மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 12.46
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.46.1
शरतल्पे शयानस्तु भरतानां पितामहः ।
कथमुत्सृष्टवान्देहं कं च योगमधारयत् ॥ १२.४६.१ ॥
அம்புப் படுக்கையில் கிடந்த பரதர்களின் பிதாமகர் எவ்வாறு உடலை விட்டார், எந்த யோகத்தைக் கடைப்பிடித்தார்?
12.46.2
शृणुष्वावहितो राजञ्शुचिर्भूत्वा समाहितः ।
भीष्मस्य कुरुशार्दूल देहोत्सर्गं महात्मनः ॥ १२.४६.२ ॥
அரசே, தூய்மையாகவும் ஒருமுகமாகவும் கவனத்துடன் கேள் — குருகுலத்தின் புலியாகிய மகாத்மா பீஷ்மரின் உடல்விடுதலைப் பற்றி.
12.46.3
प्रवृत्तमात्रे त्वयनमुत्तरेण दिवाकरे ।
शुक्लपक्षस्य चाष्टभ्यां माघमासस्य पार्थिव ॥ १२.४६.३ ॥
அரசே, சூரியன் வடதிசைப் பயணம் தொடங்கிய நேரத்தில், மாக மாதத்தின் சுக்லபக்ஷ அஷ்டமியில்.
12.46.4
प्राजापत्ये च नक्षत्रे मध्यं प्राप्ते दिवाकरे ।
समावेशयदात्मानमात्मत्येव समाहितः ॥ १२.४६.४ ॥
பிரஜாபதி நக்ஷத்திரத்தில், சூரியன் நடுப்பகல் அடைந்தபோது, ஒருமுகமாக அவர் தன்னைத் தன்னிலேயே நிலைநிறுத்தினார்.
12.46.5
विकीर्णांशुरिवादित्यो भीष्मः शरशतैश्चितः ।
शुशुभे परया लक्ष्म्या वृतो ब्राह्मणसत्तमैः ॥ १२.४६.५ ॥
ஆயிரக்கணக்கான அம்புகளால் மூடப்பட்டு, கதிர்கள் சிதறிய சூரியனைப் போல பீஷ்மர் உயர்ந்த ஒளியுடன் சிறந்த அந்தணர்களால் சூழப்பட்டுப் பிரகாசித்தார்.
12.46.6
व्यासेन देवश्रवसा नारदेन सुरर्षिणा ।
देवस्थानेन वात्स्येन तथाऽश्मकसुमन्तुना ॥ १२.४६.६ ॥
வ்யாசர், தேவஸ்ரவஸ், தேவரிஷி நாரதர், தேவஸ்தானர், வாத்ஸ்யர், அஷ்மகர் மற்றும் சுமந்து ஆகியோருடன்.
12.46.7
तथा जैमिनिना चैव पैलेन च महात्मना ।
शाण्डिल्यदेवलाभ्यां च मैत्रेयेण च धीमता ॥ १२.४६.७ ॥
அதுபோல் ஜைமினியாலும், பைலனாலும், மகாத்மாவாலும், சாண்டில்யர், தேவலர் ஆகியோராலும், அறிவுள்ள மைத்ரேயராலும் (கூறப்பட்டது).
12.46.8
असितेन वसिष्ठेन कौशिकेन महात्मना ।
हारितलोमशाभ्यां च तथाऽऽत्रेयेण धीमता ॥ १२.४६.८ ॥
அசிதர், வசிஷ்டர், மகாத்மா கௌசிகர், ஹாரிதர், லோமசர் மற்றும் அறிவுள்ள ஆத்ரேயர் (ஆகியோராலும் கூறப்பட்டது).
12.46.9
बृहस्पतिश्च शुक्रश्च च्यवनश्च महामुनिः ।
सनत्कुमारः कपिलो चाल्मीकिस्तुम्बुरुः कुरुः ॥ १२.४६.९ ॥
பிருஹஸ்பதி, சுக்கிரர், மகாமுனி சியவனர், சனத்குமாரர், கபிலர், வால்மீகி, தும்புரு, குரு (ஆகியோரும்).
12.46.10
मौद्गल्यो भार्गवो रामस्तृणबिन्दुर्महामुनिः ।
पिप्पलादोऽथ वायुश्च सवर्तः पुलहः कचः ॥ १२.४६.१० ॥
மௌத்கல்யர், பார்கவ ராமர், மகாமுனி திருணபிந்து, பிப்பலாதர், வாயு, சவர்தர், புலஹர், கசர் (ஆகியோரும்).
12.46.11
काश्यपश्च पुलस्त्यश्च क्रतुर्दक्षः पराशरः ।
मरीचिरङ्गिराः काश्यो गौतमो गालवो मुनिः ॥ १२.४६.११ ॥
காசியபர், புலஸ்தியர், கிரது, தக்ஷர், பராசரர், மரீசி, அங்கிரஸ், காசியர், கௌதமர், முனிவர் காலவர் (ஆகியோரும்).
12.46.12
धौम्यो विभाण्डो माण्डव्योधौम्रः कृष्णानुभौतिकः ।
उलूकः परमो विप्रो मार्कण्डेयो महामुनिः।
भास्करिः पूरणः कृष्णः सूतः परमधार्मिकः ॥ १२.४६.१२ ॥
தௌம்யர், விபாண்டர், மாண்டவ்யர், தௌம்ரர், கிருஷ்ணர், ஆனுபௌதிகர், பரம அந்தணரான உலூகர், மகாமுனி மார்க்கண்டேயர், பாஸ்கரி, பூரணர், கிருஷ்ணர், மிகு தர்மவானான சூதர் (ஆகியோரும்).
12.46.13
एतैश्चान्यैर्मुनिगणैर्महाभागैर्महात्मभिः ।
श्रद्धादमशमोपेतैर्वृतश्चन्द्र इव ग्रहैः ॥ १२.४६.१३ ॥
இவர்களாலும் மற்ற முனிவர் கூட்டத்தாலும், பெரும்பேறு பெற்ற மகாத்மாக்களாலும், சிரத்தை, அடக்கம், அமைதி கொண்டவர்களாலும் அவர் சூழப்பட்டிருந்தார்; சந்திரன் கிரகங்களால் சூழப்பட்டது போல.
12.46.14
भीष्मस्तु पुरुषव्याघ्रः कर्मणा मनसा गिरा ।
शरतल्पगतः कृष्णं प्रदध्यौ प्राञ्जलिः शुचिः ॥ १२.४६.१४ ॥
ஆனால் மனிதர்களில் புலியான பீஷ்மர், அம்புப் படுக்கையில் கிடந்தவராய், செயல், மனம், வாக்கு ஆகியவற்றில் தூய்மையுடன், கைகூப்பி கிருஷ்ணனை தியானித்தார்.
12.46.15
स्वरेण हृष्टपुष्टेन तुष्टाव मधुसूदनम् ।
योगेश्वरं पझनाभं विष्णुं जिष्णुं जगत्पतिम्।
अनादिनिधनं विष्णुमात्मयोनिं सनातनम् ॥ १२.४६.१५ ॥
மகிழ்ச்சியும் வலிமையும் நிறைந்த குரலால் மதுசூதனனை துதித்தார்—யோகேஸ்வரரும், தாமரை-நாபியும், விஷ்ணுவும், வெற்றியாளரும், உலகநாதனும், ஆதியந்தமற்றவரும், விஷ்ணுவும், சுயம்பவரும், சனாதனரும் ஆனவரை.
12.46.16
कृताञ्जलिपुटो भूत्वा वाग्विदां प्रवरः प्रभुः ।
भीष्मः परमधर्मात्मा वासुदेवमथास्तुवत् ॥ १२.४६.१६ ॥
கைகூப்பியவராய், பேச்சறிந்தவர்களில் சிறந்தவரும், பெருந்தர்மாத்மாவுமான பிரபு பீஷ்மர் பின்னர் வாசுதேவரைத் துதித்தார்.
12.46.17
आरिराधयिषुः कृष्णं वाचं जिगदिषामि याम् ।
तया व्याससमासिन्या प्रीयतां पुरुषोत्तमः ॥ १२.४६.१७ ॥
கிருஷ்ணனை மகிழ்விக்க விரும்பி நான் சொல்ல விரும்பும் சொல்லை—வியாசர் சுருக்கிக் கூறியதைப் போன்ற அந்தச் சொல்லால்—புருஷோத்தமர் மகிழட்டும்.
12.46.18
शुचिं शुचिपदं हंसं तत्परं परमेष्ठिनम् ।
युक्त्वा सर्वात्मनाऽऽत्मानं तं प्रपद्ये प्रजापतिम् ॥ १२.४६.१८ ॥
தூயவரும், தூய இருப்பிடம் கொண்டவரும், அன்னமும், அந்த உயர்ந்தவரும், பரமேஷ்டியுமானவரை—முழு ஆத்மாவுடன் என் ஆத்மாவை அவருடன் இணைத்து—அந்தப் பிரஜாபதியிடம் சரணடைகிறேன்.
12.46.19
अनाद्यन्तं परं ब्रह्म न देवा नर्षयो विदुः ।
एकोऽयं वेद भगवान्धाता नारायणो हरिः ॥ १२.४६.१९ ॥
ஆதியும் அந்தமும் இல்லாத அந்தப் பரம்பிரம்மத்தை தேவர்களும் ரிஷிகளும் அறிவதில்லை. அவரை ஒருவரே அறிவார்; அவர் பகவான் தாதா, நாராயணன், ஹரி.
