Mahābhārata · Adhyāya 12.72
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.72.1
कीदृशो ब्राह्मणो राजा कार्याकार्यविचारणे ।
क्षमः कर्तुं समर्थो वा तन्मे ब्रूहि पितामह ॥ १२.७२.१ ॥
Was für ein Brahmane ist geeignet und fähig, König zu sein, wenn er über das Zu-Tuende und Nicht-zu-Tuende berät? Sag mir das, Großvater.
12.72.2
य एव तु सतो रक्षेदसतश्च निवर्तयेत् ।
स एव राज्ञा कर्तव्यो राजन्राजपुरोहितः ॥ १२.७२.२ ॥
Wer die Guten beschützt und die Bösen abwehrt, nur der, o König, soll vom König zum königlichen Hauspriester gemacht werden.
12.72.3
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
पुरूरवस ऐलस्य संवादं मातरिश्वना ॥ १२.७२.३ ॥
Hierzu führt man auch diese alte Erzählung an, den Dialog zwischen Purūravas, dem Sohn Ilās, und Mātariśvan.
12.72.4
कुतः स्विद्ब्राह्मणो जातो वर्णाश्चापि कुतस्त्रयः ।
कस्माच्च भवति श्रेयांस्तन्मे व्याख्यातुमर्हसि ॥ १२.७२.४ ॥
Woher ist der Brahmane geboren? Und woher stammen die drei Stände? Und warum ist er überlegen? Erkläre mir das.
12.72.5
ब्राह्मणो मुखतः सृष्टो ब्रह्मणो राजसत्तम ।
बाहुभ्यां क्षत्रियः सृष्ट ऊरुभ्यां वैश्य एव च ॥ १२.७२.५ ॥
O Bester der Könige, der Brahmane wurde aus dem Mund Brahmās geschaffen; der Kṣatriya aus den Armen, und auch der Vaiśya aus den Schenkeln.
12.72.6
वर्णानां परिचर्यार्यं त्रयाणां भरतर्षभ ।
वर्णश्चतुर्थः पश्चात्तु पभ्द्यां शूद्रो विनिर्मितः ॥ १२.७२.६ ॥
O Stier der Bharatas, zum Dienst der drei Stände wurde danach die vierte Klasse, der Śūdra, aus den Füßen geformt.
12.72.7
ब्राह्मणो जायमानो हि पृथिव्यामनुजायते ।
ईश्वरः सर्वभूतानां धर्मकोशस्य गुप्तये ॥ १२.७२.७ ॥
Denn der Brahmane, einmal geboren, wird auf der Erde immer wieder geboren; als Herr aller Wesen, zum Schutz des Schatzes des Dharma.
12.72.8
सर्वस्वं ब्राह्मणस्येदं यत्किंचिदिह दृश्यते ।
धर्मयुक्तं प्रशस्तं च जगत्यस्मिन्नृपात्मज ॥ १२.७२.८ ॥
Alles, was hier in dieser Welt gesehen wird, gehört dem Brahmanen; es ist dharmagemäß und lobenswert, o Königssohn.
12.72.9
ततः पृथिव्या यन्तारं क्षत्रियं दण्डधारणे ।
द्वितीयं वर्णमकरोत्प्रजानामनुगुप्तये ॥ १२.७२.९ ॥
Dann machte er den Kṣatriya, die zweite Varṇa, zum Lenker der Erde und Träger des Stabes der Strafe, zum Schutz der Menschen.
12.72.10
वैश्यस्तु धनधान्येन त्रीन्वर्णान्बिभृयादिमान् ।
शूद्रो ह्येतान्परिचरेदिति ब्रह्मानुशासनम् ॥ १२.७२.१० ॥
Der Vaiśya soll diese drei Varṇas mit Reichtum und Getreide erhalten, und der Śūdra soll ihnen dienen — so lautet die Weisung Brahmās.
