್ ರೆಕ್ಕೆಗಳಾಗಿರುವ ಆ ಸ್ತೋತ್ರಾತ್ಮನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.
12.46.49
यः सहस्रसवे सत्रे जज्ञे विश्वसृजामृषिः ।
हिरण्यपक्षः शकुनिस्तस्मै तार्क्ष्यात्मने नमः ॥ १२.४६.४९ ॥
ಸಾವಿರ ಯಜ್ಞಗಳ ಸತ್ರದಲ್ಲಿ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತರ ನಡುವೆ ಋಷಿಯಾಗಿ ಜನಿಸಿದ, ಚಿನ್ನದ ರೆಕ್ಕೆಯ ಪಕ್ಷಿಯಾದ ಅವನಿಗೆ, ತಾರ್ಕ್ಷ್ಯ ಸ್ವರೂಪನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.
12.46.50
यश्चिनोति सतां सेतुमृतेनामृतयोनिना ।
धर्मार्थव्यवहाराङ्गैस्तस्मै सत्यात्मने नमः ॥ १२.४६.५० ॥
ಧರ್ಮ, ಅರ್ಥ, ವ್ಯವಹಾರದ ಅಂಗಗಳಿಂದ, ಋತದಿಂದ, ಅಮೃತ ಮೂಲದಿಂದ ಸಜ್ಜನರಿಗೆ ಸೇತುವೆ ಕಟ್ಟುವ ಅವನಿಗೆ, ಸತ್ಯ ಸ್ವರೂಪನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.
12.46.51
यं पृथग्धर्मचरणाः पृथग्धर्मफलैषिणः ।
पृथग्धर्मैः समर्चन्ति तस्मै धर्मात्मने नमः ॥ १२.४६.५१ ॥
ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಧರ್ಮಗಳನ್ನು ಆಚರಿಸಿ, ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಧರ್ಮಫಲಗಳನ್ನು ಬಯಸುವವರು ಯಾರನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೋ, ಆ ಧರ್ಮಸ್ವರೂಪನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.
12.46.52
यतः सर्वे प्रसूयन्ते ह्यनङ्गात्माङ्गदेहिनः ।
उन्मादः सर्वभूतानां तस्मै कामात्मने नमः ॥ १२.४६.५२ ॥
ಯಾರಿಂದ ಎಲ್ಲ ದೇಹಧಾರಿಗಳು ಹುಟ್ಟುತ್ತಾರೋ — ಅನಂಗನ ಆತ್ಮದಿಂದ ಅಂಗಗಳುಳ್ಳ ದೇಹಧಾರಿಗಳು — ಮತ್ತು ಎಲ್ಲ ಭೂತಗಳಲ್ಲಿನ ಉನ್ಮಾದವು ಯಾರೋ, ಆ ಕಾಮ ಸ್ವರೂಪನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.
12.46.53
यं तं व्यक्तस्थमव्यक्तं विचिन्वन्ति महर्षयः ।
क्षेत्रे क्षेत्रज्ञमासीनं तस्मै क्षेत्रात्मने नमः ॥ १२.४६.५३ ॥
ವ್ಯಕ್ತದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವ ಅವ್ಯಕ್ತನಾಗಿ ಮಹರ್ಷಿಗಳು ಯಾರನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಾರೋ, ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಕ್ಷೇತ್ರಜ್ಞನಾಗಿ ಆಸೀನನಾದ ಅವನಿಗೆ, ಕ್ಷೇತ್ರ ಸ್ವರೂಪನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.
12.46.54
यं दृगात्मानमात्मस्थं वृतं षोडशभिर्गुणैः ।
प्राहुः सप्तदशंसाङ्ख्यास्तस्मै साङ्ख्यात्मने नमः ॥ १२.४६.५४ ॥
ಸಾಂಖ್ಯರು ಹದಿನಾರು ಗುಣಗಳಿಂದ ಆವೃತನಾಗಿ, ಆತ್ಮದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿ, ನೋಡುವ ಆತ್ಮನೆಂದು, ಹದಿನೇಳನೆಯವನೆಂದು ಹೇಳುವ ಅವನಿಗೆ, ಸಾಂಖ್ಯ ಸ್ವರೂಪನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.
12.46.55
यं विनिद्रा जितश्वासाः संतुष्टाः संयतेन्द्रियाः ।
ज्योतिः पश्यन्ति युञ्जानास्तस्मै योगात्मेन नमः ॥ १२.४६.५५ ॥
ನಿದ್ರೆಯಿಲ್ಲದವರು, ಉಸಿರನ್ನು ಗೆದ್ದವರು, ಸಂತುಷ್ಟರು, ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ನಿಗ್ರಹಿಸಿದವರು, ಯೋಗಾಭ್ಯಾಸಿಗಳು ಯಾರನ್ನು ಜ್ಯೋತಿಯಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಾರೋ, ಆ ಯೋಗಾತ್ಮನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.
12.46.56
अपुण्यपुण्योपरमे यं पुनर्भवनिर्भयाः ।
शान्ताः संन्यासिनो यान्ति तस्मै मोक्षात्मने नमः ॥ १२.४६.५६ ॥
ಪುಣ್ಯ-ಪಾಪಗಳು ನಿಂತಾಗ, ಪುನರ್ಜನ್ಮಕ್ಕೆ ಭಯಪಡದ, ಶಾಂತರಾದ ಸನ್ಯಾಸಿಗಳು ಯಾರನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾರೋ, ಆ ಮೋಕ್ಷಾತ್ಮನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.
12.46.57
यस्याग्रिरास्यं द्यौर्मूर्धा खं नाभिश्चरणौ क्षितिः ।
सूर्यश्चक्षुर्दिशः श्रोत्रं तस्मै लोकात्मने नमः ॥ १२.४६.५७ ॥
ಅಗ್ನಿ ಯಾರ ಮುಖವೋ, ದ್ಯುಲೋಕ ತಲೆಯೋ, ಆಕಾಶ ನಾಭಿಯೋ, ಭೂಮಿ ಪಾದಗಳೋ, ಸೂರ್ಯ ಕಣ್ಣೋ, ದಿಕ್ಕುಗಳು ಕಿವಿಗಳೋ — ಆ ಲೋಕಾತ್ಮನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.
12.46.58
युगेष्वावर्तते योंऽशैर्मासर्त्वयनहायनैः ।
सर्गप्रलययोः कर्ता तस्मै कालात्मने नमः ॥ १२.४६.५८ ॥
ಯುಗಗಳಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಅಂಶಗಳಿಂದ ತಿಂಗಳು, ಋತು, ಅಯನ, ವರ್ಷಗಳ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಸುತ್ತುವ, ಸೃಷ್ಟಿ-ಪ್ರಳಯಗಳ ಕರ್ತನಾದವನಿಗೆ — ಆ ಕಾಲಾತ್ಮನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.
12.46.59
योऽसौ युगसहस्रान्ते प्रदीप्तार्चिर्विभावसुः ।
संभक्षयति भूतानि तस्मै घोरात्मने नमः ॥ १२.४६.५९ ॥
ಸಾವಿರ ಯುಗಗಳ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ, ಪ್ರಜ್ವಲಿಸುವ ಜ್ವಾಲೆಗಳ ಆ ವಿಭಾವಸು ಎಲ್ಲಾ ಭೂತಗಳನ್ನು ನುಂಗುತ್ತಾನೆ — ಆ ಘೋರಾತ್ಮನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.