12.46.20
नारायणादृषिगणास्तथा सिद्धमहोरगाः ।
देवा देवर्षयश्चैव यं विदुर्दुःखभेषजम् ॥ १२.४६.२० ॥
நாராயணரிடமிருந்து ரிஷிகளும், சித்தர்களும், மகாநாகர்களும் தோன்றினர். தேவர்களும் தேவரிஷிகளும் துன்பத்திற்கு மருந்தான அவரையே அறிவர்.
12.46.21
देवदानवगन्धर्वा यक्षराक्षसपन्नगाः ।
यं न जानन्ति को ह्येष कुतो वा भगवानिति ॥ १२.४६.२१ ॥
தேவர்கள், தானவர்கள், கந்தர்வர்கள், யக்ஷர்கள், ராக்ஷஸர்கள், நாகர்கள் எவரை அறியவில்லையோ — இவர் யார், எங்கிருந்து வந்தவர், இந்தப் பகவான் யார்?
12.46.22
यमाहुर्जगतः कोशं यस्मिंश्च निहिताः प्रजाः ।
यस्मिँल्लोकाः स्फुरन्त्येते जाले शकुनयो यथा ॥ १२.४६.२२ ॥
உலகின் கருவூலம் என்று யாரை அழைக்கின்றனரோ, யாரிடம் உயிர்கள் நிலைபெற்றுள்ளனவோ, யாரில் இந்த உலகங்கள் வலையில் பறவைகள் போல ஒளிர்கின்றனவோ.
12.46.23
यस्मिन्विश्वानि भूतानि तिष्ठन्ति च विशन्ति च ।
गुणभूतानि भूतेशे सूत्रे मणिगणा इव ॥ १२.४६.२३ ॥
யாரில் எல்லா உயிர்களும் நிலைத்திருக்கின்றனவோ, உள்ளே புகுகின்றனவோ, பூதேசனில் குணங்களாக ஆகியுள்ளனவோ, நூலில் மணிக்கூட்டங்கள் போல.
12.46.24
यं च विश्वस्य कर्तारं जगतस्तस्थुषां पतिम् ।
वदन्ति जगतोऽध्यक्षमध्यात्मपरिचिन्तकाः ॥ १२.४६.२४ ॥
உலகைப் படைப்பவர், அசையும் அசையாப் பொருட்களின் தலைவர், உலகின் அதிபதி என்று ஆன்ம சிந்தனையாளர்கள் எவரைச் சொல்கின்றனரோ.
12.46.25
यस्मिन्नित्ये तते तन्तौ दृढे स्रगिव तिष्ठति ।
सदसद्ग्रथितं विश्वं विश्वाङ्गे विश्वकर्मणि ॥ १२.४६.२५ ॥
நிலையான, விரிந்த, உறுதியான நூலில் மாலை போல் உள்ளது; உண்மையும் பொய்யுமாக இணைக்கப்பட்ட அண்டம் அவனில் நிலைக்கிறது. அவனே உலகத்தை உடலாகக் கொண்டவன், உலகைச் செய்பவன்.
12.46.26
हरिं सहस्रशिरसं सहस्रचरणेक्षणम् ।
सहस्रबाहुमकुटं सहस्रवदनोज्ज्वलम् ॥ १२.४६.२६ ॥
ஆயிரம் தலைகள், ஆயிரம் பாதங்கள், ஆயிரம் கண்கள், ஆயிரம் கரங்கள் கொண்டவரும், கிரீடம் அணிந்தவரும், ஆயிரம் முகங்களால் ஒளிர்பவருமான ஹரி.
12.46.27
प्राहुर्नारायणं देवं यं विश्वस्य परायणम् ।
अणीयसामणीयांसं स्थविष्ठं च स्थवीयसाम्।
गरीयसां गरिष्ठं च श्रेष्ठं च श्रेयसामपि ॥ १२.४६.२७ ॥
அவரை நாராயணன் என்ற தேவன் என்கின்றனர்; அவர் அண்டத்தின் உயர் புகலிடம்; நுண்ணியவற்றிலும் நுண்ணியவர், பெரியவற்றிலும் பெரியவர், கனமானவற்றில் மிகக் கனமானவர், நலன்களில் சிறந்தவர்.
12.46.28
चं वाकेष्वनुवाकेषु निषत्सूपनिषत्सु च ।
गृणन्ति सत्यकर्माणं सत्यं सत्येषु सामसु ॥ १२.४६.२८ ॥
சொற்களிலும், அநுவாகங்களிலும், நிஷத்துகளிலும், உபநிடதங்களிலும் உண்மைச் செயலுடையவனை அவர்கள் போற்றுகின்றனர்; சாமங்களில் உண்மையாகிய உண்மை.
12.46.29
चतुर्भिश्चतुरात्मानं सत्वस्थं सात्वतां पतिम् ।
यं दिव्यैर्देवमर्चन्ति गुह्यैः परमनामभिः ॥ १२.४६.२९ ॥
நால்வகை ஆத்மாக்களைக் கொண்டவரும், சத்துவத்தில் நிலைத்தவரும், சாத்வதர்களின் தலைவருமான, தெய்வீகமும் இரகசியமும் உயர்ந்ததுமான பெயர்களால் அவர்கள் வணங்கும் தேவன்.
12.46.30
यस्मिन्नित्यं तपस्तप्तं यदङ्गेष्वनुतिष्ठति ।
सर्वात्मा सर्ववित्सर्वः सर्वज्ञः सर्वभावनः ॥ १२.४६.३० ॥
அவனில் நித்தியமாக தவம் செய்யப்படுகிறது; அவனது அங்கங்களில் அது தொடர்ந்து நடைபெறுகிறது. அவனே அனைவரின் ஆத்மா, அனைத்தையும் அறிபவன், எல்லாம், சர்வஞ்ஞன், எல்லாவற்றையும் உருவாக்குபவன்.
12.46.31
यं देवं देवकी देवी वसुदेवादजीजनत् ।
भौमस्य ब्रह्मणो गुप्त्यै दीप्तमग्निमिवारणिः ॥ १२.४६.३१ ॥
தேவி தேவகி வசுதேவரிடமிருந்து எந்த தேவனைப் பெற்றாளோ, அரணி எரியும் அக்னியைத் தோற்றுவிப்பது போல, பூமியையும் பிரம்மத்தையும் காக்க.
12.46.32
यमनन्यो व्यपेताशीरात्मानं वीतकल्मषम् ।
इष्ट्वानन्त्याय गोविन्दं पश्यत्यात्मानमात्मनि ॥ १२.४६.३२ ॥
எவரை அனன்யராய், ஆசையற்றவராய், மாசற்ற ஆன்மாவுடன், அனந்தனான கோவிந்தனை வழிபட்டு, தன் ஆன்மாவைத் தன்னுள்ளே காண்கிறாரோ.
12.46.33
अप्रतर्क्यमविज्ञेयं हरिं नारायणं विभुम् ।
अतिवाय्विन्द्रकर्माणमतिसूर्याग्नितेजसम्।
अतिबुद्धीन्द्रियात्मानं तं प्रपद्ये प्रजापतिम् ॥ १२.४६.३३ ॥
தர்க்கத்திற்கு எட்டாதவரும், அறியமுடியாதவரும், ஹரியும், நாராயணரும், விபுவுமான அவரை — வாயு இந்திரனின் செயல்களை மிஞ்சுபவர், சூரிய அக்னியின் ஒளியை மிஞ்சுபவர், புத்தி இந்திரியங்களை மிஞ்சும் ஆன்மா கொண்டவர் — அந்த பிரஜாபதியைச் சரணடைகிறேன்.
12.46.34
पुराणे पुरुषं प्रोक्तं ब्रह्मप्रोक्तं युगादिषु ।
क्षये संकर्षणं प्रोक्तं तमुपास्यमुपास्महे ॥ १२.४६.३४ ॥
புராணத்தில் அந்த புருஷர் கூறப்பட்டவர்; யுகங்களின் தொடக்கத்தில் பிரம்மனால் சொல்லப்பட்டவர்; அழிவில் சங்கர்ஷணர் என்று சொல்லப்பட்டவர். அந்த வழிபடத்தக்கவரையே நாங்கள் வழிபடுகிறோம்.
12.46.35
यमेकं बहुधात्मानं प्रादुर्भूतमधोक्षजम् ।
नान्यभक्ताः क्रियावन्तो यजन्ते सर्वकामदम् ॥ १२.४६.३५ ॥
ஒருவராயினும் பல வடிவங்களில் தோன்றிய அதோக்ஷஜரை, வேறு எவரையும் பக்தி செய்யாதவர்களாய், சடங்குகளைச் செய்பவர்கள் எல்லா விருப்பங்களையும் தருபவராக வழிபடுகின்றனர்.
12.46.36
ऋतमेकाक्षरं ब्रह्म यत्तत्सदसतः परम् ।
अनादिमध्यपर्यन्तं न देवा नर्षयो विदुः ॥ १२.४६.३६ ॥
ருதம், ஏகாக்ஷர பிரம்மம், இது சத் அசத்தைக் கடந்தது; இதற்கு ஆதியும் இல்லை, நடுவும் இல்லை, முடிவும் இல்லை; தேவர்களும் ரிஷிகளும் இதை அறிவதில்லை.
12.46.37
यं सुरासुरगन्धर्वाः सिद्धा ऋषिमहोरगाः ।
प्रयता नित्यमर्चन्ति परमं सुखभेषजम् ॥ १२.४६.३७ ॥
தேவர்களும், அசுரர்களும், கந்தர்வர்களும், சித்தர்களும், முனிவர்களும், பெரும் நாகங்களும் அடக்கத்துடன் எப்போதும் வணங்கும் அவர், உயர்ந்த இன்பத்தின் மருந்தாவார்.