12.72.11
द्विजस्य क्षत्रबन्धोर्वा कस्येयं पृथिवी भवेत् ।
धर्मतः सह वित्तेन सम्यग्वायो प्रचक्ष्व मे ॥ १२.७२.११ ॥
Wem soll diese Erde gehören: dem Zweimalgeborenen oder einem Verwandten des Kṣatriya? Erkläre es mir richtig, gemäß Dharma und Reichtum, o Vāyu.
12.72.12
विप्रस्य सर्वमेवैतद्यत्किंचिज्जगतीगतम् ।
धनं धान्यं हिरण्यं च स्त्रियो रत्नानि वाहनम् ॥ १२.७२.१२ ॥
Alles, was in der Welt existiert, gehört dem Brahmanen: Reichtum, Getreide, Gold, Frauen, Juwelen und Fahrzeuge.
12.72.13
मङ्गलं च प्रशस्तं च यच्चान्यदपि विद्यते ।
ज्येष्ठेनाभिजनेनेह तद्धर्मकुशला विदुः ॥ १२.७२.१३ ॥
Was heilsam und vorzüglich ist und was hier sonst noch besteht, das erkennen die im Dharma Kundigen durch die älteste Abstammung.
12.72.14
स्वमेव ब्राह्मणो भुङ्क्ते स्वं वस्ते स्वं ददाति च ।
गुरुर्हि सर्ववर्णानां ज्येष्ठः श्रेष्ठश्च वै द्विजः ॥ १२.७२.१४ ॥
Der Brahmane genießt das Seine, trägt das Seine und gibt das Seine. Er ist der Lehrer aller Stände; der Zweimalgeborene ist der Älteste und der Beste.
12.72.15
पत्यभावे यथैव स्त्री देवरं कुरुते पतिम् ।
आनन्तर्यात्तथा क्षत्रं पृथिवी कुरुते पतिम्।
एष ते प्रथमः कल्प आपद्यन्यो भवेदतः ॥ १२.७२.१५ ॥
So wie eine Frau in Abwesenheit des Gatten den jüngeren Bruder des Gatten zum Gemahl nimmt, so nimmt in der Folge der Kriegerstand die Erde zum Gemahl. Dies ist deine erste Regel; in der Not mag eine andere gelten.
12.72.16
यदि स्वर्गे परं स्थानं धर्मतः परिमार्गसि ।
यत्किंचिज्जयसे भूमिं ब्राह्मणाय निवेदय ॥ १२.७२.१६ ॥
Wenn du durch das Dharma den höchsten Ort im Himmel suchst, dann biete jedes Land, das du erobern wirst, einem Brahmanen dar.
12.72.17
श्रुतवृत्तोपपन्नाय धर्मज्ञाय तपस्विने ।
स्वधर्मपरितृप्ताय यो न वित्तपरो भवेत् ॥ १२.७२.१७ ॥
Einem Brahmanen, der mit Wissen und Wandel begabt ist, das Dharma kennt, ein Asket ist, mit seiner eigenen Pflicht zufrieden ist und nicht nach Reichtum trachtet.
12.72.18
यो राजानं नयेद्बुद्ध्या सर्वतः परिपूर्णया ।
ब्राह्मणो हि कुले जातः कृतप्रज्ञो विनीतवान् ॥ १२.७२.१८ ॥
Der Brahmane, der den König mit einem in jeder Hinsicht vollkommenen Verstand leiten kann — denn der Brahmane ist in einer guten Familie geboren, von vollendeter Weisheit und wohlerzogen.
12.72.19
श्रेयो नयति राजानं ब्रुवंश्चित्रां सरस्वतीम् ।
राजा चरति यं धर्मं ब्राह्मणेन निदर्शितम् ॥ १२.७२.१९ ॥
Die Pflicht, die der König befolgt, wie sie der Brahmane gezeigt hat, führt den König zum Heil, indem sie die vielgestaltige Sarasvatī spricht.