12.46.60
संभक्ष्य सर्वभूतानि कृत्वा चैकार्णवं जगत् ।
बालः स्वपिति यश्चैकस्तस्मै मायात्मने नमः ॥ १२.४६.६० ॥
ಸರ್ವಭೂತಗಳನ್ನು ನುಂಗಿ, ಜಗತ್ತನ್ನು ಒಂದೇ ಮಹಾಸಾಗರವಾಗಿಸಿ, ಮಗುವಿನಂತೆ ಏಕಾಂಗಿಯಾಗಿ ಮಲಗುವವನಿಗೆ — ಆ ಮಾಯಾತ್ಮನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.
12.46.61
सहस्रशिरसे तस्मै पुरुषायामितात्मने ।
चतुःसमुद्रपयसि योगनिद्रात्मने नमः ॥ १२.४६.६१ ॥
ಸಾವಿರ ತಲೆಗಳುಳ್ಳ ಆ ಪುರುಷನಿಗೆ, ಅಪರಿಮಿತ ಆತ್ಮನಿಗೆ, ನಾಲ್ಕು ಸಮುದ್ರಗಳ ಜಲದಲ್ಲಿ ಯೋಗನಿದ್ರೆಯಲ್ಲಿರುವವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.
12.46.62
अजस्य नाभावध्येकं यस्मिन्विश्वं प्रतिष्ठितम् ।
पुष्करं पुष्कराक्षस्य तस्मै पझात्मने नमः ॥ १२.४६.६२ ॥
ಅಜನ ನಾಭಿಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಕಮಲವಿದೆ; ಅದರಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವವು ನೆಲೆಗೊಂಡಿದೆ. ಕಮಲನೇತ್ರನಿಗೆ, ಪದ್ಮಸ್ವರೂಪನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.
12.46.63
यस्य केशेषु जीमूता नद्यः सर्वाङ्गसंधिषु ।
कुक्षौ समुद्राश्चत्वारस्तस्मै तोयात्मने नमः ॥ १२.४६.६३ ॥
ಯಾರ ಕೂದಲಲ್ಲಿ ಮೇಘಗಳು, ಅಂಗಸಂಧಿಗಳಲ್ಲಿ ನದಿಗಳು, ಹೊಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕು ಸಮುದ್ರಗಳು ಇವೆಯೋ, ಆ ಜಲಸ್ವರೂಪನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.
12.46.64
यस्मात्सर्गाः प्रवर्तन्ते सर्गप्रलयविक्रियाः ।
यस्मिंश्चैव प्रलीयन्ते तस्मै हेत्वात्मने नमः ॥ १२.४६.६४ ॥
ಯಾರಿಂದ ಸೃಷ್ಟಿಗಳು ಹುಟ್ಟುತ್ತವೆಯೋ, ಸೃಷ್ಟಿ ಮತ್ತು ಪ್ರಳಯದ ಬದಲಾವಣೆಗಳು ನಡೆಯುತ್ತವೆಯೋ, ಯಾರಲ್ಲಿ ಅವು ಲಯಗೊಳ್ಳುತ್ತವೆಯೋ, ಆ ಹೇತುಸ್ವರೂಪನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.
12.46.65
यो निषण्णो भवेद्रात्रौ दिवा भवति विष्ठितः ।
इष्टानिष्टस्य च द्रष्टा तस्मै द्रष्ट्रात्मने नमः ॥ १२.४६.६५ ॥
ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿರುವವನು, ಹಗಲಿನಲ್ಲಿ ನಿಂತಿರುವವನು, ಇಷ್ಟಾನಿಷ್ಟಗಳನ್ನು ನೋಡುವವನು—ಆ ದ್ರಷ್ಟೃಸ್ವರೂಪನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.
12.46.66
अकार्यः सर्वकार्येषु धर्मकार्यार्थमुद्यतः ।
वैकुण्ठस्य हि तद्रूपं तस्मै कार्यात्मने नमः ॥ १२.४६.६६ ॥
ಎಲ್ಲ ಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಅಕಾರ್ಯನಾಗಿದ್ದರೂ ಧರ್ಮಕಾರ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಉದ್ಯುಕ್ತನಾಗಿರುವವನು; ಅದೇ ವೈಕುಂಠನ ರೂಪ—ಆ ಕಾರ್ಯಸ್ವರೂಪನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.
12.46.67
ब्रह्म वक्तं भुजौ क्षत्रं कृत्स्नमूरूदरं विशः ।
पादौ यस्याश्रिताः शूद्रास्तस्मैवर्णात्मने नमः ॥ १२.४६.६७ ॥
ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಅವನ ಮುಖ, ಕ್ಷತ್ರಿಯರು ಅವನ ಬಾಹುಗಳು, ವೈಶ್ಯರು ತೊಡೆ ಮತ್ತು ಹೊಟ್ಟೆ, ಶೂದ್ರರು ಯಾವನ ಪಾದಗಳನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿರುವರೋ ಆ ವರ್ಣಾತ್ಮನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.
12.46.68
अन्नपानेन्धनमयो रसप्राणविवर्धनः ।
यो धारयति भूतानि तस्मै प्राणात्मने नमः ॥ १२.४६.६८ ॥
ಅನ್ನ, ಪಾನ, ಇಂಧನಮಯನಾದ, ರಸ ಮತ್ತು ಪ್ರಾಣವನ್ನು ವರ್ಧಿಸುವ, ಭೂತಗಳನ್ನು ಧರಿಸುವ ಆ ಪ್ರಾಣಾತ್ಮನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.
12.46.69
प्राणानां धारणार्थाय योऽन्नं भुङ्क्ते चतुर्विधम् ।
अन्तर्भूतः पचत्यग्निस्तस्मै पाकात्मने नमः ॥ १२.४६.६९ ॥
ಪ್ರಾಣಗಳನ್ನು ಧರಿಸಲು ನಾಲ್ಕು ವಿಧದ ಅನ್ನವನ್ನು ಸೇವಿಸುವ, ಒಳಗಿರುವ ಅಗ್ನಿಯಾಗಿ ಅದನ್ನು ಜೀರ್ಣಿಸುವ ಆ ಪಾಕಾತ್ಮನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.
12.46.70
विषये वर्तमानानां यं तं वैषयिकैर्गुणैः ।
प्राहुर्विषयगोप्तारं तस्मै गोप्त्रात्मने नमः ॥ १२.४६.७० ॥
ವಿಷಯಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವವರ ನಡುವೆ, ವಿಷಯಗುಣಗಳಿಂದ ವಿಷಯಗಳ ರಕ್ಷಕನೆಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ಆ ರಕ್ಷಕಾತ್ಮನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.
12.46.71
अप्रमेयशरीराय सर्वतो बुद्धिचक्षुषे ।
अपारपरिमाणाय तस्मै दिव्यात्मने नमः ॥ १२.४६.७१ ॥
ಅಪ್ರಮೇಯ ದೇಹವುಳ್ಳ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಬುದ್ಧಿಯೇ ಕಣ್ಣಾಗಿರುವ, ಅಪಾರ ಪರಿಮಾಣವುಳ್ಳ ಆ ದಿವ್ಯಾತ್ಮನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.
12.46.72
परः कालात्परो यज्ञात्परः सदसतश्च यः ।
अनादिरादिर्विश्वस्य तस्मै विश्वात्मने नमः ॥ १२.४६.७२ ॥
ಕಾಲವನ್ನು ಮೀರಿದ, ಯಜ್ಞವನ್ನು ಮೀರಿದ, ಸತ್ ಮತ್ತು ಅಸತ್ತನ್ನು ಮೀರಿದ, ಆದಿಯಿಲ್ಲದ ಮತ್ತು ವಿಶ್ವದ ಆದಿಯಾದ ಆ ವಿಶ್ವಾತ್ಮನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.