12.46.38
अनादिनिधनं देवमात्मयोनिं सनातनम् ।
अप्रेक्ष्यमनभिज्ञेयं हरिं नारायणं प्रभुम् ॥ १२.४६.३८ ॥
தொடக்கமும் முடிவுமற்ற, தன்னிலிருந்து பிறந்த, நித்தியமான, காணப்படாத, அறியப்படாத தேவனாகிய, இறைவனான ஹரி நாராயணனை (வணங்குகிறேன்).
12.46.39
हिरण्यवर्णं यं गर्भमदितिर्दैत्यनाशनम् ।
एकं द्वादशधा जज्ञे तस्मै सूर्यात्मने नमः ॥ १२.४६.३९ ॥
பொன்னிறமான, அசுரர்களை அழிப்பவரான, ஒருவராக இருந்தும் பன்னிரண்டு வடிவங்களில் அதிதி பெற்ற கருவாகிய அவருக்கு, சூரியாத்மாவுக்கு வணக்கம்.
12.46.40
शुक्ले देवान्पितॄन्कृष्णे तर्पयत्यमृतेन यः ।
यश्च राजा द्विजातीनां तस्मै सोमात्मने नमः ॥ १२.४६.४० ॥
சுக்ல பக்ஷத்தில் தேவர்களையும், கிருஷ்ண பக்ஷத்தில் பிதிரர்களையும் அமிருதத்தால் திருப்தி செய்பவரும், இருபிறப்பாளர்களின் அரசருமான அவருக்கு, சோமாத்மாவுக்கு வணக்கம்.
12.46.41
हुताशनमुखैर्देवैर्धार्यते सकलं जगत् ।
हविः प्रथमभोक्ता यस्तस्मै होत्रात्मने नमः ॥ १२.४६.४१ ॥
அக்னி முகம் கொண்ட தேவர்களால் முழு உலகமும் தாங்கப்படுகிறது; அவிர்ப்பாகத்தை முதலில் உண்பவராகிய அந்த ஹோத்ராத்மாவுக்கு வணக்கம்.
12.46.42
महतस्तमसः पारे पुरुषं ह्यतितेजसम् ।
यं ज्ञात्वा मृत्युमत्येति तस्मै ज्ञेयात्मने नमः ॥ १२.४६.४२ ॥
மகத்துக்கும் இருளுக்கும் அப்பாற்பட்ட, மிகு ஒளியுடைய புருஷனாகிய அவரை அறிந்து மனிதன் மரணத்தைக் கடக்கிறான்; அந்த அறியத்தக்க ஆத்மாவுக்கு வணக்கம்.
12.46.43
यं बृहन्तं बृहत्युक्थे यमग्नौ यं महाध्वरे ।
यं विप्रसङ्घा गायन्ति तस्मै वेदात्मने नमः ॥ १२.४६.४३ ॥
பெரிய உக்த்தத்தில் பெரியவராகவும், அக்னியிலும், மாபெரும் யாகத்திலும் உள்ளவராகவும், முனிவர் கூட்டங்கள் பாடுபவரான அந்த வேதாத்மாவுக்கு வணக்கம்.
12.46.44
पादाङ्गं संधिपर्वाणं स्वरव्यञ्जनभूषितम् ।
यमाहुरक्षरं विप्रास्तस्मै वागात्मने नमः ॥ १२.४६.४४ ॥
பாதங்களே அங்கங்களாகவும், சந்திகளே மூட்டுகளாகவும், உயிரெழுத்துகளாலும் மெய்யெழுத்துகளாலும் அலங்கரிக்கப்பட்டதாகவும் உள்ள, முனிவர்கள் அழியாதது என்று அழைக்கும் அந்த வாக்காத்மாவுக்கு வணக்கம்.
12.46.45
यज्ञाङ्गो यो वराहो वै भूत्वा गामुज्जहारह ।
लोकत्रयहितार्थाय तस्मै वीर्यात्मने नमः ॥ १२.४६.४५ ॥
யஜ்ஞ அங்கங்களை உடையவரும், வராஹமாக ஆகி உண்மையில் பூமியை தூக்கியவருமான அவருக்கு, மூன்று உலகங்களின் நன்மைக்காக, வீர்யாத்மாவுக்கு வணக்கம்.
12.46.46
ऋग्यजुःसामधामानं दशार्धहविराकृतिम् ।
यं सप्ततन्तुं तन्वन्ति तस्मै यज्ञात्मने नमः ॥ १२.४६.४६ ॥
ருக், யஜுஸ், சாமம் ஆகியவை எவருடைய இருப்பிடமோ, பாதி-பத்து ஹவிஸ் எவருடைய வடிவமோ, எவரை ஏழு நூல் நெய்கிறார்களோ, அந்த யஜ்ஞாத்மாவுக்கு வணக்கம்.
12.46.47
चतुर्भिश्च चतुर्भिश्च द्वाभ्यां पञ्चभिरेव च ।
हूयते च पुनर्द्वाभ्यां तस्मै होमात्मने नमः ॥ १२.४६.४७ ॥
நான்கினாலும் நான்கினாலும், இரண்டினாலும் ஐந்தினாலும், பின்னர் இரண்டினாலும் எதில் ஹோமம் செய்யப்படுகிறதோ, அந்த ஹோமாத்மாவுக்கு வணக்கம்.
12.46.48
यः सुपर्णो यजुर्नाम च्छन्दोगात्रस्त्रिवृच्छिराः ।
रथन्तरबृहत्पक्षस्तस्मै स्तोत्रात्मने नमः ॥ १२.४६.४८ ॥
சுபர்ணன் என்பவர், யஜுஸ் என்ற பெயருடையவர், சந்தஸ்கள் உடலாக உள்ளவர், த்ரிவ்ருத் தலையாக உள்ளவர், ரதந்தரமும் பிருஹத்தும் இறக்கைகளாக உள்ளவர், அந்த ஸ்தோத்ராத்மாவுக்கு வணக்கம்.
12.46.49
यः सहस्रसवे सत्रे जज्ञे विश्वसृजामृषिः ।
हिरण्यपक्षः शकुनिस्तस्मै तार्क्ष्यात्मने नमः ॥ १२.४६.४९ ॥
ஆயிரம் யாகங்கள் கொண்ட சத்ரத்தில் உலகைப் படைத்தவர்களிடையே முனிவராகப் பிறந்தவரும், பொன்னிறச் சிறகுகள் கொண்ட பறவையுமான அவருக்கு, தார்க்ஷ்யரூபியானவருக்கு வணக்கம்.
12.46.50
यश्चिनोति सतां सेतुमृतेनामृतयोनिना ।
धर्मार्थव्यवहाराङ्गैस्तस्मै सत्यात्मने नमः ॥ १२.४६.५० ॥
ஒழுக்கமும் பொருளும் நடைமுறையும் என்ற அங்கங்களால், ரிதத்தாலும் அமிருதத்தின் மூலமாலும், நல்லோருக்குப் பாலம் அமைப்பவரான அவருக்கு, சத்திய வடிவினருக்கு வணக்கம்.
12.46.51
यं पृथग्धर्मचरणाः पृथग्धर्मफलैषिणः ।
पृथग्धर्मैः समर्चन्ति तस्मै धर्मात्मने नमः ॥ १२.४६.५१ ॥
வெவ்வேறு தர்மங்களைக் கடைப்பிடித்து, வெவ்வேறு தர்மப் பலன்களை விரும்புவோர் வெவ்வேறு தர்மங்களால் எவரை வழிபடுகிறார்களோ, அந்த தர்ம வடிவினருக்கு வணக்கம்.
12.46.52
यतः सर्वे प्रसूयन्ते ह्यनङ्गात्माङ्गदेहिनः ।
उन्मादः सर्वभूतानां तस्मै कामात्मने नमः ॥ १२.४६.५२ ॥
எவரிடமிருந்து அனைத்து உடலுள்ள உயிர்களும் தோன்றுகின்றனவோ — அனங்கனின் ஆன்மாவிலிருந்து அங்கங்களுடன் கூடிய உடலுள்ளவர்கள் — மேலும் எல்லா உயிர்களிலும் உள்ள வெறியும் எவரிடமிருந்தோ, அந்த காம வடிவினருக்கு வணக்கம்.
12.46.53
यं तं व्यक्तस्थमव्यक्तं विचिन्वन्ति महर्षयः ।
क्षेत्रे क्षेत्रज्ञमासीनं तस्मै क्षेत्रात्मने नमः ॥ १२.४६.५३ ॥
வெளிப்பட்டவற்றில் நிலைத்திருக்கும் வெளிப்படாதவராக மகரிஷிகள் எவரைத் தேடுகிறார்களோ, களத்தில் களத்தை அறிபவராக அமர்ந்திருக்கும் அவருக்கு, களத்தின் வடிவினருக்கு வணக்கம்.
12.46.54
यं दृगात्मानमात्मस्थं वृतं षोडशभिर्गुणैः ।
प्राहुः सप्तदशंसाङ्ख्यास्तस्मै साङ्ख्यात्मने नमः ॥ १२.४६.५४ ॥
சாங்கியர்கள் பதினாறு குணங்களால் சூழப்பட்டு, தன்னில் நிலைத்து, பார்க்கும் ஆன்மாவாகவும், பதினேழாவதாகவும் கூறும் அவருக்கு, சாங்கிய வடிவினருக்கு வணக்கம்.