12.72.20
शुश्रूषुरनहंवादी क्षत्रधर्मव्रते स्थितः ।
तावता सत्कृतः प्राज्ञश्चिरं यशसि तिष्ठति ॥ १२.७२.२० ॥
Der Weise, der dienstbereit, frei von Hochmut und im Gelübde der kriegerischen Pflicht gefestigt ist, wird damit geehrt und bleibt lange im Ruhm.
12.72.21
तस्य धर्मस्य सर्वस्य भागी राजपुरोहितः ।
एवमेव प्रजाः सर्वा राजानमभिसंश्रिताः ॥ १२.७२.२१ ॥
Der königliche Hauspriester hat Anteil an all dieser Pflicht; ebenso sind alle Untertanen auf den König angewiesen.
12.72.22
ब्राह्मणं च सविद्वांसं राजशास्त्रविपश्चितम् ।
सम्यग्वृत्ताः स्वधर्मस्था न कुतश्चिद्भयान्विताः ॥ १२.७२.२२ ॥
Von einem gelehrten Brahmanen, der in der Königswissenschaft erfahren ist, gestützt, fürchten sich die rechtschaffen Handelnden und in ihrer Pflicht Verharrenden vor niemandem.
12.72.23
राष्ट्रे चरन्ति यं धर्मं राज्ञा साध्वभिरक्षिताः ।
चतुर्थं तस्य धर्मस्य राजा भागं तु विन्दति ॥ १२.७२.२३ ॥
Welche Pflicht die Menschen im Reich ausüben, wenn sie vom König gut beschützt werden, davon erhält der König den vierten Teil.
12.72.24
देवा मनुष्याः पितरो गन्धर्वोरगराक्षसाः ।
यज्ञमेवोपजीवन्ति नास्ति यष्टा ह्यराजके ॥ १२.७२.२४ ॥
Götter, Menschen, Ahnen, Gandharvas, Schlangen und Rakshasas leben alle vom Opfer; in einem Reich ohne König gibt es niemanden, der opfert.
12.72.25
इतो दत्तेन जीवन्ति देवताः पितरस्तथा ।
राजन्येवास्य धर्मस्य योगक्षेमः प्रतिष्ठितः ॥ १२.७२.२५ ॥
Durch das hier Gegebene leben auch die Götter und die Ahnen. O König, das Wohl und der Schutz dieses Dharma ruhen allein im König.
12.72.26
छायायामप्सु वायौ च सुखमुष्णेऽधिगच्छति ।
अग्नौ वाससि सूर्ये च सुखं शीतेऽधिगच्छति।
शब्दे स्पर्शे रसे रूपे गन्धे च रमते मनः ॥ १२.७२.२६ ॥
Im Schatten, im Wasser, im Wind und in der Hitze findet man Glück; im Feuer, im Gewand, in der Sonne und in der Kälte findet man Glück. Der Geist erfreut sich an Klang, Berührung, Geschmack, Form und Geruch.
12.72.27
तेषु भोगेषु सर्वेषु न भीतो लभते सुखम् ।
अभयस्य हि यो दाता तस्यैव सुमहत्फलम् ॥ १२.७२.२७ ॥
Der Furchtsame findet an all diesen Genüssen kein Glück. Nur wer Furchtlosigkeit gibt, erhält eine überaus große Frucht.
12.72.28
न हि प्राणसमं दानं त्रिषु लोकेषु विद्यते ।
इन्द्रो राजा यमो राजा धर्मो राजा तथैव च।
राजा बिभर्ति भूतानि राज्ञा सर्वमिदं धृतम् ॥ १२.७२.२८ ॥
Es gibt in den drei Welten keine Gabe, die dem Leben gleichkommt. Indra ist ein König, Yama ist ein König, auch Dharma ist ein König; der König erhält die Wesen, und all dies wird durch den König getragen.