12.46.73
वैद्युतो जाठरश्चैव पावकः शुचिरेव च ।
दहनः सर्वभक्षाणां तस्मै वह्न्यात्मने नमः ॥ १२.४६.७३ ॥
ಮಿಂಚಿನಲ್ಲಿ, ಜಠರಾಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ, ಪಾವಕನಲ್ಲಿ, ಶುಚಿಯಲ್ಲಿರುವ, ಎಲ್ಲ ಭಕ್ಷ್ಯಗಳನ್ನು ದಹಿಸುವ ಆ ವಹ್ನ್ಯಾತ್ಮನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.
12.46.74
रसातलगतः श्रीमार्ननन्तो भगवान्प्रभुः ।
जगद्धारयते योऽसौ तस्मै शेषात्मने नमः ॥ १२.४६.७४ ॥
ರಸಾತಲದಲ್ಲಿರುವ, ಶ್ರೀಮಂತನಾದ ಅನಂತ, ಭಗವಂತ, ಪ್ರಭುವಾದ, ಜಗತ್ತನ್ನು ಧರಿಸುವ ಆ ಶೇಷಾತ್ಮನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.
12.46.75
ज्वलनार्केन्दुताराणां ज्योतिषां दिव्यमूर्तिनाम् ।
यस्तेजयति तेजांसि तस्मै तेजात्मने नमः ॥ १२.४६.७५ ॥
ಅಗ್ನಿ, ಸೂರ್ಯ, ಚಂದ್ರ, ತಾರೆಗಳೆಂಬ ದಿವ್ಯಮೂರ್ತಿಗಳ ಜ್ಯೋತಿಗಳ ತೇಜಸ್ಸನ್ನು ಬೆಳಗಿಸುವ, ತೇಜೋರೂಪಿಯಾದ ಆತನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.
12.46.76
आत्मज्ञानमिदं ज्ञानं ज्ञात्वा पञ्चस्ववस्थितम् ।
यं ज्ञानेनाधिगच्छन्ति तस्मै ज्ञानात्मने नमः ॥ १२.४६.७६ ॥
ಇದು ಆತ್ಮಜ್ಞಾನ; ಪಂಚಭೂತಗಳಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವ ಜ್ಞಾನ. ಅದನ್ನು ತಿಳಿದು, ಜ್ಞಾನದಿಂದ ಯಾರನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೋ ಆ ಜ್ಞಾನಾತ್ಮನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.
12.46.77
साङ्ख्यैर्योगैर्विनिश्चित्य साध्यैश्च परमर्षिभिः ।
यस्य तु ज्ञायते तत्वं तस्मै गुह्यात्मने नमः ॥ १२.४६.७७ ॥
ಸಾಂಖ್ಯರು ಮತ್ತು ಯೋಗಿಗಳು ನಿಶ್ಚಯಿಸಿ, ಸಾಧ್ಯರು ಮತ್ತು ಪರಮ ಋಷಿಗಳು ಯಾರ ತತ್ತ್ವವನ್ನು ತಿಳಿಯುತ್ತಾರೋ, ಆ ಗುಹ್ಯಾತ್ಮನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.
12.46.78
जटिने दण्डिने नित्यं लम्बोदरशरीरिणे ।
कमण्डलुनिषङ्गाय तस्मै ब्रह्मात्मने नमः ॥ १२.४६.७८ ॥
ಜಟಾಧಾರಿ, ದಂಡಧಾರಿ, ಸದಾ ಲಂಬೋದರ ದೇಹಿ, ಕಮಂಡಲು ಮತ್ತು ಬತ್ತಳಿಕೆ ಹೊಂದಿದ ಆ ಬ್ರಹ್ಮಾತ್ಮನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.
12.46.79
शूलिने त्रिदशेशाय त्र्यम्बकाय महात्मने ।
भस्मदिग्धोर्ध्वलिङ्गाय तस्मा रुद्रात्मने नमः ॥ १२.४६.७९ ॥
ತ್ರಿಶೂಲಧಾರಿ, ದೇವತೆಗಳ ಒಡೆಯ, ತ್ರಿನೇತ್ರ, ಮಹಾತ್ಮನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ಭಸ್ಮ ಲೇಪಿತ ಊರ್ಧ್ವಲಿಂಗನಾದ ರುದ್ರಾತ್ಮನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.
12.46.80
चन्द्रार्धकृतशीर्षाय व्यालयज्ञोपवीतिने ।
पिनाकशूलहस्ताय तस्मै उग्रात्मने नमः ॥ १२.४६.८० ॥
ಅರ್ಧಚಂದ್ರನನ್ನು ಶಿರದಲ್ಲಿ ಧರಿಸಿದವನು, ಸರ್ಪವನ್ನೇ ಯಜ್ಞೋಪವೀತವಾಗಿ ಧರಿಸಿದವನು, ಪಿನಾಕ ಮತ್ತು ಶೂಲ ಹಿಡಿದ ಕೈಗಳುಳ್ಳವನು, ಉಗ್ರಾತ್ಮನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.
12.46.81
यो जातो वसुदेवेन देवक्यां यदुनन्दनः ।
शङ्खचक्रगदापाणिर्वासुदेवात्मने नमः ॥ १२.४६.८१ ॥
ವಸುದೇವನಿಂದ ದೇವಕಿಯಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದ, ಯದುವಂಶದ ಆನಂದ, ಶಂಖ ಚಕ್ರ ಗದೆ ಹಿಡಿದ ವಾಸುದೇವಾತ್ಮನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.
12.46.82
शिरःकपालमालाय व्याघ्रचर्मनिवासिने ।
भस्मदिग्धशरीराय तस्मै रुद्रात्मने नमः ॥ १२.४६.८२ ॥
ತಲೆಬುರುಡೆಗಳ ಮಾಲೆ ಧರಿಸಿದವನು, ಹುಲಿಚರ್ಮದ ಮೇಲೆ ವಾಸಿಸುವವನು, ಭಸ್ಮ ಲೇಪಿತ ದೇಹನಾದ ರುದ್ರಾತ್ಮನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.
12.46.83
यो मोहयति भूतानि सर्वपाशानुबन्धनैः ।
सर्वस्य रक्षणार्थाय तस्मै मोहात्मने नमः ॥ १२.४६.८३ ॥
ಎಲ್ಲ ಪಾಶಗಳ ಬಂಧನದಿಂದ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ಮೋಹಗೊಳಿಸುವವನು, ಎಲ್ಲರ ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿರುವವನು, ಮೋಹಾತ್ಮನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.
12.46.84
चैतन्यं सर्वतो नित्यं सर्वप्राणिहृदि स्थितम् ।
सर्वातीततरं सूक्ष्मं तस्मै सूक्ष्मात्मने नमः ॥ १२.४६.८४ ॥
ಎಲ್ಲೆಡೆಯೂ ಸದಾ ಎಲ್ಲ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವ ಚೈತನ್ಯ, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಮೀರಿದ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಆತ್ಮನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.
12.46.85
पञ्चभूतात्मभूताय भूतादिनिधनाय च ।
अक्रोधद्रोहमोहाय तस्मै शान्तात्मने नमः ॥ १२.४६.८५ ॥
ಪಂಚಭೂತಗಳ ಆತ್ಮಸ್ವರೂಪನಾದವನಿಗೆ, ಭೂತಗಳ ಆದಿಯೂ ಅಂತ್ಯವೂ ಆದವನಿಗೆ, ಕ್ರೋಧ ದ್ರೋಹ ಮೋಹಗಳಿಲ್ಲದವನಿಗೆ, ಆ ಶಾಂತಾತ್ಮನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.