12.46.55
यं विनिद्रा जितश्वासाः संतुष्टाः संयतेन्द्रियाः ।
ज्योतिः पश्यन्ति युञ्जानास्तस्मै योगात्मेन नमः ॥ १२.४६.५५ ॥
உறக்கமற்றவர்களும், மூச்சை வென்றவர்களும், மனநிறைவு பெற்றவர்களும், புலன்களை அடக்கியவர்களுமான யோகிகள் எவரை ஒளியாகக் காண்கிறார்களோ, அந்த யோக-ஆத்மாவுக்கு வணக்கம்.
12.46.56
अपुण्यपुण्योपरमे यं पुनर्भवनिर्भयाः ।
शान्ताः संन्यासिनो यान्ति तस्मै मोक्षात्मने नमः ॥ १२.४६.५६ ॥
புண்ணியமும் பாவமும் நீங்கியபோது, மறுபிறப்பிற்கு அஞ்சாத, அமைதியடைந்த துறவிகள் எவரை அடைகிறார்களோ, அந்த மோக்ஷ-ஆத்மாவுக்கு வணக்கம்.
12.46.57
यस्याग्रिरास्यं द्यौर्मूर्धा खं नाभिश्चरणौ क्षितिः ।
सूर्यश्चक्षुर्दिशः श्रोत्रं तस्मै लोकात्मने नमः ॥ १२.४६.५७ ॥
அக்னி எவருடைய வாயோ, வானம் தலையோ, ஆகாயம் நாபியோ, பூமி பாதங்களோ, சூரியன் கண்ணோ, திசைகள் காதுகளோ — அந்த லோகாத்மாவுக்கு வணக்கம்.
12.46.58
युगेष्वावर्तते योंऽशैर्मासर्त्वयनहायनैः ।
सर्गप्रलययोः कर्ता तस्मै कालात्मने नमः ॥ १२.४६.५८ ॥
யுகங்களில் தன் அங்கங்களால் மாதம், ருது, அயனம், ஆண்டு வடிவில் சுழல்பவரும், படைப்பிற்கும் அழிவிற்கும் கர்த்தாவுமானவருக்கு — அந்த காலாத்மாவுக்கு வணக்கம்.
12.46.59
योऽसौ युगसहस्रान्ते प्रदीप्तार्चिर्विभावसुः ।
संभक्षयति भूतानि तस्मै घोरात्मने नमः ॥ १२.४६.५९ ॥
ஆயிரம் யுகங்களின் முடிவில், கொழுந்துவிடும் சுடர்களுடன் கூடிய அந்த விபாவசு எவரோ, அவர் எல்லா உயிர்களையும் விழுங்கி விடுகிறார் — அந்த கோராத்மாவுக்கு வணக்கம்.
12.46.60
संभक्ष्य सर्वभूतानि कृत्वा चैकार्णवं जगत् ।
बालः स्वपिति यश्चैकस्तस्मै मायात्मने नमः ॥ १२.४६.६० ॥
எல்லா உயிர்களையும் விழுங்கி, உலகத்தை ஒரே பெருங்கடலாக்கி, குழந்தையைப் போல் தனியாக உறங்குபவருக்கு — அந்த மாயாத்மாவுக்கு வணக்கம்.
12.46.61
सहस्रशिरसे तस्मै पुरुषायामितात्मने ।
चतुःसमुद्रपयसि योगनिद्रात्मने नमः ॥ १२.४६.६१ ॥
ஆயிரம் தலைகள் கொண்ட அந்த புருஷனுக்கு, அளவற்ற ஆத்மா கொண்டவனுக்கு, நான்கு கடல்களின் நீரில் யோக நித்திரையில் இருப்பவனுக்கு நமஸ்காரம்.
12.46.62
अजस्य नाभावध्येकं यस्मिन्विश्वं प्रतिष्ठितम् ।
पुष्करं पुष्कराक्षस्य तस्मै पझात्मने नमः ॥ १२.४६.६२ ॥
பிறவியற்றவனின் நாபியில் ஒரு தாமரை உள்ளது; அதில் உலகம் நிலைபெற்றுள்ளது. தாமரைக் கண்ணனாகிய அவனுக்கு, தாமரை வடிவானவனுக்கு நமஸ்காரம்.
12.46.63
यस्य केशेषु जीमूता नद्यः सर्वाङ्गसंधिषु ।
कुक्षौ समुद्राश्चत्वारस्तस्मै तोयात्मने नमः ॥ १२.४६.६३ ॥
எவனுடைய முடிகளில் மேகங்கள் உள்ளனவோ, எல்லா உறுப்பு மூட்டுகளிலும் நதிகள் உள்ளனவோ, வயிற்றில் நான்கு கடல்கள் உள்ளனவோ, அந்த நீர் வடிவானவனுக்கு நமஸ்காரம்.
12.46.64
यस्मात्सर्गाः प्रवर्तन्ते सर्गप्रलयविक्रियाः ।
यस्मिंश्चैव प्रलीयन्ते तस्मै हेत्वात्मने नमः ॥ १२.४६.६४ ॥
எவனிடமிருந்து படைப்புகள் தோன்றுகின்றனவோ, படைப்பு மற்றும் அழிவின் மாற்றங்கள் நிகழுகின்றனவோ, எவனிடத்தில் அவை ஒடுங்குகின்றனவோ, அந்த காரணஸ்வரூபனுக்கு நமஸ்காரம்.
12.46.65
यो निषण्णो भवेद्रात्रौ दिवा भवति विष्ठितः ।
इष्टानिष्टस्य च द्रष्टा तस्मै द्रष्ट्रात्मने नमः ॥ १२.४६.६५ ॥
இரவில் அமர்ந்திருப்பவனும், பகலில் நிற்பவனும், விரும்பியதையும் விரும்பாததையும் காண்பவனுமாகிய அவனுக்கு, காண்பவன் வடிவானவனுக்கு நமஸ்காரம்.
12.46.66
अकार्यः सर्वकार्येषु धर्मकार्यार्थमुद्यतः ।
वैकुण्ठस्य हि तद्रूपं तस्मै कार्यात्मने नमः ॥ १२.४६.६६ ॥
எல்லா செயல்களிலும் செயலற்றவனாக இருந்தும், தர்மச் செயலுக்காக முயல்பவனாக இருப்பவனுக்கு — அதுவே வைகுண்டனின் வடிவம் — அந்த செயல் வடிவானவனுக்கு நமஸ்காரம்.
12.46.67
ब्रह्म वक्तं भुजौ क्षत्रं कृत्स्नमूरूदरं विशः ।
पादौ यस्याश्रिताः शूद्रास्तस्मैवर्णात्मने नमः ॥ १२.४६.६७ ॥
பிராமணர்கள் அவனுடைய முகம், க்ஷத்திரியர் அவனுடைய புஜங்கள், வைசியர் தொடைகளும் வயிறும், சூத்திரர்கள் யாருடைய பாதங்களைச் சார்ந்திருக்கிறார்களோ அவனுக்கு, வர்ணங்களின் ஆத்மாவுக்கு வணக்கம்.
12.46.68
अन्नपानेन्धनमयो रसप्राणविवर्धनः ।
यो धारयति भूतानि तस्मै प्राणात्मने नमः ॥ १२.४६.६८ ॥
உணவு, பானம், எரிபொருளால் ஆனவனும், சாறு மற்றும் பிராணனை வளர்ப்பவனும், உயிர்களைத் தாங்குபவனுமான அந்த பிராணாத்மாவுக்கு வணக்கம்.
12.46.69
प्राणानां धारणार्थाय योऽन्नं भुङ्क्ते चतुर्विधम् ।
अन्तर्भूतः पचत्यग्निस्तस्मै पाकात्मने नमः ॥ १२.४६.६९ ॥
பிராணன்களைத் தாங்குவதற்காக நான்கு வகை உணவை உண்பவனும், உள்ளே உறையும் அக்கினியாக அதை ஜீரணிப்பவனுமான அந்த பாகாத்மாவுக்கு வணக்கம்.
12.46.70
विषये वर्तमानानां यं तं वैषयिकैर्गुणैः ।
प्राहुर्विषयगोप्तारं तस्मै गोप्त्रात्मने नमः ॥ १२.४६.७० ॥
புலன்பொருள்களில் ஈடுபட்டிருப்போரிடையே புலன்பொருள் குணங்களால் பொருள்களின் காவலன் என்று சொல்லப்படுபவனும், அந்த காவல்காரனான ஆத்மாவுக்கு வணக்கம்.
12.46.71
अप्रमेयशरीराय सर्वतो बुद्धिचक्षुषे ।
अपारपरिमाणाय तस्मै दिव्यात्मने नमः ॥ १२.४६.७१ ॥
அளக்க முடியாத உடலுடையவனும், எல்லாப் பக்கமும் அறிவாகிய கண் உடையவனும், எல்லையற்ற அளவுடையவனுமான அந்த தெய்வீக ஆத்மாவுக்கு வணக்கம்.
12.46.72
परः कालात्परो यज्ञात्परः सदसतश्च यः ।
अनादिरादिर्विश्वस्य तस्मै विश्वात्मने नमः ॥ १२.४६.७२ ॥
காலத்தைக் கடந்தவனும், யாகத்தைக் கடந்தவனும், உள்ளது இல்லாததைக் கடந்தவனும், தொடக்கமற்றவனும் உலகின் தொடக்கமுமான அந்த விசுவாத்மாவுக்கு வணக்கம்.