12.46.86
यस्मिन्सर्वं यतः सर्वं यः सर्वं सर्वतश्च यः ।
यश्च सर्वमयो देवस्तस्मै सर्वात्मने नमः ॥ १२.४६.८६ ॥
ಯಾರಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲವೂ ಇದೆಯೋ, ಯಾರಿಂದ ಎಲ್ಲವೂ ಉಂಟಾಯಿತೋ, ಯಾವನು ಎಲ್ಲವೂ ಆಗಿರುವನೋ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ವ್ಯಾಪಿಸಿರುವನೋ, ಸರ್ವಮಯನಾದ ದೇವನಾದ ಆ ಸರ್ವಾತ್ಮನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.
12.46.87
यः शेते क्षीरपर्यङ्के दिव्यनागविभूषिते ।
फणासहस्ररचिते तस्मै निद्रात्मने नमः ॥ १२.४६.८७ ॥
ಕ್ಷೀರಸಾಗರದ ಹಾಸಿಗೆಯ ಮೇಲೆ, ದಿವ್ಯನಾಗಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾದ, ಸಾವಿರ ಹೆಡೆಗಳಿಂದ ರಚಿತವಾದ ಮಂಚದ ಮೇಲೆ ಮಲಗುವವನಾದ ಆ ನಿದ್ರಾತ್ಮನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.
12.46.88
विश्वे च मरुतश्चैव रुद्रादित्याश्विनावपि ।
वसवः सिद्धसाध्याश्च तस्मै देवात्मने नमः ॥ १२.४६.८८ ॥
ವಿಶ್ವೇದೇವರು, ಮರುತ್ತುಗಳು, ರುದ್ರರು, ಆದಿತ್ಯರು, ಅಶ್ವಿನಿ ದೇವತೆಗಳು, ವಸುಗಳು, ಸಿದ್ಧರು, ಸಾಧ್ಯರು ಕೂಡ ಆತನ ಸ್ವರೂಪರು; ಆ ದೇವಾತ್ಮನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.
12.46.89
अव्यक्तं बुद्ध्यहंकारो मनोबुद्धीन्द्रियाणि च ।
तन्मात्राणि विशेषाश्च तस्मै तत्वात्मने नमः ॥ १२.४६.८९ ॥
ಅವ್ಯಕ್ತ, ಬುದ್ಧಿ, ಅಹಂಕಾರ, ಮನಸ್ಸು, ಬುದ್ಧಿ, ಇಂದ್ರಿಯಗಳು, ತನ್ಮಾತ್ರೆಗಳು ಮತ್ತು ವಿಶೇಷಗಳು ಕೂಡ ಆತನೇ; ಆ ತತ್ತ್ವಾತ್ಮನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.
12.46.90
भूतं भव्यं भविष्यच्च भूतादिप्रभवाव्ययः ।
योऽग्रजः सर्वभूतानां तस्मै भूतात्मने नमः ॥ १२.४६.९० ॥
ಭೂತ, ಭವ್ಯ, ಭವಿಷ್ಯ; ಭೂತಗಳ ಆದಿಯ ಮೂಲವೂ ಅವ್ಯಯವೂ ಆದವನು; ಸರ್ವಭೂತಗಳಿಗಿಂತ ಮೊದಲು ಹುಟ್ಟಿದವನು; ಆ ಭೂತಾತ್ಮನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.
12.46.91
यं हि सूक्ष्मं विचिन्वन्ति परं सूक्ष्मविदो जनाः ।
सूक्ष्मात्सूक्ष्मं च यद्ब्रह्म तस्मै सूक्ष्मात्मने नमः ॥ १२.४६.९१ ॥
ಸೂಕ್ಷ್ಮವಿದರು ಯಾರನ್ನು ಪರಮ ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ಹುಡುಕುತ್ತಾರೋ, ಸೂಕ್ಷ್ಮಕ್ಕಿಂತಲೂ ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾದ ಯಾವ ಬ್ರಹ್ಮವೋ, ಆ ಸೂಕ್ಷ್ಮಾತ್ಮನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.
12.46.92
मत्स्यो भूत्वा विरिञ्चाय येन वेदाः समाहृताः ।
रसातलगतः शीघ्रं तस्मै मत्स्यात्मने नमः ॥ १२.४६.९२ ॥
ಮೀನಾಗಿ ವಿರಿಂಚಿಗಾಗಿ ವೇದಗಳನ್ನು ತಂದವನು, ರಸಾತಲಕ್ಕೆ ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ತೆರಳಿದವನು, ಆ ಮತ್ಸ್ಯಾತ್ಮನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.
12.46.93
मन्दराद्रिर्धृतो येन प्राप्ते ह्यमृतमन्थने ।
अतिकर्कशदेहाय तस्मै कूर्मात्मने नमः ॥ १२.४६.९३ ॥
ಅಮೃತ ಮಥನದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಮಂದರ ಪರ್ವತವನ್ನು ಧರಿಸಿದವನು, ಅತಿ ಕಠಿಣ ದೇಹವುಳ್ಳವನು, ಆ ಕೂರ್ಮಾತ್ಮನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.
12.46.94
वाराहं रूपमास्थाय महीं सवनपर्वताम् ।
उद्धरत्येकदंष्ट्रेण तस्मै क्रोडात्मने नमः ॥ १२.४६.९४ ॥
ವರಾಹ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಕಾಡು ಪರ್ವತಗಳಿರುವ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಒಂದೇ ದಂಷ್ಟ್ರೆಯಿಂದ ಎತ್ತುವವನು, ಆ ಕ್ರೋಡಾತ್ಮನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.
12.46.95
नारसिंहवपुः कृत्वा सर्वलोकभयंकरम् ।
हिरण्यकशिपुं जघ्ने तस्मै सिंहात्मने नमः ॥ १२.४६.९५ ॥
ಸರ್ವಲೋಕಕ್ಕೆ ಭಯಂಕರ ನರಸಿಂಹ ದೇಹವನ್ನು ಧರಿಸಿ ಹಿರಣ್ಯಕಶಿಪುವನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದವನು, ಆ ಸಿಂಹಾತ್ಮನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.
12.46.96
पिङ्गेक्षणसटं यस्य रूपं दंष्ट्रानखैर्युतम् ।
दानवेन्द्रान्तकरणं तस्मै दृप्तात्मने नमः ॥ १२.४६.९६ ॥
ಪಿಂಗಳ ಕಣ್ಣು ಮತ್ತು ಜೂಲು, ದಾಡೆ ಮತ್ತು ಉಗುರುಗಳುಳ್ಳ ರೂಪವುಳ್ಳವನು, ದಾನವೇಂದ್ರನನ್ನು ಅಂತ್ಯಗೊಳಿಸಿದವನು, ಆ ದೃಪ್ತಾತ್ಮನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.
12.46.97
यं न देवा न गन्धर्वा न दैत्या न च दानवाः ।
तत्वतो हि विजानन्ति तस्मै सूक्ष्मात्मने नमः
वामनं रूपमास्थाय बलिं संयम्य मायया ।
त्रैलोक्यं क्रान्तवान्यस्तु तस्मै क्रान्तात्मने नमः ॥ १२.४६.९७ ॥
ದೇವತೆಗಳು, ಗಂಧರ್ವರು, ದೈತ್ಯರು, ದಾನವರು ಯಾರೂ ತತ್ವತಃ ಅರಿಯದ ಆ ಸೂಕ್ಷ್ಮಾತ್ಮನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ವಾಮನ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಮಾಯೆಯಿಂದ ಬಲಿಯನ್ನು ಸಂಯಮಗೊಳಿಸಿ ಮೂರು ಲೋಕಗಳನ್ನು ಆಕ್ರಮಿಸಿದ ಆ ಕ್ರಾಂತಾತ್ಮನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.
12.46.98
जमदग्निसुतो भूत्वा रामः शस्त्रभृतां वरः ।
महीं निःक्षत्रियां चक्रे तस्मै रामात्मने नमः ॥ १२.४६.९८ ॥
ಜಮದಗ್ನಿಯ ಮಗನಾಗಿ, ಶಸ್ತ್ರಧಾರಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ರಾಮನು ಭೂಮಿಯನ್ನು ಕ್ಷತ್ರಿಯರಿಲ್ಲದಂತೆ ಮಾಡಿದನು; ಆ ರಾಮಾತ್ಮನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.
12.46.99
त्रिःसप्तकृत्वो यश्चैको धर्मे व्युत्क्रान्तिगौरवात् ।
जघान क्षत्रियान्सङ्ख्ये तस्मै क्रोधात्मने नमः ॥ १२.४६.९९ ॥
ಧರ್ಮ ಉಲ್ಲಂಘನೆಯ ಭಾರದಿಂದ ಒಬ್ಬನೇ ಇಪ್ಪತ್ತೊಂದು ಬಾರಿ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಕ್ಷತ್ರಿಯರನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದ ಆ ಕ್ರೋಧಾತ್ಮನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.
12.46.100
विभज्य पञ्चधाऽऽत्मानं वायुर्भूत्वा शरीरगः ।
यश्चेष्टयति भूतानि तस्मै वाय्वात्मने नमः ॥ १२.४६.१०० ॥
ತನ್ನನ್ನು ಐದು ಭಾಗಗಳಾಗಿ ವಿಭಾಗಿಸಿ, ವಾಯುವಾಗಿ ದೇಹಗಳಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ಚಲಿಸುವಂತೆ ಮಾಡುವ ಆ ವಾಯ್ವಾತ್ಮನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.
12.46.101
रामो दशिरथिर्भूत्वा पुलस्त्यकुलनन्दनम् ।
जघान रावणं सङ्ख्ये तस्मै क्षत्रात्मने नमः ॥ १२.४६.१०१ ॥
ದಶರಥನ ಮಗನಾದ ರಾಮನಾಗಿ, ಪುಲಸ್ತ್ಯ ಕುಲದ ಆನಂದವಾದ ರಾವಣನನ್ನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಸಂಹರಿಸಿದ ಆ ಕ್ಷತ್ರಾತ್ಮನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.
12.46.102
यो हली मुसली श्रीमान्नीलाम्बरधरः स्थितः ।
रामाय रौहिणेयाय तस्मै भोगात्मने नमः ॥ १२.४६.१०२ ॥
ನೇಗಿಲು ಮತ್ತು ಗದೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದು, ನೀಲ ವಸ್ತ್ರ ಧರಿಸಿ ನಿಂತಿರುವ ಶ್ರೀಮಂತನಾದ ರೌಹಿಣೇಯ ರಾಮನಿಗೆ, ಭೋಗಸ್ವರೂಪನಾದ ಆತನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.
12.46.103
शङ्खिने चक्रिणे नित्यं शार्ङ्गिणे पीतवाससे ।
वनमालाधरायैव तस्मै कृष्णात्मने नमः ॥ १२.४६.१०३ ॥
ಸದಾ ಶಂಖ, ಚಕ್ರ, ಶಾರ್ಙ್ಗ ಧನುಸ್ಸನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಪೀತವಸ್ತ್ರ ಉಟ್ಟು, ವನಮಾಲೆ ಧರಿಸಿದ ಆ ಕೃಷ್ಣಸ್ವರೂಪನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.
12.46.104
वसुदेवसुतः श्रीमान्क्रीडितो नन्दगोकुले ।
कंसस्य निधनार्थाय तस्मै क्रीडात्मने नमः ॥ १२.४६.१०४ ॥
ವಸುದೇವನ ಶ್ರೀಮಂತ ಪುತ್ರನು ನಂದನ ಗೋಕುಲದಲ್ಲಿ ಕ್ರೀಡಿಸಿದನು, ಕಂಸನ ನಿಧನಕ್ಕಾಗಿ; ಕ್ರೀಡಾಸ್ವರೂಪನಾದ ಆತನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.
12.46.105
वासुदेवत्वमागम्य यदोर्वंशसमुद्भवः ।
भूभारहरणं चक्रे तस्मै कृष्णात्मने नमः ॥ १२.४६.१०५ ॥
ವಾಸುದೇವತ್ವವನ್ನು ಹೊಂದಿ, ಯದುವಂಶದಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿ, ಭೂಭಾರವನ್ನು ಹರಿಸಿದ ಆ ಕೃಷ್ಣಸ್ವರೂಪನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.
12.46.106
सारथ्यमर्जुनस्याजौ कुर्वन्गीतामृतं ददौ ।
लोकत्रयोपकाराय तस्मै ब्रह्मात्मने नमः ॥ १२.४६.१०६ ॥
ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಅರ್ಜುನನಿಗೆ ಸಾರಥ್ಯ ಮಾಡುತ್ತ ಗೀತಾಮೃತವನ್ನು ನೀಡಿ, ಮೂರು ಲೋಕಗಳ ಉಪಕಾರಕ್ಕಾಗಿ; ಬ್ರಹ್ಮಸ್ವರೂಪನಾದ ಆತನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.
12.46.107
दानवांस्तु वशे कृत्वा पुनर्बुद्धत्वमागतः ।
सर्गस्य रक्षणार्थाय तस्मै बुद्धात्मने नमः ॥ १२.४६.१०७ ॥
ದಾನವರನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡು ಮತ್ತೆ ಬುದ್ಧತ್ವವನ್ನು ಪಡೆದ ಆತನು, ಸೃಷ್ಟಿಯ ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ; ಬುದ್ಧಸ್ವರೂಪನಾದ ಆತನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.
12.46.108
हनिष्यति कलौ प्राप्ते म्लेच्छांस्तुरगवाहनः ।
धर्मसंस्थापको यस्तु तस्मै कल्क्यात्मने नमः ॥ १२.४६.१०८ ॥
ಕಲಿಯುಗ ಬಂದಾಗ ಕುದುರೆಯ ವಾಹನದಲ್ಲಿ ಮ್ಲೇಚ್ಛರನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿ ಧರ್ಮವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುವ ಕಲ್ಕಿ ರೂಪನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.
12.46.109
तारान्वये कालनेमिं हत्वा दानवपुङ्गवम् ।
ददौ राज्यं महेन्द्राय तस्मै साङ्ख्यात्मने नमः ॥ १२.४६.१०९ ॥
ತಾರಾ ವಂಶದಲ್ಲಿ ದಾನವ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಕಾಲನೇಮಿಯನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿ ಮಹೇಂದ್ರನಿಗೆ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಕೊಟ್ಟ ಸಾಂಖ್ಯ ರೂಪನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.
12.46.110
यः सर्वप्राणिनां देहे साक्षिभूतो ह्यवस्थितः ।
अक्षरः क्षरमाणानां तस्मै साक्ष्यात्मने नमः ॥ १२.४६.११० ॥
ಎಲ್ಲ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿ ನೆಲೆಸಿರುವವನು, ನಶಿಸುವವುಗಳಲ್ಲಿ ನಾಶವಿಲ್ಲದವನು, ಆ ಸಾಕ್ಷಿ ರೂಪನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.