12.46.73
वैद्युतो जाठरश्चैव पावकः शुचिरेव च ।
दहनः सर्वभक्षाणां तस्मै वह्न्यात्मने नमः ॥ १२.४६.७३ ॥
மின்னலிலும், வயிற்றுத் தீயிலும், பாவகனிலும், தூயவனிலும் இருப்பவரும், எல்லா உணவுகளையும் எரிப்பவருமான அந்த அக்னி-ஆத்மாவுக்கு வணக்கம்.
12.46.74
रसातलगतः श्रीमार्ननन्तो भगवान्प्रभुः ।
जगद्धारयते योऽसौ तस्मै शेषात्मने नमः ॥ १२.४६.७४ ॥
பாதாள உலகில் இருக்கும், மகிமையுடைய முடிவற்ற பகவானும் பிரபுவுமானவர், உலகைத் தாங்கும் அவரான சேஷ-ஆத்மாவுக்கு வணக்கம்.
12.46.75
ज्वलनार्केन्दुताराणां ज्योतिषां दिव्यमूर्तिनाम् ।
यस्तेजयति तेजांसि तस्मै तेजात्मने नमः ॥ १२.४६.७५ ॥
நெருப்பு, சூரியன், சந்திரன், நட்சத்திரங்கள் ஆகிய தெய்வீக வடிவ ஒளிகளின் தேஜஸை ஒளிரச் செய்பவரும், தேஜஸ்-ஆத்மாவுமான அவருக்கு வணக்கம்.
12.46.76
आत्मज्ञानमिदं ज्ञानं ज्ञात्वा पञ्चस्ववस्थितम् ।
यं ज्ञानेनाधिगच्छन्ति तस्मै ज्ञानात्मने नमः ॥ १२.४६.७६ ॥
இது ஆத்ம ஞானம்; ஐந்து பூதங்களிலும் நிலைபெற்றிருக்கும் ஞானம். அதை அறிந்து, ஞானத்தால் எவரை அடைகிறார்களோ, அந்த ஞான-ஆத்மாவுக்கு வணக்கம்.
12.46.77
साङ्ख्यैर्योगैर्विनिश्चित्य साध्यैश्च परमर्षिभिः ।
यस्य तु ज्ञायते तत्वं तस्मै गुह्यात्मने नमः ॥ १२.४६.७७ ॥
சாங்கியர்களாலும் யோகிகளாலும் நிச்சயிக்கப்பட்டு, சாத்தியர்களாலும் பெரும் ரிஷிகளாலும் யாருடைய தத்துவம் அறியப்படுகிறதோ, அந்த குஹ்ய-ஆத்மாவுக்கு வணக்கம்.
12.46.78
जटिने दण्डिने नित्यं लम्बोदरशरीरिणे ।
कमण्डलुनिषङ्गाय तस्मै ब्रह्मात्मने नमः ॥ १२.४६.७८ ॥
சடை தரித்தவரும், தண்டம் ஏந்தியவரும், எப்போதும் தொந்தி வயிற்று உடலுடையவரும், கமண்டலமும் அம்பறாத்தூணியும் கொண்டவருமான, பிரம்ம-ஆத்மாவுக்கு வணக்கம்.
12.46.79
शूलिने त्रिदशेशाय त्र्यम्बकाय महात्मने ।
भस्मदिग्धोर्ध्वलिङ्गाय तस्मा रुद्रात्मने नमः ॥ १२.४६.७९ ॥
சூலதாரியும், தேவர்களின் தலைவரும், முக்கண்ணரும், மஹாத்மாவுமான அவருக்கு வணக்கம்; சாம்பலால் பூசப்பட்ட மேல்நோக்கிய லிங்கம் உடையவரும், ருத்ர ஆத்மாவுமான அவருக்கு வணக்கம்.
12.46.80
चन्द्रार्धकृतशीर्षाय व्यालयज्ञोपवीतिने ।
पिनाकशूलहस्ताय तस्मै उग्रात्मने नमः ॥ १२.४६.८० ॥
அரைச்சந்திரனைத் தலையில் அணிந்தவரும், பாம்பை பூணூலாக அணிந்தவரும், பினாகம் மற்றும் சூலம் ஏந்தியவருமான உக்ர ஆத்மாவுக்கு வணக்கம்.
12.46.81
यो जातो वसुदेवेन देवक्यां यदुनन्दनः ।
शङ्खचक्रगदापाणिर्वासुदेवात्मने नमः ॥ १२.४६.८१ ॥
வசுதேவனாலும் தேவகியிடமும் பிறந்த, யாதவர்களின் மகிழ்ச்சியான, சங்கு சக்ர கதை ஏந்திய வாசுதேவ ஆத்மாவுக்கு வணக்கம்.
12.46.82
शिरःकपालमालाय व्याघ्रचर्मनिवासिने ।
भस्मदिग्धशरीराय तस्मै रुद्रात्मने नमः ॥ १२.४६.८२ ॥
மண்டையோட்டு மாலை அணிந்தவரும், புலித்தோலில் வசிப்பவரும், சாம்பல் பூசிய உடலுடையவருமான ருத்ர ஆத்மாவுக்கு வணக்கம்.
12.46.83
यो मोहयति भूतानि सर्वपाशानुबन्धनैः ।
सर्वस्य रक्षणार्थाय तस्मै मोहात्मने नमः ॥ १२.४६.८३ ॥
எல்லா பாசங்களின் பிணைப்புகளால் உயிர்களை மயக்குபவரும், எல்லாவற்றையும் காக்கும் பொருட்டு இருப்பவருமான மோஹாத்மாவுக்கு வணக்கம்.
12.46.84
चैतन्यं सर्वतो नित्यं सर्वप्राणिहृदि स्थितम् ।
सर्वातीततरं सूक्ष्मं तस्मै सूक्ष्मात्मने नमः ॥ १२.४६.८४ ॥
எங்கும் எப்போதும் எல்லா உயிர்களின் இதயத்திலும் நிலைத்திருக்கும் சைதன்யம், எல்லாவற்றையும் கடந்த நுண்ணிய சூக்ஷ்ம ஆத்மாவுக்கு வணக்கம்.
12.46.85
पञ्चभूतात्मभूताय भूतादिनिधनाय च ।
अक्रोधद्रोहमोहाय तस्मै शान्तात्मने नमः ॥ १२.४६.८५ ॥
ஐந்து பூதங்களின் ஆத்மாவாக இருப்பவருக்கும், உயிர்களின் தொடக்கமும் முடிவுமானவருக்கும், கோபம், துரோகம், மோகம் இல்லாதவருக்கும், அந்த அமைதியான ஆத்மாவுக்கு வணக்கம்.
12.46.86
यस्मिन्सर्वं यतः सर्वं यः सर्वं सर्वतश्च यः ।
यश्च सर्वमयो देवस्तस्मै सर्वात्मने नमः ॥ १२.४६.८६ ॥
எதில் அனைத்தும் உள்ளதோ, எதிலிருந்து அனைத்தும் உண்டாயினவோ, அனைத்தும் ஆனவரும், எங்கும் நிறைந்தவரும், அனைத்துமயமான தேவருமான அந்த சர்வாத்மாவுக்கு வணக்கம்.
12.46.87
यः शेते क्षीरपर्यङ्के दिव्यनागविभूषिते ।
फणासहस्ररचिते तस्मै निद्रात्मने नमः ॥ १२.४६.८७ ॥
பாற்கடல் படுக்கையில், தெய்வீக நாகங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டு, ஆயிரம் படங்களால் அமைந்த அணையில் துயில்பவருக்கு, அந்த நித்திராத்மாவுக்கு வணக்கம்.
12.46.88
विश्वे च मरुतश्चैव रुद्रादित्याश्विनावपि ।
वसवः सिद्धसाध्याश्च तस्मै देवात्मने नमः ॥ १२.४६.८८ ॥
விச்வதேவர்கள், மருத்கள், ருத்திரர்கள், ஆதித்தியர்கள், அசுவினிகள், வசுக்கள், சித்தர்கள், சாத்தியர்கள் ஆகியோரும் அவருடையவர்கள்; அந்த தேவாத்மாவுக்கு வணக்கம்.
12.46.89
अव्यक्तं बुद्ध्यहंकारो मनोबुद्धीन्द्रियाणि च ।
तन्मात्राणि विशेषाश्च तस्मै तत्वात्मने नमः ॥ १२.४६.८९ ॥
அவ்யக்தம், புத்தி, அகங்காரம், மனம், புத்தி, இந்திரியங்கள், தன்மாத்திரைகள் மற்றும் விசேஷங்கள் ஆகியவையும் அவருடையவை; அந்த தத்துவாத்மாவுக்கு வணக்கம்.
12.46.90
भूतं भव्यं भविष्यच्च भूतादिप्रभवाव्ययः ।
योऽग्रजः सर्वभूतानां तस्मै भूतात्मने नमः ॥ १२.४६.९० ॥
கடந்தது, எதிர்காலத்தில் இருப்பது, வருவது ஆகியவை; உயிர்களின் தொடக்கமும் அழியாத மூலமுமானவர்; எல்லா உயிர்களுக்கும் முதற்பிறந்தவர்; அந்த பூதாத்மாவுக்கு வணக்கம்.
12.46.91
यं हि सूक्ष्मं विचिन्वन्ति परं सूक्ष्मविदो जनाः ।
सूक्ष्मात्सूक्ष्मं च यद्ब्रह्म तस्मै सूक्ष्मात्मने नमः ॥ १२.४६.९१ ॥
நுண்ணறிவாளர்கள் எவனை மிக நுண்ணியமாகத் தேடுகிறார்களோ, நுண்ணியத்திலும் நுண்ணிய அந்தப் பிரம்மம் எவனோ, அந்த நுண்ணிய ஆத்மாவுக்கு வணக்கம்.