12.46.111
नमोस्तु ते महादेव नमस्ते भक्तवत्सल ।
सुब्रह्मण्य नमस्तेऽस्तु प्रसीद परमेश्वर ॥ १२.४६.१११ ॥
ಮಹಾದೇವನೇ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಭಕ್ತವತ್ಸಲನೇ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಸುಬ್ರಹ್ಮಣ್ಯನೇ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ಪರಮೇಶ್ವರನೇ, ಪ್ರಸನ್ನನಾಗು.
12.46.112
अव्यक्तव्यक्तरूपेण व्याप्तं सर्वं त्वया विभो ।
नारायणं सहस्राक्षं सर्वलोकमहेश्वरम् ॥ १२.४६.११२ ॥
ವಿಭುವೇ, ಅವ್ಯಕ್ತ ಮತ್ತು ವ್ಯಕ್ತ ರೂಪದಿಂದ ನೀನು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ವ್ಯಾಪಿಸಿರುವೆ. ನೀನು ನಾರಾಯಣ, ಸಹಸ್ರಾಕ್ಷ, ಸರ್ವಲೋಕ ಮಹೇಶ್ವರ.
12.46.113
हिरण्यनाभ यज्ञाङ्गममृतं विश्वतोमुखम् ।
सर्वदा सर्वकार्येषु नास्ति तेषाममङ्गलम् ॥ १२.४६.११३ ॥
ಹಿರಣ್ಯನಾಭನೇ, ಯಜ್ಞಾಂಗನೇ, ಅಮೃತನೇ, ವಿಶ್ವತೋಮುಖನೇ! ಎಲ್ಲ ಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಸದಾ ನಿನ್ನನ್ನು ಸ್ಮರಿಸುವವರಿಗೆ ಅಮಂಗಳವಿಲ್ಲ.
12.46.114
येषां हृदिस्थो देवेशो मङ्गलायतनं हरिः ।
मङ्गल भगवान्विष्णुर्मङ्गलं मधुसूदनः ॥ १२.४६.११४ ॥
ಯಾರ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ದೇವೇಶ, ಮಂಗಳದ ಆಶ್ರಯ ಹರಿ ನೆಲೆಸಿದ್ದಾನೋ, ಮಂಗಳ ಭಗವಾನ್ ವಿಷ್ಣು; ಮಂಗಳ ಮಧುಸೂದನ.
12.46.115
मङ्गलं पुण्डरीकाक्षो मङ्गलं गरुडध्वजः ।
विश्वकर्मन्नमस्तेऽस्तु विश्वात्मन्विश्वसंभव ॥ १२.४६.११५ ॥
ಮಂಗಳ ಪುಂಡರೀಕಾಕ್ಷ; ಮಂಗಳ ಗರುಡಧ್ವಜ. ವಿಶ್ವಕರ್ಮನೇ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ವಿಶ್ವಾತ್ಮನೇ, ವಿಶ್ವಸಂಭವನೇ.
12.46.116
अपवर्गस्थभूतानां पञ्चानां परमास्थित ।
नमस्ते त्रिषु लोकेषु वमस्ते परतस्त्रिषु ॥ १२.४६.११६ ॥
ಅಪವರ್ಗದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವ ಪಂಚಭೂತಗಳ ಪರಮ ಆಧಾರವೇ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ, ಮೂರರಾಚೆಗೂ ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.
12.46.117
नमस्ते दिक्षु सर्वासु त्वं हि सर्वपरायणम् ।
नमस्ते भगवन्विष्णो त्येकानां प्रभवाव्यय ॥ १२.४६.११७ ॥
ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ, ಏಕೆಂದರೆ ನೀನೇ ಸರ್ವರ ಪರಮ ಆಶ್ರಯ. ಭಗವಾನ್ ವಿಷ್ಣುವೇ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ಒಂದು ಮತ್ತು ಅನೇಕಗಳ ಅವ್ಯಯ ಮೂಲವೇ.
12.46.118
त्वं हि कर्ता हृषीकेशः संहर्ता चापराजितः ।
तेन पश्यामि ते दिव्यान्भावान्हि त्रिषुवर्त्मसु ॥ १२.४६.११८ ॥
ನೀನೇ ಕರ್ತ, ಹೃಷೀಕೇಶನೇ, ಸಂಹಾರಕನೂ ನೀನೇ, ಅಪರಾಜಿತನೇ. ಆದ್ದರಿಂದ ಮೂರು ಮಾರ್ಗಗಳಲ್ಲಿಯೂ ನಿನ್ನ ದಿವ್ಯ ಭಾವಗಳನ್ನು ನಾನು ಕಾಣುತ್ತೇನೆ.
12.46.119
तच्च पश्यामि तत्वेन यत्ते रूपं सनातनम् ।
दिवं ते शिरसा व्याप्तं पद्भ्यां देवी वसुंधरा।
विक्रमेण त्रयो लोकाः पुरुषोऽसि सनातनः ॥ १२.४६.११९ ॥
ನಿನ್ನ ಆ ಸನಾತನ ರೂಪವನ್ನು ಯಥಾರ್ಥವಾಗಿ ನಾನು ಕಾಣುತ್ತೇನೆ: ಸ್ವರ್ಗವು ನಿನ್ನ ತಲೆಯಿಂದ ವ್ಯಾಪ್ತವಾಗಿದೆ, ದೇವಿ ವಸುಂಧರೆ ನಿನ್ನ ಪಾದಗಳಿಂದ; ನಿನ್ನ ಹೆಜ್ಜೆಯಿಂದ ಮೂರು ಲೋಕಗಳು, ನೀನು ಸನಾತನ ಪುರುಷ.
12.46.120
दिशो भुजा रविश्चक्षुर्वीर्ये शुक्रः प्रतिष्ठितः ।
सप्तमार्गा निरुद्धास्ते वायोरमिततेजसः ॥ १२.४६.१२० ॥
ದಿಕ್ಕುಗಳು ನಿನ್ನ ಭುಜಗಳು, ಸೂರ್ಯನು ನಿನ್ನ ಕಣ್ಣು, ಶುಕ್ರನು ನಿನ್ನ ಪರಾಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದ್ದಾನೆ; ಅಮಿತ ತೇಜಸ್ವಿಯೇ, ವಾಯುವಿನ ಏಳು ಮಾರ್ಗಗಳು ನಿನ್ನಿಂದ ತಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ.
12.46.121
व्यक्ताव्यक्तस्वरूपेण व्याप्तं सर्वं त्वया विभो ।
अव्यक्तं ब्राह्मणं रूपं व्यक्तमेतच्चराचरम् ॥ १२.४६.१२१ ॥
ಓ ವಿಭೋ, ವ್ಯಕ್ತ ಮತ್ತು ಅವ್ಯಕ್ತ ರೂಪದಿಂದ ನೀನು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ವ್ಯಾಪಿಸಿದ್ದೀಯೆ. ಅವ್ಯಕ್ತವು ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ರೂಪ; ವ್ಯಕ್ತವು ಈ ಚರಾಚರ ಜಗತ್ತು.
12.46.122
अतसीपुष्पसंकाशं पीतवाससमच्युतम् ।
ये नमस्यन्ति गोविन्दं न तेषां विद्यते भयम् ॥ १२.४६.१२२ ॥
ಅಗಸೆ ಹೂವಿನ ಬಣ್ಣದವನು, ಹಳದಿ ವಸ್ತ್ರ ಧರಿಸಿದ ಅಚ್ಯುತನು, ಗೋವಿಂದನು — ಅವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸುವವರಿಗೆ ಭಯವಿಲ್ಲ.
12.46.123
एकोऽपि कृष्णस्य कृतः प्रणामो ।
दशाश्वमेधावभृथेन तुल्यः।
दशाश्वमेधी पुनरेति जन्म ।
कृष्णप्रणामी न पुनर्भवाय ॥ १२.४६.१२३ ॥
ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ಮಾಡಿದ ಒಂದೇ ನಮಸ್ಕಾರವೂ ಹತ್ತು ಅಶ್ವಮೇಧ ಯಾಗಗಳ ಅವಭೃಥ ಸ್ನಾನಕ್ಕೆ ಸಮಾನ. ಹತ್ತು ಅಶ್ವಮೇಧ ಮಾಡಿದವನು ಮತ್ತೆ ಜನ್ಮ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ನಮಿಸುವವನು ಪುನರ್ಜನ್ಮಕ್ಕಾಗಿ ಮರಳುವುದಿಲ್ಲ.
12.46.124
कृष्णव्रताः कृष्णमनुस्मरन्तो ।
रात्रौ च कृष्णं पुनरुत्थिता ये।
ते कृष्णदेहाः प्रविशन्ति कृष्ण ।
माज्यं यथा मन्त्रहुतं हुताशे ॥ १२.४६.१२४ ॥
ಕೃಷ್ಣವ್ರತರು, ಸದಾ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಸ್ಮರಿಸುವವರು, ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲೂ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತ ಮತ್ತೆ ಏಳುವವರು — ಅವರು ಕೃಷ್ಣದೇಹರಾಗಿ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತಾರೆ; ಮಂತ್ರದಿಂದ ಹೋಮಿಸಿದ ತುಪ್ಪ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಸೇರುವಂತೆ.
12.46.125
नमो नरकसंत्रासरक्षामण्डलकारिणे ।
संसारनिम्नगावर्ततरिकाष्ठाय विष्णवे ॥ १२.४६.१२५ ॥
ನರಕದ ಭಯದಿಂದ ರಕ್ಷಣಾ ವಲಯವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸುವವನಿಗೆ, ಸಂಸಾರನದಿಯ ಸುಳಿಯಲ್ಲಿ ದೋಣಿಯಾಗಿ ನಿಂತಿರುವ ವಿಷ್ಣುವಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.
12.46.126
नमो ब्रह्मण्यदेवाय गोब्राह्मणहिताय च ।
जगद्धिताय कृष्णाय गोविन्दाय नमोनमः ॥ १२.४६.१२६ ॥
ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಅನುಗ್ರಹಿಸುವ ದೇವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ಗೋವು ಮತ್ತು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಹಿತಕಾರಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಜಗತ್ತಿನ ಹಿತಕಾರಿ ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ, ಗೋವಿಂದನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ, ನಮಸ್ಕಾರ.
12.46.127
प्राणकान्तारपाथेयं संसारोच्छेदभेषजम् ।
दुःखशोकपरित्राणं हरिरित्यक्षरद्वयम् ॥ १२.४६.१२७ ॥
ಪ್ರಾಣವೆಂಬ ಕಾಡಿನ ಪ್ರಯಾಣದ ಪಾಥೇಯ, ಸಂಸಾರವನ್ನು ಕತ್ತರಿಸುವ ಔಷಧ, ದುಃಖ ಶೋಕಗಳಿಂದ ರಕ್ಷಿಸುವುದು — 'ಹರಿ' ಎಂಬ ಎರಡು ಅಕ್ಷರಗಳು.
12.46.128
नारायणपरं ब्रह्म नारायणपरं तपः ।
नारायणपरं सत्यं नारायणपरं परम् ॥ १२.४६.१२८ ॥
ನಾರಾಯಣನೇ ಪರಬ್ರಹ್ಮ; ನಾರಾಯಣನೇ ಪರಮ ತಪಸ್ಸು; ನಾರಾಯಣನೇ ಪರಮ ಸತ್ಯ; ನಾರಾಯಣನೇ ಪರಮ.
12.46.129
यथा विष्णुमयं सत्यं यथा विष्णुमयं हविः ।
तथा विष्णुमयं सर्वं पाप्मा ने नश्यतां तथा ॥ १२.४६.१२९ ॥
ಸತ್ಯವು ವಿಷ್ಣುಮಯವಾಗಿರುವಂತೆ, ಹವಿಸ್ಸು ವಿಷ್ಣುಮಯವಾಗಿರುವಂತೆ, ಹಾಗೆಯೇ ಎಲ್ಲವೂ ವಿಷ್ಣುಮಯ; ಹಾಗೆಯೇ ನನ್ನ ಪಾಪವು ನಾಶವಾಗಲಿ.
12.46.130
तस्य यज्ञवराहस्य विष्णोरमिततेजसः ।
प्रणामं येऽपि कुर्वन्ति तेषामपि नमोनमः ॥ १२.४६.१३० ॥
ಆ ಯಜ್ಞವರಾಹನೂ, ಅಮಿತ ತೇಜಸ್ಸುಳ್ಳ ವಿಷ್ಣುವೂ ಆದವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸುವವರಿಗೂ ನಮಸ್ಕಾರ, ನಮಸ್ಕಾರ.
12.46.131
त्वां प्रपन्नाय भक्ताय गतिमिष्टां जिगीषवे ।
यच्छ्रेयः पुण्डरीकाक्ष तद्ध्यायस्व सुरोत्तम ॥ १२.४६.१३१ ॥
ನಿನ್ನನ್ನು ಶರಣಾದ ಭಕ್ತನಿಗೆ, ಜಯವನ್ನು ಬಯಸುವವನಿಗೆ ಇಷ್ಟವಾದ ಗತಿಯನ್ನು ಕೊಡು; ಶ್ರೇಯಸ್ಕರವಾದುದನ್ನೇ ಧ್ಯಾನಿಸು, ಪುಂಡರೀಕಾಕ್ಷ, ಸುರೋತ್ತಮ.
12.46.132
इति विद्यातपोयोनिरयोनिर्विष्णुरीडितः ।
वाग्यज्ञेनार्चितो देवः प्रीयतां मे जनार्दनः ॥ १२.४६.१३२ ॥
ಹೀಗೆ ವಿದ್ಯೆ ಮತ್ತು ತಪಸ್ಸಿನ ಮೂಲನಾದ, ಅಜನಾದ, ಸ್ತುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ವಿಷ್ಣು, ವಾಕ್ಯಜ್ಞದಿಂದ ಪೂಜಿತನಾದ ದೇವ ಜನಾರ್ದನ ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಪ್ರಸನ್ನನಾಗಲಿ.
12.46.133
एतावदुक्त्वा वचनं भीष्मस्तद्रतमानसः ।
नम इत्येव कृष्णाय प्रणाममकरोत्तदा ॥ १२.४६.१३३ ॥
ಇಷ್ಟು ಮಾತನ್ನು ಹೇಳಿ, ಮನಸ್ಸನ್ನು ಅವನಲ್ಲೇ ನೆಲೆಗೊಳಿಸಿದ ಭೀಷ್ಮನು, 'ನಮಃ' ಎಂದು ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ಆಗ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದನು.
12.46.134
तस्मिन्नुपरते वाक्ये ततस्ते ब्रह्मवादिनः ।
भीष्मं वाग्भिर्वाष्पगलास्तमानर्चुर्महाद्युतिम् ॥ १२.४६.१३४ ॥
ಆ ಮಾತು ನಿಂತಾಗ, ಕಣ್ಣೀರಿನಿಂದ ಗಂಟಲು ಕಟ್ಟಿದ ಆ ಬ್ರಹ್ಮವಾದಿಗಳು ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿ ಭೀಷ್ಮನನ್ನು ಮಾತುಗಳಿಂದ ಪೂಜಿಸಿದರು.