12.46.92
मत्स्यो भूत्वा विरिञ्चाय येन वेदाः समाहृताः ।
रसातलगतः शीघ्रं तस्मै मत्स्यात्मने नमः ॥ १२.४६.९२ ॥
மீனாகி விரிஞ்சிக்காக வேதங்களை மீட்டவரும், விரைவாக ரசாதலத்துக்குச் சென்றவருமான அந்த மீனுருவ ஆத்மாவுக்கு வணக்கம்.
12.46.93
मन्दराद्रिर्धृतो येन प्राप्ते ह्यमृतमन्थने ।
अतिकर्कशदेहाय तस्मै कूर्मात्मने नमः ॥ १२.४६.९३ ॥
அமிர்த கடையலின்போது மந்தர மலையைத் தாங்கியவரும், மிகக் கடினமான உடலுடையவருமான அந்த ஆமையுருவ ஆத்மாவுக்கு வணக்கம்.
12.46.94
वाराहं रूपमास्थाय महीं सवनपर्वताम् ।
उद्धरत्येकदंष्ट्रेण तस्मै क्रोडात्मने नमः ॥ १२.४६.९४ ॥
வராக உருவை ஏற்று, காடுகளும் மலைகளுமுள்ள பூமியை ஒரே கோரையால் தூக்குபவரான அந்த பன்றியுருவ ஆத்மாவுக்கு வணக்கம்.
12.46.95
नारसिंहवपुः कृत्वा सर्वलोकभयंकरम् ।
हिरण्यकशिपुं जघ्ने तस्मै सिंहात्मने नमः ॥ १२.४६.९५ ॥
அனைத்து உலகங்களுக்கும் அச்சமூட்டும் நரசிம்ம உடலை எடுத்து இரணியகசிபுவைக் கொன்றவரான அந்த சிங்கவுருவ ஆத்மாவுக்கு வணக்கம்.
12.46.96
पिङ्गेक्षणसटं यस्य रूपं दंष्ट्रानखैर्युतम् ।
दानवेन्द्रान्तकरणं तस्मै दृप्तात्मने नमः ॥ १२.४६.९६ ॥
பொன்னிற கண்களும் பிடரி மயிரும், கோரைகளும் நகங்களும் கொண்ட உருவம் உடையவரும், தானவர்களின் தலைவனை அழித்தவருமான அந்த உக்கிர ஆத்மாவுக்கு வணக்கம்.
12.46.97
यं न देवा न गन्धर्वा न दैत्या न च दानवाः ।
तत्वतो हि विजानन्ति तस्मै सूक्ष्मात्मने नमः
वामनं रूपमास्थाय बलिं संयम्य मायया ।
त्रैलोक्यं क्रान्तवान्यस्तु तस्मै क्रान्तात्मने नमः ॥ १२.४६.९७ ॥
தேவர்களோ, கந்தர்வர்களோ, தைத்தியர்களோ, தானவர்களோ எவரும் உண்மையில் அறியாத அந்த நுண்ணிய ஆத்மாவுக்கு நமஸ்காரம். வாமன உருவம் கொண்டு, மாயையால் பலியை அடக்கி மூவுலகையும் கடந்தவருக்கு, அந்த க்ராந்தாத்மாவுக்கு நமஸ்காரம்.
12.46.98
जमदग्निसुतो भूत्वा रामः शस्त्रभृतां वरः ।
महीं निःक्षत्रियां चक्रे तस्मै रामात्मने नमः ॥ १२.४६.९८ ॥
ஜமதக்னியின் மகனாகப் பிறந்து, ஆயுதம் ஏந்துவோரில் சிறந்த ராமர் பூமியை க்ஷத்திரியர்கள் அற்றதாக்கினார்; அந்த ராமாத்மாவுக்கு நமஸ்காரம்.
12.46.99
त्रिःसप्तकृत्वो यश्चैको धर्मे व्युत्क्रान्तिगौरवात् ।
जघान क्षत्रियान्सङ्ख्ये तस्मै क्रोधात्मने नमः ॥ १२.४६.९९ ॥
தர்மத்தை மீறியதன் சுமையால், ஒருவராகவே இருபத்தொரு முறை போரில் க்ஷத்திரியர்களை வதைத்தவருக்கு, அந்த க்ரோதாத்மாவுக்கு நமஸ்காரம்.
12.46.100
विभज्य पञ्चधाऽऽत्मानं वायुर्भूत्वा शरीरगः ।
यश्चेष्टयति भूतानि तस्मै वाय्वात्मने नमः ॥ १२.४६.१०० ॥
தன்னை ஐந்தாகப் பகுத்து, வாயுவாகி உடல்களில் வாழ்ந்து உயிர்களை இயங்கச் செய்பவருக்கு, அந்த வாய்வாத்மாவுக்கு நமஸ்காரம்.
12.46.101
रामो दशिरथिर्भूत्वा पुलस्त्यकुलनन्दनम् ।
जघान रावणं सङ्ख्ये तस्मै क्षत्रात्मने नमः ॥ १२.४६.१०१ ॥
தசரதரின் மகனாகிய ராமராகி, புலஸ்திய குலத்தின் மகிழ்ச்சியாகிய ராவணனைப் போரில் வதைத்தவருக்கு, அந்த க்ஷத்ராத்மாவுக்கு நமஸ்காரம்.
12.46.102
यो हली मुसली श्रीमान्नीलाम्बरधरः स्थितः ।
रामाय रौहिणेयाय तस्मै भोगात्मने नमः ॥ १२.४६.१०२ ॥
கலப்பையும் உலக்கையும் ஏந்தி, அழகிய நீல ஆடை அணிந்து நிற்பவரான அவருக்கு, ரோகிணியின் மகன் ராமருக்கு, இன்பமே தன் இயல்பாகக் கொண்டவருக்கு வணக்கம்.
12.46.103
शङ्खिने चक्रिणे नित्यं शार्ङ्गिणे पीतवाससे ।
वनमालाधरायैव तस्मै कृष्णात्मने नमः ॥ १२.४६.१०३ ॥
எப்போதும் சங்கும் சக்கரமும் சார்ங்க வில்லும் ஏந்தி, மஞ்சள் ஆடை அணிந்து, வனமாலை அணிந்தவரான அந்த கிருஷ்ண-ஆத்மாவுக்கு வணக்கம்.
12.46.104
वसुदेवसुतः श्रीमान्क्रीडितो नन्दगोकुले ।
कंसस्य निधनार्थाय तस्मै क्रीडात्मने नमः ॥ १२.४६.१०४ ॥
வசுதேவரின் அழகிய மகனாக நந்தனின் கோகுலத்தில் விளையாடியவர், கம்சனின் அழிவுக்காக; விளையாட்டையே தன் இயல்பாகக் கொண்டவருக்கு வணக்கம்.
12.46.105
वासुदेवत्वमागम्य यदोर्वंशसमुद्भवः ।
भूभारहरणं चक्रे तस्मै कृष्णात्मने नमः ॥ १२.४६.१०५ ॥
வாசுதேவ நிலையை அடைந்து, யதுவின் குலத்தில் தோன்றி, பூமியின் சுமையை நீக்கியவருக்கு, கிருஷ்ண-ஆத்மாவுக்கு வணக்கம்.
12.46.106
सारथ्यमर्जुनस्याजौ कुर्वन्गीतामृतं ददौ ।
लोकत्रयोपकाराय तस्मै ब्रह्मात्मने नमः ॥ १२.४६.१०६ ॥
போரில் அர்ஜுனனுக்கு தேரோட்டியாக இருந்து கீதையின் அமுதத்தை அளித்து, மூன்று உலகங்களின் நன்மைக்காக; பிரம்மத்தையே தன் இயல்பாகக் கொண்டவருக்கு வணக்கம்.
12.46.107
दानवांस्तु वशे कृत्वा पुनर्बुद्धत्वमागतः ।
सर्गस्य रक्षणार्थाय तस्मै बुद्धात्मने नमः ॥ १२.४६.१०७ ॥
தானவர்களை வசப்படுத்தி, மீண்டும் புத்தநிலையை அடைந்தவர், படைப்பைக் காக்கும் பொருட்டு; புத்தரையே தன் இயல்பாகக் கொண்டவருக்கு வணக்கம்.
12.46.108
हनिष्यति कलौ प्राप्ते म्लेच्छांस्तुरगवाहनः ।
धर्मसंस्थापको यस्तु तस्मै कल्क्यात्मने नमः ॥ १२.४६.१०८ ॥
கலியுகம் வந்தபோது குதிரை வாகனத்தில் ம்லேச்சர்களை அழிப்பவரும் தர்மத்தை நிலைநாட்டுபவருமானவருக்கு, கல்கி வடிவானவருக்கு வணக்கம்.
12.46.109
तारान्वये कालनेमिं हत्वा दानवपुङ्गवम् ।
ददौ राज्यं महेन्द्राय तस्मै साङ्ख्यात्मने नमः ॥ १२.४६.१०९ ॥
தாராவின் வம்சத்தில் தானவர்களில் சிறந்தவனான காலநேமியைக் கொன்று மகேந்திரனுக்கு அரசை அளித்தவரும், சாங்கிய வடிவானவருக்கு வணக்கம்.
12.46.110
यः सर्वप्राणिनां देहे साक्षिभूतो ह्यवस्थितः ।
अक्षरः क्षरमाणानां तस्मै साक्ष्यात्मने नमः ॥ १२.४६.११० ॥
எல்லா உயிர்களின் உடலிலும் சாட்சியாக நிலைத்திருப்பவரும், அழிபவற்றுக்கிடையே அழியாதவருமானவருக்கு, சாட்சி வடிவானவருக்கு வணக்கம்.
12.46.111
नमोस्तु ते महादेव नमस्ते भक्तवत्सल ।
सुब्रह्मण्य नमस्तेऽस्तु प्रसीद परमेश्वर ॥ १२.४६.१११ ॥
மகாதேவரே, உமக்கு வணக்கம். பக்தவத்சலரே, உமக்கு வணக்கம். சுப்ரஹ்மண்யரே, உமக்கு வணக்கம்; பரமேஸ்வரரே, அருள் புரியுங்கள்.
12.46.112
अव्यक्तव्यक्तरूपेण व्याप्तं सर्वं त्वया विभो ।
नारायणं सहस्राक्षं सर्वलोकमहेश्वरम् ॥ १२.४६.११२ ॥
விபுவே, அவ்யக்தமும் வ்யக்தமுமான வடிவால் எல்லாவற்றையும் நீர் வியாபித்திருக்கிறீர். நீர் நாராயணர், ஆயிரங்கண்ணர், எல்லா உலகங்களின் மகேஸ்வரர்.
12.46.113
हिरण्यनाभ यज्ञाङ्गममृतं विश्वतोमुखम् ।
सर्वदा सर्वकार्येषु नास्ति तेषाममङ्गलम् ॥ १२.४६.११३ ॥
ஹிரண்யநாபரே, யஜ்ஞாங்கரே, அமிருதரே, விஸ்வதோமுகரே! எல்லாக் காரியங்களிலும் எப்போதும் உம்மை நினைப்பவர்களுக்கு அமங்களம் இல்லை.
12.46.114
येषां हृदिस्थो देवेशो मङ्गलायतनं हरिः ।
मङ्गल भगवान्विष्णुर्मङ्गलं मधुसूदनः ॥ १२.४६.११४ ॥
யாருடைய இதயத்தில் தேவர்களின் தலைவரும் மங்களத்தின் இருப்பிடமுமான ஹரி வீற்றிருக்கிறாரோ, மங்களம் பகவான் விஷ்ணு; மங்களம் மதுசூதனன்.
12.46.115
मङ्गलं पुण्डरीकाक्षो मङ्गलं गरुडध्वजः ।
विश्वकर्मन्नमस्तेऽस्तु विश्वात्मन्विश्वसंभव ॥ १२.४६.११५ ॥
மங்களம் தாமரைக்கண்ணன்; மங்களம் கருடக்கொடியோன். விஸ்வகர்மாவே, உமக்கு வணக்கம்; விஸ்வாத்மாவே, விஸ்வத்தின் பிறப்பிடமே.
12.46.116
अपवर्गस्थभूतानां पञ्चानां परमास्थित ।
नमस्ते त्रिषु लोकेषु वमस्ते परतस्त्रिषु ॥ १२.४६.११६ ॥
விடுதலையில் நிலைபெற்ற பஞ்ச பூதங்களின் பரம ஆதாரமே, உமக்கு வணக்கம்; மூன்று உலகங்களிலும் உமக்கு வணக்கம், மூன்றுக்கும் அப்பாலும் உமக்கு வணக்கம்.
12.46.117
नमस्ते दिक्षु सर्वासु त्वं हि सर्वपरायणम् ।
नमस्ते भगवन्विष्णो त्येकानां प्रभवाव्यय ॥ १२.४६.११७ ॥
எல்லாத் திசைகளிலும் உமக்கு வணக்கம், ஏனெனில் நீரே அனைவருக்கும் பரம அடைக்கலம். பகவான் விஷ்ணுவே, உமக்கு வணக்கம்; ஒன்றும் பலவுமான அழியாத மூலமே.
12.46.118
त्वं हि कर्ता हृषीकेशः संहर्ता चापराजितः ।
तेन पश्यामि ते दिव्यान्भावान्हि त्रिषुवर्त्मसु ॥ १२.४६.११८ ॥
நீரே படைப்பவர், ஹ்ருஷீகேசா, அழிப்பவரும் நீரே, வெல்லப்படாதவரே. ஆகையால் மூன்று வழிகளிலும் உமது திவ்ய நிலைகளை நான் காண்கிறேன்.
12.46.119
तच्च पश्यामि तत्वेन यत्ते रूपं सनातनम् ।
दिवं ते शिरसा व्याप्तं पद्भ्यां देवी वसुंधरा।
विक्रमेण त्रयो लोकाः पुरुषोऽसि सनातनः ॥ १२.४६.११९ ॥
உமது அந்த நித்திய வடிவத்தை உண்மையாகவே காண்கிறேன்: வானம் உமது தலையால் நிறைந்துள்ளது, பூமித்தாய் உமது பாதங்களால்; நடையால் மூன்று உலகங்களும், நீர் சனாதன புருஷர்.
12.46.120
दिशो भुजा रविश्चक्षुर्वीर्ये शुक्रः प्रतिष्ठितः ।
सप्तमार्गा निरुद्धास्ते वायोरमिततेजसः ॥ १२.४६.१२० ॥
திசைகள் உன் கரங்கள்; சூரியன் உன் கண்; சுக்கிரன் உன் வீரியத்தில் நிலைபெற்றுள்ளான்; அளவற்ற ஒளியுடையவனே, வாயுவின் ஏழு வழிகள் உன்னால் தடுக்கப்பட்டுள்ளன.
12.46.121
व्यक्ताव्यक्तस्वरूपेण व्याप्तं सर्वं त्वया विभो ।
अव्यक्तं ब्राह्मणं रूपं व्यक्तमेतच्चराचरम् ॥ १२.४६.१२१ ॥
ஓ விபுவே, வெளிப்படும், வெளிப்படாத வடிவங்களால் நீ அனைத்தையும் வியாபித்திருக்கிறாய். வெளிப்படாதது பிரம்மத்தின் வடிவம்; இந்த அசையும் அசையாப் பொருட்களின் உலகம் வெளிப்பட்ட வடிவம்.
12.46.122
अतसीपुष्पसंकाशं पीतवाससमच्युतम् ।
ये नमस्यन्ति गोविन्दं न तेषां विद्यते भयम् ॥ १२.४६.१२२ ॥
அவிசி மலரின் நிறத்தவனும், மஞ்சள் ஆடை அணிந்தவனுமான அச்யுதனை, கோவிந்தனை வணங்குபவர்களுக்கு பயம் இல்லை.
12.46.123
एकोऽपि कृष्णस्य कृतः प्रणामो ।
दशाश्वमेधावभृथेन तुल्यः।
दशाश्वमेधी पुनरेति जन्म ।
कृष्णप्रणामी न पुनर्भवाय ॥ १२.४६.१२३ ॥
கிருஷ்ணனுக்கு செய்யப்பட்ட ஒரு வணக்கமும் பத்து அசுவமேத யாகங்களின் அவப்ருத நீராட்டத்துக்குச் சமம். பத்து அசுவமேதம் செய்தவன் மீண்டும் பிறக்கிறான்; கிருஷ்ணனை வணங்குபவன் மறுபிறப்புக்காக மீண்டும் வருவதில்லை.
12.46.124
कृष्णव्रताः कृष्णमनुस्मरन्तो ।
रात्रौ च कृष्णं पुनरुत्थिता ये।
ते कृष्णदेहाः प्रविशन्ति कृष्ण ।
माज्यं यथा मन्त्रहुतं हुताशे ॥ १२.४६.१२४ ॥
கிருஷ்ண விரதம் கொண்டவர்கள், கிருஷ்ணனை எப்போதும் நினைப்பவர்கள், இரவிலும் கிருஷ்ணனை நினைத்து மீண்டும் எழுபவர்கள் — அவர்கள் கிருஷ்ண உடலுடன் கிருஷ்ணனுக்குள் நுழைகிறார்கள்; மந்திரத்தால் அர்ப்பிக்கப்பட்ட நெய் நெருப்பில் நுழைவது போல.
12.46.125
नमो नरकसंत्रासरक्षामण्डलकारिणे ।
संसारनिम्नगावर्ततरिकाष्ठाय विष्णवे ॥ १२.४६.१२५ ॥
நரக பயத்திலிருந்து காக்கும் பாதுகாப்பு வட்டத்தை அமைப்பவனுக்கும், சம்சார நதியின் சுழலில் படகாக நிற்பவனுக்கும், விஷ்ணுவுக்கு வணக்கம்.
12.46.126
नमो ब्रह्मण्यदेवाय गोब्राह्मणहिताय च ।
जगद्धिताय कृष्णाय गोविन्दाय नमोनमः ॥ १२.४६.१२६ ॥
பிராமணர்களுக்கு அருள்புரியும் தேவனுக்கு வணக்கம்; பசுக்களுக்கும் பிராமணர்களுக்கும் நன்மை செய்பவனுக்கு வணக்கம். உலகுக்கு நன்மை செய்யும் கிருஷ்ணனுக்கு, கோவிந்தனுக்கு வணக்கம், வணக்கம்.
12.46.127
प्राणकान्तारपाथेयं संसारोच्छेदभेषजम् ।
दुःखशोकपरित्राणं हरिरित्यक्षरद्वयम् ॥ १२.४६.१२७ ॥
உயிர் எனும் காட்டில் பயணத்துக்கான உணவு, உலக வாழ்வை அறுக்கும் மருந்து, துன்பமும் துயரும் நீக்கும் காவல் — 'ஹரி' என்ற இரண்டு எழுத்துகள்.
12.46.128
नारायणपरं ब्रह्म नारायणपरं तपः ।
नारायणपरं सत्यं नारायणपरं परम् ॥ १२.४६.१२८ ॥
நாராயணனே உயர்ந்த பிரம்மம்; நாராயணனே உயர்ந்த தவம்; நாராயணனே உயர்ந்த சத்தியம்; நாராயணனே உயர்ந்தவன்.
12.46.129
यथा विष्णुमयं सत्यं यथा विष्णुमयं हविः ।
तथा विष्णुमयं सर्वं पाप्मा ने नश्यतां तथा ॥ १२.४६.१२९ ॥
சத்தியம் விஷ்ணுமயமாக இருப்பது போலவும், ஹவிஸ் விஷ்ணுமயமாக இருப்பது போலவும், அவ்வாறே எல்லாம் விஷ்ணுமயம்; அவ்வாறே என் பாவம் அழியட்டும்.
12.46.130
तस्य यज्ञवराहस्य विष्णोरमिततेजसः ।
प्रणामं येऽपि कुर्वन्ति तेषामपि नमोनमः ॥ १२.४६.१३० ॥
அந்த யக்ஞவராகனும், அளவற்ற தேஜஸ் கொண்ட விஷ்ணுவுமான அவனுக்கு வணங்குபவர்களுக்கும் வணக்கம், வணக்கம்.
12.46.131
त्वां प्रपन्नाय भक्ताय गतिमिष्टां जिगीषवे ।
यच्छ्रेयः पुण्डरीकाक्ष तद्ध्यायस्व सुरोत्तम ॥ १२.४६.१३१ ॥
உன்னைச் சரணடைந்த பக்தனுக்கும், வெற்றி விரும்பும் அவனுக்கும் விரும்பிய கதியைத் தா; எது நன்மையோ அதை நினை, தாமரைக் கண்ணனே, தேவோத்தமனே.
12.46.132
इति विद्यातपोयोनिरयोनिर्विष्णुरीडितः ।
वाग्यज्ञेनार्चितो देवः प्रीयतां मे जनार्दनः ॥ १२.४६.१३२ ॥
இவ்வாறு அறிவும் தவமும் பிறப்பிடமான, பிறப்பற்ற, போற்றப்பட்ட விஷ்ணு, சொல்யாகத்தால் வணங்கப்பட்ட தேவன் ஜனார்தனன் என்மேல் மகிழட்டும்.
12.46.133
एतावदुक्त्वा वचनं भीष्मस्तद्रतमानसः ।
नम इत्येव कृष्णाय प्रणाममकरोत्तदा ॥ १२.४६.१३३ ॥
இவ்வளவு சொல்லி, மனம் அவரிடமே நிலைத்த பீஷ்மர், 'நமः' என்று கிருஷ்ணனுக்கு அப்போது வணங்கினார்.
12.46.134
तस्मिन्नुपरते वाक्ये ततस्ते ब्रह्मवादिनः ।
भीष्मं वाग्भिर्वाष्पगलास्तमानर्चुर्महाद्युतिम् ॥ १२.४६.१३४ ॥
அந்தப் பேச்சு முடிந்ததும், கண்ணீரால் தொண்டை அடைத்த அந்த பிரம்மவாதிகள் மகாஒளி பொருந்திய பீஷ்மரை சொற்களால் போற்றினர்.
12.46.135
तेऽस्तुवन्तश्च विप्रेन्द्राः केशवं पुरुषोत्तमम् ।
भीष्मं च शनकैः सर्वे प्रशशंसुः पुनः पुनः ॥ १२.४६.१३५ ॥
அந்த முதன்மை அந்தணர்கள் அனைவரும், புருஷோத்தமனான கேசவனைப் போற்றியும், பீஷ்மரையும் மெல்ல மெல்லப் பலமுறை புகழ்ந்தனர்.
12.46.136
अधिगम्य तु योगेन भक्तिं भीष्मस्य माधवः ।
त्रैलोक्यदर्शनं ज्ञानं दिव्यं दत्त्वा ययौ हरिः ॥ १२.४६.१३६ ॥
யோகத்தால் பீஷ்மரின் பக்தியை அறிந்த மாதவன் ஹரி, மூவுலகங்களைக் காணும் தெய்வ ஞானத்தை அளித்து சென்றார்.
12.46.137
विदित्वा भक्तियोगं तं भीष्मस्य पुरुषोत्तमः ।
सहसोत्थाय तं हृष्टो यानमेवान्वपद्यत ॥ १२.४६.१३७ ॥
பீஷ்மரின் பக்தியோகத்தை அறிந்த புருஷோத்தமன் மகிழ்ந்து திடீரென எழுந்து, அந்த தேரிலேயே ஏறினார்.
12.46.138
केशवः सात्यकिश्चैव रथेनकेन जग्मतुः ।
अपरेण महात्मानौ युधिष्ठिरधनञ्जयौ ॥ १२.४६.१३८ ॥
கேசவனும் சாத்யகியும் ஒரு ரதத்தில் சென்றனர்; மற்றொரு ரதத்தில் மகாத்மாக்களான யுதிஷ்டிரரும் தனஞ்சயரும் சென்றனர்.
12.46.139
भीमसेनो यमौ चोभौ रथमेकं समास्थिताः ।
कृपो युयुत्सुः सूतश्च सञ्जयश्चापरं रथम् ॥ १२.४६.१३९ ॥
பீமசேனனும் இரட்டையர்களான இருவரும் ஒரு ரதத்தில் ஏறினர்; கிருபர், யுயுத்சு, சூதனும் சஞ்சயனும் மற்றொரு ரதத்தில் ஏறினர்.
12.46.140
ते रथैर्नगराकारैः प्रयाताः पुरुषर्षभाः ।
नेमिघोषेण महता कम्पयन्ते वसुंधराम् ॥ १२.४६.१४० ॥
நகரங்களைப் போன்ற ரதங்களில் புறப்பட்ட அந்த நரசிங்கங்கள், சக்கரங்களின் பெரும் முழக்கத்தால் பூமியை நடுங்கச் செய்தனர்.
12.46.141
ततो गिरः पुरुषवरस्तवेरितां ।
द्विजेरिताः पथिषु मनाक् स शुश्रुवे।
कृताञ्जलिं प्रणतमथापरं जनं ।
स केशिहा मुदितमनास्थनन्दत ॥ १२.४६.१४१ ॥
அப்போது அந்தப் புருஷசிரேஷ்டர் வழிகளில் அந்தணர்கள் உச்சரித்த உம்மைப் பற்றிய துதி வார்த்தைகளை சற்றே கேட்டார்; கைகூப்பி வணங்கிய மற்றொரு மனிதனைக் கண்டு, கேசியைக் கொன்றவர் மகிழ்ச்சியுடன் மகிழ்ந்தார்.
12.46.142
इति स्मरन्पठति च शार्ङ्गधन्वनः ।
शृणोतु वा यदुकुलनन्दनस्तवम्।
स चक्रभृत्प्रतिहतसर्वाकिल्विषो ।
जनार्दनं प्रविशति देहसंक्षये ॥ १२.४६.१४२ ॥
இவ்வாறு நினைவுகூர்ந்து சார்ங்கதனுவை ஏந்தியவரின் துதியை ஓதுபவனும், அல்லது யதுகுலநந்தனரின் துதியைக் கேட்பவனும், சக்கரதாரியின் அருளால் எல்லாப் பாவங்களும் அழிந்தவனாய், உடல் அழியும்போது ஜனார்த்தனனுள் புகுகிறான்.
12.46.143
यं योगिनः प्राणवियोगकाले ।
यत्नेन चित्ते विनिवेशयन्ति।
स तं पुरस्ताद्धरिमीक्षमाणः ।
प्राणाञ्जहौ प्राप्तफलो हि भीष्मः ॥ १२.४६.१४३ ॥
யோகிகள் பிராண வியோக காலத்தில் முயற்சியுடன் மனதில் நிலைநிறுத்துபவரை, அந்த ஹரியை முன்னால் கண்டவாறு பீஷ்மர் பிராணன்களை விட்டார்; அவர் தன் பலனை அடைந்திருந்தார்.
12.46.144
स्ववराजः समाप्तोऽयं विष्णोरद्भुतकर्मणः ।
गाङ्गेयेन पुरा गीतो महापातकनाशनः ॥ १२.४६.१४४ ॥
அற்புதச் செயல்கள் கொண்ட விஷ்ணுவைப் போற்றும் இந்த ஸ்தோத்திரங்களின் அரசன் முடிவடைந்தது; முன்பு கங்கையின் மைந்தனால் பாடப்பட்டது, பெரும் பாவங்களை அழிப்பது.
12.46.145
इमं नरः स्तवराजं मुमुक्षुः ।
पठञ्शुचिः कलुषितकल्मषापहम्।
अतीत्य लोकान्मलिनः समामता ।
न्पदं स गच्छत्यमृतं महात्मनः ॥ १२.४६.१४५ ॥
விடுதலையை விரும்பும் மனிதன் இந்த ஸ்தோத்திரங்களின் அரசனை தூய்மையுடன் ஓதினால், கறைபடிந்த பாவங்களை அகற்றி, உலகங்களைக் கடந்து, மகாத்மாவின் அழியா இடத்தை அடைகிறான்.