12.46.135
तेऽस्तुवन्तश्च विप्रेन्द्राः केशवं पुरुषोत्तमम् ।
भीष्मं च शनकैः सर्वे प्रशशंसुः पुनः पुनः ॥ १२.४६.१३५ ॥
ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಪುರುಷೋತ್ತಮ ಕೇಶವನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತಾ, ಭೀಷ್ಮನನ್ನೂ ಮೆಲ್ಲಗೆ ಪದೇಪದೇ ಹೊಗಳಿದರು.
12.46.136
अधिगम्य तु योगेन भक्तिं भीष्मस्य माधवः ।
त्रैलोक्यदर्शनं ज्ञानं दिव्यं दत्त्वा ययौ हरिः ॥ १२.४६.१३६ ॥
ಯೋಗದಿಂದ ಭೀಷ್ಮನ ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ತಿಳಿದ ಮಾಧವ ಹರಿ, ಮೂರು ಲೋಕಗಳ ದರ್ಶನವೆಂಬ ದಿವ್ಯ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ನೀಡಿ ಹೊರಟುಹೋದನು.
12.46.137
विदित्वा भक्तियोगं तं भीष्मस्य पुरुषोत्तमः ।
सहसोत्थाय तं हृष्टो यानमेवान्वपद्यत ॥ १२.४६.१३७ ॥
ಭೀಷ್ಮನ ಭಕ್ತಿಯೋಗವನ್ನು ತಿಳಿದ ಪುರುಷೋತ್ತಮನು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಸಹಸಾ ಎದ್ದು, ಆ ರಥವನ್ನೇ ಏರಿದನು.
12.46.138
केशवः सात्यकिश्चैव रथेनकेन जग्मतुः ।
अपरेण महात्मानौ युधिष्ठिरधनञ्जयौ ॥ १२.४६.१३८ ॥
ಕೇಶವ ಮತ್ತು ಸಾತ್ಯಕಿ ಒಂದು ರಥದಲ್ಲಿ ಹೋದರು; ಮಹಾತ್ಮರಾದ ಯುಧಿಷ್ಠಿರ ಮತ್ತು ಧನಂಜಯರು ಇನ್ನೊಂದು ರಥದಲ್ಲಿ ಹೋದರು.
12.46.139
भीमसेनो यमौ चोभौ रथमेकं समास्थिताः ।
कृपो युयुत्सुः सूतश्च सञ्जयश्चापरं रथम् ॥ १२.४६.१३९ ॥
ಭೀಮಸೇನ ಮತ್ತು ಇಬ್ಬರು ಯಮಳರು ಒಂದು ರಥವನ್ನು ಏರಿದರು; ಕೃಪ, ಯುಯುತ್ಸು, ಸೂತ ಮತ್ತು ಸಂಜಯ ಇನ್ನೊಂದು ರಥವನ್ನು ಏರಿದರು.
12.46.140
ते रथैर्नगराकारैः प्रयाताः पुरुषर्षभाः ।
नेमिघोषेण महता कम्पयन्ते वसुंधराम् ॥ १२.४६.१४० ॥
ನಗರಗಳಂತೆ ಕಾಣುವ ರಥಗಳಲ್ಲಿ ಹೊರಟ ಆ ನರಶ್ರೇಷ್ಠರು, ಚಕ್ರಗಳ ಮಹಾ ಘೋಷದಿಂದ ಭೂಮಿಯನ್ನು ನಡುಗಿಸಿದರು.
12.46.141
ततो गिरः पुरुषवरस्तवेरितां ।
द्विजेरिताः पथिषु मनाक् स शुश्रुवे।
कृताञ्जलिं प्रणतमथापरं जनं ।
स केशिहा मुदितमनास्थनन्दत ॥ १२.४६.१४१ ॥
ಆಗ ಆ ಪುರುಷಶ್ರೇಷ್ಠನು ದಾರಿಗಳಲ್ಲಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಉಚ್ಚರಿಸಿದ ನಿನ್ನ ಸ್ತುತಿವಾಕ್ಯಗಳನ್ನು ಸ್ವಲ್ಪ ಕೇಳಿದನು; ಕೈಜೋಡಿಸಿ ನಮಿಸಿದ ಇನ್ನೊಬ್ಬ ಜನನನ್ನು ಕಂಡು, ಕೇಶಿಹಂತ ಸಂತೋಷಮನಸ್ಕನಾಗಿ ಆನಂದಿಸಿದನು.
12.46.142
इति स्मरन्पठति च शार्ङ्गधन्वनः ।
शृणोतु वा यदुकुलनन्दनस्तवम्।
स चक्रभृत्प्रतिहतसर्वाकिल्विषो ।
जनार्दनं प्रविशति देहसंक्षये ॥ १२.४६.१४२ ॥
ಹೀಗೆ ಸ್ಮರಿಸುತ್ತಾ ಶಾರ್ಙ್ಗಧನ್ವಿಯ ಸ್ತುತಿಯನ್ನು ಪಠಿಸುವವನು, ಅಥವಾ ಯದುಕುಲನಂದನನ ಸ್ತುತಿಯನ್ನು ಕೇಳುವವನು, ಚಕ್ರಧಾರಿಯ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಸರ್ವಪಾಪಗಳು ನಾಶವಾದವನಾಗಿ, ದೇಹ ಕ್ಷಯದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಜನಾರ್ದನನನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾನೆ.
12.46.143
यं योगिनः प्राणवियोगकाले ।
यत्नेन चित्ते विनिवेशयन्ति।
स तं पुरस्ताद्धरिमीक्षमाणः ।
प्राणाञ्जहौ प्राप्तफलो हि भीष्मः ॥ १२.४६.१४३ ॥
ಯೋಗಿಗಳು ಪ್ರಾಣವಿಯೋಗ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಯತ್ನದಿಂದ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲಿಸುವ ಆ ಹರಿಯನ್ನೇ ಎದುರಿಗೆ ನೋಡುತ್ತಾ ಭೀಷ್ಮನು ಪ್ರಾಣಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದನು; ಅವನು ತನ್ನ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದನು.
12.46.144
स्ववराजः समाप्तोऽयं विष्णोरद्भुतकर्मणः ।
गाङ्गेयेन पुरा गीतो महापातकनाशनः ॥ १२.४६.१४४ ॥
ಅದ್ಭುತ ಕರ್ಮಗಳ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುವ ಈ ಸ್ತೋತ್ರರಾಜವು ಮುಗಿಯಿತು; ಹಿಂದೆ ಗಾಂಗೇಯನು ಹಾಡಿದ್ದು, ಮಹಾಪಾತಕಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವಂಥದು.
12.46.145
इमं नरः स्तवराजं मुमुक्षुः ।
पठञ्शुचिः कलुषितकल्मषापहम्।
अतीत्य लोकान्मलिनः समामता ।
न्पदं स गच्छत्यमृतं महात्मनः ॥ १२.४६.१४५ ॥
ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಬಯಸುವ ಮನುಷ್ಯನು ಈ ಸ್ತೋತ್ರರಾಜವನ್ನು ಶುದ್ಧನಾಗಿ ಪಠಿಸಿದರೆ, ಕಲುಷಿತ ಪಾಪಗಳನ್ನು ಕಳೆದು, ಲೋಕಗಳನ್ನು ದಾಟಿ, ಮಹಾತ್ಮನ ಅಮೃತಪದವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾನೆ.